Marcos 11

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E to makɔrɛ Darisalamu ra, e na Betifage nun Betani yire li, Oliwi geya mabiri, Isa naxa a fɔxirabirɛ mixi firin xɛɛ,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 a a fala e bɛ, «Wo xa so taa kui naxan na yare. Wo nɛfɛ so naa, wo sofale lanma lima a xirixi na, mixi singe mu nu dɔxɔ naxan fari. Wo xa a fulun, wo fa a ra n xɔn ma.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Xa mixi nde fa sa wo maxɔrin, ‹Wo a fulunfe munfe ra,› wo xa a yaabi, ‹Marigi nan hayi na a ma. A a ragbilenma ya.›»
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 E to siga, e naxa a li sofale lanma xirixi naadɛ nde sɛɛti ma kira dɛ ra. E to a fulun,
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 mixi naxee nu tixi naa, e naxa e maxɔrin, «Wo munse rabafe, wo to yi sofale lanma fulunxi?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 E naxa e yaabi alɔ Isa a masen e bɛ ki naxɛ. Nee fan naxa e lu e xa siga.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 E to fa sofale lanma ra Isa xɔn, e naxa e xa donmae sa a fari, Isa fa a magoro a ma.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Mixi gbegbe naxa e xa donmae itala kira xɔn ma, ndee fan naxa fɛnsɛ sɛgɛ, e nee fan sa kira xɔn ma Isa binyafe ra.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Ɲama naxee nu ɲɛrɛfe Isa ya ra, a nun naxee nu ɲɛrɛfe a xanbi ra, e birin nu e xui itefe, e a fala,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Baraka na won Baba Dawuda xa mangɛya bɛ naxan na fafe!
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Isa to so Darisalamu, a naxa siga hɔrɔmɔbanxi kui. A to gɛ naa rabilinyi birin matode, e nun a fɔxirabirɛ mixi fu nun firinyie naxa siga Betani, barima kɔɛ nu bara so.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Na kuye iba, e to nu kelife Betani, kaamɛ naxa Isa suxu.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 A to xɔrɛ bili nde to, a ndedi makuyaxi e ra, a burɛxɛ na a kɔn na, a naxa sa na mato, xa a nɔma a bogi nde masɔtɔde. Kɔnɔ a to makɔrɛ xɔrɛ bili ra, a mu sese li a kɔn na fo a burɛxɛ, barima xɔrɛ bogi tɛmui mu nu a lixi.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Isa naxa a fala xɔrɛ bili bɛ, «Mixi yo naxa i tan bogi don sɔnɔn!» A fɔxirabirɛe fan naxa a xui mɛ.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 E to siga Darisalamu, Isa naxa so hɔrɔmɔbanxi kui, a sarematie nun saresoe keri fɔlɔ, naxee nu na naa. A naxa kɔbiri masarɛe xa teebilie nun ganbɛ matie xa dɔxɔsee rabira.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 A man mu tin mixi yo xa dangi hɔrɔmɔbanxi sansanyi kui, e na findi e xa kote maxanin kira ra.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 A naxa e kawandi, a a masen, «A mu sɛbɛxi xɛ, ‹N ma banxi xili falama nɛ, si birin ma salide banxi›? Kɔnɔ wo tan bara a findi muɲɛtie dɔxɔde ra.»
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Sɛrɛxɛdubɛ kuntigie nun sɛriyɛ karamɔxɔe to yi fe mɛ, e naxa fɛɛrɛ fen fɔlɔ e nɔma Isa faxade ki naxɛ. E nu gaaxuxi a ya ra, barima a nu ɲama birin dɛ ixarama a xa kawandi ra.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Nunmare to so, Isa nun a fɔxirabirɛe man naxa keli taa kui.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Na kuye iba, e to nu dangife, a fɔxirabirɛe naxa xɔrɛ bili to a bara xara han a sanke.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Piyɛri to ratu, a naxa a fala Isa bɛ, «Karamɔxɔ, a mato, i xɔrɛ bili naxan danka, a bara xara gben.»
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Isa naxa a masen e bɛ, «Wo xa danxaniya Ala ma.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 N xa nɔndi fala wo bɛ, xa wo a fala yi geya bɛ, ‹Keli be, i sa sin baa ma,› xa na kanyi mu siikɛ a bɔɲɛ ma, a la a ra, a naxan falaxi a rabama nɛ, na fe rabama nɛ na kanyi bɛ.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Na nan a ra, n xa a fala wo bɛ, wo na Ala maxandi fefe ra, xa wo la a ra a wo bara a sɔtɔ, wo a sɔtɔma nɛ.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 — ausente —
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 E man naxa so Darisalamu. Isa to nu a ɲɛrɛfe hɔrɔmɔbanxi kui, sɛrɛxɛdubɛ kuntigie, sɛriyɛ karamɔxɔe, nun Yuwifie xa forie naxa fa a yire,
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 e a maxɔrin, «I yi fee rabama nde xa yaamari ma? Nde yi sɛnbɛ fixi i ma, i xa yi fee raba?»
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Isa naxa e yaabi, «N fan xa wo maxɔrin fe keren ma. Xa wo n yaabi, n a falama nɛ wo bɛ n yi fee rabama naxan ma yaamari ma.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Yaya to nu mixie xunxama ye xɔɔra, Ala nan a xɛɛxi ba, ka adama? Wo n yaabi.»
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Na kui e naxa so wɔyɛnfe e bore tagi, «Xa won na a yaabi, won naxɛ, ‹Ala,› a a falama nɛ won bɛ, ‹Munfe ra wo mu fa la a ra?›
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Kɔnɔ won na a yaabi, ‹Adama,› na fan findima fe nan na won bɛ.» E nu gaaxuxi ɲama nan ya ra, barima birin Yaya maɲɔxunxi namiɲɔnmɛ yati nan na.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Na kui, e naxa Isa yaabi, «Muxu mu a kolon.» Isa fan naxa a masen e bɛ, «N fan mu a falama wo bɛ n yi fee rabama naxan ma yaamari ma.»
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.