Atos 23
Dio Wadarique (TAV) vs ARIB
1 To bairi Pablo ʉparãre to caneñaporãre tʉjʉri:
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 To bairo cʉ caĩro Dio wii macacʉ sacerdote maja ʉpaʉ Ananía cawamecʉcʉ Pablo tʉ catʉjʉnucurãre cʉ rijerore na capa rotiyupʉ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 To bairi Pablo Ananíare ocõo bairo cʉ caĩñupʉ:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 To bairo cʉ caĩro, to catʉjʉnucurã maca:
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 To bairo cʉ na caĩro apii:
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 — ausente —
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 — ausente —
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 — ausente —
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 To bairo ame ĩrã caawajayuparã. Jĩcaarã cabuerã fariseo maja yua wamʉnʉcari na ĩ netogarã ocõo bairo na caĩñuparã:
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 To bairi caneñaporã seeto na caame ĩ awaja netorijere apii polisía maja ʉpaʉ cʉ yarã polisía majare na cane buti aá rotiwĩ Pablore neñaporica wiipʉ cãnacʉre polisía ya wiipʉ, cʉ punijinirã nemoo cʉ jĩarema ĩi.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Ti ñamina Jesu Pablo tʉna buia ejanʉca:
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Ape rʉmʉ cabujuri paʉ aperã judío maja caame ĩ wadapeni coteyuparã Pablore cʉ̃re na cajĩapere. “Yucʉacãna Pablore cʉ mani cajĩaparo jʉgoye mani ʉgaquetigarã, mani etiquetigarã. Cʉ jĩa yaparo to cõo mani ʉgagarã, mani etigarã. Cʉ jĩaquetibana quena mani caʉgaata, mani caetiata mani majuuna manire rooro popiye tamʉorique to ãmaro,” caame ĩ wadapeni coteyuparã.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 To bairona caame ĩ wadapeni coterã cuarenta cãnacãʉ netoro cãñuparã.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 To bairi sacerdote maja ʉparã, aperã judío majare cajʉgo ána tʉpʉ aá, ocõo bairo na caĩñuparã:
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 —To bairi mʉjaa, mʉja mena macana carotirã mena polisía maja ʉpaʉre cʉ queti jooya. “Jã caneñaporo jã tʉpʉ Pablore cʉ na neaparo tunu. Cʉ jã jeniñanemogacʉpʉ, nipetirona cʉ ye buire cʉ cátaje cõona mani jeniña peocõagarã,” ĩtori cʉ queti jooya polisía maja ʉpaʉre, caĩñuparã judío maja sacerdote maja ʉparãre, cabʉcʉrã carotirãre. —Jã maca mapʉ Pablore na caneató jã boca cotegarã, Pablore cʉ jĩagarã, na caĩñuparã.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Pablo baio macʉ maca Pablore cʉ na cajĩagarijere caqueti apiyupʉ. To bairi polisía ya wiipʉ eja, Pablore cʉ cabuioyupʉ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pablo maca to bairo cʉ caĩ buiorijere apii jĩcaʉ polisíare carotiire cʉ pii:
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 To bairo cʉ caĩro Pablo pamocʉre polisía maja ʉpaʉ tʉpʉ cʉ ne aá, ocõo bairo cʉ caĩñupʉ:
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 To bairi polisía maja ʉpaʉ maca Pablo pamocʉre aperobʉjaacãpʉ cʉ tʉ̃ga aá, aperã na caapiquẽtopʉ:
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 To bairo cʉ caĩ jeniñaro:
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 To bairo na caĩto queti joorijere apiquẽja. Cuarenta cãnacãʉ netoro ãma, mapʉ Pablo cʉ cáaáto cʉ cumugarãma cʉ̃re boca jĩagarã, cʉ caĩñupʉ polisía maja ʉpaʉre.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 To bairo cʉ caĩro apii:
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Pablo pamocʉ cʉ cáaáto bero polisía maja ʉpaʉ pʉgarã cʉ carotibojarãre na pi, ocõo bairo na caĩñupʉ:
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Caballoare Pablo cʉ capeja aáparãre na quenoo yuu rotiya, cʉ capeja aápaʉ, cʉ apeyere cauma aápaʉ. Aperã dope bairo cʉ áti jĩa majiña mano Felis ati yepa Judea yepa macana ʉpaʉ tʉpʉ Pablore cʉ ne aánaja, caĩñupʉ polisía maja ʉpaʉ cʉ carotibojarã pʉgarãre.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 To bairo na ĩ yaparo papera pũuropʉ Félire ocõo bairo cʉ caĩ queti uca jooyupʉ:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Yʉ Claudio Lisia ati yepa macana ʉpaʉre Félire caroaro mʉ yʉ nʉcʉbʉgo ñuu roti.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Judío maja anire cʉ ñeri cʉ jĩagayabama. Cʉ̃re na cajĩagari paʉna romano majocʉ cʉ cãniere yʉ buioyawĩ. To bairi yʉ yarã polisía mena na matari cʉ yʉ neyawʉ na cajĩaboricʉre.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 ¿Ñee unie cʉ ye bui cʉ̃re na jĩagati? ĩ majigʉ cʉ yʉ ne aáyawʉ judío maja ʉparã na caneñapo jeniñaropʉ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 To bairi cʉ na cajeniñaro na ya wame ricati na carotiriquere cʉ cabuio teñarije wapa cʉ jĩagama. Ñee unie caroorije cʉ cátiquẽtie wápana presopʉ cʉ cajõoquetipe ãno, cʉ cajĩaquetipe ãno, yʉ ĩ majiyawʉ.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Cabero aperã judío maja, ‘Ocõo bairo Pablore cʉ mani boca jĩagarã,’ na caĩrijere queti apii mʉ tʉpʉ cʉ yʉ joo, cʉ jĩarema ĩ tʉgooñari. Cʉ̃re cawadajãricarãre, ‘Ʉpaʉ Felis tʉpʉna aáti cʉ mʉja wadapenigarã,’ na yʉ ĩ joo. To cõona mʉ yʉ ĩ uca joo,” cʉ caĩ uca jooyupʉ polisía maja ʉpaʉ Félipʉre Judea yepa macana ʉpaʉre yua.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 To bairi polisía maja na ʉpaʉ cʉ carotirore bairona ti ñamina Pablore cʉ cane aájuparã Antípatri na caĩri macapʉre.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Topʉ cani, ape rʉmʉ maca polisía caballoa bui capeja aáquetana catunucoajuparã Jerusalẽpʉre na ya wiipʉ tunu. Caballoa bui capeja aátana jeto Pablo mena caneto aájuparã Cesareapʉre aána.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 To bairi Cesareapʉ ejarã na ʉpaʉ cʉ caucarica pũurore Félire cʉ joo, topʉna Pablore cʉ cacũñuparã.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Felis ti pũurore tʉjʉ yaparo:
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 To bairo cʉ caĩro:
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.