Mateus 9

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Isa to baki kunkui kui, a naxa baa igiri, a so a xɔnyi taa kui.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico, deitado numa cama.
2 Mixi ndee naxa fa namatɛ nde ra Isa xɔn ma, a saxi dagi ma. Isa to e xa danxaniya to, a naxa a fala namatɛ bɛ, «N ma di, limaniya tongo, i xa yunubie bara xafari.»
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, perdoados te são os teus pecados.
3 Na kui, sɛriyɛ karamɔxɔ ndee naxa a fala e bɔɲɛ ma, «Yi xɛmɛ na Ala rasɔtɔfe nɛ yi ki.»
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Kɔnɔ Isa to nu e xa maɲɔxunyi kolon, a naxa a masen e bɛ, «Munfe ra maɲɔxunyi kobie na wo bɔɲɛ ma?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Wɔyɛnyi mundun sɔɔnɛya, a falafe ‹I xa yunubie bara xafari,› ka a falafe ‹Keli, i xa i ɲɛrɛ›?
5 Pois, qual é mais fácil? dizer: Perdoados te são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 N xa a masen wo bɛ a Adama xa Di nɔma yunubi xafaride duniɲa ma.» Isa naxa a masen namatɛ bɛ, «Keli, i xa i xa dagi tongo, i xa siga i xɔnyi.»
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados (disse então ao paralítico): Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
7 Namatɛ naxa keli, a siga a xɔnyi.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Ɲama to na to, e naxa gaaxu, e nu fa Ala matɔxɔ, naxan na sɛnbɛ mɔɔli fixi adamadie ma.
8 E a multidão, vendo isto, maravilhou-se, e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Isa to keli na, a naxa xɛmɛ nde to naxan xili Matiyu, a dɔxɔxi duuti maxilide. Isa naxa a fala a bɛ, «Bira n fɔxɔ ra.» Matiyu naxa keli, a bira a fɔxɔ ra.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Lɔxɔ nde Isa nun a fɔxirabirɛe nu na e dɛgefe Matiyu xɔnyi. Duuti maxilie nun yunubitɔɛ gbegbe naxa fa, e birin naxa e dɛge fɔlɔ yire keren.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Farisɛnie to na to, e naxa Isa fɔxirabirɛe maxɔrin, «Munfe ra wo karamɔxɔ nun duuti maxilie nun yunubitɔɛe e dɛgema yire keren?»
11 E os fariseus, vendo isto, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Isa to na mɛ, a naxa a fala, «Mixi yalanxi hayi mu na seriba ma. Furema nan hayi na seriba ma.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas, sim, os doentes.
13 Wo siga, wo sa fahaamui sɔtɔ yi masenyi ma, ‹Hinnɛ rafan n ma dangife sɛrɛxɛ ra.› N mu faxi tinxintɔɛe xa xilide. N faxi yunubitɔɛe nan xilide.»
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício. Porque eu nào vim a chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Na tɛmui Annabi Yaya fɔxirabirɛe naxa fa Isa yire, e a maxɔrin, «Munfe ra muxu tan nun Farisɛnie sunyi suxuma, kɔnɔ i fɔxirabirɛe tan mu sunma?»
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós e os fariseus muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Isa naxa e yaabi, «Ginɛfenyi xa futixiri xulunyi, a booree nɔma sunnunde a na e fɛ ma tɛmui naxɛ? Lɔxɔɛ fama, ginɛfenyi bama nɛ e yi ra. Na waxati tan, e sunyi suxuma nɛ.
15 E disse-lhes Jesus: Podem porventura andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão, em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 Mixi yo mu dugi fori lonpoma dugi nɛɛnɛ ra, xa na mu a ra na dugi nɛɛnɛ xuntunyi nan dugi fori ibɛndunma, dugi ibɔɔ dangi a singe ra.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha, porque semelhante remendo rompe a roupa, e faz-se maior a rotura.
17 Mixi man mu wɛni nɛɛnɛ sama lɛbɛ fori kui, xa na mu a ra na wɛni nɛɛnɛ na funtu, wɛni lɛbɛ fori bulama nɛ, wɛni fili, a sase fan kana. Wɛni nɛɛnɛ sama lɛbɛ nɛɛnɛ nan kui, alako wɛni yo, wɛni sase yo, e birin xa ragata a fanyi ra.»
