Neemias 5

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lɔxɔɛ nde Yudaya ɲama, xɛmɛe nun ginɛe, naxa kalamui sa e ngaxakerenyi ndee xa fe ra.
1 Algum tempo depois, muitas pessoas, tanto homens como mulheres, começaram a reclamar contra os seus patrícios judeus.
2 Ndee naxa a fala, «Muxu xa di xɛmɛe nun di ginɛe bara wuya. Muxu wama mɛngi xɔn ma alako muxu xa balo.»
2 Alguns diziam: — As nossas famílias são grandes, e precisamos de trigo para nos alimentarmos e continuarmos vivos.
3 Mixi gbɛtɛe naxa a fala, «Muxu bara muxu xa xɛe, wɛni bilie, nun banxie dɔxɔ sɛɛkɛ, alako muxu xa baloe sɔtɔ kaamɛ tɛmui.»
3 Outros diziam: — Para não morrermos de fome, nós tivemos de penhorar os nossos campos, as nossas plantações de uvas e as nossas casas a fim de comprar trigo.
4 Mixi gbɛtɛe fan naxa a fala, «Muxu bara muxu xa xɛe nun muxu xa wɛni bilie dɔxɔ sɛɛkɛ ra, alako muxu xa duuti fi mangɛ ma.
4 E outros, ainda, disseram: — Tivemos de pedir dinheiro emprestado para pagar ao rei os impostos sobre os nossos campos e plantações de uvas.
5 Na kui, hali won birin findixi wuli keren fasɛ keren nan na, muxu xa die bara findi muxu ngaxakerenyie xa konyie ra. Muxu xa di ginɛ gbegbe findixi konyie ra, muxu mu nɔma sese ra. Muxu xa kɔbiri bara ɲɔn, muxu xa xɛe nun wɛni bilie bara findi mixi gbɛtɛe gbe ra.»
5 Acontece que nós somos da mesma raça dos nossos patrícios judeus, e os nossos filhos são tão bons como os deles. No entanto, nós temos de fazer com que os nossos filhos trabalhem como escravos. Algumas das nossas filhas já foram vendidas como escravas. Não podemos fazer nada para evitar isso, pois os nossos campos e as nossas plantações de uvas foram tomados de nós.
6 N to e xa kalamui mɛ, n bɔɲɛ naxa te a ɲaaxi ra.
6 Quando eu, Neemias, ouvi essas queixas, fiquei zangado
7 N naxa natɛ tongo n xa kalamui sa kuntigie nun kiitisae ma. N naxa e maxɔrin, «Munfe ra wo wo ngaxakerenyie donima kɔbiri alako wo xa geeni sɔtɔ?» N naxa malanyi belebele xili na xa fe ra.
7 e resolvi fazer alguma coisa. Repreendi as autoridades do povo e os oficiais e disse: — Vocês estão explorando os seus irmãos! Depois de pensar nisso, eu reuni todo o povo a fim de tratar desse problema
8 N naxa a fala e bɛ, «Won bara won ngaxakerenyi Yuwifie xun sara kaafirie ma. Yakɔsi wo wo ngaxakerenyie yati nan matima wo bore ma?» E mu nɔ sese yaabide, e birin naxa dundu.
8 e disse: — De acordo com as nossas posses, nós temos comprado dos estrangeiros os nossos patrícios judeus que tiveram de se vender a eles como escravos. E agora vocês, que são judeus, estão forçando os seus próprios patrícios a se venderem a vocês! As autoridades ficaram caladas e não acharam nada para responder.
9 N man naxa a fala e bɛ, «Wo naxan nabaxi a mu fan feo! Wo mu gaaxuma Ala ya ra alako kaafirie naxa won nayaagi?
9 Então eu disse: — O que vocês estão fazendo é errado! Vocês deviam
10 N tan, n ngaxakerenyie, nun n ma walikɛe, muxu fan bara e doni kɔbiri nun mɛngi, kɔnɔ a mu lanma won xa geeni fen na kui.
10 Eu, e os meus companheiros, e os homens que trabalham para mim temos emprestado dinheiro e trigo ao povo. E agora vamos perdoar essa dívida.
11 Wo xa e xa xɛe ragbilen e ma, e xa wɛni bilie, e xa oliwi bilie, a nun e xa banxie. Wo man xa wo xa geeni ragbilen e ma, naxan findixi kɔbiri, mɛngi, wɛni, nun ture ra.»
