João 11
Dio Wadarique (TAV) vs NTLH
1 Jesu Jordán i nʉgoapʉ cʉ cãnitoye Lásaro cawamecʉcʉ cʉ ya maca Betaniapʉ riaʉ cájupi. Cʉ jʉgoco jãa romiri María, Marta na quena ti macapʉ cãñupa.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Cõa Maríana cãmo Jesure cʉ rʉporipʉ cajʉti ñuurijere pio peo, co poa ñapo mena catu cojerico.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Lásaro seeto cʉ cariaro tʉjʉrã cʉ jʉgoco jãa romiri aperãre Jesure cʉ cabuio roti jooyupa:
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 To bairo tie quetire apii ocõo bairo caĩwĩ Jesu:
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Na camaiwĩ Jesu Martare, co baio Maríare, Lásaro quenare.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Na maibacʉ quena nemoona cáaáquẽmi, tie quetire apibacʉ quena. Pʉga rʉmʉ catuanemowĩ topʉna.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Cabero jã caĩwĩ:
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ocõo bairo cʉ jã caĩwʉ jã maca:
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 To bairo cʉ jã caĩro:
9 Jesus respondeu:
10 Canaitĩaropʉ mʉja cáaápata roque nemoo cabauquẽtie jʉgori mʉja pʉga ta roca cumucõaborã. To bairona Dio cʉ cabooquẽto mʉja cápata to bairona rooro mʉja tamʉogarã, jã caĩwĩ Jesu.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Cabero ocõo bairo jã caĩnemowĩ:
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ jã caĩwʉ:
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Jesu, “Lásaro canicoajupʉ,” ĩi, bai yajicoajupʉ ĩi, caĩwĩ. Jã maca, canirique majuure jã catʉgooñabapʉ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 To bairo cʉ jã caapi majiquẽto cariape jã caĩ buiowĩ Jesu:
14 Então Jesus disse claramente:
15 Topʉ mani cãniquẽto ñuubʉja. Yʉ wariñuubʉja caroaro mʉja cabaipere ĩi. To bairo cʉ cabai yajirije jʉgori netobʉjaro yʉre mʉja nʉcʉbʉgogarã. Jitá, Lásaro ãnacʉ cʉ cãnopʉre mani aáparo.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tomás, casʉ̃rʉaricʉ na caĩi ocõo bairo jã caĩwĩ:
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Jesu Lásaro ya macapʉ ejaʉ cʉ̃re na cayaariquere caqueti apiwĩ. Cʉ̃re na cayaaricaro bero bapari cãnacã rʉmʉ canetocoajupe.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Lásaro ya maca Betania Jerusalén tʉacãna cãmʉ. Itia kilómetro ape kilómetro recomaca cõo yoaro cãmʉ.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 To bairi Jerusalén macana capãarã Marta, Maríare na tʉgooña ocabʉtiato ĩrã, na tʉpʉ cáajupá.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 To bairi Marta Jesu cʉ caejaro queti apio cʉ̃re caboca ejawõ. María maca wiipʉna catuacõañupo.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Marta Jesu tʉpʉ ejao ocõo bairo cʉ caĩwõ:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Cʉ cabai yajirique to cãnibato quena, “Dio nipetiro cʉ̃re mʉ cajenirijere joʉmi,” yʉ ĩ maji, caĩwõ.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 To bairo co caĩro:
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 —Mere yʉ maji, cʉ caĩwõ Jesure. —Tunu catigʉmi ati yepa capetiro cabai yajiricarã nipetirã na catunu catiri paʉpʉ, caĩwõ.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 To bairo co caĩro:
25 Então Jesus afirmou:
26 Yucʉ cacatirã yʉre canʉcʉbʉgorã capetiqueti yeri mena anicõagarãma. To bairo yʉ caĩro ¿mʉ api nʉcʉbʉgoti? co caĩwĩ Jesu.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Co maca cʉ caĩwõ tunu:
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Marta Jesu mena wada peniri bero co baio Maríare capio aámo. Aperã na caapiquẽtopʉ ocõo bairo co caĩ buioyupo:
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 To bairo co caĩro apio cʉ tʉpʉ yoaro mee cáajupó.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Jesu macapʉre caejaquẽmi mai. Marta cʉ̃re co cabocarica paʉpʉna cãnicõawĩ.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 María co ya wiipʉ cãnaco patowãcaro co cabuti aáto tʉjʉrã judío maja co tʉpʉ co caocabʉtiora atána co caʉja aájuparã. “Co bai ãnacʉ maja opepʉ otio aáco ácomo,” caĩ tʉgooñañuparã.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 María Jesu tʉpʉ ejao camubia roca cumu ejawõ, cʉ rʉpori tʉpʉ. Mubia roca cumu ejari ocõo bairo cʉ caĩwõ:
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Jesu to bairo co caĩ otiro tʉjʉʉ, cʉ̃re caʉja atána quena na caotiro tʉjʉʉ seeto tʉgooñarique pai, na cabopacoo tʉjʉwĩ.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Bopacoo tʉjʉri ocõo bairo na caĩ jeniñawĩ:
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Topʉ na mena aácʉ Jesu quena caotiwĩ.