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Isa to nu na na fee masenfe e bɛ, mangɛ nde naxa fa, a suyidi Isa bɛ, a a fala a bɛ, «N ma di ginɛ baxi faxade ya, kɔnɔ xa i siga, i naxa i bɛlɛxɛ sa a ma, a man kelima nɛ.»
18 Dizendo-lhes ele estas coisas, eis que chegou um chefe, e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Isa naxa keli, e nun a fɔxirabirɛe naxa bira na mangɛ fɔxɔ ra.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu-o, ele e os seus discípulos.
20 Na tɛmui, ginɛ nde naxan xa kike wali mu nu a itima ɲɛ fu nun firin bun ma, a naxa fa Isa xanbi ra, a a bɛlɛxɛ din a xa donma sanbunyi ra,
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla de sua roupa;
21 barima a nu a falafe a yɛtɛ ma, «Xa n nɔ n bɛlɛxɛ dinde Isa xa donma gbansan na, n yalanma nɛ.»
21 Porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar a sua roupa, ficarei sã.
22 Isa to a mafindi, a ginɛ to, a naxa a fala a bɛ, «N ma di, limaniya, i xa danxaniya bara i rayalan.» Keren na, ginɛ naxa yalan.
22 E Jesus, voltando-se, e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Isa to so mangɛ xɔnyi, a naxa ɲama li naa, e sɔnxɔfe, xule femae fan bara fa ɲɔn yire. A naxa a fala e bɛ,
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas, e o povo em alvoroço,
24 «Wo siga, barima yi ginɛdimɛdi mu faxaxi. A na xife nɛ.» E naxa yo a ma, e a mayele.
24 Disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 A to ɲama ramini tande, a naxa so banxi kui. A naxa ginɛdimɛdi bɛlɛxɛ suxu, ginɛdimɛdi naxa keli.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus, e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Na xibaaru naxa yensen na yire birin na.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Isa to keli mɛnni, dɔnxui firin naxa bira a fɔxɔ ra, e nu e xui ite a bɛ, «Dawuda xa Di, kinikini muxu ma!»
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando, e dizendo: Tem compaixão de nós, filho de Davi.
28 Isa to so banxi, dɔnxuie naxa e maso a ra. A naxa e maxɔrin, «Wo laxi a ra a n nɔma wo rayalande?» E naxa a yaabi, «Iyo, Marigi.»
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Isa naxa a bɛlɛxɛe sa e ya ma, a a fala e bɛ, «Wo waxɔnfe xa raba wo bɛ alɔ wo laxi a ra ki naxɛ.»
29 Tocou então os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 E yae naxa rabi keren na. Isa naxa a matintin e ra a xɔrɔxɔɛ ra, «Mixi yo naxa yi fe kolon.»
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém o saiba.
31 Kɔnɔ e to mini, e naxa siga Isa xa fe fala ra na bɔxi yire birin.
31 Mas, tendo eles saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Isa nun a fɔxirabirɛe to nu kelife naa, mixi nde naxa fa xɛmɛ nde ra a xɔn ma ɲinnɛ nu bara naxan findi boboe ra.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Isa to na ɲinnɛ keri, boboe naxa wɔyɛn. Ɲama naxa kaaba, e a fala, «Yi fe mɔɔli singe mu nu to Isirayila bɔxi ma.»
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Kɔnɔ Farisɛnie tan naxa a fala, «A ɲinnɛe kerima ɲinnɛ mangɛ nan saabui ra.»
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Isa naxa taae birin iɲɛrɛ, a xungbe nun a xuri. A nu mixie xaranma e xa salidee kui, a nu e kawandi Ala xa mangɛya xa xibaaru fanyi ra, a nu furema mɔɔli birin nayalan.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 A nu ɲama toma tɛmui naxɛ, a nu kinikinima e ma, barima sɛnbɛ nun limaniya birin nu baxi e yi. E nu luxi nɛ alɔ yɛxɛɛ naxee makantama mu na.
36 E, vendo as multidões, teve grande compaixão delas, porque andavam cansadas e desgarradas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Na kui, a naxa a fala a fɔxirabirɛe bɛ, «Xɛ xaba wali belebele nan na, kɔnɔ walikɛe tan xurun.
37 Então, disse aos seus discípulos: A seara é realmente grande, mas poucos os ceifeiros.
38 Wo xɛ kanyi maxandi alako a xa walikɛe rasanba a xa xɛ xabade.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara, que mande ceifeiros para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.