Lucas 24

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sande lɔxɔɛ subaxɛ ma, ginɛe naxa kurun siga ra gaburi yire, e labundɛ ture xanin, e nu bara naxan nafala.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Kɔnɔ e naxa a li, gɛmɛ naxan nu dɔxɔxi gaburi dɛ ma, a nu bara ba naa.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 E to so gaburi kui, e mu Marigi Isa fure to.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 E kɔntɔfilixi to nu tixi, xɛmɛ firin naxa mini e ma, e xa sosee mayilenma.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Ginɛe naxa gaaxu, e e xun sin bɔxi. Na xɛmɛ firin naxa a fala e bɛ, «Munfe ra wo mixi ɲiɲɛ fenma faxamixie ya ma?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Isa mu na be, a bara keli faxɛ ma. Wo xa wo ratu a naxan masenxi wo bɛ Galile.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 A a masen nɛ, a fo Adama xa Di xa sa yunubitɔɛe bɛlɛxɛ, a banban wuri magalanbuxi ma, a man fa keli faxɛ ma a xi saxan nde ma.»
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Na kui, e naxa ratu Isa xa wɔyɛnyie ma.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 E to gbilen kelife gaburi yire, e naxa na fe birin masen Isa fɔxirabirɛ fu nu kerenyie bɛ, a nun a fɔxirabirɛ boore birin bɛ.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Mariyama Magidalaka, Yohanna, Yaki nga Mariyama, a nun ginɛ gbɛtɛe naxee nu na e fɔxɔ ra, e tan nan na fe birin fala Isa xa xɛɛrae bɛ.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Kɔnɔ nee mu la e ra, barima na masenyi naxa lu e bɛ alɔ daxu wɔyɛnyi.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Kɔnɔ Piyɛri tan naxa keli, a a gi han gaburi yire. A naxa a felen na kui matofe ra, kɔnɔ a mu sese to fo kasange, a saxi a kui igeli. A naxa gbilen a xɔnyi, a kaabaxi na fe ma naxan bara raba.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Na lɔxɔɛ kerenyi, Isa fɔxirabirɛ mixi firin ndee nu na kira ra sigafe Emayusi, taa lanma naxan makuya Darisalamu ra kilomɛtiri fu nun keren ɲɔndɔn.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 E nu na wɔyɛnfe e bore bɛ yi fe birin ma naxee nu bara raba.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 E nu wɔyɛnfe tɛmui naxɛ, Isa naxa a maso e ra, e birin naxa siga kira keren xɔn,
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 kɔnɔ e mu a kolon a Isa nan a ra.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Isa naxa e maxɔrin, «Wo nu na munse falafe kira xɔn?» Na maxɔrinyi ma, e naxa ti kira ra, e sunnunxi.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Kelopa naxa a yaabi, «I keren nan mu a kolonxi fe naxan dangixi yi waxati Darisalamu?»
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Isa naxa a maxɔrin, «Munse niyaxi?» E naxa dɛntɛgɛ sa a bɛ fe naxan Isa Nasarɛtika lixi. E naxa a fala a bɛ, «Namiɲɔnmɛ xungbe nan nu a ra a kɛwali ki ma nun a xa masenyi ki ma Ala nun ɲama bɛ.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Sɛrɛxɛdubɛ kuntigie nun muxu xa mangɛe bara a sa mixie bɛlɛxɛ, e xa a makiiti faxɛ kiiti ra, e a banban wuri magalanbuxi ma.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Kɔnɔ muxu tan nan nu laxi a ra, a a tan nan nu fama Isirayila xɔrɛyade. Sa na birin xun ma, a xa faxɛ xi saxan nde nan to,
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 kɔnɔ ginɛ ndee na muxu ya ma, e bara muxu rakaaba e xa dɛntɛgɛ ra. E to kurun siga ra gaburi yire,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 e mu a fure li naa. E naxa fa a fala muxu bɛ, a malekɛ ndee nan mini e ma, e a fala e bɛ a Isa ɲiɲɛ na a ra.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Mixi gbɛtɛe muxu ya ma, e fan naxa siga gaburi yire, e a birin li alɔ ginɛe a masenxi ki naxɛ, kɔnɔ e mu a tan Isa to.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Na kui, Isa naxa a masen e bɛ, «Ee, wo xaxili xɔrɔxɔ! Namiɲɔnmɛe naxan birin masenxi, wo bɔɲɛ mu lama a ra mafuren!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Wo mu a kolon a fo Ala xa Mixi Sugandixi xa na tɔɔrɛ sɔtɔ, a fa so a xa nɔrɛ kui?»
