Marcos 9
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARIB
1 Isa man naxa a masen e bɛ, «N xa nɔndi fala wo bɛ, mixi ndee tixi wo ya ma be, naxee mu faxama fo e Ala xa mangɛya niini to fa ra sɛnbɛ kui.»
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Xi senni dangi xanbi, Isa naxa Piyɛri, Yaki, nun Yaya xanin e doro ma geya itexi nde fari. Mɛnni Isa naxa masara, a nɔrɔ e ya xɔri.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 A xa sosee naxa fiixɛ a mɔɔli nde ra naxan mu toma duniɲa ma.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Annabi Eliya nun Annabi Munsa naxa mini fɔxirabirɛe ya xɔri, e naxa e to naa e nun Isa wɔyɛnfe.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Piyɛri naxa a fala Isa bɛ, «Karamɔxɔ, fe fanyi na a ra muxu to na be yi ki. Muxu xa lingira saxan yailan, keren i gbe, keren Annabi Munsa gbe, keren Annabi Eliya gbe.»
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Piyɛri na fala nɛ a to mu nu sese kolon a naxan falama, barima a tan nun a booree nu bara gaaxu ki fanyi ra.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Na xanbi, nuxui naxa goro e xun ma, xui nde naxa mini nuxui kui, a a masen, «N ma Di maxanuxi nan yi ki. Wo wo tuli mati a ra.»
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Na ikɔrɔxi ra, Isa fɔxirabirɛe to e ya rage, e mu mixi yo to e yire fo Isa.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 E to nu na gorofe geya fari, Isa naxa a matintin e ra, e fe naxan toxi e ya ra, e naxa a fala mixi yo bɛ, han beemanun Adama xa Di xa keli faxɛ ma.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 E naxa na ragata e xaxili ma, e nu e bore maxɔrin, «A to a fala a a kelima faxɛ ma, na munse masenxi?»
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 E naxa Isa maxɔrin, «Munfe ra sɛriyɛ karamɔxɔe a falama a fo Annabi Eliya nan singe xa fa?»
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 A naxa a masen e bɛ, «Nɔndi na a ra. Annabi Eliya nan singe fama yati, a fe birin yailan. A man sɛbɛxi munfe ra, a fo Adama xa Di xa tɔɔrɛ gbegbe sɔtɔ, mixie a mabere?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Kɔnɔ n xa a fala wo bɛ, Annabi Eliya ɲan bara fa, kɔnɔ e bara e waxɔnfe birin niya a ra, alɔ a xa fe sɛbɛxi ki naxɛ.»
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Na xanbi, e naxa sa fɔxirabirɛ booree li, e nun sɛriyɛ karamɔxɔe nu na xɔrɔxɔfe e xa wɔyɛnyie kui, ɲama gbegbe fan nu na e rabilinyi.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Ɲama fɛfɛ Isa to, e naxa kaaba, e e gi, e xa sa a xɛɛbu.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Isa naxa e maxɔrin, «Wo nun yee na wɔyɛnfe yi mɔɔli ra munfe ma?»
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Xɛmɛ nde naxa a yaabi ɲama tagi, «Karamɔxɔ, n faxi n ma di xɛmɛ nan na i xɔn, barima ɲinnɛ na a fɔxɔ ra naxan bara a dɛ bobo.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 A na keli a ra dɛdɛ, a a rabirama nɛ bɔxi, a dɛ xunfɛ nu fa mini, a nu a ɲinyi raxin, a fate birin xɔrɔxɔ a ra. N bara i fɔxirabirɛe mayandi e xa yi ɲinnɛ keri a fɔxɔ ra, kɔnɔ e mu nɔ.»
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Isa naxa e yaabi, «Wo tan danxaniyatare bɔnsɔɛ, n xa lu wo sɛɛti ma han mun tɛmui? N xa ti wo bun ma han mun lɔxɔɛ? Wo fa na di ra n xɔn.»
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 E naxa fa a ra a xɔn. Ɲinnɛ to Isa to, a naxa di rabira keren na, a nu fa a maɲindigilin bɔxi, a dɛ xunfɛ nu mini.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Isa naxa a baba maxɔrin, «Yi rabama a ra kabi mun tɛmui?» A naxa a yaabi, «Kabi a dimɛdi tɛmui.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Sanmaya wuyaxi yi ɲinnɛ a rabirama tɛ xɔɔra, xa na mu ye, alako a xa a faxa. Kɔnɔ xa i nɔma fe nde ra, muxu mali. Kinikini muxu ma!»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Isa naxa a masen a bɛ, «I naxɛ, xa n nɔma. Fefe mu na naxan mu nɔma rabade mixi bɛ xa danxaniya na a bɛ.»
