Atos 16
Dio Wadarique (TAV) vs VC
1 Cabero Pablo, Sila cáaácoajuparã tunu Derbe, Listra cawamecʉti macaripʉre. Topʉ ejarã cabʉga ejayuparã jĩcaʉ Jesure caapiʉjaʉ Timoteo cawamecʉcʉre. Timoteo paco judío yao cãñupo, Jesure caapiʉjaona. Cʉ pacʉ maca griego yaʉ cãñupʉ.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Listra, Iconio macana Jesure caapiʉjarã caroaro catʉgooñañuparã Timoteore. “Caroaʉ ãmi,” na caĩ tʉjʉʉ cãñupʉ.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 To bairi Pablo manire cʉ bapacʉparo ĩi, cʉ cane aágayupʉ. To bairi cʉ ne aágʉ circuncisión macajere cʉ cájupʉ, cʉ cabuiorijere judío maja apigaquetiborãma ĩi, “Jã ya wame nʉcʉbʉgoquẽemi,” ĩborãma ĩi. Cʉ pacʉ griego yaʉ cʉ cãniere camajiñuparã topʉ cãna judío maja.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Cabero Listrapʉ cãnana Pablo, Sila, Timoteo jãa cáaácoajuparã ape macaripʉ yua. Ti macaripʉ cãnare Jesure caapiʉjarãre na cabuio teñañuparã. Jesu buerã cãnana apóstol maja, aperã Jesure caapiʉjarãre cajʉgo ána Jerusalẽpʉ cãna queti joorica pũuropʉ nare na carotiriquere cabue iñooñuparã. Tiere ája, caĩ teñañuparã.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 To bairo na caĩ buiorijere apirã Jesure caapiʉjarã seeto cayeri ocabʉtiyuparã. To cãnacã rʉmʉrina cãninemoñuparã Jesure caapiʉjarã.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Cabero Pablo jãa Asia yepapʉ Jesu ye quetire na cabuio teñara aágaro Espíritu Santo na camatayupʉ. To bairi apero maca Frijia yepa maca, Galacia yepapʉ caneto aájuparã.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Topʉ neto aá, Misia cawamecʉtopʉ caejayuparã. Topʉ ejarã Bitinia cawamecʉti yepapʉ quenare cáaágabajuparã. Topʉ na cáaágaro Espíritu Santo na camatayupʉ tunu.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 To bairi Misiapʉ neto aá, caro aájuparã Troa cawamecʉti macapʉ.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Troapʉ na caejaro ñamipʉ Pablo quẽgueriquere bairo catʉjʉyupʉ. Jĩcaʉ Macedonia yepa macacʉ Pablore cʉ cajeni tʉjʉnucuro catʉjʉyupʉ. “Macedoniapʉre adʉja. Jã átinemoʉ ajá,” cʉ caĩ bopaca jeniñupʉ.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Cabero cʉ catʉjʉriquere jã cʉ cabuioro nemoo jã yere jeeyo, jã cáaápʉ. Yʉa Lucas ati pũuro caucaʉ yʉ quena na mena yʉ cáaápʉ. Pablo cʉ catʉjʉriquere jã cʉ caĩ buioro, “Macedonia macanare Jesu ye quetire na jã cabuiopere boʉmi Dio,” jã caĩ tʉgooñawʉ.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 To bairi Troapʉ cãnana cariapena jã cáaápʉ cumua mena Samotracia cawamecʉti poa yucʉ poapʉ. Cabero macá rʉmʉ jã cáaápʉ tunu Neápoli cawamecʉti macapʉ.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 To aána Filipo na caĩri macapʉ jã caejawʉ, romano maja na cáta macapʉre. Macedonia yepapʉ capairi maca ã Filipo. Ti macapʉ capee rʉmʉri jã cãmʉ.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Sábado, judío maja na yerijãrica rʉmʉ cãno macá tʉjaro ria tʉ jã cáaápʉ, judío maja na ñuu buerica paʉ ãno ĩ tʉgooñarã. Topʉ cãromia caneñaporãre bʉga eja, na tʉpʉ ejanumu, Jesu ye quetire na jã cabuiowʉ.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Na mena macaco jĩcao Lidia cawamecʉco Tiatira cawamecʉti maca macaco cãmo. Jutii cawapa pacarije cajũarije canuni wapatao cãmo. Diore cáti nʉcʉbʉgoo cãmo. Pablo cʉ cabuiorijere co caapiro Dio api majirique co cajooyupi, co apiʉjaato ĩi.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Cabero cõre, co ya wii macana quenare jã cabautisawʉ. Nare jã cabautisaro bero ocõo bairo jã caĩwõ:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Jĩca rʉmʉ Diore na cañuu bueri paʉpʉ aána jã cabocawʉ jĩcao aperãre pojaore bairo na capaabojaore. Cawãticʉco cãmo. Cumu ãnaje mena cabero cabaipere ĩ buio jʉgoyeye majiri majoco cãmo. To bairo aperãre na co caĩ buio jʉgoyeyebojarije wapa mena co ʉparã pairo niyeru cawapatanucuwã.