Atos 28
Dio Wadarique (TAV) vs ARIB
1 Nipetirã catʉjaropʉ jã caejaro to macana, “Ati poa Malta cawamecʉti poa ã,” jã caĩ buiowã.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Caroaro jã boca tʉjʉri jã cátinemowã. To bairi caocaro maca pero cariobojawã, jumaya mʉjaa ĩrã.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pablo quena nare cape jeenemowĩ jĩca roto. Pere cʉ cajee tĩari paʉna aña cʉ cajeerica roto watoapʉ cãnacʉ caʉ̃ro ruti buti atíbacʉ Pablo wamopʉre cabaque yoawĩ.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Ti poa macana Pablo wamopʉre aña cʉ cabaque yoaro tʉjʉrã caame ĩwã:
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pablo maca peropʉ cʉ cawẽ yaye roca joewĩ. Cʉ capuniquẽmi.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 To macana, “Nemoo cʉ bipi o nemoo bai yaji roca cumucoagʉmi,” ĩ tʉgooñari cʉ catʉjʉ cotewã. Yoaro cʉ tʉjʉ coteba, cʉ capuniquẽto tʉjʉrã ricati catʉgooñawã. “Jõ bui macacʉ mani cáti nʉcʉbʉgoʉ jĩcaʉ ãcʉmi. To bairi añare wijio majiquẽcʉmi,” caĩ tʉgooñawã yua.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Jã caroca turi paʉ tʉacãna cãmʉ ti poa macana ʉpaʉ Publio cawamecʉcʉ ya paʉ. Cʉ tʉpʉ jã ani rotigʉ jã capi amí. To bairi itia rʉmʉ cʉ tʉpʉ jã cãmʉ, caroaro jãre cʉ cáto maca.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 To bairo jã cabairi paʉna Publio pacʉ bʉgorique mena, paniñañe boaʉ cabaiwĩ. To bairi cʉ cayojaropʉ cʉ catʉjʉ jãa aámi Pablo. Topʉ cʉ tʉjʉri Diore cʉ jeniboja, cʉ cañiga peowĩ. To bairo cʉ cátona cañuucoami Publio pacʉ.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 To bairo cʉ cañuuro tʉjʉrã aperã ti poa yucʉ poa macana cariayecʉna cʉ tʉpʉ cáamá na cariaye cʉtiere Pablore cʉ netoo rotira anaa. To bairo bairã cañuucoama na quena.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Capee apeye uniere jã cajoowã, jãre nʉcʉbʉgori. Cabero cumuapʉ jã cáaáti paʉpʉ jã caʉgape quenare jã cajoowã.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Ti poapʉ carua tuaricarã itiarã muipua aniri bero jã cáaápʉ tunu Alejandría cawamecʉti maca macá cumua mena. Puebʉcʉ cãno ti poapʉ cãnicõañupa mai ti cumua macana. Wericarã Dio cãniquẽna camaja na cáti nʉcʉbʉgorã Cástor, Polus cawamecʉna cumua cawe jʉgoropʉre nare bairã na cauca turique catujawʉ.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Topʉ cãnana buti aá, ape poa capairi poa majuu jã caejawʉ Siracusa na caĩri macapʉ. Itia rʉmʉ topʉ jã cãmʉ.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Cabero ti poa tʉjaro aá, jã cáaápʉ Rejio cawamecʉti macapʉre aána. To bairi topʉ jã caejawʉ. Topʉ eja, ape rʉmʉ jã cáaápʉ tunu. Jã cáaáto jã ʉjaro maca wino caroaro jã capapu joowʉ. To bairi ape rʉmʉna jã caejacoapʉ Puteoli cawamecʉti macapʉre. Topʉ eja, ti cumuapʉ cáatána jã cama aápʉ yua.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Tona aperã Jesure caapiʉjarãre jã cabʉgawʉ. Jĩca semana na mena jã cãni rotiwã. To bairi jĩca semana na mena ani, cabero jã caneto aápʉ mapʉ Romapʉ aána.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Roma macana Jesure caapiʉjarã Romapʉ jã caejape quetire caapiyupa mere. To bairi mapʉ jãre cabocarã ejawã Foro de Apio na caĩri macapʉ. To jã caneto aáto aperã tunu jã cabocawã aáteñari maja na cacanirã ejanucuro itia wii cãnopʉ. To bairi Pablo na tʉjʉʉ, “Ñuu majuucõa,” Diore cʉ caĩ wariñuuwĩ. To bairo Diore ĩri caroaro cayeri ocabʉtiwĩ.