Números 22
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC
1 Isirayilakae naxa siga e sa yonkin Mowaba fiili ma, Yurudɛn xure dɛ, Yeriko ya tagi.
1 Partiram os filhos de Israel e acamparam nas planícies de Moab, além do Jordão, defronte de Jericó.
2 Siporo xa di xɛmɛ Balaki nu bara a mɛ Isirayilakae naxan nabaxi Amorikae ra.
2 Balac, filho de Sefor, tinha visto tudo o que Israel fizera aos amorreus.
3 Mowabakae nu bara gaaxu Isirayila ɲama belebele xa fe ra.
3 Moab teve um grande medo desse povo, porque era muito numeroso, e ficou aterrorizado diante dos israelitas.
4 Na kui, e naxa a fala Madiyan kuntigie bɛ, «Yi ɲama belebele fama won ma bɔxi birin xun nakanade, alɔ ningee mɛrɛ xun nakanama ki naxɛ.» Balaki nan nu na Mowaba mangɛ ra na tɛmui.
4 E disseram aos anciãos de Madiã: "Essa multidão vai devorar todos os nossos arredores como os bois devoram a erva do campo." Balac, filho de Sefor, reinava então em Moab.
5 A naxa xɛɛrae xɛɛ Beyori xa di xɛmɛ Balami yire, naxan nu sabatixi Petori, a bari taa xure dɛ ra, a falafe ra, «Ɲama belebele nde bara keli Misira bɔxi ma, e fa yonkin n ma bɔxi sɛɛti ma.
5 Mandou, pois, mensageiros a Balaão, filho de Beor, em Petor, sobre o rio, na terra dos filhos de Amon, para que o chamassem e lhe dissessem: "Há aqui um povo que saiu do Egito, o qual cobre a face da terra, e estabeleceu-se diante de mim.
6 Yandi, i xa fa yi ɲama dankade, barima e sɛnbɛ gbo n bɛ. Tɛmunde, na ki n nɔma nɛ e bɔnbɔde, n e keri yi bɔxi ma. N a kolon, i na duba naxan bɛ, na bara baraka. I man na naxan danka, na fan bara danka.»
6 Rogo-te que venhas e amaldiçoes esse povo, pois é muito mais poderoso do que eu. Talvez assim eu possa batê-lo e expulsá-lo de minha terra. Eu sei que será bendito o que abençoares e maldito o que amaldiçoares."
7 Mowaba kuntigie nun Madiyan kuntigie naxa siga se matoe sare ra Balami xɔn, e fa Balaki xa xɛɛraya iba a bɛ.
7 Os anciãos de Moab e de Madiã partiram levando consigo o preço da adivinhação. Chegando junto de Balaão, referiram-lhe as palavras de Balac.
8 Balami naxa a fala e bɛ, «Wo xa kɔɛ radangi be. Alatala na yaabi so n yi, n na falama nɛ wo bɛ.» Na kui, Mowaba kuntigie naxa xi Balami xɔnyi.
8 Balaão respondeu: "Passai a noite aqui, e dar-vos-ei a resposta que o Senhor me indicar." Ficaram, pois, os chefes de Moab em casa de Balaão.
9 Alatala naxa mini Balami ma, a a maxɔrin, «Nde na yi mixie ra i naxee rasɛnɛxi i xɔnyi yi ki?»
9 Deus veio a Balaão e disse-lhe: "Quem é essa gente que tens em tua casa?"
10 Balami naxa a yaabi, «Mowaba mangɛ Siporo xa di xɛmɛ Balaki nan yi mixie xɛɛ, a e xa fa a fala n bɛ,
10 Balaão respondeu a Deus: "É Balac, filho de Sefor, rei de Moab, que me manda dizer:
11 ‹Ɲama belebele nde bara keli Misira bɔxi ma, e fa sabati n ma bɔxi sɛɛti ma. I xa fa yi ɲama danka, alako n xa nɔ e keride.›»
11 há aqui um povo que saiu do Egito, o qual cobre a superfície da terra. Vem, pois, e amaldiçoa-o. Talvez assim possa eu batê-lo e expulsá-lo da terra."
12 Alatala naxa a masen Balami bɛ, «I naxa bira yi mixie fɔxɔ ra, i naxa na ɲama danka. Barakatɔɛ ɲama na a ra.»
12 Disse Deus a Balaão: "Não irás com eles, e não amaldiçoarás esse povo, porque é bendito."
13 Na kuye iba Balami naxa keli, a a fala Balaki xa kuntigie bɛ, «Wo gbilen wo xa bɔxi ma, barima Alatala mu tinxi n xa bira wo fɔxɔ ra.»
13 Levantando-se Balaão pela manhã, disse aos chefes enviados por Balac: "Voltai para a vossa terra, pois o Senhor me proibiu de ir convosco."
