Atos 9
Dio Wadarique (TAV) vs NTLH
1 Saulo maca Jesure caapiʉjarãre na capunijini janaquẽjupʉ. Na cajĩa re peticõagayupʉ. To bairi, “Na ñeña,” ĩrica pũuro sacerdote maja ʉpaʉre cajeni aájupʉ.
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 —Damasco na caĩri macapʉ judío maja na neñapo buerica wiiri ʉparãre, “Saulore yʉ ñe roti Jesure caapiʉjarãre,” caĩri pũuro yʉ ucabojaya, cʉ caĩñupʉ sacerdote maja ʉpaʉ Jerusalẽpʉ cãcʉre. —Ti pũuro yʉ mʉ cajooro na yʉ iñoogʉ ti wiiri ʉparãre. Na iñoo átiri noo cõo Jesure caapiʉjarãre caʉmʉa quena, cãromia quenare na bʉga, na yʉ ñegʉ. Na ñe, atopʉ Jerusalẽpʉ presopʉ na yʉ jõogʉ, cʉ caĩñupʉ Saulo sacerdote maja ʉpaʉre.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Ma recomaca cʉ catʉja aáti paʉna Damasco cʉ caejagari paʉ majuu catʉgooña majiña mano cʉ tʉna bʉpo cayaberijere bairo ʉmʉrecoopʉ cʉ tʉna caaji bateyupe.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Seeto caajiya buju baterijere tʉjʉʉ Saulo yepapʉ caroca cumucoajupʉ. Roca cumu ácʉ, apeĩ cʉ̃re cʉ cawadaro caapiyupʉ:
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 To bairo cʉ caĩrijere apii:
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 To bairo cʉ caĩro:
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Saulo mena cáaána maca catʉjʉ acʉacoa nʉca ájuparã. To bairo acʉabana dope bairo caĩ wada majiquẽjuparã. Cawadarijere apibana quena cawadaʉ macare catʉjʉquẽjuparã naa.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 To bairo cabairo bero Saulo wamʉnʉca, catʉjʉ macabajupʉ. Ñe maca cʉ cabauquẽjupe. To bairo cʉ cabairo cʉ mena cáaána maca cʉ catʉ̃ga jʉgo aájuparã Damascopʉ.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Damascopʉ ejaʉ itia rʉmʉ catʉjʉ majiquẽcʉ, caʉgaquẽcʉ, caetiquẽcʉ cãñupʉ Saulo.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Damascopʉre cãñupʉ jĩcaʉ Jesure caapiʉjaʉ Ananía cawamecʉcʉ. Quẽguei tʉjʉricarore bairo catʉjʉyupʉ. To bairo cʉ catʉjʉrona cʉ tʉpʉ cabuia ejayupʉ Jesu. Buia eja:
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 To bairo cʉ caĩ yʉro:
11 E o Senhor lhe disse:
12 Yucʉacã cʉ yʉ iñoowʉ quẽguei tʉjʉricarore bairo mʉre ti wiipʉre mʉ caejapere. Tunu cʉ tʉjʉ majiato ĩi cʉ mʉ cawamo ñu peopere cʉ yʉ iñoowʉ quẽguei tʉjʉricarore bairo, cʉ caĩñupʉ Jesu.
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 To bairo cʉ caĩro apii:
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 —Ati maca quenare mʉre caapiʉjarãre na ñei ejami to bairo sacerdote maja ʉparã cʉ na cáti rotiro, cʉ caĩñupʉ Ananía.
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 To bairo cʉ̃re cʉ caĩro:
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Yʉ ye quetire buioʉ capee tamʉogʉmi. To bairo cʉ catamʉopere yʉ majuuna cʉ yʉ buiogʉ yʉa, cʉ caĩñupʉ Jesu.
