Atos 12

New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 To bairo Antioquíapʉ to cabairi paʉna Herode Judea yepa ʉpaʉ Jesure caapiʉjarãre Jerusalén macana jĩcaarãre na capopiyeye jʉgóyupʉ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 To bairi Juan jʉgocʉ Jacobore cʉ̃re na cajĩa rotiyupʉ.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 To bairi cʉ na cajĩaro judío maja Jesure caapiʉjaquẽna maca seeto cawariñuuñuparã. To bairi Herode maca na cawariñuuro tʉjʉʉ Pedro quenare na cañe rotiyupʉ. Boje rʉmʉri cãñupe, ʉgarique cawauoya maniere na caʉgari boje rʉmʉri majuu, pascua na caĩri boje rʉmʉri.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 To bairi Pedrore cʉ ñe roti, presopʉ cʉ cajõoñupʉ. Rutiremi ĩi, bapari cãnacã puna majuu, bapari cãnacãʉ jeto cãnare polisíare cʉ̃re na cacote rotiyupʉ. “Pascua na caĩri boje rʉmʉri bero camaja na catʉjʉro Pedrore na yʉ jĩa rotigʉ,” caĩ tʉgooñabajupʉ Herode.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 To bairi Pedro presopʉ cʉ cãno caroaro cʉ cacotecõañuparã polisía. Jesure caapiʉjarã maca Pedro presopʉ cʉ cãno seeto Diore cʉ cajenibojanucuñuparã.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 To bairi, “Pedrore bujiyʉ camaja na catʉjʉjoro cʉ̃re na yʉ jĩa rotigʉ,” Herode cʉ caĩri ñami majuu come wẽri mena pʉga nʉgoa tʉpʉrena jiacõaricʉ pʉgarã polisía watoapʉre cacani cuñañupʉ Pedro. Aperã polisía jope tʉna cʉ cacoteyuparã.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 To cõona Dio tʉ macacʉ ángel Pedro tʉ cabuia ejayupʉ. Cʉ cabuia ejarona ti arʉa cabujuyupe. To bairi Pedrore ángel cʉ capaña yopioyupʉ. —¡Uwaro wamʉnʉcaña! Pedrore cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩri paʉna Pedro wamorire cʉ na cajiabata wẽri caweticoajupe.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 To bairi: —Mʉ jutii jañaña, mʉ rʉpo jutii quenare cʉta jiaya, cʉ caĩñupʉ Dio tʉ macacʉ. To bairona cájupʉ Pedro. Cʉ cáti yaparoro: —Cabui macá wʉre jañari, adʉja yʉ mena, cʉ caĩñupʉ Dio tʉ macacʉ Pedrore.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 To bairo cʉ caĩro Pedro cʉ caʉja buti aájupʉ. “¿Jocʉ mee yʉ baibaupari? Yʉ baiquẽcʉ. Quẽguei yʉ baii,” caĩ tʉgooñañupʉ Pedro. Ti wii pupea macá arʉapʉ buti aána polisía jĩcaʉre cʉ caneto aájuparã.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Cabero apeĩre cʉ caneto buti aájuparã. Neto buti aá, maca yepa majuure cabuti aápa jope come jope tʉpʉ caejayuparã. Ti jope na caejarona to majuuna capãñupe. Capãro macapʉ cabuti aájuparã. To bairi maca recomaca cãni wã cáaájuparã. To cõona na cáaáti paʉna Dio tʉ macacʉ Pedrore cʉ cáaáweoyupʉ yua.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 To bairi Dio tʉ macacʉ cʉ̃re cʉ cáaáweoro Pedro caĩ tʉgooña majiñupʉ: “Quẽguei mee yʉ baiyupa. ‘Quẽguei yʉ baii,’ yʉ ĩbapʉ,” caĩ tʉgooñañupʉ. “Yʉ Ʉpaʉ Dio cʉ tʉ macacʉre yʉre buu joo rotiyupi, Herode cʉ jĩaqueticõato ĩi. Judío maja Jesucristore caapiʉjaquẽnare na quenare caroorije yʉ na cátigari wamere yʉ matabojayupi Dio,” caĩ tʉgooñañupʉ Pedro.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 To bairi Juan Marco paco María ya wiipʉ cáaácoajupʉ Pedro. Ti wiipʉre camaja capãarã Diore cʉ jenibojarã neñaporã cájuparã.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Ti wiipʉ ejaʉ jope tʉpʉ capiyupʉ. Ti wii macanare capaabojao Rode cawamecʉco Pedro cʉ capirijere apiri catʉjʉo aájupo.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Jope tʉ ejao Pedro cʉ cawadarijere caapi majiñupo. “Pedrona anicʉmi,” caĩ api majiñupo. Api majiri wariñuurique mena Pedrore jope cʉ pãbojaquẽcona atʉ aá, wii cãnare: —Pedro jope tʉpʉ tʉjʉnucumi, na caĩñupo. To bairo na co caĩro:
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 —Jocona mʉ ĩ mecʉcõa, co caboca ĩñuparã. To bairo co na caĩro: —Joco mee yʉ ĩ. Tona tʉjʉnucuwĩ, na caĩñupo. To bairo co caĩro: —Cʉ ãnacʉ wãti maca ãcʉmi, co caĩñuparã.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 To bairo na caame ĩ wadari paʉna Pedro maca jope tʉpʉ capinemoñupʉ. Cʉ capinemorijere apirã to cõona jopere capãñuparã. Pã, Pedrore catʉjʉ acʉayuparã.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 To bairi cʉ na caacʉa tʉjʉro tʉjʉri cʉ wamo mena, “Ĩqueticõaña,” ñu camotari na caĩ janaoñupʉ. —Ocõo bairo yʉ buumi Dio presopʉ cãnacʉre, na caĩñupʉ. —Jacobore cʉ buioya mʉjaa. Aperã Jesure caapiʉjarã mani yarã quenare na buioya, na caĩñupʉ Pedro. To bairo na ĩ, buti aá, ape paʉpʉ cáaácoajupʉ Pedro.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Cabujuri paʉ cãno yua polisía preso wii cacotebatana Pedro cʉ camano tʉjʉri seeto caacʉa tʉgooñañuparã. —¿Dope bairo cʉ baiyupari? caame ĩñuparã.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 To bairi Herode maca Pedro cʉ camaniere caqueti apiyupʉ. Apiri cʉ̃re na camaca rotibajupʉ. Cʉ cabʉgaquẽjuparã. Cʉ na cabʉgaquẽto apiri: —¿Dope bairo cʉ bai rutiyupari? ¿Cʉ mʉja cotequeti? na caĩ jeniñañupʉ. To bairo na cʉ caĩro na maca dope bairo cʉ caĩ yʉ majiquẽjuparã. To bairi Herode cajĩa rotiyupʉ polisíare preso wiipʉ Pedrore cacotebatanare yua. Cabero Herode Judea yepapʉ cãnacʉ Cesarea cawamecʉti macapʉ cáaáteñaʉ aácoajupʉ yua.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herode cʉ ya yepa macaje ʉgarique, apeye unie quena cajoonucuñupʉ Tiro, Sidón cawamecʉti macari macanare. Cabero ti macari macanare na capunijiniñupʉ. To bairo na cʉ cabairo na maca neñapori, ʉgarique, apeye mani jooquetiremi ĩrã, cʉ mena cawada quenoogayuparã. To bairi cʉ mena wada quenoogarã cʉ catʉjʉra aájuparã. Jĩcaʉ Blasto cawamecʉcʉ cãñupʉ Herode yere carotibojaʉ. Cʉ mena cawada peniñuparã Herode mena wada penigarã jʉgoye. To bairi: —Herode mena jã wada penibojaya, cʉ caĩñuparã Blastore.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 To bairo cʉ na caĩro apii Herode mena na cawada penibojayupʉ Blasto. Herode maca cʉ̃re cʉ caĩbojarijere apii: —Ti rʉmʉ cãno majuu na mena yʉ wadapeni quenoogʉ, caĩñupʉ Herode Blastore. Tiro, Sidón macaripʉ cáatána na mena cʉ cawadapenipa rʉmʉ cãno majuu cʉ ye jutii caroa caʉpaʉ jañariquere jaña, caʉpaʉ ruiricaropʉ rui átiri camajare na cabuio jʉgóyupʉ.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Na cʉ buio jʉgorijere apirã camaja: —Ani camajocʉ me ãcʉmi. Jĩcaʉ ʉmʉrecoo macacʉna mani cáti nʉcʉbʉgopaʉ ũcʉ ãcʉmi, caĩ wariñuu awajayuparã.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 To bairo na caĩ awajaro apii Herode, “Caʉpaʉ majuu yʉ ã. To bairo yʉre na caĩ nʉcʉbʉgopaʉna yʉ ã,” caĩ tʉgooñañupʉ. “ ‘Jĩcaʉ ʉmʉrecoo macacʉna mani cáti nʉcʉbʉgopaʉ ũcʉ ãcʉmi,’ yʉ ĩqueticõaña, Dio jetona ãmi cáti nʉcʉbʉgopaʉ,” caĩquẽjupʉ. To bairo cʉ caĩquẽtie wapa nemoo Dio tʉ macacʉ cʉ cariaro cʉ cájupʉ. Cʉ cariarona becoa cʉ caʉga jĩa rocayuparã yua.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 To bairo cabairo bero Dio ye quetire caapiʉjarã cãninemoñuparã.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Bernabé, Saulo jãa Jerusalén macana Jesure caapiʉjarãre niyerure na joo, yeri ocabʉtirique na ĩ buio, Antioquíapʉ catunucoajuparã. Juan Marcore na mena cane aájuparã.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.