Números 14
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC
1 Ɲama naxa wa xui ramini kɔɛ ra.
1 Toda a assembléia pôs-se a gritar e chorou aquela noite.
2 Isirayilaka birin nu fa wɔyɛn na Munsa nun Haruna ma, e nu a fala, «A nu fisa muxu xa faxa Misira, xa na mu a ra yi gbengberen yire.
2 Todos os israelitas murmuraram contra Moisés e Aarão, dizendo: "Oxalá tivéssemos morrido no Egito ou neste deserto!
3 Munfe ra Alatala muxu rasofe yi bɔxi ma, muxu xa faxa santidɛgɛma ra, muxu xa die nun muxu xa ginɛe xa suxu gere kui. A mu fisa muxu xa gbilen Misira?»
3 Por que nos conduziu o Senhor a esta terra para morrermos pela espada? Nossas mulheres e nossos filhos serão a presa do inimigo. Não seria melhor que voltássemos para o Egito?"
4 E naxa a fala e booree bɛ, «Won mangɛ keren ti won xun na, won xa gbilen Misira.»
4 E diziam uns para os outros: "Escolhamos um chefe e voltemos para o Egito."
5 Munsa nun Haruna naxa e yatagi rafelen bɔxi ma Isirayilaka birin ya xɔri.
5 Moisés e Aarão caíram com o rosto por terra diante de toda a assembléia dos israelitas.
6 Nunu xa di xɛmɛ Yosuwe nun Yefune xa di xɛmɛ Kalebi naxa e xa donma ibɔɔ sunnunyi kui. Na mixi firin nu na na xɛɛrae ya ma, naxee siga Kanaan bɔxi rabɛnde.
6 Josué, filho de Nun, e Caleb, filho de Jefoné, que tinham explorado a terra,
7 E naxa fa yi masenyi ti ɲama bɛ, «Muxu bɔxi naxan matoxi, bɔxi fanyi fanyi nan a ra.
7 rasgaram as suas vestes e disseram a toda a assembléia dos israelitas: "A terra que percorremos é muito boa.
8 Xiɲɛ nun kumi yire nan a ra. Xa Alatala na won bɛ, a won nasoma nɛ naa, a na bɔxi fi won ma.
8 Se o Senhor nos for propício, introduzir-nos-á nela e no-la dará; é uma terra onde corre leite e mel.
9 Yandi, wo naxa Alatala matandi. Wo naxa gaaxu na bɔxi mixie ya ra. Won nɔma nɛ e ra. E sanke yo mu na sɔnɔn, barima Alatala na won tan nan bɛ. Wo naxa gaaxu e ya ra.»
9 Somente não vos revolteis contra o Senhor, e não tenhais medo do povo dessa terra: devorá-lo-emos como pão. Não há mais salvação para eles, porque o Senhor está conosco. Não tenhais medo deles."
10 Ɲama nu wama e magɔnɔfe, kɔnɔ Alatala xa nɔrɛ naxa mini hɔrɔmɔlingira Isirayilaka birin ya xɔri.
10 Toda a assembléia estava a ponto de apedrejá-los, quando a glória do Senhor apareceu sobre a tenda de reunião a todos os israelitas.
11 Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «Yi ɲama bama n maberefe mun tɛmui? Munfe ra e siikɛma hali n kaabanakoe rabama e tagi?
11 O Senhor disse a Moisés: "Até quando me desprezará esse povo? Até quando não acreditará em mim, apesar de todos os prodígios que fiz no meio dele?
12 N xa wuganyi radin e ma, n nee faxa. Na tɛmui n bɔnsɔɛ xungbe sɛnbɛma nde rakelima nɛ i saabui ra, naxan dangi e tan na.»
12 Vou destruí-lo, ferindo-o de peste, mas farei de ti uma nação maior e mais poderosa do que ele."
13 Munsa naxa Alatala yaabi, «Misirakae bara a kolon, a i yi ɲama ramini e xa bɔxi ra i sɛnbɛ nan na.
13 Moisés disse ao Senhor: "Os egípcios viram que, por vosso poder, tirastes este povo do meio deles e o disseram aos habitantes dessa terra.
14 E bara bekae rakolon. Nee bara a mɛ, a i tan Alatala na i xa ɲama fɔxɔ ra, a i i yɛtɛ masenma e ma, a i nuxui sama e xun ma, a i ɲɛrɛma e ya ra nuxui kui yanyi ra, nun tɛ kui kɔɛ ra.
14 Todo mundo sabe, ó Senhor, que estais no meio desse povo, e sois visto face a face, ó Senhor, que vossa nuvem está sobre eles e marchais diante deles de dia numa coluna de nuvem, e de noite numa coluna de fogo.
