Gênesis 45
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARA
1 Yusufu to mu nu wama wafe a xa konyie ya xɔri, a naxa e yamari e birin xa mini. Na kui, a nu a yɛtɛ masenma a taarae bɛ tɛmui naxɛ, mixi gbɛtɛ yo mu nu na naa.
1 Então, José, não se podendo conter diante de todos os que estavam com ele, bradou: Fazei sair a todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Yusufu naxa wa a xui itexi ra, han Misirakae nun Misira mangɛ xa mixi birin naxa na fe kolon.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Yusufu naxa a masen a taarae bɛ, «Yusufu nan n na! N baba man na duniɲɛ?» Kɔnɔ a taarae mu nɔ a yaabide fefe ma. E dɛ bara ixara, e gaaxu a ya ra.
3 E disse a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, porque ficaram atemorizados perante ele.
4 Yusufu naxa a fala a taarae bɛ, «N bara wo maxandi, wo xa wo maso n na.» E naxa e maso a ra. A naxa a fala, «N tan nan na Yusufu ra, wo xunya, wo naxan mati a xa findi konyi ra Misirakae bɛ.
4 Disse José a seus irmãos: Agora, chegai-vos a mim. E chegaram-se. Então, disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Yakɔsi wo bɔɲɛ naxa mini, wo naxa gaaxu, wo to bara n mati konyi ra, n saramae naxa fa n na yi bɔxi ma. Ala nan na ragirixi. A tan nan n xɛɛxi wo ya ra alako n xa wo rakisi.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos irriteis contra vós mesmos por me haverdes vendido para aqui; porque, para conservação da vida, Deus me enviou adiante de vós.
6 Wo bara a to, ɲɛ firin nan yi ki kaamɛ na bɔxi ma, kɔnɔ ɲɛ suuli man luxi. Bɔxi mu rawalima, sansi mu xabama.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Ala n nasanbaxi nɛ wo ya ra, alako n xa bɔxi donse nde ragata wo bɛ, wo xa nɔ balode maratangɛ kui.
7 Deus me enviou adiante de vós, para conservar vossa sucessão na terra e para vos preservar a vida por um grande livramento.
8 Wo tan xa mu faxi n na be. Ala na a ra. A tan nan n findi Misira mangɛ baba ra, a xa banxi nun a xa bɔxi birin xa lu n ma yaamari bun ma.»
8 Assim, não fostes vós que me enviastes para cá, e sim Deus, que me pôs por pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 «Wo xulun, wo xa siga n baba yire. Wo xa a fala a bɛ, ‹I xa di Yusufu yi nan falaxi, «Ala bara n findi Misira mangɛ ra. I xa siga n yire, i naxa dugundi.
9 Apressai-vos, subi a meu pai e dizei-lhe: Assim manda dizer teu filho José: Deus me pôs por senhor em toda terra do Egito; desce a mim, não te demores.
10 I fama lude Gosen bɔxi nan ma n fɛ ma, i tan, i xa die, i xa mamadie, i xa xurusee, nun i harige birin.
10 Habitarás na terra de Gósen e estarás perto de mim, tu, teus filhos, os filhos de teus filhos, os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens.
11 Ɲɛ suuli kaamɛ man luxi. N i hayi birin fanma nɛ Gosen, alako i nun i xa denbaya naxa findi setaree ra.»›»
11 Aí te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome; para que não te empobreças, tu e tua casa e tudo o que tens.
12 «Wo bara a to wo yɛtɛ ya ra, n xunya Bunyamin fan bara a to, a n tan yati nan wɔyɛnfe wo bɛ.
12 Eis que vedes por vós mesmos, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem vos fala.
13 Wo xa n ma mangɛya sɛnbɛ tagi raba n baba bɛ, n na naxan kui Misira bɔxi ma, a nun wo fe naxan birin toxi. Wo wo xulun, wo xa fa n baba ra han be.»
13 Anunciai a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que tendes visto; apressai-vos e fazei descer meu pai para aqui.