11 Portanto, vocês também, perdoem todas as dívidas deles — dinheiro, vinho ou azeite. E devolvam agora mesmo os seus campos, as suas plantações de uvas e de oliveiras e as suas casas!
12 E naxa n yaabi, «Muxu na birin nagbilenma nɛ e ma. Muxu mu sese bama e yi ra. I naxan falaxi, muxu na nan nabama.» Na xanbi kɔrɛ n naxa sɛrɛxɛdubɛe xili. N naxa donitie rakali e xa wɔyɛnyi ma sɛrɛxɛdubɛe ya xɔri.
12 As autoridades responderam: — Está bem. Nós vamos fazer o que você está dizendo. Vamos devolver as propriedades e não vamos cobrar as dívidas. Então eu chamei os sacerdotes e fiz as autoridades jurarem que cumpririam essa promessa.
13 N man naxa n ma donma yuba fito, n naxa a ikuyukuyu, n fa a fala, «Ala xa yi mɔɔli raba mixi ra naxan mu a xa laayidi rakamalima. Ala xa na kanyi xa banxi nun a harige birin ba a yi ra, a xa lu setareɲa kui.» Mixi malanxie naxa a ratin, «Amina.» E naxa Alatala matɔxɔ. Na dangi xanbi, ɲama naxa na laayidi rakamali.
13 Depois tirei a faixa que usava na cintura e a sacudi. E disse: — É assim que Deus vai sacudir qualquer um de vocês que não cumprir a sua promessa. Deus tirará dele a sua casa e tudo o que ele tem e o deixará sem nada. E todos os que estavam ali disseram: — Aí louvaram a Deus, o
14 Kabi n naxa findi gomina ra Yudaya, fɔlɔ Atasakasi xa mangɛya ɲɛ mɔxɔɲɛn nde ma han a ɲɛ tongo saxan nun firin nde ma, n tan nun n ngaxakerenyie mu balo duuti ra, naxan findi gomina sare ra.
14 Durante os doze anos em que fui governador da terra de Judá, desde o ano vinte do reinado de Artaxerxes até o ano trinta e dois, nem eu nem os meus parentes comemos a comida a que eu tinha direito como governador.
15 Singe mangɛe nu ɲama tɔɔrɔma a ɲaaxi ra. E nu taami, wɛni, nun gbeti kilo tagi bama e yi duuti ra. E xa walikɛe fan nu mixie tɔɔrɔma. Kɔnɔ n mu na fe mɔɔli raba, barima n gaaxuma Ala ya ra.
15 Antes de mim, os governadores tinham sido uma carga para o povo e haviam exigido que o povo pagasse quarenta barras de prata por dia a fim de comprar comida e vinho. Até os seus empregados exploravam o povo. Mas eu agi de modo diferente porque temia a Deus .
16 N bara n yɛtɛ fi na tɛtɛ wali ma, n tan nun n ma mixi birin. Muxu mu bɔxi yo sɔtɔ na kui.
16 Trabalhei com todas as minhas forças na reconstrução da muralha e não comprei nenhuma propriedade. E todos os meus empregados ajudaram na reconstrução.
17 Yuwifie nun kuntigie, mixi kɛmɛ mixi tongo suuli, nun xɔɲɛ naxee keli ɲamanɛ ma, e birin nu e dɛgema n xɔnyi nɛ.
17 Também hospedei na minha casa cento e cinquenta judeus e os seus chefes, além de todas as pessoas das nações vizinhas que vinham à minha casa.
18 Lɔxɔɛ birin ninge keren, yɛxɛɛ senni, nun xɔnie nu rafalama donse ra. Xi fu yo xi fu, wɛni fan nafalama. Na birin kui n mu tin gomina sare rasuxude, barima ɲama nu tɔɔrɔfe tɛtɛ wali xa fe ra.
18 Todos os dias eu mandava preparar um boi, seis ovelhas das melhores e muitas galinhas. E cada dez dias eu mandava vir uma nova remessa de vinho. Mas eu sabia que o povo tinha de trabalhar no pesado; por isso, não pedi o dinheiro da comida a que eu, como governador, tinha direito.
19 «N Marigi Ala, i xa ratu n ma wali xa fe ra, n naxan nabaxi yi ɲama bɛ.»
19 “Ó Deus, eu te peço que leves em conta tudo o que fiz por este povo.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.