Atos 4

Dio Wadarique (TAV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 To bairo Pedro, Juan camajare na caĩ wadari paʉ majuu caejayuparã na tʉpʉ sacerdote maja, apeĩ Dio wii coteri maja ʉpaʉ, aperã saduceo maja.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Na maca Pedro, Juan mena camajare na na cabuiorijere booquetiri capunijiniñuparã. Ocõo bairo Pedro, Juan mena camajare cabuioyuparã: “Bai yajiri bero catunu catiyupi Jesu. To bairi mani maji. Mani cabai yajiro beropʉ tunu catirique ã mani camaja quenare,” caĩ buioyuparã Pedro, Juan mena.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 To bairi ti wamere camajare na cabuioro booquetiri na cañeñuparã. Na ñe, mere canaiori paʉ cãno presopʉ na cacũñuparã, “Bujiyʉpʉ na mani jeniñagarã,” ĩrã.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Aperã maca capãarã majuu Jesu ye quetire Pedro, Juan na cabuioro caapiʉjayuparã. To bairi caapiʉjarã caʉmʉa jetore nare na cacõoñaata jĩca wamo cãnacã mil majuu cãñuparã.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 To bairi ape rʉmʉ cãno ti macapʉ Jerusalẽpʉ caneñapoyuparã caʉparã, cabʉcʉrã, judío majare cabuerã nipetiro yua.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Na mena cãñupʉ sacerdote maja ʉpaʉ quena, Aná cawamecʉcʉ. Aperã quena Caifá, Juan, Alejandro, aperã nipetirã sacerdote maja ʉparã yarã quena na mena caneñapoyuparã.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Neñapori Pedrore, Juãre na recomacapʉ tʉjʉnucu roti, ocõo bairo na caĩ jeniñañuparã:
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 To bairo na caĩ jeniñaro Pedro Espíritu Santo cʉ catutuarije mena yeri ocabʉtiri ocõo bairo camaja ʉparãre cabʉcʉrãre na caĩ buioyupʉ:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 —Cáaá majiquetibaecʉre caroa wame cʉ̃re to cabairo jã cátiere tʉjʉrã jãre mʉja ñewʉ, ¿dope bairo bairi cʉ netoti? ĩrã.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 To bairo jã mʉja cajeniñaro mʉja nipetirãre Israel macanare mʉjaare yʉ buiopa. Ani cáaá majiquetibaecʉre Jesucristo Nasaré macacʉ cʉ camajirije mena anire cʉ catioyawĩ. Jesure na mʉja capapua jĩa rotirique to cãnibato quenare Dio maca cʉ catunu catioyupi.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Tirʉmʉpʉ Dio ye quetire buiori majocʉ to bairo Jesure cʉ mʉja cabooquetipere caĩ buio jʉgoyeyeyupi atiere caĩ ucaricʉ:
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 To bairi Jesucristo jeto ãmi camajare cacatio majii. Nii majuu manire cacatioʉ apeĩ jooquẽemi Dio ati yepapʉre, na caĩñupʉ Pedro.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 To bairo Pedro, Juan mena yeri ocabʉtiri na caĩ buioro, caapi acʉacoajuparã caʉparã caneñaporã maca.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 To bairi cáaá majiquetibatacʉ mere cañuʉpʉ na mena cʉ catʉjʉnucuro maca, “Jocarã mʉja ĩ,” na caĩ majiquẽjuparã.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 To bairi Pedrore, Juãre na cabuti rotiyuparã mai na caneñapo ame jeniñari arʉapʉ, na jeto ame wadapenigarã. Na buti roti, ocõo bairo caame ĩ wadapeniñuparã:
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 —¿Dope bairo Pedrore, Juãre na mani ánaati? “Ati wame caacʉori wame átiyayupa naa,” ĩ majima Jerusalén macana nipetirã. Mani maca, “Jocarã mʉja ĩ, baiquẽjupa,” na mani ĩ majiquẽe.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 To bairi, “Jesu cʉ cabairique to cõona camajare na buio janacõaña,” na mani ĩ tutigarã, aperã capãarã atie quetire caapiʉjarã aninemorema ĩrã, caame ĩñuparã.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 To bairo ame ĩ yaparo na capijoyuparã Pedrore, Juãre. Na pijo, ocõo bairo na caĩbajuparã:
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 To bairo na caĩro:
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 To bairi Jesu cʉ caĩepere, cʉ cátiepere jã catʉjʉepere jã buio jana majiquẽe, na caĩñuparã Pedro jãa.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 To bairo na caĩro:
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Cáaá majiquetibatacʉ Dio cʉ canetooricʉ cuarenta cãnacã cʉma netobʉjaroacã cacʉgoʉ cãñupʉ cʉ̃a.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 To bairi Pedro, Juan mena buti, catunucoajuparã na mena macana Jesure caapiʉjarã tʉpʉ. Na tʉpʉ aá, nipetiro sacerdote maja ʉparã, cabʉcʉrã nare na caĩ buioriquere na caĩ buioyuparã.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 To bairo na caĩ buiorijere apirã Jesure caapiʉjarã nipetirã jĩcarore bairona tʉgooñari Diore jeniri ocõo bairo caĩñuparã:
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Tirʉmʉpʉ jã ñicʉ David ãnacʉ mʉre cáti nʉcʉbʉgoricʉ mʉ Espíritu Santo mena cʉ mʉ cauca rotiro ocõo bairo caĩ buio ucayupi mʉ Macʉ Jesure rooro na cátipere:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Neñapori, “Manire cʉ carotipe mani booquẽe. Cʉ mani rocagarã,” caĩbajupa maca ʉparã. “Dio cʉ cacũricʉ Cristo quenare mani booquẽe,” caĩbajupa, caĩ ucayupi David ãnacʉ.
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 ’Cʉ caĩ ucarica wamere bairona áama yucʉra, Diore caĩ nʉcʉbʉgoyuparã. —Ati macapʉ to bairona caneñapowã, cañuʉre mʉ Macʉ Jesure mʉ cajooricʉre rocagarã. Ʉpaʉ Herode, Ʉpaʉ Ponsio Pilato quena, Israel macana mena, aperã mena caneñapowã, Jesure booquẽna cʉ na carocapere wadapenirã.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Mere cajʉgoyepʉna, “To bairona rooro átigarãma,” mʉ caĩñupa, camajii aniri, Diore caĩ wada nʉcʉbʉgoyuparã.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 —To bairi yucʉacã, “Janacõaña,” jãre na caĩ tutiejere mʉ apii. To bairi jãre átinemoña. Yeri tʉgooña ocabʉtiriquere jã jooya, na uwiquẽnana mʉ ye quetire jã cabuio majiparore bairo ĩi. Mʉ caboori wame jã átigarã, mʉ ye quetire buiorã.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 To bairo jãre átinemori, camajare mʉ catutuarijere na iñooña. Cariarãre na netooña. Ape wame quena, caacʉori wame, áti iñoorica wamere ája, caroaʉ mʉ Macʉ Jesu cʉ catutuarije mena, Diore caĩ wadayuparã.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 To bairo Diore na caĩ jeni nʉcʉbʉgo yaparoro na caneñapori wii cananaañupe. To bairo to cananaari paʉna Espíritu Santo seeto majuu ti wiipʉ cãna napʉ cãninemo ejayupʉ. To bairi Espíritu Santo seeto majuu napʉ cʉ cãninemo ejaro uwi tʉgooñarique manona Dio ye quetire aperãre cabuio ocabʉtiyuparã.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 — ausente —
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 — ausente —
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 — ausente —
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 — ausente —
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Jĩcaʉ to bairo cácʉ cãñupʉ José cawamecʉcʉ. Levita poa macacʉ cãñupʉ. Chipre na caĩri paʉ cabuiaricʉ cãñupʉ. Apóstol maja “Bernabé” cʉ caĩñuparã. Na ye mena “aperãre tʉgooña ocabʉtiriquere cajoʉ” ĩrica wame ã.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Cʉ̃a José jĩca yepa oterica yepa aperãre nuni, niyeru cajeeyupʉ. Niyeru jee átiri, apóstol majare na cajooyupʉ, mani mena macana cacʉgoquẽnare na mʉja ricawowa ĩi.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.