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 A naxa fa a fɔlɔ Annabi Munsa ma, dɔxɔ namiɲɔnmɛ birin na, a Kitaabuie yire birin fasari e bɛ, a tan yɛtɛ xa fe masenxi dɛnnaxɛ.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 E to makɔrɛ na taa lanma ra e nu sigafe dɛnnaxɛ, Isa naxa lu alɔ a nu wama dangife nɛ,
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 kɔnɔ e naxa a mayandi, e a fala a bɛ, «Lu muxu xɔnyi nɛ. Nunmare na a ra yi ki, kɔɛ ɲan bara so.» Na kui, a naxa so e xɔnyi a xa lu naa.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 E birin to dɔxɔ e dɛgede, Isa naxa taami tongo, a tantui rasiga Ala ma, a a igira, a a itaxun e ma.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 A naxa makɛnɛn e xaxili bɛ keren na, e a kolon a Isa na a ra, kɔnɔ a man naxa lɔɛ e ma yen!
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 E naxa a fala e bore bɛ, «A to nu Kitaabui kui fasarima won bɛ kira xɔn, a mu nu luxi xɛ alɔ a tɛ nan xuruxi won bɔɲɛ kui?»
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 E naxa keli keren na, e gbilen Darisalamu. E naxa sa Isa fɔxirabirɛ fu nun kerenyie li, a nun naxee nu na e fɔxɔ ra, e birin malanxi yire keren.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Nee naxa a fala e bɛ, «Marigi bara keli faxɛ ma yati! A bara mini Simɔn ma!»
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 E fan naxa dɛntɛgɛ sa nee bɛ fe birin ma naxee dangixi kira xɔn, a nun Isa makɛnɛn e bɛ ki naxɛ a to taami igira.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 E to nu wɔyɛnfe na fe birin ma, Isa yɛtɛ naxa mini e ma, a tixi e tagi. A naxa e xɛɛbu, «Ala xa wo bɔɲɛ sa.»
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 E bɔɲɛ naxa mini, e gaaxu, barima e nu a maɲɔxunxi tubari nan na.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Kɔnɔ Isa naxa a masen e bɛ, «Munfe ra wo kɔntɔfilixi, wo bɔɲɛ man siikɛxi?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Wo n bɛlɛxɛe nun n sanyie mato, wo xa a kolon n tan nan yati a ra. Wo xa n masuxu, wo xa n mato, barima sube nun xɔri mu na tubari bɛ, alɔ wo naxan toma n ma yi ki.»
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 A to na fala e bɛ, a naxa a bɛlɛxɛe nun a sanyie masen e bɛ,
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 kɔnɔ na fe sɛɛwɛ nun kaabɛ nu gbo e bɛ. E to mu nu gɛxi lade a ra, Isa naxa e maxɔrin, «Donse na wo yi ra be?»
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 E to yɛxɛ ganxi nde so a yi,
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 a naxa a tongo, a a don e ya xɔri.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Na tɛmui, a naxa a masen e bɛ, «N nu na wo tagi tɛmui naxɛ, n yi fe birin masen nɛ wo bɛ. N a masen nɛ wo bɛ, fa fala naxan birin sɛbɛxi n tan ma fe ra Annabi Munsa xa sɛriyɛ kui, a nun namiɲɔnmɛe xa Kitaabuie kui, a nun Yabura Dawuda kui, fo na birin xa kamali nɛ.»
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Na tɛmui, a naxa e xaxili rabi alako e xa Kitaabuie fahaamu.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 A naxa a masen e bɛ, «A sɛbɛxi nɛ, a fo Ala xa Mixi Sugandixi xa tɔɔrɔ, fo a man xa keli faxɛ ma a xi saxan nde.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 A tan xili ra, fo si birin xa kawandi nɛ tuubi fe nun yunubi xafarife ra, fɔlɔfe Darisalamu ma.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Wo tan bara findi yi fee seedee ra.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 N Baba naxan laayidixi, n na rasanbama nɛ wo ma. Wo tan xa lu be taa kui, han sɛnbɛ xa keli koore gorofe wo ma.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Na xanbi, Isa naxa e xanin han Betani biri ra. A naxa a bɛlɛxɛ ite, a duba e bɛ.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 A nu dubama e bɛ tɛmui naxɛ, a naxa keli e xun, a rate koore.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 E to gɛ a suyidide, e naxa gbilen Darisalamu sɛɛwɛ xungbe kui.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 E nu na hɔrɔmɔbanxi kui tɛmui birin Ala tantude.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.