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 To bairo cʉ caĩro apii cáaácoajupʉ Ananía Juda ya wiipʉ. Ti wiipʉre jãa, Saulore cʉ cabʉgayupʉ. Cʉ bʉga, cʉ rʉpoapʉre cʉ ñupeo, ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Saulore:
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 To bairo cʉ̃re cʉ caĩrona wai nʉtʉre bairije cʉ capeapʉre cãnaje cawẽcoajupe. To bairo cabairona catʉjʉ majicõañupʉ tunu. Cabero cʉ cabautisayuparã yua.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 To bairi cʉ na cabautisaro bero caʉgayupʉ Saulo. Ʉga, caocabʉtii catutuarijecʉcʉ cãñupʉ tunu. To bairi noo cãnacã rʉmʉ meena ti macapʉ Damascopʉ cãñupʉ Jesucristore caapiʉjarã mena.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Topʉ ãcʉ nemoo judío maja na neñapo buerica wiiripʉ Jesu ye quetire cabuio jʉgóyupʉ Saulo. “Jesu Dio Macʉna ãmi,” caĩ buioyupʉ.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 To bairo cʉ caĩ buioro cʉ̃re caapi acʉacoajuparã.
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Cabero Saulo Jesu ye quetire seeto caĩ buio ocabʉtiyupʉ. “Dio cʉ cabejericʉ majuuna ãmi Jesu, cariape mʉjaare yʉ ĩ,” na caĩ buioyupʉ Saulo judío maja Damascopʉ cãnare. Na maca dope bairo cʉ caĩ neto majiquẽjuparã.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Capee rʉmʉri bero judío maja cʉ cajĩagayuparã Saulore.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 To bairi cʉ na cajĩagarijere caqueti apiyupʉ Saulo. Cʉ̃re cajĩagarã maca to cãnacã rʉmʉ ñami quena maca yepa tʉjaro ʉ̃ta mena na catu jani jã amojorerica janiro joperipʉ cʉ cacumuñuparã, cʉ cabutiro cʉ mani jĩa rocacõagarã ĩrã.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 To bairi cʉ na cajĩagarijere majiri Saulo cʉ cabuiorijere caapiʉjarã maca cʉ carutipere cʉ cátinemoñuparã. Piipʉ ti janiro recomaca macá jopeacãpʉ cʉ cayo netoo ruio jooyuparã ñamina. To bairo átiri ti macapʉ Damasco macapʉ cãnacʉre cʉ caruti aáto cʉ cátinemoñuparã naa yua.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Cabero Saulo cáaácoajupʉ Jerusalẽpʉ tunu. Jerusalẽpʉ ejaʉ Jesure caapiʉjarã mena cãnigabajupʉ. Na maca cʉ cauwiyuparã, cajʉgoye cajĩaricʉ cʉ cãno maca. “Baitoʉ baiimi. Jesure caapiʉjaʉ aniquẽcʉmi,” cʉ caĩ tʉgooñañuparã.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 To bairo cʉ na caĩrijere apii Bernabé maca Saulore cʉ átinemoʉ Jesure caapiʉjarã na cãni paʉpʉ cʉ cajʉgo aájupʉ. Topʉ cʉ jʉgo ejari mani Ʉpaʉ Jesu ma recomacapʉ Saulore cʉ cabuia ejariquere, cʉ̃re Jesu cʉ caĩ buioriquere na cabuioyupʉ Bernabé. “Mere Saulo quena uwiquẽcʉna Damascopʉ cãnare na cabuioyupʉ Jesu ye quetire,” na caĩ buioyupʉ Bernabé.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 To bairo na cʉ caĩ buiorijere apiri Saulore na mena cʉ cãni rotiyuparã. To bairi Jerusalẽpʉ na mena cãñupʉ. Na mena aniri Jerusalẽpʉ to cãnacã paʉ uwiquẽcʉna mani Ʉpaʉ Jesu ye quetire cabuionucuñupʉ Saulo.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Aperã judío maja anibana quena griego yere cawadarã quenare cariape na caĩ buionucubajupʉ. To bairo na cʉ caĩ buiorijere apigaquẽna cʉ cajĩagabajuparã.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 To bairo cʉ na cajĩagarijere queti apirã Jesure caapiʉjarã maca cʉ cane aájuparã Cesareapʉ. Cesareapʉ cʉ ne aá, Tarsopʉ cʉ cáaá rotiyuparã, cʉ ya maca majuupʉ yua.