Romanos 4
Tausug Kitab Injil (TAUSUG) vs NVT
1 Na, bihaun sabbutun ku isab kaniyu in pasal sin pagpangandul ha Tuhan hi Ibrahim, amu in nanubu' kātu'niyu manga Yahudi.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Bang sawpama hi Ibrahim iyampun iban ītung sin Tuhan tau mabuntul biya' sin wala' nakarusa pasal sin manga hinang niya marayaw, na, awn hikapag'abbu niya. Sumagawa' wayruun hikapag'abbu niya ha pangita' sin Tuhan, sabab wala' siya iyampun sin Tuhan pasal sin manga hinang niya marayaw.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Karna' kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In hi Ibrahim nagparachaya ha janji' kaniya sin Tuhan, iban dayn ha sabab sin pagparachaya niya, iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biya' sin wala' nakarusa.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Na, hidalil natu' isab ini pa hambuuk tau naghihinang. In gadji amu in hirihil ha tau naghihinang, di' maiyan dīhil sasalamatan kaniya, ha way tungud, sabab in yan piyaghulas-sangsaan niya.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Na biya' da isab hādtu bang ha Tuhan, sabab in tau itungun sin Tuhan mabuntul biya' sin wala' nakarusa, amu in biya' sapantun dihilan sasalamatan, amuna in tau mangandul kaniya. Iban hangkan bihādtu bukun pasal sin hinang niya marayaw amu in biya' sapantun hulas-sangsa' niya, sumagawa' pasal sin pangandul niya ha Tuhan, amu in Tuhan maingat mag'ampun ha manga baldusa.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Amu yan in maana sin bichara hi Daud ha kabichara niya pasal sin kakuyagan sin tau iyampun sin Tuhan iban ītung tau mabuntul, biya' sin wala' nakarusa, bukun pasal sin hinang niya marayaw, sagawa' pasal sin pangandul niya ha Tuhan.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Laung niya, “Landu' makuyag in tau bang siya ampunun sin Tuhan dayn ha manga hinang niya langgal sara', iban bang in katān hinang niya mangī' lupahun na sin Tuhan.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Landu' tuud makuyag in tau bang di' na bistahun sin Tuhan in manga dusa niya.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Na, in kakuyagan baha' piyagbichara hi Daud kiyatungud sadja ha manga bangsa Yahudi amu in naislam? Tantu bukun. In kakuyagan yan kiyatungud da isab ha manga bangsa wala' naislam. Karna' biya' na sin kiyasulat ha lawm Kitab, amu in nasabbut ku hayn-duun, amu agi, “In hi Ibrahim nagparachaya ha janji' kaniya sin Tuhan, iban dayn ha sabab sin pagparachaya niya, iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biya' sin wala' nakarusa.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Na ka'nu baha' hi Ibrahim iyampun iban ītung sin Tuhan tau mabuntul biya' sin wala' nakarusa? In yan naawn ha wala' pa naislam hi Ibrahim.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Subay na pag'ubus sin pagparachaya hi Ibrahim ha janji' sin Tuhan kaniya, ampa siya naislam. Karna' in pag'islam, amuna in tanda' sin tantu na tuud iyampun iban ītung na sin Tuhan tau mabuntul, biya' sin wala' nakarusa, hi Ibrahim pasal sin pangandul niya ha Tuhan ha wala' pa siya naislam. Hangkan, hi Ibrahim amuna in nahinang ama' sin sasuku' sin manga tau magparachaya ha Tuhan, iban amu in iyampun iban ītung sin Tuhan mabuntul, biya' sin wala' nakarusa, minsan sila wala' naislam.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Damikkiyan, siya da isab in ama' sin sasuku' sin manga tau bakas na naislam, bukun sadja isab pasal naislam sila, sagawa' pasal nangandul tuud sila ha Tuhan biya' sin pagpangandul ha Tuhan hi Ibrahim ha waktu wala' pa siya naislam.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Sin masa nakauna yadtu jimanji' in Tuhan kan Ibrahim sin hipusaka' niya in liyukupan dunya kaniya sampay na pa katān panubu' niya. Jimanji' in Tuhan kan Ibrahim, bukun sabab iyagad hi Ibrahim in sara' niya, sagawa' pasal nagparachaya siya ha Tuhan, iban pasal iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul, biya' sin wala' nakarusa.