Marcos 6
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC
1 Isa naxa keli mɛnni, a siga a xɔnyi, a mɔxi dɛnnaxɛ. A fɔxirabirɛe naxa bira a fɔxɔ ra.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Malabu lɔxɔɛ, a naxa mixie kawandi fɔlɔ salide kui. Mixi gbegbe naxa a xui mɛ. E dɛ naxa ixara, e e bore maxɔrin, «Nde yi masenxi yi bɛ? A lɔnni mundun sɔtɔxi yi ki? A nɔxi yi kaabanako fee rabade di?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Kamudɛri xa mu a ra, Mariyama xa di? Yaki, Yusufu, Yuda, nun Simɔn taara xa mu a ra? A xunya ginɛmae fan mu na won ya ma be?» Na kui, e mu la a ra, e xɔnɔ a ma.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Isa fan naxa a masen e bɛ, «Namiɲɔnmɛ binyaxi yire birin, fo a xɔnyi, a baribooree, nun a ngaxakerenyie tagi.»
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Isa mu nɔ kaabanako yo rabade naa, fo a to a bɛlɛxɛ sa furema keren keren ma, a e rayalan.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Isa naxa kaaba e xa danxaniyatareɲa ma.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Isa naxa a fɔxirabirɛ fu nun firinyie xili, a e xɛɛ firin firin na. A naxa nɔɛ fi e ma e xa nɔ ɲinnɛe keride mixie fɔxɔ ra.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 A naxa a fala e bɛ, «Wo naxa sese xanin wo xun ma, hali taami, gbɔnfɔɛ, nun kɔbiri. Wo xuli gbansan nan xanin.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Wo sankirie so, kɔnɔ wo naxa donma firin xanin wo xun.»
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 A naxa a fala e bɛ, «Wo na so banxi naxan kui, wo xa yigiya mɛnni nɛ han wo sigama yire gbɛtɛ tɛmui naxɛ.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Xa mixi ndee tondi wo rasɛnɛde, e mu e tuli mati wo ra, wo nɛ kelima naa, wo xa mɛnni bɛndɛ rakɔnkɔn wo sanyie ra, a xa findi seedeɲɔxɔya ra e bɛ, wo bara e rabolo.»
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Na kui, Isa fɔxirabirɛe naxa siga kawandi tide mixie bɛ alako e xa tuubi.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 E naxa ɲinnɛe keri mixi gbegbe fɔxɔ ra. E naxa ture sa furema gbegbe ma, e e rayalan.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Galile mangɛ Herode naxa yi fe mɛ, barima Isa xili nu bara te, a din yire birin na. Ndee nu a falama, «Yaya Xunxa nan kelixi faxɛ ma. Na nan a toxi nɔɛ na a yi a xa kaabanakoe raba.»
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Gbɛtɛe fan nu a falama, «Annabi Eliya na a ra.» Ndee fan nu a falama, «Namiɲɔnmɛ nan a ra naxan luxi alɔ namiɲɔnmɛ dangixie.»
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Kɔnɔ Herode to Isa xa fe mɛ, a naxa a fala, «N Yaya naxan xunyi bolon, na nan kelixi faxɛ ma.»
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 A na fala nɛ, barima a tan Herode yati nan mixie xɛɛ Yaya suxude, yɔlɔnxɔnyi xa sa a ma, a xa sa geeli Herodiyasi xa fe ra, a taara Filipu xa ginɛ, Herode naxan dɔxɔ.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Yaya nu a falama Herode bɛ, «A mu daxa i xa i taara xa ginɛ tongo.»
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Na naxa a niya Yaya naxa raɲaaxu Herodiyasi ma, a naxa wa a xa faxɛ xɔn. Kɔnɔ a faxa fɛɛrɛ mu nu na a bɛ,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 barima Herode mu nu suusama Yaya ra. A nu a kolon mixi na a ra, naxan tinxin, a man sɛniyɛn. Na na a toxi, a nu a makantama. Herode nu a tuli tima Yaya ra tɛmui naxɛ, a nu kɔntɔfilima a xa wɔyɛnyi ra, kɔnɔ a man nu rafan a ma a xa nu a tuli mati a ra.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Lɔxɔ nde, Herodiyasi naxa fɛɛrɛ sɔtɔ Yaya faxafe ma. Herode naxa ɲɛlɛxin xulunyi ti a bari lɔxɔɛ igbilenyi xa fe ra. A naxa mixi binyee xili, a xa sɔɔrie xa mangɛe, a nun Galile bɔxi mixi xungbee.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Herodiyasi xa di ginɛ to so mɛnni, a fare boron mixie bɛ, a naxa rafan Herode nun a xa xɔɲɛe ma. Mangɛ naxa a fala yi ginɛdimɛdi bɛ, «I wama naxan yo xɔn, a fala n bɛ n xa a fi i ma.»
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 A naxa a kali, a a fala a bɛ, «I na naxan yo maxɔrin n ma, n na soma nɛ i yi ra, hali a findi n ma mangɛya sɛɛti ra.»
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ginɛdimɛdi naxa mini a sa a nga maxɔrin, «A lan n xa munse maxɔrin a ma?» A nga naxa a yaabi, «Yaya xunyi.»
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ginɛdimɛdi naxa a xulun mafuren sigafe mangɛ yire, a a fala a bɛ, «N wama a xɔn ma nɛ, i xa Yaya xunyi so n yi ra pileti ma keren na.»
