Juízes 11

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yefite Galadika, gereso hagigɛ nan nu na a ra. Langoe ginɛ nde nun Galadi nan ma di nu a ra.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Galadi xa ginɛ naxa die bari a bɛ. Na ginɛ xa die naxa mɔ, e fa Yefite keri, e a fala a bɛ, «I mu fama muxu baba kɛ sɔtɔde, barima ginɛ gbɛtɛ nan ma di lanxi i ma.»
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Yefite naxa keli, a makuya a taarae ra, a sa sabati Tobo bɔxi ma. Mɛnni xɛmɛ rabɛɲinxie naxa lu a fɛ ma, e xa bira a fɔxɔ ra.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Na dangi xanbi, Amonikae to Isirayilakae gere,
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Galadi forie naxa siga Yefite fende Tobo bɔxi ma.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 E naxa a fala Yefite bɛ, «Won xɛɛ, i xa findi muxu xa yarerati ra alako won xa Amonikae gere.»
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Yefite naxa Galadi forie yaabi, «Wo mu n xɔnxi xɛ? Wo mu n keri n baba xa banxi kui? Munfe ra wo n fenma yakɔsi wo xa tɔɔrɛ kui?»
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Galadi forie naxa a fala Yefite bɛ, «Na fe yati nan a xɛɛxi muxu faxi i yire yakɔsi, alako won birin xa siga, i xa Amonikae gere, i man xa findi Galadikae birin xa mangɛ ra.»
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Yefite naxa Galadi forie yaabi, «Xa wo n nagbilen alako n xa Amonikae gere, xa a sa a li Alatala naxa e sa n sagoe, n tan yati nan findima wo xa mangɛ ra.»
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Galadi forie naxa a fala Yefite bɛ, «Alatala bara findi won seede ra, muxu fama i xa wɔyɛnyi rakamalide.»
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Yefite nun Galadi forie naxa siga, ɲama naxa a findi e xa mangɛ nun e xa sɔɔrie yarerati ra. Yefite naxa gbilen a xa masenyi birin ma Alatala ya i Misipa.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Yefite naxa xɛɛrae xɛɛ Amonikae xa mangɛ xɔn, e xa a fala a bɛ, «Munfe ra i faxi n gerede n ma bɔxi ma?»
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Amonikae xa mangɛ naxa Yefite xa xɛɛrae yaabi, «Isirayilakae to keli Misira, e naxa n ma bɔxi birin tongo fɔlɔfe Arinon xure ma, sa dɔxɔ Yaboko xure ra, han Yurudɛn xure. I xa na ragbilen n ma lanyi kui.»
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Yefite man naxa xɛɛrae xɛɛ Amonikae xa mangɛ xɔn.
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 E xa a fala a bɛ, «Yefite wɔyɛn xui nan yi ki. Isirayilakae mu Mowaba bɔxi nun Amoni bɔxi yo tongoxi.
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Isirayila ɲama to keli Misira bɔxi ma, e naxa e ɲɛrɛ gbengberenyi ma han Xulunyumi Baa, e fa so Kadesi.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Na tɛmui Isirayila naxa xɛɛrae xɛɛ Edon mangɛ xɔn, e xa a fala a bɛ, ‹A lu muxu xa dangi i xa bɔxi ma.› Kɔnɔ Edon mangɛ mu tin na ra fefe ma. E naxa xɛɛrae xɛɛ Mowaba mangɛ fan xɔn. A naxa tondi, Isirayilakae fa lu Kadesi.»
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 «Na dangi xanbi, e naxa Edon bɔxi nun Mowaba bɔxi mabilin gbengberenyi ma. E e ɲɛrɛ Mowaba bɔxi sogetede biri, han e Arinon xure igiri. Na kui e mu soxi Mowaba bɔxi ma, barima Arinon findixi Mowaba xa naaninyi nan na.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 Na tɛmui Isirayilakae naxa xɛɛrae xɛɛ Sixɔn xɔn, Amorikae xa mangɛ naxan nu na Xɛsibɔn. Isirayilakae naxa a fala a bɛ, ‹A lu muxu xa mini i xa bɔxi ra, muxu xa siga muxu xa bɔxi ma Ala naxan sugandixi muxu bɛ.›
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Kɔnɔ Sixɔn mu tin Isirayilakae xa mini a xa bɔxi ra. A naxa a xa ɲama birin malan, e naxa kuru Yahasi, e Isirayila gere.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 Isirayila Marigi Alatala naxa Sixɔn nun a xa ɲama sa Isirayila sagoe. Isirayilakae naxa nɔ e ra, e fa sabati Amorikae xa bɔxi birin ma,
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 fɔlɔfe Arinon xure ma, sa dɔxɔ Yaboko xure ra, fɔlɔfe gbengberenyi ma, sa dɔxɔ Yurudɛn na.»
