Atos 23
New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs NVT
1 To bairi Pablo ʉparãre to caneñaporãre tʉjʉri: —Yʉ yarã, yʉ cacatiri rʉmʉri cõo Dio cʉ catʉjʉjoropʉ nipetiro cʉ caboorije yʉ átinucu. To bairi Dio mena yʉ cáti aninucurije tʉgooñarique pairique mano yʉ anicõa.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 To bairo cʉ caĩro Dio wii macacʉ sacerdote maja ʉpaʉ Ananía cawamecʉcʉ Pablo tʉ catʉjʉnucurãre cʉ rijerore na capa rotiyupʉ.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 To bairi Pablo Ananíare ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: —Mʉ roquere mʉ popiyeyegʉmi Dio, “Cañuʉ yʉ ã,” mʉ caĩto pairije bui. ¿Moisé cʉ carotirique caĩrore bairona mʉ cátaje wapa mʉre jã popiyeyegarã yʉ mʉ ĩti? To bairo mʉ caĩrije to cãnibato quena Moisé cʉ carotiriquere cabai botioʉ mʉ ã, yʉre na pa rotii, cʉ caĩñupʉ Pablo.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 To bairo cʉ caĩro, to catʉjʉnucurã maca: —¿To bairona Dio wii macacʉ sacerdote maja ʉpaʉ Dio cʉ cacũricʉrena rooro cʉ mʉ wadati mʉa? cʉ caĩñuparã.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 To bairo cʉ na caĩro apii: —Yʉ yarã, “Dio wii macacʉ sacerdote maja ʉpaʉ ãcʉmi,” yʉ ĩ majiquẽpʉ. Yʉ camajiata yʉ ĩquetiboricʉ. Dio cʉ carotirique, “Maja ʉparãre rooro na wada paiqueticõaña,” ĩ ucarique ã, na caĩñupʉ Pablo.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Tore cãna pʉga wame ricati cabuerã cãñuparã. Saduceo maja, aperã fariseo maja ricati jeto cabuerã cãñuparã. To bairi saduceo maja, “Camaja cabai yajiricarã tunu catirique mano,” caĩ tʉgooña buerã ãma. “Dio tʉ macana ángel maja manama, wãtia quena manama,” caĩ tʉgooñarã ãma. Fariseo maja maca, “Camaja cabai yajiricarã tunu catirique ãno, Dio tʉ macana ángel maja ãnama, wãtia quena ãnama,” caĩ tʉgooña buerã ãma. To bairi naa ricati jeto cabuerã topʉ na cãno tʉjʉʉ Pablo to caneñaporã cʉ na caapiparore bairo ĩi baujaro na caĩñupʉ: —Yʉ yarã, yʉ quena fariseo macacʉna yʉ ã. Yʉ pacʉ quena to bairona fariseo macacʉna cãmi. Camaja na cabai yajiro beropʉ tunu catigarãma caĩri wame yʉ tʉgooña nʉcʉbʉgonucu. Tierena yʉ catʉgooña nʉcʉbʉgorijere ¿ñuuquẽto caĩ tʉgooñaʉ cʉ ãti? ĩrã mʉja neñaporã, na caĩñupʉ Pablo. To bairo cʉ caĩro fariseo maja saduceo maja mena na majuuna caame wada netoñuparã. To bairi cajʉgoyepʉ jĩcarore bairo catʉgooñaricarã anibana quena caame ĩ wada netoñuparã topʉ caneñaporã.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 — ausente —
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 — ausente —
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 To bairo ame ĩrã caawajayuparã. Jĩcaarã cabuerã fariseo maja yua wamʉnʉcari na ĩ netogarã ocõo bairo na caĩñuparã: —Ani caroorije cʉ caĩtorije buire jã bʉgaquẽe. Ʉ̃baa, Dio tʉ macacʉ ũcʉ cʉ wadaricʉmi cʉ caĩri wamere, caĩñuparã fariseo maja.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 To bairi caneñaporã seeto na caame ĩ awaja netorijere apii polisía maja ʉpaʉ cʉ yarã polisía majare na cane buti aá rotiwĩ Pablore neñaporica wiipʉ cãnacʉre polisía ya wiipʉ, cʉ punijinirã nemoo cʉ jĩarema ĩi.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ti ñamina Jesu Pablo tʉna buia ejanʉca: —Uwiqueticõaña. Tʉgooñarique paiquẽja. Ati maca Jerusalẽpʉ yʉ ye quetire caroaro mʉ cabuiorore bairona Romapʉ quenare to bairona mʉ buiogʉ, cʉ caĩñupʉ Jesu yua Pablore.