Marcos 5

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Isa nun a fɔxirabirɛe naxa fa naakiri ma, Gadara bɔxi ma.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Isa to goro kunkui kui, xɛmɛ nde naxa fa a ralande, ɲinnɛ nu naxan fɔxɔ ra. A nu kelixi gaburie yire,
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 barima a nu sabatixi mɛnni nɛ. Mixi yo mu nu nɔma a xiride sɔnɔn, hali yɔlɔnxɔnyi ra.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Sanya wuyaxi, e nu bara wure balan a sanyie ma, e yɔlɔnxɔnyi balan a bɛlɛxɛe fan ma. Kɔnɔ a nu yɔlɔnxɔnyie bolonma nɛ, a wuree fan birin igira. Mixi yo mu nu na naa naxan nɔma a ra.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Kɔɛ nun yanyi a nu na gaburie yire nɛ, a nun geyae fari. A nu gbelegbelema, a nu a yɛtɛ maxɔnɔ gɛmɛ ra.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 A to Isa to keli yire makuye, a naxa a gi, a sa suyidi a bɛ.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 A naxa gbelegbele, «Isa, i tan Ala Xili Xungbe Kanyi xa Di, i wama munse xɔn ma n bɛ? N bara i mayandi Ala xa fe ra, i naxa n ɲaxankata.»
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Isa nu bara a yamari, «I tan ɲinnɛ, gbilen yi xɛmɛ fɔxɔ ra.»
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Isa man naxa a maxɔrin, «I xili di?» A naxa a yaabi, «N xili nɛ Gali, barima muxu gali nan a ra.»
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A naxa Isa mayandi ki fanyi, a a naxa e keri na bɔxi ma.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Xɔsɛ gali nu na e dɛmadonfe geya nde ma.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ɲinnɛe naxa Isa mayandi, «Muxu raso yi xɔsɛe alako muxu xa lu e fate.»
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Isa naxa tin. Ɲinnɛe naxa gbilen na xɛmɛ fɔxɔ ra, e so xɔsɛe. Xɔsɛe naxa goro e gi ra tentenyi ra, e sin baa ma. E wulu firin nan nu a ra. E birin naxa madula, e faxa.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Naxee nu na xɔsɛe dɛmadonfe, e naxa e gi. E naxa sa na fe fala taakae nun daaxakae bɛ, mixie fan naxa siga na fe matode.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 E to Isa yire li, e naxa na xɛmɛ to ɲinnɛ gali nu naxan fɔxɔ ra, a dɔxɔxi, sose ragoroxi a ma, a bara xaxili sɔtɔ. Na naxa e gaaxu.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Naxee nu bara a to Isa ɲinnɛe kerixi xɛmɛ fɔxɔ ra ki naxɛ, a nun naxan naba xɔsɛe ra, e naxa a tagi raba e birin bɛ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Na xanbi, naakae naxa so Isa mayandife alako a xa keli e xa bɔxi ma.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Isa to nu bakife kunkui kui, ɲinnɛe nu xɛmɛ naxan fɔxɔ ra, a naxa Isa mayandi a e birin xa lu a ra.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Kɔnɔ Isa mu tin, a a fala a bɛ, «Gbilen i xɔnyi, i xa mixie yire. Sa dɛntɛgɛ sa e bɛ, Marigi fe naxan birin nabaxi i bɛ, a nun a kinikinixi i ma ki naxɛ.»
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Xɛmɛ naxa siga, a sa na bɔxi isa fɔlɔ, naxan xili Taa Fu. Isa naxan birin nabaxi a bɛ, a naxa a tagi raba naakae bɛ, birin naxa kaaba.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Isa man to giri naakiri ma kunkui kui, ɲama gbegbe naxa e malan a yire baa dɛ ra.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Salide yarerati nde naxa fa a xɔn naxan xili Yayiru. A to Isa to, a naxa suyidi a bɛ.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 A naxa a mayandi ki fanyi, «N ma di ginɛ na a nii magagafe! Yandi, fa i fa i bɛlɛxɛ sa a ma alako a xa yalan, a xa kisi.»
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Isa naxa siga a fɔxɔ ra. Ɲama gbegbe fan naxa bira Isa fɔxɔ ra, e nu fa a xɛtɛn.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ginɛ nde nu na e ya ma naxan xa kike wali mu nu a itima ɲɛ fu nun firin bun ma.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 A nu bara tɔɔrɔ seriba wuyaxi yi, a a harige birin so e yi ra, kɔnɔ a mu fisa. A xa fure xun nu masama nan tui.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 A to nu bara Isa xa fe mɛ, a naxa so ɲama tagi, a fa Isa xanbi ra, a a bɛlɛxɛ din a xa donma ra.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Barima a nu bara a fala a yɛtɛ bɛ, «Xa n nɔ n bɛlɛxɛ dinde Isa xa donma ra gbansan, n yalanma nɛ.»
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 A xa kike wali naxa dan keren na, a naxa a kolon a fate ma a a bara yalan.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Isa naxa a kolon keren na a sɛnbɛ nde bara mini a fate yi kaabanako rabafe ra. A naxa a ya rafindi ɲama ma, a maxɔrinyi ti, «Nde a bɛlɛxɛ dinxi n ma donma ra?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 A fɔxirabirɛe naxa a fala a bɛ, «I mu ɲama toxi e i xɛtɛnfe ki naxɛ? I man nu fa maxɔrinyi ti, ‹Nde dinxi n na?›»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Kɔnɔ Isa naxa a ya rage a xa a kanyi kolon.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ginɛ to a kolon fe naxan a sɔtɔxi, a naxa gaaxu han a sɛrɛn. A naxa suyidi Isa bɛ, a nɔndi birin fala a bɛ.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Isa naxa a fala ginɛ bɛ, «N ma di, i xa danxaniya bara i rayalan. Siga bɔɲɛsa kui, i xa tɔɔrɛ bara ba i ma.»
34 Então Jesus lhe disse:
35 Isa to nu wɔyɛnfe, mixi ndee naxa fa kelife salide yarerati xɔnyi, e a fala a bɛ, «I xa di ginɛ bara faxa. Hali i mu karamɔxɔ tɔɔrɔ sɔnɔn.»
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Kɔnɔ Isa mu e xui danxun. A naxa a fala salide yarerati bɛ, «I naxa gaaxu. I tan xa la Ala ra tun.»
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Isa mu tin mixi yo xa bira a fɔxɔ ra, fo Piyɛri, Yaki, nun Yaya, Yaki xunya.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 E to salide yarerati xɔnyi li, Isa naxa mixie li, e wafe, e gbelegbelefe.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 A to so banxi kui, a naxa e maxɔrin, «Wo wafe munfe ra? Wo gbelegbelema mun ma? Yi dimɛdi mu faxaxi. A na xife nɛ.»
39 Ao entrar, disse:
40 Kɔnɔ e tan naxa so a mayelefe.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Isa naxa a suxu a bɛlɛxɛ ma, a a fala a bɛ, «Talita kumi». Na nan falaxi e xa xui, «Ginɛdimɛdi, n naxɛ i bɛ, keli!»
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ginɛdimɛdi naxa keli keren na, a a ɲɛrɛ. A ɲɛ fu nun firin nan nu a ra. Naxee nu na, e naxa kaaba ki fanyi, e birin dɛ naxa ixara.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Isa naxa a matintin e ra, a e naxa yi fe tagi raba mixi yo bɛ. A naxa a fala e bɛ e xa donse fi tɛmɛdi ma.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.