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Mangɛ naxa nimisa na ma ki fanyi, kɔnɔ a xa marakali nun a xa xɔɲɛe xa fe ra, a mu nɔ tondide a bɛ.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 A naxa sɔɔri xɛɛ keren na, a xa sa fa Yaya xunyi ra. Sɔɔri naxa siga geeli kui, a sa Yaya xunyi bolon a dɛ i.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 A naxa fa a xunyi ra pileti ma, a na so ginɛdimɛdi yi ra. Ginɛdimɛdi fan naxa a xanin a nga xɔn ma.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Yaya fɔxirabirɛe to yi fe mɛ, e naxa sa a fure tongo, e a ragata.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Xɛɛrae man naxa naralan Isa yire. E fe naxee raba, e kawandi naxee ti, e naxa a birin dɛntɛgɛ sa a bɛ.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Isa naxa a fala e bɛ, «Won xɛɛ yire madunduxi alako won doro xa lu yire keren, wo xa wo malabu.» A na fala nɛ, barima mixie xa fa nun sigɛ gbo e yire. E ɲan mu nu nɔma e yɛtɛ sɔtɔde, e xa e dɛge.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Na kui, e naxa baki kunkui kui, e doro xa siga wula i.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Mixi wuyaxi naxa e to siga ra, e naxa e kolon. E gbegbe naxa keli na taae, e e gi e sanyi ra han e tan singe sa so Isa nun a fɔxirabirɛe nu sigafe dɛnnaxɛ.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Isa to goro kunkui kui, a naxa ɲama gbegbe to naa. A naxa kinikini e ma, barima e nu luxi nɛ alɔ yɛxɛɛ naxee makantama mu na. A naxa e kawandi fɔlɔ fe gbegbe ra.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nunmare to so fɔlɔ, Isa fɔxirabirɛe naxa e maso Isa ra, e a fala a bɛ, «Won na wula nɛ yi ki, kɔɛ fan bara so.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Ɲama rayensen alako e xa siga taae nun daaxae naxee na be rabilinyi, e xa sa donsee sara.»
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Kɔnɔ Isa naxa e yaabi, «Wo tan xa donse so e yi.» E tan naxa a fala a bɛ, «Xa muxu sa taami sara yi ɲama birin bɛ, na kɔbiri sigama han walikɛ xa kike solomasaxan sare!»
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 A naxa e maxɔrin, «Taami yeri na wo yi ra? Wo sa na mato.» E to a mato, e naxa a yaabi, «Taami suuli, a nun yɛxɛ firin.»
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 A naxa yaamari fi mixi birin ma, e xa e magoro e xundɛ xundɛ ma ɲooge xinde fari.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Na kui, mixie naxa siga dɔxɔ ra e kɛmɛ kɛmɛ nun e tongo suuli suuli ma.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Isa naxa na taami suuli nun na yɛxɛ firin tongo, a a ya rate koore ma, a fa Ala nuwali sa. A naxa taamie igira, a fa a so a fɔxirabirɛe yi ra, e xa e itaxun ɲama ma. A naxa na yɛxɛ firinyie fan itaxun birin ma.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ɲama birin naxa e dɛge han e wasa.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Taami nun yɛxɛ dɔnxɔɛ to matongo, debe fu nun firin nan nafe.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Mixi naxee taami don, xɛmɛ wulu suuli nan nu e ra.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Na xanbi, Isa naxa a fala a fɔxirabirɛe bɛ, e xa baki kunkui kui, e giri naakiri ma. E xa siga a ya ra Betesayida, a tan xa nu ɲama ragbilen.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 A to gɛ a ɲungude ɲama ma, a naxa te Ala maxandide geya fari.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Kɔɛ to so, kunkui nu na baa tagi. Isa keren nan nu na xare ma.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 A naxa a fɔxirabirɛe to e na tɔɔrɔfe a ɲaaxi ra laala bade, barima foye ya nu rafindixi e ma. Subaxɛ, Isa naxa fa a fɔxirabirɛe ma, a ɲɛrɛfe baa fari. A gbe mu nu luxi a xa dangi e ra,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 e fa a to ɲɛrɛ ra ye fari. E naxa a maɲɔxun tubari ra, e sɔnxɔɛ rate,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 barima e birin nu Isa toxi, e birin gaaxuxi. Kɔnɔ Isa naxa a masen e bɛ keren na, «Wo naxa kɔntɔfili, n tan nan a ra. Wo naxa gaaxu.»
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Isa naxa te e xa kunkui kui, foye fan naxa a raxara. E birin naxa kaaba, e dɛ ixara.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 E mu nu taamie xa kaabanako fe fahaamuxi, barima e xaxili mu nu rabixi.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 E to gɛ baa igiride, e naxa so Genesareti bɔxi, e kunkui xiri naa.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 E to goro kunkui kui, mixie naxa Isa kolon keren na,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 e naxa na bɔxi birin isa. E nu Isa xili mɛma dɛdɛ, e nu fama e gi ra furemae ra a xɔn, e saxi e xa sadee ma.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Isa nu soma daaxa nun taa yo kui, mixie nu furemae sama a ya ra yire makɛnɛnxie, e a mayandi e xa e bɛlɛxɛ din a xa donma sanbunyi gbansan na. Furema birin naxee na raba, e birin naxa yalan.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.