Números 11

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lɔxɔɛ nde, ɲama naxa e mawa e xa tɔɔrɛ xa fe ra Alatala ya i. Alatala naxa xɔnɔ na fe ma, a fa tɛ rasin ɲama tagi, a yire nde gan yonkinde sɛɛti ma.
1 Por estarem passando por muitas dificuldades, os israelitas começaram a se queixar a Deus, o Senhor . Quando o Senhor ouviu as suas reclamações, ficou irado e fez cair fogo em cima deles. O fogo queimou no meio deles e destruiu uma ponta do acampamento.
2 Ɲama to gbelegbele Munsa ra, a naxa Alatala maxandi. Na kui tɛ naxa xuben.
2 Então o povo gritou, pedindo socorro a Moisés; Moisés orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 E naxa na yire xili sa Tabera, na nan na ki «Tɛ mankanɛ,» barima Alatala nu bara tɛ rasin e tagi.
3 Aí puseram naquele lugar o nome de Taberá porque ali o fogo do Senhor havia queimado no meio deles.
4 Mixi kobi ndee to wa donse mɔɔli gbɛtɛ xɔn ma, Isirayilakae man naxa e mawa, a falafe ra, «Muxu wama sube nan xɔn!
4 Havia estrangeiros viajando com os israelitas. Eles estavam com muita vontade de comer carne, e até mesmo os israelitas começaram a reclamar, dizendo: — Ah, se tivéssemos um pouco de carne para comer!
5 Muxu muxu ratuma na donse fanyi ma muxu naxan sɔtɔ Misira bɔxi ma kɔbiri xanbi, alɔ yɛxɛ, kaakunboosi, basikɛti, yɛbɛ, nun yɛbɛ maniyɛ.
5 No Egito comíamos quanto peixe queríamos, e era de graça. E que saudades dos pepinos, dos melões, das verduras, das cebolas e dos alhos!
6 Kɔnɔ yakɔsi donse xɔli mu na muxu ma, barima ‹mana› donse nan tun na be.»
6 Mas agora acabaram-se as nossas forças. Não há mais nada para comer, e a única coisa que vemos é esse maná !
7 Na «mana» nu luxi nɛ alɔ funden xɔri fiixɛ.
7 (O maná era parecido com pequenas sementes brancas, meio amareladas. Ele caía durante a noite, com o orvalho. No dia seguinte de manhã, o povo ia apanhá-lo em volta do acampamento. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões, cozinhavam numa panela e faziam pães achatados que tinham gosto de pão assado com azeite.)
8 Ɲama nu minima a matongode, e fa a din gɛmɛ ra, xa na mu, mulunyi kui. E nu lɛki yailanma a ra. A nu luxi alɔ ture nu na a ma.
8 — ausente —
9 Mana nu goroma xini goro tɛmui.
9 — ausente —
10 Munsa naxa ɲama wa xui ramɛ. Mixi birin nu e mawama e xɔnyi. Alatala naxa xɔnɔ ki fanyi ra. Munsa naxa kɔntɔfili.
10 Então Moisés ouviu o choro do povo. Cada família chorava na entrada da sua barraca. O Senhor ficou muito irado . E Moisés também ficou aborrecido
11 A naxa Alatala maxɔrin, «N Marigi, munfe ra i bara yi kɔntɔfili lu i xa konyi ma? N munse rabaxi naxan a niyama i xa yi ɲama xa kote dɔxɔ n xun ma? N tan nan nu wama a xɔn?
11 e disse a Deus, o Senhor : — Por que me tens tratado tão mal? Por que estás aborrecido comigo? Por que me deste um trabalho tão pesado de dirigir todo este povo?
12 N tan nan e barixi? Munfe ra i bara e sa n bɛlɛxɛ, n xa e xanin bɔxi ma i naxan laayidixi e benbae bɛ, alɔ dingɛ a xa di xaninma ki naxɛ?
12 Eu não fiz este povo, nem dei à luz esta gente! Por que me pedes que faça como uma babá e os carregue no colo como criancinhas para a terra que juraste dar aos seus antepassados?
13 N sube sɔtɔma minden yi ɲama birin bɛ? E e mawama e wama sube xɔn.
13 Onde poderia eu conseguir carne para dar a todo este povo? Eles vêm chorar perto de mim e dizem que querem comer carne.
