Gênesis 50
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARIB
1 Yusufu naxa findigilin a baba ma, a masunbu, a wama.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Na dangi xanbi, Yusufu naxa yaamari fi seribae ma e xa a baba fate sɔxɔ seri ra, alako a fure naxa bɔrɔ. E naxa na wali raba a baba Isirayila ra
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 xi tongo naani bun ma e xa naamunyi ki ma. Misirakae naxa a ɲɔnfe raba xi tongo solofere bun.
3 Cumpriram-se-lhe quarenta dias, porque assim se cumprem os dias de embalsamação; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Ɲɔn fe to bara ba a ra, Yusufu naxa a fala Misira mangɛ xa mixie bɛ, «N bara wo mayandi, xa n ma fe rafan wo ma, wo xa n waxɔnfe masen Misira mangɛ bɛ.
4 Passados, pois, os dias de seu choro, disse José à casa de Faraó: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 N baba n nakali nɛ, a naxɛ, ‹N fa na faxafe nɛ. I n nagatama gaburi nan kui n naxan gexi Kanaan bɔxi ma.› Na kui n wama sigafe nɛ n xa sa n baba ragata. N na gɛ, n fama.»
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, deixa-me subir, peço-te, e sepultar meu pai; então voltarei.
6 Misira mangɛ naxa a yaabi, «Siga, i xa sa i baba ragata alɔ a i rakalixi ki naxɛ.»
6 Respondeu Faraó: Sobe, e sepulta teu pai, como ele te fez jurar.
7 Yusufu naxa siga a baba ragatade. A naxa siga a nun Misira mangɛ xa konyie, Misira mangɛ xa mixi xungbee, Misira kuntigie,
7 Subiu, pois, José para sepultar a seu pai; e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 a yɛtɛ xa denbaya, a taarae, nun a baba xa denbaya. E xa dimɛdie nun e xa xurusee gbansan naxa lu Gosen bɔxi ma.
8 como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus pequeninos, os seus rebanhos e o seu gado.
9 Sɔɔrie nun soe ragie naxa Yusufu mati e xa gisee kui. Ɲama belebele nan nu e ra.
9 E subiram com ele tanto carros como gente a cavalo; de modo que o concurso foi mui grande.
10 E to Atadi lonyi li Yurudɛn naakiri ma, e naxa ɲɔn fe belebele raba. Yusufu naxa binyɛ fi a baba ma, a ɲɔn fe xanin han xi solofere.
10 Chegando eles à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram ali um grande e forte pranto; assim fez José por seu pai um grande pranto por sete dias.
11 Kanaankae naxa e ɲɔxɔ dɔxɔ na maragatɛ xɔn ma, naxan nabaxi Atadi xa lonyi ma. E naxa a fala, «Yi ɲɔn fe findi fe belebele nan na Misirakae bɛ.» Na nan a toxi e naxa «Misira Ɲɔn fe» xili fala na yire xun Yurudɛn naakiri ma.
11 Os moradores da terra, os cananeus, vendo o pranto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios; pelo que o lugar foi chamado Abel-Mizraim, o qual está além do Jordão.
12 Na kui, Yaxuba xa die naxa e baba waxɔnfe raba alɔ a a fala e bɛ ki naxɛ.
12 Assim os filhos de Jacó lhe fizeram como ele lhes ordenara;
13 E naxa a xanin Kanaan bɔxi ma, e naxa a ragata Makipela xa xɛ yire fɔnmɛ kui, Iburahima xɛ naxan sara Eferon Xitika ma alako na xa findi mixi ragatade ra Mamire sɛɛti ma.
13 pois o levaram para a terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, como propriedade de sepultura, a Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Yusufu to gɛ a baba ragatade, a naxa gbilen Misira bɔxi ma, a nun a taarae nun mixi naxan birin a mati.
14 Depois de haver sepultado seu pai, José voltou para o Egito, ele, seus irmãos, e todos os que com ele haviam subido para sepultar seu pai.
15 Yusufu taarae to bara a to e baba bara faxa, e naxa a fala, «Xa Yusufu fa won findi a gerefa ra, won fe ɲaaxi naxan birin nabaxi a ra, a gbeɲɔxɔma nɛ won ma.»
15 Vendo os irmãos de José que seu pai estava morto, disseram: Porventura José nos odiará e nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Na kui e naxa siga Yusufu yire, e a fala a bɛ, «I baba yi nan falaxi muxu bɛ beenun a xa faxa, a naxɛ,
16 Então mandaram dizer a José: Teu pai, antes da sua morte, nos ordenou:
17 ‹Wo yi fala Yusufu bɛ, «N bara i maxandi, diɲɛ i taarae xa gbaloe fe ma a nun e xa yunubi, barima e bara fe ɲaaxi raba i ra. N bara i maxandi, yakɔsi diɲɛ i baba Marigi Ala xa konyie ma.»›» E to na masenyi fala Yusufu bɛ, a naxa wa.
17 Assim direis a José: Perdoa a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal. Agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 A taarae naxa e felen a bun ma, e fa a fala, «Muxu tan nan ya, i xa konyie.»
18 Depois vieram também seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: Eis que nós somos teus servos.
19 Yusufu naxa a fala e bɛ, «Hali wo mu gaaxu. Ala mu na n tan xa ra.
19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso estou eu em lugar de Deus?
20 Wo lan nɛ n xun wo naxa fe ɲaaxi raba n na, kɔnɔ Ala naxa a masara fe fanyi ra alako n xa fe rakamali ɲama nii ratangafe ra.
20 Vós, na verdade, intentastes o mal contra mim; Deus, porém, o intentou para o bem, para fazer o que se vê neste dia, isto é, conservar muita gente com vida.
21 Yakɔsi hali wo mu gaaxu. N wo hayi birin fanma nɛ nun wo xa die.» A xa wɔyɛnyi naxa e bɔɲɛ sa.
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei, a vós e a vossos filhinhos. Assim ele os consolou, e lhes falou ao coração.
22 Yusufu naxa lu Misira, a tan nun a xa denbaya birin. A naxa ɲɛ kɛmɛ ɲɛ fu sɔtɔ simaya ra.
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos.
23 Yusufu naxa a xa mamadie nun a tolobitɛe to, a xa di Efirami naxee sɔtɔ. A naxa Manasi xa di Makiri xa die to, a nee tongo a gbe die ra.
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Yusufu naxa a fala a taarae bɛ, «N fan na faxafe nɛ, kɔnɔ Ala wo malima nɛ a fanyi ra. A fama nɛ wo tongode Misira, a wo xanin bɔxi ma a dɛnnaxɛ laayidi tongo Iburahima, Isiyaga, nun Yaxuba bɛ.»
24 Depois disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra para a terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Yusufu naxa Isirayila xa die rakali, a fa a fala, «Ala na wo mali gbilenfe ra Kanaan bɔxi ma, wo xa n fure xanin naa.»
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará, e fareis transportar daqui os meus ossos.
26 Yusufu laaxira a ɲɛ kɛmɛ ɲɛ fu nan ma. E naxa a fure sɔxɔ seri ra alako a fate naxa bɔrɔ, e a ragata fure kankira kui Misira bɔxi ma.
26 Assim morreu José, tendo cento e dez anos de idade; e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.