15 Xa i fa yi ɲama birin faxa kerenyi ra, bɔnsɔɛ naxee i xa fe mɛxi, e a falama nɛ,
15 Se fizerdes morrer todo esse povo, as nações que ouviram falar de vós dirão:
16 ‹Alatala sɛnbɛ yo mu nu nɔma yi ɲama rasode bɔxi ma, a naxan laayidixi e bɛ. Na nan a ra, a e birin sɔntɔ gbengberenyi ma.›»
16 o Senhor foi incapaz de introduzir o povo na terra que lhe havia jurado dar, e exterminou-o no deserto.
17 «I xa i sɛnbɛ masen e bɛ, alɔ i tan yati a yitaxi ki naxɛ, a falafe ra,
17 Agora, pois, rogo-vos que o poder do Senhor se manifeste em toda a sua grandeza, como o dissestes:
18 ‹N mu xɔnɔma mafuren mafuren. N ma diɲɛ nun fanyi gbo. N mixie xa yunubie nun fe ɲaaxie xafarima. Kɔnɔ n mixi kobi nun mixi fanyi tagi rasama. N benbae xa yunubi sare dɔxɔma e xa die xun ma han bɔnsɔɛ saxan, xa na mu naani.›
18 O Senhor é lento para a cólera e rico em bondade; ele perdoa a iniqüidade e o pecado, mas não tem por inocente o culpado, e castiga a iniqüidade dos pais nos filhos até a terceira e a quarta geração.
19 Yandi, n bara i maxandi, diɲɛ i xa ɲama xa yunubi ma i xa hinnɛ xa fe ra, alɔ i a rabaxi kabi e mini Misira tɛmui naxɛ.»
19 Perdoai o pecado desse povo segundo a vossa grande misericórdia, como já o tendes feito desde o Egito até aqui."
20 Alatala naxa a yaabi, «N bara diɲɛ i xa maxandi xa fe ra.
20 O Senhor respondeu: "Eu perdôo, conforme o teu pedido.
21 Kɔnɔ, n bara n kali, nɔndi nan a ra alɔ n to na na, alɔ n ma nɔrɛ naxan bɔxi rafema,
21 Mas, pela minha vida e pela minha glória que enche toda a terra,
22 xɛmɛ naxan birin n ma nɔrɛ nun n ma kaabanakoe toxi, n naxee raba Misira nun gbengberenyi ma, kɔnɔ e fa muruta n ma han sanya fu tuli xɔrɔxɔɛ ra,
22 nenhum dos homens que viram a minha glória e os prodígios que fiz no Egito e no deserto, que me provocaram já dez vezes e não me ouviram,
23 nee sese mu bɔxi toma, n naxan laayidixi e benbae bɛ. Naxan birin murutaxi n ma, e sese mu na toma.
23 verá a terra que prometi com juramento aos seus pais. Nenhum daqueles que me desprezaram a verá.
24 Kɔnɔ n ma konyi di Kalebi to bira xaxili gbɛtɛ fɔxɔ ra, a fa n nabatu, n a tan nasoma nɛ na bɔxi ma, a naxan nabɛnxi. A bɔnsɔɛ kɛ sɔtɔma nɛ naa.
24 Quanto ao meu servo Caleb, porém, que animado de outro espírito me obedeceu fielmente, eu o introduzirei na terra que ele percorreu, e a sua posteridade a possuirá.
25 Amalɛkikae nun Kanaankae to sabati gulunba kui, tina wo xa wo mafindi, wo xa gbilen gbengberenyi ma Xulunyumi Baa mabiri.»
25 Visto que os amalecitas e os cananeus habitam no vale, voltai amanhã e parti para o deserto em direção ao mar Vermelho."
26 Alatala naxa a masen Munsa nun Haruna bɛ,
26 O Senhor disse a Moisés e a Aarão:
27 «Yi ɲama kobi n matandima han mun tɛmui? N bara Isirayilakae xui mɛ, e naxan falama n bɛ, e ti n kanke.
27 "Até quando sofrerei eu essa assembléia revoltada que murmura contra mim? Ouvi as murmurações que os israelitas proferem contra mim.
28 A fala e bɛ, ‹N bara n kali, nɔndi nan a ra, alɔ n to na na, n a rabama nɛ wo bɛ alɔ n a mɛxi wo dɛ i ki naxɛ.
28 Dir-lhes-ás: juro por mim mesmo, diz o Senhor, tratar-vos-ei como vos ouvi dizer.
29 Wo tan matandilae, naxan birin kɔntixi Isirayila ɲama ya ma, naxee xa simaya bara dangi ɲɛ mɔxɔɲɛn na, wo faxama nɛ yi gbengberenyi ma.
29 Vossos cadáveres cairão nesse deserto. Todos vós que fostes recenseados da idade de vinte anos para cima, e que murmurastes contra mim,
30 Wo mu soma bɔxi ma n naxan laayidi wo bɛ, fo Yefune xa di xɛmɛ Kalebi nun Nunu xa di xɛmɛ Yosuwe.
30 não entrareis na terra onde jurei estabelecer-vos, exceto Caleb, filho de Jefoné, e Josué, filho de Nun.
