Lucas 15
Tausug Kitab Injil (TAUSUG) vs ARIB
1 Manjari hambuuk adlaw, mataud mayan manga mangangawa' sukay pa parinta iban manga tau amu in wala' miyamagad sin daakan sin sara' agama in miyawn dimungug sin nasīhat hi Īsa.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Iyamahan in manga Parisi iban sin manga guru sin sara' agama. Laung nila, “Di' manjari in tau ini. Parulihun niya minsan in manga tau, amu in wala' miyamagad sin daakan sin sara' agama, iban dāhun niya magsāw magkaun!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Na, hangkan diyalil kaagi hi Īsa in bichara niya pasal sin bili-bili nalawa'.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Laung hi Īsa, “Bang sawpama awn hambuuk dī kaniyu in taga hanggatus bili-bili. Sakali nalawa' in hambuuk, unu baha' in hinangun niya? Tantu hibīn niya in kasiyaman-tagsiyam bili-bili niya duun ha lupu, ampa siya madtu maglawag sin bili-bili nalawa' sampay niya kabaakan.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Bang niya kabaakan na, kūgan tuud siya. Pa'sanun niya in bili-bili,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 ampa dāhun muwi'. Pagdatung niya pa bāy tawagun niya in manga bagay niya iban sin manga pangdaig bāy niya, laung niya, ‘Kari kamu katān. Makuyag tuud aku sabab kiyabaakan ku na in bili-bili ku bakas nalawa'. Hangkan maglami-lami kitaniyu!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Damikkiyan, in hambuuk baldusa biya' da isab hantang sin bili-bili nalawa'. Bang in hambuuk baldusa magtawbat na sin dusa niya, magkūg-kuyag tuud in katān ha lawm surga'. In kakuyagan nila pasal sin tau yan, malabi tuud dayn sin kakuyagan pasal sin kasiyaman-tagsiyam tau mabuntul kunu', amu in way kunu' pagtawbatan nila.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Laung pa isab hi Īsa, “Atawa sawpama awn hambuuk babai taga dublun hangpu' in taud niya. Sakali nalawa' in hambuuk. Na, unu baha' in hinangun niya? Tantu sūan niya in palitaan ampa niya sapuhan in lawm bāy. Lawagun niya tuud marayaw sampay niya kabaakan.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Na, bang niya kabaakan na, tawagun niya in manga bagay niya iban manga pangdaig bāy niya, laung niya kanila, ‘Kari kamu katān. Makuyag tuud aku sabab kiyabaakan ku na in dublun ku bakas nalawa'. Hangkan maglami-lami kitaniyu!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Na, damikkiyan, in hambuuk baldusa biya' da isab hantang sin dublun nalawa'. In manga malāikat sin Tuhan magkūg-kuyag tuud pasal sin hambuuk baldusa nagtawbat sin manga dusa niya.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Laung pa isab hi Īsa, “Awn bakas hambuuk tau taga anak duwa usug.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Laung sin anak manghud ha ama' niya, ‘Ama' dihilan na kāku' in suku' ku sin alta' hipusaka' mu kāmu'.’ Na, biyahagi' na sin tau ini in alta' pusaka' niya ha duwa anak niya usug.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Liyabayan pilay adlaw piyagdagang sin anak manghud in alta' pusaka' kaniya. Ampa siya minīg dayn ha bāy nila iban sin pilak bīhan sin alta' niya, miyadtu siya pa hula' malayu' nagbulaug iban nag'usiba' sin sīn niya.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Naubus in katān sīn niya. Sakali naggutum ha katilibut sin hula' yaun. Nakalandu' in paggutum. Kiyasigpitan tuud siya sabab naubus na in unu-unu niya katān.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Na, hangkan miyadtu siya naghinang ha hambuuk tau amu in luggiya' naghuhula' ha hula' yaun. Dīhilan siya hinang mag'ipat sin manga babuy didtu ha uma.