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Cabero Jesure caapiʉjarã Judea yepa cãna, Galilea yepa cãna, Samaria yepa cãna caroaro cãni ocabʉtiyuparã wariñuurique mena, aperã rooro nare na cátiquẽto maca. Diore cʉ na caapiʉja nʉcʉbʉgoro Espíritu Santo na cʉ cátinemoro aperã Jesure caapiʉjarã cãninemoñuparã yua.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Pedro nipetiropʉ cáaáteñañupʉ noo cõo aperã Jesure caapiʉjarã na cãni paʉri cõona. To bairo aáteñaʉ Lida na caĩri macapʉ caejayupʉ Jesure caapiʉjarã na cãnopʉ.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Topʉ ejaʉ jĩcaʉ cáaá majiquẽcʉre Enea cawamecʉcʉre cʉ cabʉga ejayupʉ. Ocho cãnacã cʉma aá majiquetibacʉ cayojaʉ cãñupʉ.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Cʉ̃re cʉ tʉjʉʉ ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Pedro:
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 To bairo Enea cʉ cañuurijere catʉjʉyuparã Lida macana, Sarón macana quena. Cʉ cañuurijere tʉjʉri mani Ʉpaʉ Jesure caapiʉjayuparã, cajʉgoyepʉ na cáti nʉcʉbʉgobatajere jana recõari yua.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Jope na caĩri macapʉ cãñupo jĩcao Jesure caapiʉjao Tabita cawamecʉco. Griego ye mena Dorca cawamecʉjupo. Aperãre na mai tʉjʉri caroa macaje na cátibojanucuñupo. Cabopacarãre na cátinemonucuo cãñupo cõa.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 To bairi Pedro Lidapʉ cʉ cabairi rʉmʉrirena Dorca maca Jope na caĩri macapʉre cariaye tamʉo yajiyupo. Co cabai yajiro tʉjʉri co yarã cabai yajiricarãre na cátinucurore bairona co cájuparã. Co rupaʉ ãnatore cacojeyuparã. Coje yaparo co cacũñuparã cabui macá arʉapʉ, cabero co yaagarã.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Jope maca Lida maca tʉacãna cãñupe. To bairi Jesure caapiʉjarã Jope macapʉ cãna maca Pedro Lidapʉ cʉ cãno queti apiri na yarã pʉgarãre Pedrore na capi rotiyuparã.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 To bairi cʉ̃re na capi joorijere apii nemoo na mena cáaácoajupʉ Pedro Jope na caĩropʉ. Topʉ cʉ caejaro Dorca ãnacore co na cacũrica arʉapʉ cabui macá arʉapʉ cʉ cajʉgo ajuparã. Ti arʉapʉ cʉ cajãa ejaro tʉjʉrã nipetiro cawapearicarã romiri Pedro tʉ caneñapoyuparã. Otiri cʉ caiñooñuparã co ãnaco nare co caebojariquere. Camisari, apeye jutii catiopʉ Dorca na co caebojarique nipetiro cʉ caiñooñuparã.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 To bairo na caiñooro bero Pedro maca na cabuti rotiyupʉ. Na cabutiro tʉjʉʉ rʉpopatuapʉ tuatu ejacumuri Diore cʉ cajeniñupʉ. Diore jeni, cabai yajirico ãnacore co tʉjʉ:
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 To bairo co cabairo tʉjʉcõari Pedro co wamopʉ ñe, co catʉ̃ga wamʉo nʉcoñupʉ. To bairo co áticõari macapʉ cãnare cawapearicarã romirire, aperã Jesure caapiʉjarã quenare na pi, “Catunu catiore co tʉjʉrã ajá” na caĩñupʉ yua.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 To bairo Tabita co catunu catiriquere caapiyuparã Jope macana nipetirã. To bairo co cabairije apirã capãarã Jesure caapiʉja nʉcʉbʉgoyuparã yua.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Yoaro cãñupʉ Pedro Jopepʉ Simón cawamecʉcʉ ya wiipʉ. Cʉ̃a Simón maca cãñupʉ waibʉcʉrã ajeri quenoori majocʉ.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.