14 Na kui, Mowaba kuntigie naxa gbilen Balaki yire, e a fala a bɛ, «Balami bara tondi birade muxu fɔxɔ ra.»
14 Os chefes de Moab retomaram o caminho e voltaram para junto de Balac: "Balaão, disseram-lhe eles, recusou vir conosco."
15 Balaki man naxa kuntigi gbegbe gbɛtɛ xɛɛ, naxee tide dangi a singee ra.
15 Balac mandou-lhe de novo outros chefes, mais numerosos e mais importantes que os primeiros.
16 E naxa siga Balami yire, e a fala a bɛ, «Balaki xa masenyi nan ya: ‹N tan Siporo xa di xɛmɛ Balaki, n bara i mayandi, i naxa tondi talufe ra n yire!
16 Chegados junto a Balaão, disseram-lhe: "Eis a mensagem de Balac, filho de Sefor: rogo-te que não recuses vir ter comigo.
17 N i sare fima nɛ a fanyi ra. I wama naxan yo xɔn, n na fima nɛ i ma. Yandi i xa yi ɲama danka n bɛ.›»
17 Cumular-te-ei de honras e farei tudo o que me disseres. Vem amaldiçoar esse povo."
18 Kɔnɔ Balami naxa Balaki xa xɛɛrae yaabi, «Hali Balaki a xa banxi rafe gbeti nun xɛɛma ra, a a so n yi ra, n mu nɔma fefe rabade n Marigi Alatala mu n yamari naxan na.
18 "Ainda que o vosso senhor me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, respondeu Balaão aos servos de Balac, eu não poderia transgredir a ordem do Senhor meu Deus, nem pouco nem muito, no que quer que seja.
19 Wo naxan nabama, wo fan xa lu be han tina gɛɛsɛgɛ. N man xa Alatala xa masenyi ramɛ.»
19 Todavia, passai ainda esta noite aqui, para que eu saiba o que o Senhor me responderá ainda desta vez."
20 Alatala naxa mini Balami ma kɔɛ ra, a a masen a bɛ, «Yi mixie to bara fa i xilide, i xa bira e fɔxɔ ra, kɔnɔ n na naxan fala i bɛ, i na nan nabama.»
20 Deus veio a Balaão durante a noite e disse-lhe: "Já que essa gente te veio chamar, levanta-te e vai com eles. Mas só farás o que eu te disser."
21 Na kuye iba Balami naxa baki a xa sofale fari, a bira Mowaba kuntigie fɔxɔ ra.
21 Balaão levantou-se de manhã, selou sua jumenta, e partiu com os chefes de Moab.
22 Balami sigafe naxa Alatala raxɔnɔ. Alatala xa malekɛ naxa siga kira ibolonde Balami ya ra. A nu dɔxɔxi a xa sofale fari, a xa walikɛ firinyie nu na a fɔxɔ ra.
22 O Senhor irritou-se com sua partida, e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho como obstáculo. Balaão cavalgava em sua jumenta, acompanhado de seus dois servos.
23 Balami xa sofale to Alatala xa malekɛ to kira tagi, santidɛgɛma suxuxi a yi, a raminixi a tɛ i, a naxa keli kira xɔn ma, a so xɛ ra. Balami naxa sofale bɔnbɔ, alako a xa a xun ti kira ra.
23 A jumenta, vendo o anjo do Senhor postado no caminho, com uma espada desembainhada na mão, desviou-se e seguiu pelo campo; o adivinho a fustigava para fazê-la voltar ao caminho.
24 Alatala xa malekɛ man naxa sa ti e xa kira di xɔn ma wɛni bilie tɛtɛ firinyie tagi.
24 Então o anjo do Senhor pôs-se num caminho estreito que passava por entre as vinhas, com um muro de cada lado.
25 Sofale to Alatala xa malekɛ to, a naxa a raxɛtɛn tɛtɛ ra, a Balami sanyi xɛtɛn tɛtɛ ra a ɲaaxi ra. Balami naxa gbilen a bɔnbɔ ra.
25 Vendo-o, a jumenta coseu-se com o muro, ferindo contra ele o pé de Balaão, que a fustigou de novo.
26 Alatala xa malekɛ man naxa sa ti yire raxɛtɛnxi a fanyi ra. Dangide yo mu nu na.
26 O anjo do Senhor deteve-se de novo mais adiante em uma passagem estreita, onde não havia espaço para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Sofale to Alatala xa malekɛ to, a naxa a sa Balami bun ma. Balami naxa xɔnɔ a ma, a a bɔnbɔ a xa yisuxuwuri ra.
27 A jumenta, ao vê-lo, deitou-se debaixo de Balaão, o qual, encolerizado, a fustigava mais fortemente com seu bastão.
28 Na kui, Alatala naxa sofale dɛ ramini, a a niya a xa a fala Balami bɛ, «A saxan nde nan yi ki i n bɔnbɔma. N munse rabaxi i ra?»
