Gênesis 8

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kɔnɔ Ala naxa ratu Nuha ma, a nun buurunyi sube nun xuruse naxee nu na a xun ma kunkui kui. Ala naxa foye radin duniɲa ma, ye fa xɔri fɔlɔ.
1 Deus lembrou-se de Noé, de todos os animais e de todo o gado, que estavam com ele na arca; e Deus fez passar um vento sobre a terra, e as águas começaram a diminuir.
2 Ye naxan nu kelima bɔxi bun ma, na naxa dan. Ye naxan nu kelima koore ma, na fan naxa dan.
2 Cerraram-se as fontes do abismo e as janelas do céu, e a chuva do céu se deteve;
3 Lɔxɔ yo lɔxɔ fo nde ba ye ra. Xi kɛmɛ xi tongo suuli kamali xanbi, nde naxa ba ye ra ki fanyi ra.
3 as águas se foram retirando de sobre a terra; no fim de cento e cinqüenta dias começaram a minguar.
4 Kike solofere, xi fu nun solofere nde, kunkui naxa dɔxɔ geyae fari, geya naxee na Ararati bɔxi ma.
4 No sétimo mês, no dia dezessete do mês, repousou a arca sobre os montes de Arará.
5 Kike fu xi keren kamali xanbi, geyae fari naxa maba.
5 E as águas foram minguando até o décimo mês; no décimo mês, no primeiro dia do mês, apareceram os cumes dos montes.
6 Xi tongo naani dangi xanbi, Nuha naxa wundɛri rabi naxan na kunkui ma.
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que havia feito na arca;
7 A naxa xaxa bɛɲin, a nu siga, a nu fa, han ye naxa xurun.
7 soltou um corvo que, saindo, ia e voltava até que as águas se secaram de sobre a terra.
8 Na xanbi a naxa ganbɛ bɛɲin, a xa kolon xa ye bara xɔri.
8 Depois soltou uma pomba, para ver se as águas tinham minguado de sobre a face da terra;
9 Kɔnɔ na ganbɛ naxa yire mato, santide mu na, barima ye dinxi duniɲa birin ma. A naxa gbilen Nuha yire. Nuha naxa ganbɛ tongo, a a raso kunkui kui.
9 mas a pomba não achou onde pousar a planta do pé, e voltou a ele para a arca; porque as águas ainda estavam sobre a face de toda a terra; e Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 A naxa mamɛ ti han xi solofere, a man naxa ganbɛ bɛɲin a firin nde.
10 Esperou ainda outros sete dias, e tornou a soltar a pomba fora da arca.
11 Nunmare, ganbɛ naxa gbilen Nuha yire, oliwi wuri ɲingi suxuxi a dɛkole ra. Na kui Nuha naxa a kolon ye bara ba duniɲa ma.
11 À tardinha a pomba voltou para ele, e eis no seu bico uma folha verde de oliveira; assim soube Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 A naxa mamɛ ti xi solofere. A naxa ganbɛ bɛɲin a saxan nde, kɔnɔ ganbɛ mu gbilen.
12 Então esperou ainda outros sete dias, e soltou a pomba; e esta não tornou mais a ele.
13 Nuha xa simaya to siga ɲɛ kɛmɛ senni nun ɲɛ keren, kike keren, xi keren, banbaranyi fa ɲɔn duniɲa ma. Nuha to kunkui xunyi ba naa, a naxa a to xare bara maba.
13 No ano seiscentos e um, no mês primeiro, no primeiro dia do mês, secaram-se as águas de sobre a terra. Então Noé tirou a cobertura da arca: e olhou, e eis que a face a terra estava enxuta.
14 Kike firin xi mɔxɔɲɛn a nun solofere to dangi, bɔxi nu bara xara a fanyi ra.
14 No segundo mês, aos vinte e sete dias do mês, a terra estava seca.
15 Ala naxa a masen Nuha bɛ,
15 Então falou Deus a Noé, dizendo:
16 «Wo mini kunkui kui, i tan nun i xa ginɛ, i xa die nun e xa ginɛe.
16 Sai da arca, tu, e juntamente contigo tua mulher, teus filhos e as mulheres de teus filhos.
17 I xa nimase birin namini kunkui kui: xɔnie, subee, bubusee, alako e xa yiriwa, e xa wuya duniɲa ma.»
17 Todos os animais que estão contigo, de toda a carne, tanto aves como gado e todo réptil que se arrasta sobre a terra, traze-os para fora contigo; para que se reproduzam abundantemente na terra, frutifiquem e se multipliquem sobre a terra.
18 Na tɛmui Nuha naxa mini fa, a nun a xa die, a xa ginɛ, nun a xa die xa ginɛe.
18 Então saiu Noé, e com ele seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos;
19 Subee fan naxa mini, a nun bubusee, nun xɔnie. Nimase bɔnsɔɛ birin naxa mini e xati xati ma.
19 todo animal, todo réptil e toda ave, tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias, saiu da arca.
20 Na xanbi, Nuha naxa sɛrɛxɛbade yailan Alatala bɛ. A naxa sube nun xɔni radaxaxi ndee tongo, a nee ba sɛrɛxɛ gan daaxi ra.
20 Edificou Noé um altar ao Senhor; e tomou de todo animal limpo e de toda ave limpa, e ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Na tuuri to te, Alatala naxa na gan xiri mɛ. A naxa rafan a ma. A naxa a fala a bɔɲɛ ma, «N mu bɔxi dankama sɔnɔn adama xa fe ra, barima n na kolon adama bɔɲɛ mu fan kafi a dimɛdi tɛmui. N mu nimase birin sɔntɔma sɔnɔn alɔ n na singe raba ki naxɛ.
21 Sentiu o Senhor o suave cheiro e disse em seu coração: Não tornarei mais a amaldiçoar a terra por causa do homem; porque a imaginação do coração do homem é má desde a sua meninice; nem tornarei mais a ferir todo vivente, como acabo de fazer.
22 Sansi si tɛmui nun sansi xaba tɛmui, xinbeli nun kuyefure, sogofure nun ɲɛmɛ, yanyi nun kɔɛ, n mu na bama sɔnɔn han duniɲa ɲɔn.»
22 Enquanto a terra durar, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.