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Ape rʉmʉ cabujuri paʉ aperã judío maja caame ĩ wadapeni coteyuparã Pablore cʉ̃re na cajĩapere. “Yucʉacãna Pablore cʉ mani cajĩaparo jʉgoye mani ʉgaquetigarã, mani etiquetigarã. Cʉ jĩa yaparo to cõo mani ʉgagarã, mani etigarã. Cʉ jĩaquetibana quena mani caʉgaata, mani caetiata mani majuuna manire rooro popiye tamʉorique to ãmaro,” caame ĩ wadapeni coteyuparã.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 To bairona caame ĩ wadapeni coterã cuarenta cãnacãʉ netoro cãñuparã.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 To bairi sacerdote maja ʉparã, aperã judío majare cajʉgo ána tʉpʉ aá, ocõo bairo na caĩñuparã: —Ocõo bairo jã ame ĩ wadapeni cotewʉ jãa: “Yucʉacãna Pablore cʉ mani cajĩaparo jʉgoye mani ʉgaquetigarã, mani etiquetigarã. Cʉ jĩa yaparo to cõona mani ʉgagarã, mani etigarã. Cʉ jĩaquetibana quena mani caʉgaata, mani caetiata mani majuuna rooro popiye tamʉorique to ãmaro manire,” jã ame ĩ wadapeni cotewʉ jãa, na caĩñuparã.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 —To bairi mʉjaa, mʉja mena macana carotirã mena polisía maja ʉpaʉre cʉ queti jooya. “Jã caneñaporo jã tʉpʉ Pablore cʉ na neaparo tunu. Cʉ jã jeniñanemogacʉpʉ, nipetirona cʉ ye buire cʉ cátaje cõona mani jeniña peocõagarã,” ĩtori cʉ queti jooya polisía maja ʉpaʉre, caĩñuparã judío maja sacerdote maja ʉparãre, cabʉcʉrã carotirãre. —Jã maca mapʉ Pablore na caneató jã boca cotegarã, Pablore cʉ jĩagarã, na caĩñuparã. To bairo na caĩro: —Jaʉ, to bairona jã ĩgarã, caĩñuparã sacerdote maja ʉparã.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Pablo baio macʉ maca Pablore cʉ na cajĩagarijere caqueti apiyupʉ. To bairi polisía ya wiipʉ eja, Pablore cʉ cabuioyupʉ.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pablo maca to bairo cʉ caĩ buiorijere apii jĩcaʉ polisíare carotiire cʉ pii: —Ani cawamaʉre mʉ ʉpaʉ tʉpʉ cʉ ne aácʉja. Queti buiorica wame cʉ buiogʉmi, cʉ caĩñupʉ Pablo.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 To bairo cʉ caĩro Pablo pamocʉre polisía maja ʉpaʉ tʉpʉ cʉ ne aá, ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: —Pablo presopʉ cãcʉ yʉre piri anire mʉ tʉpʉ yʉ neatí rotimi, queti buiorica wame cʉ buioato ĩi, cʉ caĩñupʉ.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 To bairi polisía maja ʉpaʉ maca Pablo pamocʉre aperobʉjaacãpʉ cʉ tʉ̃ga aá, aperã na caapiquẽtopʉ: —¿Ñeere yʉ mʉ buiogati? cʉ caĩ jeniñañupʉ.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 To bairo cʉ caĩ jeniñaro: —Judío maja ʉparã ĩtorica wamere mʉ queti joogarãma. “Jã caneñaporo jã tʉpʉ Pablore cʉ na neaparo tunu. Cʉ jã jeniñanemogacʉpʉ nipetirona cʉ ye buire cʉ cátaje cõona mani jeniña peocõagarã,” ĩtori mʉ queti joogarãma.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 To bairo na caĩto queti joorijere apiquẽja. Cuarenta cãnacãʉ netoro ãma, mapʉ Pablo cʉ cáaáto cʉ cumugarãma cʉ̃re boca jĩagarã, cʉ caĩñupʉ polisía maja ʉpaʉre. —“Cʉ̃re mani cajĩaparo jʉgoye mani ʉgaquetigarã, mani etiquetigarã. Cʉ jĩa yaparo to cõo ʉga, eti, mani átigarã. Cʉ jĩaquetibana quena mani caʉgaata, mani caetiata mani majuuna rooro popiye tamʉorique to ãmaro manire,” caame ĩ wadapeni cotericarã ãma. To bairi yucʉra, “Jaʉ, mʉja caneñaporopʉ na yʉ ne aá rotigʉ Pablore,” mʉ caĩpere yuurã áama, cʉ caĩñupʉ Pablo pamocʉ polisía maja ʉpaʉre.