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 «Isirayila Marigi Alatala bara Amorikae xa bɔxi fi muxu ma, i tan wama na bɔxi bafe muxu yi munfe ra?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 I xa ala Kemosi, a bɔxi naxan soxi i yi ra, i mu i wasasoma nɛ? Muxu fan, muxu Marigi Alatala bɔxi naxan birin soxi muxu yi ra, muxu na suxuma nɛ.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 I ɲɔxɔ a ma i sɛnbɛ dangixi nɛ Balaki ra, Siporo xa di, Mowaba mangɛ? Na tan mu tin Isirayila gerede fefe ma.
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Ɲɛ kɛmɛ saxan nan yi ki, Isirayila sabatixi Xɛsibɔn nun a rabilinyie, Aroweri nun a rabilinyie, a nun taa birin naxee na Arinon xure dɛ ra. Munfe ra wo mu e rasuxu na waxati bun ma?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 N tan mu haakɛ yo rabaxi i ra. I tan nan fe ɲaaxi rabafe n na, gere tife n bɛ. Alatala, kiitisa xungbe, a xa Isirayilakae nun Amonikae makiiti to lɔxɔɛ.»
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Amonikae xa mangɛ mu tin a tuli matide Yefite xa masenyi ra.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Alatala Xaxili naxa goro Yefite ma. Yefite naxa Galadi nun Manasi igiri. A naxa dangi Misipa ra Galadi bɔxi ma. A naxa siga han Amonikae xa bɔxi ma.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 Yefite naxa laayidi tongo Alatala bɛ, a a fala a bɛ, «Xa i sa Amonikae birin sa n sagoe,
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 naxan singe na mini n ma banxi naadɛ ra fafe n nalande, n nɛ gbilenma kelife ra Amonikae xa bɔxi ma sɛɛwɛ kui tɛmui naxɛ, na kanyi bama sɛrɛxɛ gan daaxi nan na Marigi Alatala bɛ.»
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Yefite naxa siga Amonikae xa bɔxi ma e gerede. Alatala naxa e sa a sago.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 A naxa e bɔnbɔ a xɔrɔxɔɛ ra fɔlɔ Aroweri ma, sa dɔxɔ Miniti biri ra, taa mɔxɔɲɛn, han Habila Keramimi. Amonikae naxa lu yaagi kui Isirayilakae ya i.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Yefite naxa gbilen Misipa. A to a xɔnyi li, a xa di ginɛ naxa mini a ralande. A nu fare boronma maxasee xui ra. A xa di kerenyi nan nu a ra, di xɛmɛ mu nu na, di ginɛ gbɛtɛ fan mu nu na a bɛ.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 A fɛfɛ a xa di ginɛ to, a naxa a xa donmae ibɔɔ, a a fala, «N ma di ginɛ, i bara n naso tɔɔrɛ xungbe kui, i bara a niya n xa sunnun a ɲaaxi ra. N bara laayidi tongo Alatala bɛ, n mu nɔma gbilende na ma sɔnɔn.»
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 A xa di ginɛ naxa a fala a bɛ, «N baba, i laayidi naxan tongo Alatala bɛ, i xa na rakamali. I naxan fala Alatala bɛ, i xa na raba n na, barima Alatala bara i gbeɲɔxɔ i yaxui Amonikae ma.»
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 A man naxa a fala a baba bɛ, «I xa fe keren naba n bɛ. I xa mamɛ ti kike firin alako n xa siga geyae fari, a nun n booree, muxu xa wa ti barima n mu fama dɔxɔde xɛmɛ xɔn.»
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 A baba naxa a yaabi, «Siga.» A naxa a xa di ginɛ mamɛ kike firin. A nun a booree naxa siga wa tide geyae fari, barima a mu fama dɔxɔde xɛmɛ xɔn.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Na kike firinyie raɲɔnyi, a naxa gbilen a baba yire. A baba naxa a xa laayidi tongoxi rakamali. A xa di mu nu xɛmɛ fe kolonxi. Na nan a toxi Isirayilakae naxa yi naamunyi ramini:
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 Ɲɛ birin Isirayila ginɛdimɛdie Yefite Galadika xa di ginɛ xa kinikini rabama nɛ xi naani, alako e xa ratu a xa fe ma.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.