35 Jesus chorou.
36 Cʉ caotiro tʉjʉrã jĩcaarã judío maja ocõo bairo caĩwã:
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Aperã maca ocõo bairo caĩwã:
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Jesu seeto bopaca tʉgooñari Lásaro maja opepʉ cáaámi. Cʉ maja ope ʉ̃ta toti cãmʉ. Ti toti jope ʉ̃ta cui mena biarica toti cãmʉ.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 To bairi ti ope tʉpʉ ejaʉ:
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 —Mʉre yʉ buiobapʉ. Yʉre mʉ canʉcʉbʉgoata Dio cʉ catutuarijere mʉ tʉjʉgo, mʉ yʉ ĩbapʉ, co caĩwĩ Jesu.
40 Jesus respondeu:
41 To bairo cʉ caĩro apirã ti totire capã woowã. Jesu ʉmʉrecoore tʉjʉ mʉgori, Diore ocõo bairo cʉ caĩwĩ:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Yʉ maji yʉre mʉ caapicõa aninucurijere. Ati majare caroaro na yʉ cátibojaparo jʉgoye, “Dio cʉ cajooricʉna ãmi,” yʉre na ĩ nʉcʉbʉgoato ĩi to bairo mʉ yʉ jeni.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 To bairo Diore jeniri bero seeto awajarique mena ocõo bairo caĩwĩ:
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 To bairo Jesu cʉ caĩrona cabai yajiricʉ cabuti amí cʉ maja opepʉre. Cʉ wamori, cʉ rʉpori jutii mena dʉrericʉ cãmi. Cʉ rʉpoa quena jutii ajero mena na caumarica cãmʉ. To bairi Jesu ocõo bairo na caĩwĩ:
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Capãarã judío maja Maríare catʉjʉrã atána Jesure cʉ canʉcʉbʉgowã. “Dio cʉ cajooricʉna ãmi Jesu,” cʉ caĩ nʉcʉbʉgowã to bairo Lásarore cʉ catunu catioriquere tʉjʉri.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Aperã maca cʉ̃re canʉcʉbʉgoquẽna aniri fariseo majare cawadajãrã aáma.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 To bairi fariseo maja sacerdote maja ʉparã mena caneñapoyuparã. Neñapori ocõo bairo caame ĩñuparã:
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Cʉ̃re mani cacamotaquẽpata nipetirã cʉ̃re canʉcʉbʉgorã anigarãma. To bairi Roma macana ʉparã na polisíare joogarãma. Na joori mani ya macapʉ cãni wii Dio wiire roca roti joogarãma. Mani ya maca, nipetirije mani cãniecʉtie quenare re roti joogarãma.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 To bairi jĩcaʉ na mena macacʉ Caifá cawamecʉcʉ ti cʉmare sacerdote maja ʉpaʉ cãñupi. To bairi cʉ maca ocõo bairo na caĩñupʉ:
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Mani yarã nipetirã mani ya maca macanare Roma macana na cajĩaro rooro majuu mani ya maca baiboro. To bairi jĩcaʉ jeto nare cʉ cajĩa ecooro maca ñuugaro. To bairi nipetirã ye wapa cabai yajibojaʉ anigʉmi.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Caifá cʉ majuu tʉgooñari to bairo caĩñupʉ. Ti cʉma sacerdote maja ʉpaʉ cʉ cãnie jʉgori Diona to bairo cʉ catʉgooñaro cájupi. To bairi, judío majare Jesu na bai yajibojagʉmi ĩi, to bairo caĩñupʉ Caifá.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Jesu judío maja cãna jeto meere cabai yajibojayupi. Dio punaa cãna nipetirãre ati yepa nipetiropʉre cãni baterã nipetirã jĩca poa cʉ punaa na ãmaro ĩi, na cabai yajibojayupi Jesu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 To bairo na caneñapo wadapeniri rʉmʉna, “¿Dope bairo átiri Jesure mani jĩabocʉti?” caame wadapeni jʉgóyuparã yua.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 To bairi Jesu cʉ̃re na cajĩagarijere majiri judío maja na catʉjʉropʉ cáaáteñaquẽmi. To bairi Judeapʉre buti, jĩca maca Efraín cawamecʉti maca cayucʉ mani maca cãnopʉre cáaámi. Ti macapʉ jã mena cʉ buerã mena catuawĩ.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Mere petoacã carʉjawʉ judío maja na boje rʉmʉ pascua na caĩri rʉmʉ caejaparo. Camaja capãarã Jerusalẽpʉ cáaájupa ti boje rʉmʉ jʉgoye caroorije na cátajere na carerije iñoogarã.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Ti macapʉ ãnaa Jesure cʉ tʉjʉgarã camacañuparã. Dio wiipʉ ãnaa caame ĩ jeniñañuparã:
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Fariseo maja, sacerdote maja ʉparã ocõo bairo caĩñuparã camajare:
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.