Marcos 5
Dio Wadarique (TAV) vs NTLH
1 Jesu winore cajaberijere cʉ janaoricaro bero cʉ buerã mena Galilea cawamecʉti ra ʉtabʉcʉra peña, Gadara cawame cʉtopʉ capeña ejayuparã.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Topʉ peña ejari Jesu cumuapʉre cajañaricʉ camaa nʉcañupʉ. Cʉ camaa nʉcarona camajocʉ cʉ yeripʉ cawãti jaña ecooricʉ ʉ̃ta tʉa pʉto camaja cariaricarãre na cayaarica totiripʉ cajañanucuricʉ cabuti ajupʉ. Topʉ cãnacʉ buti atí, Jesure cabocayupʉ.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 — ausente —
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 — ausente —
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ʉmʉrecori, ñamiri quenare ʉ̃ta yucʉ buiripʉ, camaja na cayaaricaroripʉre caawaja mecʉ teñanucuñupʉ. Áti mecʉbacʉ ʉ̃ta rupaa mena cʉ majuuna cacamiyenucuñupʉ.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 To bairi Jesure cʉ tʉjʉjo, cʉ tʉpʉ atí, cʉ tʉna caejacumuñupʉ.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Seeto awajarique mena ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jesure:
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Jesu wãti cʉ̃pʉre cajañaʉre cʉ cabuti rotirona to bairona caĩ awajayupʉ. To bairo cʉ caĩ awajaro apii ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jesu:
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 To bairo ĩri bero Jesu cʉ caĩ jeniñañupʉ:
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 —¡Aperopʉ cayoaropʉ jãre joo requeticõaña!
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 To bairo cabairi paʉ na jʉgoye maca buuropʉre capãarã nuricarã yejea caʉga tʉjʉnucuñuparã.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Nare tʉjʉrã wãtia ocõo bairo caĩñuparã Jesure:
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 To bairo na caĩ jeniñaro:
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 To bairo na cabairo tʉjʉrã yejeare cacotebatana seeto catʉjʉ acʉacoajuparã. Tʉjʉ acʉa, macapʉ caatʉ ruticoajuparã. Topʉ atʉ ruti ejari maca macanare, maca tʉjarori macana quenare na cabuio bateyuparã nipetiro cabairiquere na catʉjʉrique cõo. To bairo na caĩ buioro apirã camaja topʉre catʉjʉrã aájuparã, ¿dope bairo to baiyupari? ĩ majigarã.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Jesu tʉpʉ ejarã cawãtia cʉgobatacʉre caroaro caruiire cʉ catʉjʉyuparã. Cajuti maninucubatacʉ juti jaña, caroaro catʉgooña maja catí, caruiyupʉ. To bairo cʉ cabairo catʉjʉ acʉacoajuparã.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 To bairi Jesu camajocʉpʉre cãnanare wãtiare cʉ cabuu rero catʉjʉricarã nipetiro na catʉjʉriquere na cabuioyuparã catʉjʉra ejarãre. To bairi yejea na cabairique quenare na caĩ buioyuparã.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 To bairo na caĩ buiorijere apirã Jesure:
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 To bairo na caĩro apii Jesu cumuapʉre caeja jãañupʉ, tunu aágʉ. Cʉ caeja jãaro tʉjʉʉ cawãtia cʉtibatacʉ ocõo bairo caĩñupʉ Jesure:
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Jesu, “Jaʉ, jitá,” cʉ ĩquẽcʉna ocõo bairo maca cʉ caĩñupʉ:
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 To bairo Jesu cʉ caĩro cáaácoajupʉ. Aá, ti yepa Decápoli cawamecʉti macari macana nipetirore cabuio jʉgoyupʉ Jesu cʉ̃re cʉ canetooriquere yua. Nipetirã to bairo cʉ caĩ buioro apirã caapi acʉacoajuparã.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Cabero ʉtabʉcʉra ape nʉgoapʉ capeña aájupʉ Jesu tunu. Peña ejari bero ʉtabʉcʉra tʉjaro cʉ catʉjʉnucuro capãarã caneñapoyuparã cʉ tʉpʉre.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 To bairo na cabairo jĩcaʉ Jairo cawamecʉcʉ neñapo buerica wii ʉpaʉ caejayupʉ. Eja, Jesure cʉ tʉjʉʉ rʉpopatua mena tuatu ejacumuri ocõo bairo seeto cʉ bopacoo tʉjʉ rotiri cʉ caĩ jeniñupʉ:
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 —Yʉ macoacã bai yaji aáco baimo. Cõre ñiga peoñaʉ ajá. Cõre mʉ cañiga peoro catigomo, caĩñupʉ.