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Karna' bang sawpama in janji' sin Tuhan kiyatungud sadja ha manga miyamagad sin sara' sin Tuhan, na, in hāti niya wayruun da pūs sin pangandul natu' ha Tuhan iban wayruun da isab pūs sin janji' sin Tuhan.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 In sara' amuna in makarihil palsababan pagmurkaan sin Tuhan in manga mānusiya', sabab di' maagad sin tau in sara'. Sagawa' wayruun tau makalanggal sin sara' bang wayruun sara' langgalun.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Jiyanjian sin Tuhan hi Ibrahim sabab sin pangandul niya kaniya. Hangkan hīnang sin Tuhan in biya' ha yan dayn ha sabab sin kasi-lasa niya, ha supaya niya mapakita' in kabuntulan sin janji' niya ha manga panubu' hi Ibrahim katān. In janji' niya kiyatungud, bukun sadja ha manga tau ha lawm sin likusan sin sara', sagawa' kiyatungud da isab ha manga sasuku' sin magparachaya biya' kan Ibrahim. Karna' hi Ibrahim amuna in biya' ama' sin kitaniyu katān nangangandul ha Tuhan, sibu' da bangsa Yahudi iban bukun.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Biya' na sin kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In ikaw napī' ku mahinang ama' sin manga kabangsa-bangsahan.” Amu yan in Parman sin Tuhan kan Ibrahim. Tantu tuud magmakbul in janji' ini sabab Tuhan in jimanji' kan Ibrahim. Iban nagparachaya hi Ibrahim ha janji' niya, sabab siya in Tuhan amu in makapabuhi' magbalik ha patay, iban in unu-unu katān kiyaparman niya minsan wala' pa naawn biya' da yan sin naawn na, sabab tantu magmakbul sadja in katān kiyaparman niya.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Nagparachaya hi Ibrahim ha janji' sin Tuhan kaniya, iban minsan biya' hantang wayruun na mahuwat niya, giyuguun niya sin magmakbul da in janji' sin Tuhan kaniya. Hangkan ha kahinapusan nagmakbul da in janji' kaniya sin Tuhan, iban “nahinang da siya ama' sin kabangsa-bangsahan.” Naagad in kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In taud sin panubu' mu biya' sin taud sin manga bituun ha langit.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Hi Ibrahim masuuk na hanggatus tahun in umul niya ha waktu kiyajanji' yan kaniya sin Tuhan. Kiyaiingatan niya in siya maas na iban mahunit na siya makabāk pa anak. Iban in asawa niya isab hi Sahara di' makaanak. Sagawa' minsan bihādtu wala' tuud kimū' in pangandul niya ha Tuhan.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Wala' tuud nalawa' in pangandul niya ha Tuhan. Iban wala' siya naghawal-hawal sin janji' sin Tuhan kaniya, sagawa' gām mayan kimusug in pangandul niya iban piyudji niya in Tuhan.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Natatantu niya tuud sin makbulun da sin Tuhan kaagi sin kusug niya in janji' niya kaniya.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Hangkan na, dayn ha sabab sin pangandul hi Ibrahim ha Tuhan, “iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biya' sin wala' nakarusa.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 In lapal kabtangan kiyasulat ha lawm Kitab amu agi, “iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biya' sin wala' nakarusa,” bukun sadja isab kiyatungud kan Ibrahim.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Sagawa' kiyatungud da isab kātu'niyu. Sabab in kitaniyu katān hisiyu-siyu in magparachaya ha Tuhan ampunun iban itungun sin Tuhan mabuntul, biya' wala' nakarusa. Siya in Tuhan nagbuhi' nagbalik dayn ha kamatay ha Panghu' natu' Īsa Almasi.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 In hi Īsa iyungsud sin Tuhan pa kamatay sabab-karna' sin dusa natu', iban biyuhi' siya nagbalik sin Tuhan, ha supaya kitaniyu ampunun iban itungun sin Tuhan mabuntul biya' sin wala' nakarusa.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.