14 N keren mu nɔma yi ɲama birin xa kote ra, a binya n bɛ.
14 Eu sozinho não posso cuidar de todo este povo; isso é demais para mim!
15 Faxɛ nan fisa na kote bɛ. Xa n ma fe rafan i ma, i naxa n xun nakana.»
15 Se vais me tratar desse jeito, tem pena de mim e mata-me! Se gostas de mim, não deixes que eu continue sofrendo deste jeito!
16 Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «Isirayila fori tongo solofere malan n bɛ, i naxee kolon taa yareratie nun kuntigie ra. E xa e malan hɔrɔmɔlingira dɛ ra i sɛɛti ma.
16 O Senhor Deus respondeu a Moisés: — Reúna para mim setenta homens, que você sabe que são líderes, entre os mais respeitados do povo de Israel; leve-os até a
17 N fama gorode i yire, won xa wɔyɛn. N Xaxili Sɛniyɛnxi naxan fixi i ma, n na nde bama i ma, n xa na sa e fan ma, alako i keren naxa yi ɲama xa kote xanin sɔnɔn. Wo nun na kuntigie nan a xaninma fa.»
17 Então eu descerei e falarei com você ali; tirarei uma parte do Espírito que lhe dei e darei a eles, para que o ajudem no pesado trabalho de cuidar do povo. Assim, você não precisará fazer isso sozinho.
18 «A fala ɲama bɛ, ‹Wo xa wo yɛtɛ rasɛniyɛn, barima tina wo sube donma nɛ. Alatala bara wo wa xui mɛ, a falafe ra, «Muxu wama sube nan xɔn ma. Lufe Misira nan fisa.» Alatala fama sube fide wo ma wo naxan donma.
18 Agora diga ao povo o seguinte: “Purifiquem-se para amanhã; vocês vão comer carne. O Senhor ouviu vocês chorando e dizendo que queriam carne e que passavam bem no Egito. Por isso o Senhor lhes dará carne, e vocês a comerão.
19 Kɔnɔ wo mu a donma xɛ xi keren, xa na mu xi firin, xa na mu xi suuli, xa na mu xi fu, xa na mu xi mɔxɔɲɛn.
19 E não comerão só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 Wo a donma nɛ han kike keren, han a mini wo ɲɔɛ kui, han a raɲaaxu wo ma, barima wo bara Alatala rabɛɲin, naxan na wo ya ma. Wo bara wo mawa a falafe ra, «Munfe ra muxu minixi Misira?»›»
20 mas durante um mês inteiro, até que saia pelos seus narizes, e vocês ficarem com nojo. Pois vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e se queixaram, dizendo que nunca deveriam ter saído do Egito.”
21 Munsa naxa a masen Alatala bɛ, «I a falama i sube fima yi ɲama ma kike keren bun ma? N na xɛmɛ wulu kɛmɛ senni nan ya ma.
21 Moisés disse: — Estou levando seiscentos mil homens, e tu dizes que vais dar a essa gente carne para comer o mês inteiro?
22 Xuruse gɔɔrɛ mu nɔma e ralide sube ra. Hali yɛxɛ naxee na baa ma, e mu nɔma e ralide.»
22 Onde haveria tantas ovelhas e vacas para matar a fim de que todos ficassem satisfeitos? Será que todos os peixes do mar juntos poderiam alimentar essa gente?
23 Alatala naxa a yaabi, «N sɛnbɛ xurun na rabade? I fama a kolonde xa n ma wɔyɛnyi findixi nɔndi nan na.»
23 Porém o Senhor Deus respondeu a Moisés: — Será que eu tenho tão pouco poder? Agora mesmo você verá se o que eu disse vai acontecer ou não.
24 Munsa naxa siga Alatala xa masenyi dɛntɛgɛde ɲama bɛ. A naxa ɲama forie mixi tongo solofere malan Ala xa hɔrɔmɔlingira rabilinyi.
24 Então Moisés saiu e contou ao povo o que o Senhor tinha dito. Ele reuniu setenta líderes do povo e os pôs ao redor da Tenda.