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Cõre jã caboca tʉjʉrona jã caawaja ʉjanucuwõ:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Capee rʉmʉri cõre jã catʉjʉro cãnacã nina to bairo jeto cabainucuwõ. To bairo co cabairo Pablo co api quepebacʉ co amojore nʉca tʉjʉ, wãti co mena cãcʉre ocõo bairo cʉ caĩwĩ:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Cõre cʉ cabutiro to cõona co camajibatajere camajiqueticõawõ yua. To bairi co ʉparã, to cõona mani cawapatarije manigaro ĩrã Pablo, Sila jãare capunijiniwã. Na punijini, na ñe, maca recomaca wapayerica paʉpʉ romano maja ʉparã tʉpʉ na cajee aáma.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Na jee aáti:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 —Ape wame buioma. Na cabuiorije mani yarã romano maja manire cáti rotirique me ã. To bairi na ye na caĩri wame cátiqueticõape ã manire, romano maja macare, caĩ wadajãwã caʉparãre.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Topʉ cãna paarãacã nipetirã to bairo na yarã na caĩrijere apirã na quena Pablo jãare ĩ punijiniri na caquẽgawã. To bairi caʉparã na yarã polisía majare Pablo, Sila na jutiire we re roti, na cabape rotiwã yucʉ mena.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Seeto na baperi bero presopʉ na cajõowã. Topʉ na jõori preso wii cacoteire caroaro cabipe rotiwã, rutirema ĩrã.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 To bairo cʉ na carotiro preso wii cacotei pupea macá arʉapʉ caroaro biperica arʉapʉ na cacũwĩ. Ti arʉapʉre na cũ, na rʉpori caroaro na jia átiri na cacũñupʉ.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Ñami recomaca yua Pablo, Sila Diore jeni nʉcʉbʉgo, Diore caĩ wariñuu bajanucuñuparã. To bairo na caĩ bajaro aperã presopʉ cãna na caapiyuparã.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 To bairo na cabairi paʉ yepa cananaañupe. Nanaabato preso wii quena seeto cajagueyupe. Nemoo ti wii na cabiabata joperi cacaguecoajupe. To bairo baibato presopʉ cãna nipetirã come wẽri nare na cajiabata wẽri capopi peticoajupe tie majuuna.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 To bairo cabairo bero preso wiire cacotei cayopiyupʉ. Yopi, joperi pãrique jeto cãno catʉjʉyupʉ. To bairi, presopʉ cãnibatana nipetirã ruticoatanama ĩri jarerica pãire ne, cʉ majuuna cajĩagabajupʉ, ʉparãre na uwibacʉ.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 To bairo cʉ cátigaro tʉjʉʉ Pablo cʉ caĩ awajayupʉ:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 To bairo Pablo cʉ caĩro apii:
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Cabero na jʉgo buti atí, na cajeniñañupʉ:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 To bairo na cʉ caĩ jeniñaro:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Cabero mani Ʉpaʉ Jesu ye quetire cʉ̃re, cʉ ya wii macana quenare na cabuioyuparã.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 — ausente —
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 — ausente —
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ape rʉmʉ cabujuro to macana romano maja ʉparã na polisíare na cabuio rotiyuparã preso wiire cacoteipʉre, Pablo jãare to cõona na cʉ buuato ĩrã.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 To bairi polisía na cabuio rotiricarã cabuiora ejayuparã ti wii cacotei tʉpʉre. Ti wiire cacotei tiere apiri Pablo jãare na cabuio netoñupʉ:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 To bairo na cʉ caĩro apii Pablo polisía maja macare ocõo bairo na caĩñupʉ:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Polisía maja Pablo to bairo cʉ caĩrijere apirã caʉparãre na cabuiora aájuparã. “ ‘Jã quena romano majana jã ã,’ ĩma Pablo jãa,” caĩñuparã caʉparãre. To bairo na caĩ buiorijere apirã, caacʉacoajuparã caʉparã maca.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 To bairi ti wiipʉ aá, Pablo jãare, “Mʉjaare jã cátaje majirioya,” na caĩñuparã. To bairo na ĩ, na cabuucõañuparã presopʉ cãnibatanare. Na buu, “Aperopʉ aánaja,” na caĩñuparã.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Cabero Pablo, Sila presopʉ cãnana buti, Lidia ya wiipʉ cáaácoajuparã. Topʉ aá, Jesure caapiʉjarãre na catʉjʉyuparã. Na tʉjʉ, yeri ocabʉtiriquere na caĩ buioyuparã. Cabero cáaácoajuparã yua.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.