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Di baba fan naxa a xui ite keren na Isa mayandife ra, «Danxaniya na n bɛ, kɔnɔ n mali n ma danxaniyatareɲa xa fe ra!»
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Isa to ɲama to, e fafe e gi ra, a naxa wɔyɛn ɲinnɛ ra, «I tan ɲinnɛ naxan bara yi di dɛ bobo, i a tuli xɔri, n bara i yaamari, gbilen a fɔxɔ ra, i man naxa a tɔɔrɔ sɔnɔn!»
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Ɲinnɛ naxa sɔnxɔ, a di raketun a ra a ɲaaxi ra, a fa gbilen a fɔxɔ ra. Di naxa lu alɔ a faxaxi nɛ. Mixi gbegbe naxa a fala, «A bara faxa.»
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Kɔnɔ Isa naxa a suxu a bɛlɛxɛ ma, a a rakeli, di fan naxa ti.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Isa to so banxi, a fɔxirabirɛe naxa a maxɔrin e doro ma, «Munfe ra muxu tan mu nɔ na ɲinnɛ keride?»
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Isa naxa a masen e bɛ, «Yi ɲinnɛ mɔɔli tan kerima mixi fɔxɔ ra Ala maxandi nan tun na.»
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 E naxa keli mɛnni, e Galile bɔxi igiri. Isa mu nu wama mixie xa a yire kolon,
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 barima a nu na a fɔxirabirɛe xaranfe nɛ. A naxa a masen e bɛ, «Adama xa Di sama nɛ mixie bɛlɛxɛ, e a faxa. A xa faxɛ xi saxan dangi xanbi, a man kelima nɛ faxɛ ma.»
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Kɔnɔ a fɔxirabirɛe mu a xa wɔyɛnyi fahaamu, e man mu suusa a maxɔrinde.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 E naxa so Kapɛrɛnamu. E man to so banxi kui, Isa naxa e maxɔrin, «Wo nu na wɔyɛnyi mundun kira xɔn?»
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Kɔnɔ e mu sese fala, barima e to nu wɔyɛnma e bore bɛ kira xɔn, e nu wama a kolonfe nɛ naxan tide gbo e ya ma.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Na kui, Isa to a magoro, a naxa yi mixi fu nun firin xili, a a masen e bɛ, «Xa mixi yo wa findife yarerati ra, fo na kanyi xa findi birin xa xanbirati ra, a findi birin hayi fanma ra.»
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Isa naxa dimɛdi nde tongo, a a ti e tagi. A naxa dimɛdi dɔxɔ a san ma, a fa a masen a fɔxirabirɛe bɛ,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 «Mixi yo naxan yi dimɛdi mɔɔli rasɛnɛma n xili ra, na kanyi bara n tan yɛtɛ yati rasɛnɛ. Mixi yo n nasɛnɛ, na kanyi mu n tan gbansan xa rasɛnɛxi. A bara n xɛɛma fan nasɛnɛ.»
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Yaya naxa a fala a bɛ, «Karamɔxɔ, muxu bara xɛmɛ nde to a ɲinnɛ kerima mixi fɔxɔ ra i xili saabui ra. Muxu bara kata a xa ba na ma, barima a mu biraxi won fɔxɔ ra.»
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Isa naxa a masen, «Wo naxa a ratɔn, barima mixi yo kaabanako raba n xili saabui ra, na kanyi mu nɔma fe ɲaaxi falade n ma fe ra mafuren.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Na kui, mixi naxan mu a ikelixi won xili ma, a kanyi na won bɛ nɛ.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Mixi yo wo ki ye n xili ra wo to biraxi Ala xa Mixi Sugandixi fɔxɔ ra, n xa nɔndi fala wo bɛ, na kanyi mu ganma a baraayi ra muku.»
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 «Mixi yo yi mixi xuri keren natantan, naxan danxaniyaxi n ma, a fisa na kanyi bɛ gɛmɛ binye xa xiri a kɔnyi ra, a rasin baa ma.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Xa i ya findi i ratantanse ra, a ba na. I sofe ariyanna i ya keren kanaxi, na fisa i bɛ dinɛ i ya firin luxi na, i fa woli yahannama,
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 kuli mu faxama dɛnnaxɛ, tɛ fan mu xubenma.»
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 «Tɛ sama nɛ mixi birin ma, alɔ fɔxɛ sama donse ma ki naxɛ.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Fɔxɛ findixi fe fanyi nan na, kɔnɔ xa fɔxɛ mɛxɛmɛxɛnyi bara ba, a fa mɛxɛmɛxɛnma di? Fɔxɛ xa lu wo i, wo xa lu bɔɲɛsa kui wo bore tagi.»
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.