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 To bairi jã cáaápʉ tunu. Aá, Romapʉ jã caejawʉ yua. Topʉ eja, to cõona Julio polisía maja ʉpaʉ presopʉ cãnare cʉ cajee atánare cajee aámi ti maca macacʉ tʉpʉ, preso wiire cacoterã ʉpaʉ tʉpʉre. Pablo macare ape wiipʉ cʉ cajoowĩ jĩcaʉ polisía cʉ̃re cacotepaʉ mena yua.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Itia rʉmʉ Romapʉ jã caejaro bero ti maca macana judío maja nare cajʉgo ánare na capijowĩ Pablo. Cabero cʉ tʉpʉ na caejaro ocõo bairo na caĩwĩ Pablo:
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 To bairi na maca yʉre jeniña peori, “Ñee unie caroorije cátiquetacʉrena cʉ cajĩaquetipe ã,” ĩri yʉ cabuugabama.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Judío maja maca romano maja ʉparã yʉre na cabuuro cabooquẽma. To bairi César romano maja ʉpaʉ cãni majuʉpʉna yʉ cabairi wamere cʉ jeniña bejeato ĩi yʉ apʉ́. “Mani yarã judío maja rooro áama,” ĩ wadajãʉ acʉ́ mee yʉ baiwʉ.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 To bairi mʉjaare yʉ pijowʉ mʉja mena wadapenigʉ, cariapena na majiato ĩi. Mani judío maja jĩcaʉ Dio cʉ cajoopaʉre yoaro cayuuricarã mani ã. “Jesu cawamecʉcʉ mani cayuuricʉna ãmi,” caĩ buio teñaʉ yʉ ã. Tiere yʉ caĩ buiorije wapa presopʉ cãcʉ come wẽri mena jiaricʉ yʉ ã, na caĩwĩ Pablo.
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 To bairo cʉ caĩro:
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 To cãnacã macapʉ ati wame Jesure na caapiʉjarije, “Ñuuquẽe,” camaja na caĩrijere jã apinucu bairã pʉa. To bairi tiere jã mʉ caĩgari wamere jã mʉ cabuiopere jã boo, cʉ caĩwã Pablore.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 To bairo ĩrã tiere na cawadapenipa rʉmʉre catʉgooña bʉga jʉgoyeyewã. To bairi to cõo mani cawadapenipa rʉmʉ anigaro na caĩrica rʉmʉ caejaro camaja capãarã Pablo cʉ cãni wiipʉ caneñaporã ejawã yua. To bairi na caneñaporã ejaro tʉjʉʉ Dio yere na caĩ buiowĩ Pablo. Cabujuri paʉ na cabuio jʉgoricʉ cabuio naiocoami. Moisé cʉ caucarique, aperã Dio ye quetire cabuiorã tirʉmʉpʉ macana na caucarique nipetiro na caĩ buiowĩ, na quena, “Dio cʉ cajooricʉ ãmi Jesu,” ĩrica wame na canʉcʉbʉgoparore bairo ĩi.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Jĩcaarã cʉ caĩ buiorijere caapiʉjawã. Aperã maca, “Jocʉ ĩmi,” caĩwã.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Jĩcarore bairo tʉgooñaquetibana jĩcaarã buti aágarã cabaiwã. Na cabutigari paʉna na caĩwĩ Pablo:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 — ausente —
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 To bairona mʉja quena mʉja caapigaquẽto maca to cõona judío maja cãniquẽna macare Dio camajare na cʉ canetoo catiorijere nare jã buiogarã. Na maca api wariñuugarãma, na caĩwĩ Pablo.
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 To bairo na cʉ caĩro bero judío maja na majuuna ame wada netori cabuti aáma yua.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Pʉga cʉma aperã cʉ̃re na cawajorica wiipʉre cãmi Pablo. Aperã nipetirã cʉ̃re catʉjʉ teñarã ejanucurãre wariñuuri caroaro na mena cawadapeninucuwĩ.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Uwirique manona tʉgooña ocabʉtiri Ʉpaʉ Dio cʉ cãnie quetire, mani Ʉpaʉ Jesucristo cʉ cãnie quetire nipetiro camajare na cabuionucuwĩ. Aperã, “Na ĩ buioqueticõaña,” cʉ caboca ĩquẽma Pablore yua.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.