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 To bairo cʉ caĩro apii Jairo mena cáaácoajupʉ Jesu. Cʉ cáaáto camaja capãarã majuu cʉ̃re caʉja aájuparã. Capãarã majuu aáti seeto majuu caʉtabija nutuajuparã.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Na paarãacã watoapʉ jĩcao ámo janaquetajere cariayecʉco Jesu jõcʉ bero caejayupo. Doce cʉmari majuu tiere cariayecʉco cãñupo.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Cõre capãarã ʉcoyeri maja cõre na caʉcoyebato quena to bairona capopiye tamʉonucucõañupo. Co niyeru co cacʉgobataje quenare cõre na caʉcoyero wapayebaco cawapaye peocõañupo. To bairo co cátibato quena co cariaye cʉtie canetoqueti majuucõañupe. Seetobʉjare rooro majuu caria nutuajupo.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 — ausente —
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 — ausente —
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Cʉ jutirore co capañarona co cariaye cʉtibataje cajanacoajupe. To bairi, “Mere yʉre janacoapa yʉ cariaye cʉtie,” caĩ tʉgooña majiñupo.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 To bairi nemoona Jesu, “Yʉ camajirije mena jĩcao co cariaye cʉtiere yʉ netoowʉ,” caĩ tʉgooña majiñupʉ. To bairo ĩ tʉgooña majiri camajare amojore tʉjʉʉ na cajeniñañupʉ:
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 To bairo cʉ caĩro apirã cʉ buerã ocõo bairo caĩ yʉyuparã:
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 To bairo na caĩbato quena, noa yʉ jutirore na pañañupari ĩi, nipetirore catʉjʉ macañupʉ.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 To bairo cʉ catʉjʉ macarona seeto nanaa uwio cʉ tʉpʉ caejacumucoajupo. “Mere yʉ cariaye cʉtiere yʉ netoocõawĩ,” ĩ majiri cariape, “Yʉna mʉre yʉ pañawʉ,” Jesure cʉ caĩ cabuioyupo.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 To bairo co caĩro:
34 E Jesus disse:
35 Jesu cõre to bairo cʉ caĩri paʉna Jairo ya wii macana na tʉpʉre caejayuparã Jesu cʉ cãnopʉre. Eja, cawimao pacʉ Jairore ocõo bairo cʉ caĩñuparã:
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Jesu maca to bairo na caĩrijere apii neñapo buerica wii ʉpaʉre ocõo bairo caĩñupʉ:
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 To bairo Jairore cʉ ĩ, Pedrore, Jacobore, Jacobo bai Juan na jetore na capi aájupʉ Jairo ya wiipʉ aácʉ. Aperã macare caʉja aá rotiquẽjupʉ.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 To bairi neñapo buerica wii ʉpaʉ Jairo ya wiipʉ caejayuparã. Topʉ ejaʉ camaja capãarã seeto caoti awajarãre catʉjʉyupʉ Jesu.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Ti wiipʉ jãa ácʉ na caĩñupʉ:
39 Então ele disse:
40 To bairo cʉ caĩro apirã cʉ caĩ epeyuparã, mere bai yajicoamo ĩrã. To bairo cʉ na caapi nʉcʉbʉgoquẽtie to cãnibato quena Jesu aperãre na buti rotiri cawimao pacʉre, co pacore, cʉ buerã itiarãre co capejari arʉapʉ na capi jãajupʉ.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Ti arʉapʉ jãa ejari co wamopʉ ñeri, cʉ ye arameo mena cabai yajiricore caĩñupʉ:
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 To bairo cʉ caĩrona cawimao doce cʉmari cacʉgoo wamʉnʉca, cáaá maji jʉgoyupo. Cabai yajirico anibaco quena co catunu catiro camaja topʉ cãna catʉjʉ acʉa netocoajuparã.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Jesu, —To bairo yʉ cátiere aperãre na buioqueticõaña, caĩñupʉ. Ĩ yaparo —Cawimaore ʉgarique co nuña yua, caĩñupʉ.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.