28 Então o Senhor abriu a boca da jumenta, que disse a Balaão: "Que te fiz eu? Por que me bateste já três vezes?"
29 Balami naxa a yaabi, «I n matandixi nɛ. Xa santidɛgɛma na n yi ra nu, n i faxama nɛ keren na.»
29 Porque zombaste de mim, respondeu ele. Ah, se eu tivesse uma espada na mão! Ter-te-ia já matado!"
30 Sofale naxa a fala Balami bɛ, «N tan xa mu i xa sofale ra, i tema naxan fari tɛmui birin? N darixi yi mɔɔli raba ra?» Balami naxa a yaabi, «Ade.»
30 A jumenta replicou: "Acaso não sou eu a tua jumenta, a qual montaste até o dia de hoje? Tenho eu porventura o costume de proceder assim contigo?" "Não", respondeu ele.
31 Na tɛmui Alatala naxa Balami ya rabi malekɛ tofe ra, a tixi kira tagi, a xa santidɛgɛma baxi a tɛ i, a suxuxi a bɛlɛxɛ. Balami naxa a felen, a suyidi keren na.
31 Então o Senhor abriu os olhos de Balaão, e ele viu o anjo do Senhor que estava no caminho com a espada desembainhada na mão. Inclinou-se e prostrou-se com a face por terra.
32 Malekɛ naxa a maxɔrin, «Munfe ra i bara i xa sofale bɔnbɔ sanya saxan? N faxi nɛ n xa kira ibolon i ya ra, barima i na kira naxan xɔn yi ki, murutɛla xa kira na a ra.
32 "Por que, disse-lhe o anjo do Senhor, feriste três vezes a tua jumenta? Eu vim opor-me a ti, porque segues um caminho que te leva ao precipício.
33 I xa sofale bara i ratanga n ma sanya saxan. Xa a tan mu a ra nu, n bara i faxa nu, kɔnɔ n mu a tan faxama.»
33 Vendo-me, a tua jumenta desviou-se por três vezes diante de mim. Se ela não o tivesse feito, ter-te-ia já matado, e ela ficaria viva."
34 Balami naxa a fala a bɛ, «N bara yunubi raba! N mu nu a kolonxi, i tixi n ya ra. Kɔnɔ yakɔsi, xa yi biyaasi mu i kɛnɛnxi, n xa gbilen n xɔnyi.»
34 Balaão disse ao anjo do Senhor: "Pequei. Eu não sabia que estavas postado no caminho para deter-me. Se minha viagem te desagrada, voltarei."
35 Alatala xa malekɛ naxa a masen, «Ade, i xa bira yi mixie fɔxɔ ra, kɔnɔ n na masenyi naxan masen i bɛ, i na nan falama.» Na kui, Balami nun Balaki xa xɛɛrae naxa siga.
35 "Segue esses homens, respondeu-lhe o anjo do Senhor, mas cuida de só proferir as palavras que eu te disser." E Balaão partiu com os chefes de Balac.
36 Balaki to a mɛ a Balami na fafe, a naxa siga a ralande taa nde ma Arinon xure dɛ ra, Mowaba xa naaninyi yire.
36 Quando Balac soube de sua chegada, subiu-lhe ao encontro até a cidade de Moab, na fronteira do Arnon, na extremidade daquela terra,
37 A naxa Balami maxɔrin, «Munfe ra i mu fa n ma xɛɛraya singe xili ma? I ɲɔxɔ a ma n mu nɔma i sare fide?»
37 e disse-lhe: "Mandei mensageiros chamar-te. Por que não vieste logo? Não posso eu tratar-te com honras?"
38 Balami naxa Balaki yaabi, «N bara fa i xɔn, kɔnɔ n mu nɔma wɔyɛnde na ki tun. Alatala masenyi naxan sama n dɛ i, n na nan tun falama.»
38 "Eis-me aqui, respondeu Balaão; mas agora ser-me-á possível dizer algo de mim mesmo? Só direi o que Deus me puser na boca, nada mais."
39 Balami nun Balaki naxa siga, e so Kiriyati Xusoti.
39 E partiram os dois para Quiriat-Chutsot.
40 Balaki naxa ningee nun yɛxɛɛe ba sɛrɛxɛ ra, a nde so Balami yi ra a nun kuntigi naxee nu na a fɔxɔ ra.
40 Balac imolou em sacrifício bois e ovelhas, dos quais mandou algumas porções a Balaão e aos chefes que o acompanhavam.
41 Na kuye iba, Balaki naxa Balami xanin Bamoti Baali geya fari. Mɛnni a naxa Isirayila ɲama sɛɛti nde to.
41 No dia seguinte pela manhã, Balac tomou consigo o adivinho e levou-o a Bamot-Baal, de onde se podiam ver as últimas linhas do acampamento de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.