14 Yusufu naxa findigilin a xunya Bunyamin ma, e firin naxa wa a xɔrɔxɔɛ ra.
14 E, lançando-se ao pescoço de Benjamim, seu irmão, chorou; e, abraçado com ele, chorou também Benjamim.
15 Yusufu naxa a taarae fan masunbu, e birin naxa wa. Na xanbi, a taarae naxa suusa wɔyɛnde a bɛ.
15 José beijou a todos os seus irmãos e chorou sobre eles; depois, seus irmãos falaram com ele.
16 Misira mangɛ naxa kolon sɔtɔ a ma, a Yusufu taarae bara fa. Na naxa rafan Misira mangɛ nun a xa mixi birin ma.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: São vindos os irmãos de José; e isto foi agradável a Faraó e a seus oficiais.
17 A naxa a masen Yusufu bɛ, «A fala i taarae bɛ, ‹Wo kote baki wo xa sofalee fari, wo xa siga Kanaan bɔxi ma.
17 Disse Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti; tornai à terra de Canaã,
18 Na tɛmui wo xa gbilen wo nun wo baba nun wo xabilɛ ra n yire. Se fanyi naxan birin na Misira bɔxi ma, n na a soma nɛ wo yi ra, wo man fa bɔxi daxamui fanyi don.›
18 tomai a vosso pai e a vossas famílias e vinde para mim; dar-vos-ei o melhor da terra do Egito, e comereis a fartura da terra.
19 I xa a fala i taarae bɛ, ‹Wo xa Misira gisee xanin, wo xa wo baba, wo xa die, nun wo xa ginɛe baki e kui, wo xa fa e ra.
19 Ordena-lhes também: Fazei isto: levai da terra do Egito carros para vossos filhinhos e para vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde.
20 Wo naxa mɔnɛ sese xa fe ra, barima se fanyi naxan birin na Misira bɔxi ma, a findima wo gbe nan na.›»
20 Não vos preocupeis com coisa alguma dos vossos haveres, porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Isirayila xa die naxa na raba. Yusufu naxa gisee so a taarae yi ra alɔ Misira mangɛ a fala a bɛ ki naxɛ. A naxa fandɛ fan so e yi ra e naxan donma kira ra.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó; também lhes deu provisão para o caminho.
22 A naxa donma fanyie fi a taarae birin ma. Kɔnɔ a kɔbiri kole kɛmɛ saxan nan fi Bunyamin tan ma, a nun donma suuli.
22 A cada um de todos eles deu vestes festivais, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco vestes festivais.
23 A naxa Misira daxamui fanyi baki sofale fu fari a baba xa sanbɛ. A man naxa donse xɔri, taami, nun fandɛ gbɛtɛe baki sofale ginɛ fu fari a baba xa biyaasi xa fe ra.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentos carregados de cereais e pão, e provisão para o seu pai, para o caminho.
24 Na dangi xanbi, a naxa a taarae lu e xa siga. A naxa a fala e bɛ, «Wo naxa galanbu kira xɔn ma de!»
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 E naxa keli Misira, e te Kanaan bɔxi ma e baba Yaxuba yire.
25 Então, subiram do Egito, e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 E naxa a fala a bɛ, «Yusufu mu faxaxi! A tan nan Misira bɔxi birin yamarima!» Yaxuba to na mɛ, a mu nɔ lade na ra.
26 e lhe disseram: José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem palpitar, porque não lhes deu crédito.
27 Kɔnɔ e to Yusufu xa masenyi birin dɛntɛgɛ a bɛ, a ya fan naxa gisee to Yusufu naxee rasanbaxi a xaninfe ra, Yaxuba naxa sɛɛwa.
27 Porém, havendo-lhe eles contado todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reviveu-se-lhe o espírito.
28 Isirayila naxa a fala, «N bara ɲɛlɛxin, n ma di Yusufu man na ɲɛngife. Beenun n xa faxa, n fama nɛ a tode.»
28 E disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.