25 Alatala naxa goro nuxui kui, a masenyi ti Munsa bɛ. A naxa a yɛtɛ Xaxili Sɛniyɛnxi nde tongo naxan nu na Munsa ma, a a sa na fori mixi tongo solofere ma. Na Xaxili Sɛniyɛnxi to goro e ma, e naxa so masenyi tife Ala xili ra, kɔnɔ e mu a ikuya.
25 Aí o Senhor desceu na nuvem e falou com ele. Deus tirou uma parte do Espírito que tinha dado a Moisés e deu aos setenta líderes. Quando o Espírito veio sobre eles, eles começaram a falar alto como profetas ; porém isso durou pouco tempo.
26 Kɔnɔ xɛmɛ firin nu na na fori tongo solofere ya ma naxee mu siga malanyi. E mu siga hɔrɔmɔlingira yire, e naxa lu yonkinde kui. Kɔnɔ Ala Xaxili Sɛniyɛnxi naxa goro e fan ma, e fa masenyi ti Ala xili ra ɲama tagi.
26 Dois dos setenta líderes ficaram no acampamento e não foram até a Tenda Sagrada. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito veio sobre eles, e eles também começaram a falar alto como profetas.
27 Fonike nde naxa a gi, a sa a fala Munsa bɛ, «Eledade nun Medadi na masenyi tife Ala xili ra ɲama tagi.»
27 Então um rapaz foi correndo contar que Eldade e Medade estavam profetizando no acampamento.
28 Nunu xa di xɛmɛ Yosuwe, naxan nu Munsa malima kafi a fonike tɛmui, a naxa a fala Munsa bɛ, «N marigi, i xa na fe dan.»
28 Aí Josué, filho de Num, que desde a sua mocidade era auxiliar de Moisés, foi logo dizendo: — Moisés, meu chefe, não deixe que eles façam isso!
29 Munsa naxa a yaabi, «I tɔɔnɛ tife n tan nan ma fe ra? A xɔli n ma Alatala xa ɲama birin findi namiɲɔnmɛe ra naxee bara Ala Xaxili Sɛniyɛnxi sɔtɔ!»
29 Moisés respondeu: — Por que você está preocupado com os meus direitos, quando eu é que deveria estar? Eu gostaria que o
30 Na tɛmui, Munsa nun Isirayila kuntigie naxa gbilen ɲama ya ma.
30 Depois Moisés e os setenta líderes do povo de Israel voltaram para o acampamento.
31 Alatala naxa foye xungbe ramini kelife baa ma, naxan xɔni gbegbe radin ɲama yonkinde rabilinyi, han kelife yonkinde tagi, a sa dɔxɔ fɛɛɲɛn keren ɲɛrɛ ra.
31 De repente, o Senhor mandou um vento que trouxe do mar bandos de codornas. Elas caíram no acampamento e em volta, em todas as direções, a uma distância de uns trinta quilômetros; e cobriram o chão em montes de quase um metro de altura.
32 Ɲama naxa fɛɛɲɛn na xɔnie matongo ra, han na kuye iba. E man naxa fɛɛɲɛn xɔnie matongo ra, han kankan naxa paani ya fu sɔtɔ, litiri kɛmɛ saxan tongo suuli sama paani naxan kui. E naxa e rafen e xa yonkinde rabilinyi.
32 Assim, todo aquele dia, toda aquela noite e todo o dia seguinte o povo trabalhou catando codornas; ninguém juntou menos de mil quilos. E espalharam as codornas ao redor do acampamento para secar.
33 Kɔnɔ beenu Isirayilakae xa gɛ na sube donde, Alatala naxa xɔnɔ e ma, a e ɲaxankata a xɔrɔxɔɛ ra.
33 Quando ainda havia muita carne para comer, o Senhor ficou irado com o povo e os castigou com uma terrível epidemia, que matou muita gente.
34 E naxa na yire xili sa Kibiroti Hataawa, na nan na ki «milante gaburi,» barima milante gali nan nagata mɛnni.
34 Por isso puseram naquele lugar o nome de Quibrote-Ataavá, que quer dizer “As Sepulturas do Desejo”; pois ali foram sepultadas as pessoas que estavam loucas de vontade de comer carne.
35 Ɲama naxa keli Kibiroti Hataawa, e sa yonkin Xaseroti.
35 Depois os israelitas foram até Hazerote e acamparam ali.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.