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Na, hiyapdi' na tuud siya, hangkan minsan in manga kakaun sin babuy mabaya' niya na kaunun. Sagawa' wayruun tuud minsan hangka-tau in nakarihil kaniya kakaun.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Mahuli dayn duun napikil niya in kasāan nahinang niya. Laung niya ha lawm atay niya, ‘In manga katān giyagadjihan hi ama' labi-labihan in pagkaun nila, hāti in aku ini, maray' na mautas sin hapdi'!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Marayaw pa aku magbalik na madtu pa ama' ku, ampa ku siya iyanun, laung ku, “Ama', nakarusa aku pa Tuhan iban kaymu.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Di' na aku tūpun tawagun anak mu. Niyata na sadja aku hambuuk tau giyagadjihan mu.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Pag'ubus niya namikil, magtūy siya timindug ampa siya minuwi' na nagbalik pa ama' niya. “Sakali malayu' pa siya dayn ha bāy nila, kīta' na siya sin ama' niya. Limuuy tuud in ama' niya kaniya. Na, magtūy dimagan in ama' niya madtu kaniya, ampa siya giyulgul sīyum.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Laung niya ha ama' niya, ‘Ama', nakarusa aku pa Tuhan iban kaymu. Di' na aku tūpun tawagun anak mu.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Sagawa' tiyawag sin ama' in manga daraakun niya. Laung niya kanila, ‘Samut kamu! Dāha niyu mari in badju' marayaw tuud, ampa niyu su'lugan kaniya. Su'lugi niyu singsing in lima niya iban su'lugi niyu tawmpa' in siki niya.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Pag'ubus kawaa niyu madtu in anak sapi' piyahahambug natu' ampa niyu sumbay'a. Maglami-lami kitaniyu iban magpajamu!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Karna' in anak ku amu in nīyat ku patay na, yari bihaun buhi'. Bakas siya nalawa' dayn kāku', sagawa' bihaun nagbalik na siya minuwi' mari kāku'.’ Na, naglami-lami na sila iban nagpajamu.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Manjari in anak magulang sa'bu didtu ha uma. Pag'uwi' niya dayn ha uma, masuuk mayan siya pa bāy, diyungug niya in pagkalang iban pagbayla.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Hangkan tiyawag niya in hambuuk daraakun ampa niya iyasubu. Laung niya, ‘Unu ta' in piyaglami-lamihan ha bāy yaun?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Laung sin daraakun, ‘In taymanghud mu nakabalik na mari. Hangkan nagpasumbay' sapi' piyahahambug natu' in ama' mu sabab nakabalik in taymanghud mu ha wayruun unu-unu mangī' kimugdan kaniya.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Na, diyugalan tuud in anak magulang, iban di' siya mabaya' gumaban pa taas bāy. Hangkan kiyadtu siya iyūū sin ama' niya pasakatun pa bāy.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Sagawa' laung niya ha ama' niya, ‘Kitaa ba, bukun na pila tahun aku naghinang kaymu biya' hambuuk īpun iban way minsan hambuuk daakan mu in wala' ku naagad. Na, unu in tungbas kiyarihil mu kāku'? Minsan hambuuk kambing wala' mu aku kiyarihilan pagjamuhan ku iban sin manga bagay ku!
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Sagawa' in anak mu yan, amu in nangusiba' sin katān alta' mu, piyagdihil ha manga babai mangī', yan mu piyasumbay'an sapi' piyahahambug natu' pagbalik niya mari!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “In sambung sin ama', ‘Utu', in ikaw tutug dī kāku' iban in katān alta' ku kaymu.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Sagawa' di' manjari bang di' maglami-lami iban magpajamu sabab in taymanghud mu amu in bakas ku nīyat patay na, yari bihaun nagbalik kātu'. Bakas siya nalawa', sagawa' bihaun yari na nakauwi' nagbalik.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.