31 Wo xa die, wo naxee ma a e birin faxama gere nan kui, n nee tan nasoma nɛ na bɔxi kui, wo mɛɛxi naxan na.
31 Todavia, introduzirei nela os vossos filhinhos, dos quais dizíeis que seriam a presa do inimigo, e eles conhecerão a terra que desprezastes.
32 Wo faxama gbengberenyi nan ma, wo furee luma na nɛ.
32 Quanto a vós, os vossos cadáveres ficarão nesse deserto,
33 Wo xa die findima ɲɛrɛtie nan na ɲɛ tongo naani bun ma yi gbengberenyi ma. E wo xa yunubi sare xaninma han wo birin faxa gbengberenyi ma.
33 onde os vossos filhos guardarão os seus rebanhos durante quarenta anos, pagando a pena de vossas infidelidades, até que vossos cadáveres apodreçam no deserto.
34 Wo xi xasabi naxan naba na bɔxi rabɛnde, wo na ɲɛ xasabi rabama gbengberenyi ma wo xa yunubi xa fe ra. Wo to xi tongo naani raba na bɔxi rabɛnde, wo fama nɛ ɲɛ tongo naani rabade gbengberenyi ma, alako wo xa a kolon n na yunubi xɔnxi ki naxɛ.
34 Explorastes a terra em quarenta dias; tantos anos quantos foram esses dias pagareis a pena de vossas iniqüidades, ou seja, durante quarenta anos, e vereis o que significa ser objeto de minha vingança.
35 N tan Alatala, n bara gɛ wɔyɛnde. N bara na natɛ tongo yi ɲama kobi xa fe ra, naxan ti n kanke. E birin faxama nɛ gbengberenyi ma.›»
35 Eu, o Senhor, o disse. Eis como hei de tratar essa assembléia rebelde que se revoltou contra mim. Eles serão consumidos e mortos nesse deserto!"
36 Munsa xa xɛɛrae to gbilen kelife na bɔxi rabɛnde, e naxa fe xɔrɔxɔɛ fala na bɔxi xa fe ra han Isirayila ɲama naxa ti Munsa kanke.
36 Os homens que Moisés tinha enviado a explorar a terra e que, depois de terem voltado, tinham feito murmurar contra ele toda a assembléia,
37 Na kui, Alatala naxa e faxa keren na.
37 depreciando a terra, morreram feridos por uma praga, diante do Senhor.
38 Na xɛɛrae ya ma, Yefune xa di xɛmɛ Kalebi nun Nunu xa di xɛmɛ Yosuwe nan gbansan mu faxa.
38 Somente Josué, filho de Nun, e Caleb, filho de Jefoné, sobreviveram entre todos os que tinham explorado a terra.
39 Munsa to na masenyi ti Isirayila ɲama bɛ, e naxa sunnun ki fanyi.
39 Moisés referiu tudo isso aos filhos de Israel, e o povo ficou profundamente desolado.
40 E naxa keli subaxɛ ma, e xa te geya longori. E naxɛ, «Muxu xa te yire, Alatala dɛnnaxɛ masenxi muxu bɛ. Muxu bara yunubi raba.»
40 Levantaram-se de madrugada e se puseram a caminho para o cimo do monte dizendo: "Estamos prontos a subir para o lugar de que falou o Senhor, porque pecamos."
41 Munsa naxa e maxɔrin, «Wo Alatala xa yaamari nan matandife? Wo mu geenima na kui.
41 Moisés disse-lhes: "Por que transgredis a ordem do Senhor? Isto não será bem sucedido.
42 Wo naxa te de, barima Alatala mu na wo ya ma sɔnɔn. Wo naxa a niya wo yaxuie xa nɔ wo ra.
42 Não subais; sereis derrotada por vossos inimigos, pois o Senhor não está no meio de vós.
43 Amalɛkikae nun Kanaankae na wo ya ra, e wo sɔntɔma nɛ e xa santidɛgɛmae ra. Wo to bara wo kobe so Alatala ra, a mu na wo fɔxɔ ra.»
43 Os amalecitas e os cananeus estão diante de vós, e sucumbireis sob a sua espada, porque vos desviasses do Senhor. O Senhor não estará convosco."
44 Kɔnɔ Isirayila ɲama mu e tuli mati Munsa ra. E naxa te geya yire, kɔnɔ Alatala xa saatɛ kankira nun Munsa mu keli ɲama xa yonkinde.
44 Eles obstinaram-se em querer subir até o cimo do monte; a arca da aliança do Senhor, porém, e Moisés, não saíram do acampamento.
45 Amalɛkikae nun Kanaankae naxee nu sabatixi na geya yire, e naxa goro Isirayilakae xili ma, e fa e bɔnbɔ, e e masɛgɛ han Horoma.
45 Então os amalecitas e os cananeus, que habitavam nessa montanha, desceram e, tendo-os batido e retalhado, perseguiram-nos até Horma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.