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 To bairo cʉ caĩro apii: —“Polisía maja ʉpaʉre Pablore na cajĩagarije quetire yʉ buioʉ aápʉ,” aperãre na ĩ buioqueticõaña, cʉ caĩñupʉ polisía maja ʉpaʉ. To bairo cʉ ĩ yaparo cʉ cáaá rotiyupʉ yua.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Pablo pamocʉ cʉ cáaáto bero polisía maja ʉpaʉ pʉgarã cʉ carotibojarãre na pi, ocõo bairo na caĩñupʉ: —Mʉja yarã polisíare na quenoo yuu rotiya, yucʉ ñami Pablore canaiori paʉ bero las nueve cãno Cesareapʉ cʉ na cane aáparore bairo. Pʉga cien cãnacãʉ polisía, aperã polisía caballoa bui capeja aána setenta majuu, aperã polisía jarerique mena cáaána pʉga cien, to cãnacãʉ na aáparo.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Caballoare Pablo cʉ capeja aáparãre na quenoo yuu rotiya, cʉ capeja aápaʉ, cʉ apeyere cauma aápaʉ. Aperã dope bairo cʉ áti jĩa majiña mano Felis ati yepa Judea yepa macana ʉpaʉ tʉpʉ Pablore cʉ ne aánaja, caĩñupʉ polisía maja ʉpaʉ cʉ carotibojarã pʉgarãre.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 To bairo na ĩ yaparo papera pũuropʉ Félire ocõo bairo cʉ caĩ queti uca jooyupʉ:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Yʉ Claudio Lisia ati yepa macana ʉpaʉre Félire caroaro mʉ yʉ nʉcʉbʉgo ñuu roti.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Judío maja anire cʉ ñeri cʉ jĩagayabama. Cʉ̃re na cajĩagari paʉna romano majocʉ cʉ cãniere yʉ buioyawĩ. To bairi yʉ yarã polisía mena na matari cʉ yʉ neyawʉ na cajĩaboricʉre.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 ¿Ñee unie cʉ ye bui cʉ̃re na jĩagati? ĩ majigʉ cʉ yʉ ne aáyawʉ judío maja ʉparã na caneñapo jeniñaropʉ.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 To bairi cʉ na cajeniñaro na ya wame ricati na carotiriquere cʉ cabuio teñarije wapa cʉ jĩagama. Ñee unie caroorije cʉ cátiquẽtie wápana presopʉ cʉ cajõoquetipe ãno, cʉ cajĩaquetipe ãno, yʉ ĩ majiyawʉ.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Cabero aperã judío maja, ‘Ocõo bairo Pablore cʉ mani boca jĩagarã,’ na caĩrijere queti apii mʉ tʉpʉ cʉ yʉ joo, cʉ jĩarema ĩ tʉgooñari. Cʉ̃re cawadajãricarãre, ‘Ʉpaʉ Felis tʉpʉna aáti cʉ mʉja wadapenigarã,’ na yʉ ĩ joo. To cõona mʉ yʉ ĩ uca joo,” cʉ caĩ uca jooyupʉ polisía maja ʉpaʉ Félipʉre Judea yepa macana ʉpaʉre yua.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 To bairi polisía maja na ʉpaʉ cʉ carotirore bairona ti ñamina Pablore cʉ cane aájuparã Antípatri na caĩri macapʉre.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Topʉ cani, ape rʉmʉ maca polisía caballoa bui capeja aáquetana catunucoajuparã Jerusalẽpʉre na ya wiipʉ tunu. Caballoa bui capeja aátana jeto Pablo mena caneto aájuparã Cesareapʉre aána.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 To bairi Cesareapʉ ejarã na ʉpaʉ cʉ caucarica pũurore Félire cʉ joo, topʉna Pablore cʉ cacũñuparã.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Felis ti pũurore tʉjʉ yaparo: —¿Noo macacʉ mʉ ãti mʉa? Pablore cʉ caĩ jeniñañupʉ. —Cilicia yepa macacʉ yʉ ã, cʉ caĩñupʉ Pablo.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 To bairo cʉ caĩro: —Mʉre cawadajãricarã yʉ tʉpʉ na caejaropʉ yʉ mʉ cabuiogari wamere yʉ apigʉ, Pablore cʉ caĩñupʉ Felis. To bairo cʉ ĩ yaparo Ʉpaʉ Herode ãnacʉ cʉ cáti rotirica wiipʉ polisíare na cacote rotiyupʉ Pablore.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.