Gênesis 3
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVT
1 Bɔximase nan nu kɔɔta Marigi Alatala xa daalise birin bɛ. A naxa ginɛ maxɔrin, «Ala a fala nɛ wo bɛ a wuri bogi naxan birin na Eden kui, a wo naxa a sese don? Nɔndi na a ra?»
1 A serpente era o mais astuto de todos os animais selvagens que o S enhor Deus havia criado. Certa vez, ela perguntou à mulher: “Deus realmente disse que vocês não devem comer do fruto de nenhuma das árvores do jardim?”.
2 Ginɛ naxa a yaabi, «Wuri naxee na Eden kui, muxu nɔma e birin bogi donde,
2 “Podemos comer do fruto das árvores do jardim”, respondeu a mulher.
3 kɔnɔ wuri naxan na Eden tagi, muxu mu nɔma na tan bogi donde, muxu mu nɔma makɔrɛde a ra yɛtɛ yati, xa na mu a ra muxu faxama nɛ.»
3 “É só do fruto da árvore que está no meio do jardim que não podemos comer. Deus disse: ‘Não comam e nem sequer toquem no fruto daquela árvore; se o fizerem, morrerão’.”
4 Bɔximase naxa a fala ginɛ bɛ, «Ade, wo mu faxama.
4 “É claro que vocês não morrerão!”, a serpente respondeu à mulher.
5 Ala a kolon, wo na a don, wo ya rabima nɛ. Wo fama fe fanyi nun fe ɲaaxi kolonde alɔ Ala yɛtɛ.»
5 “Deus sabe que, no momento em que comerem do fruto, seus olhos se abrirão e, como Deus, conhecerão o bem e o mal.”
6 Ginɛ to wuri bogi to, a tofan, a fan donse ra, a fan xaxili sɔtɔse ra, a naxa keren ba, a don, a nde so a xa mɔri yi, e nun naxan nu a ra. Na fan naxa a don.
6 A mulher viu que a árvore era linda e que seu fruto parecia delicioso, e desejou a sabedoria que ele lhe daria. Assim, tomou do fruto e o comeu. Depois, deu ao marido, que estava com ela, e ele também comeu.
7 Na waxati e yae naxa rabi. E naxa a kolon, e mageli nan nu a ra. E naxa xɔrɛ burɛxɛe dɛnbɛ e boore ra, e e yɛtɛ sutura a ra.
7 Naquele momento, seus olhos se abriram, e eles perceberam que estavam nus. Por isso, costuraram folhas de figueira umas às outras para se cobrirem.
8 Na xanbi, xɛmɛ nun a xa ginɛ naxa Marigi Alatala ɲɛrɛ xui mɛ nunmare ra. E naxa e nɔxun wurie xanbi ra.
8 Quando soprava a brisa do entardecer, o homem e sua mulher ouviram o S enhor Deus caminhando pelo jardim e se esconderam dele entre as árvores.
9 Marigi Alatala naxa xili ti, «Adama, i na minden?»
9 Então o S enhor Deus chamou o homem e perguntou: “Onde você está?”.
10 Adama naxa a yaabi, «N bara i xui mɛ Eden kui, kɔnɔ n bara gaaxu, barima n mageli na a ra. Na nan a ra, n nan n nɔxunxi.»
10 Ele respondeu: “Ouvi que estavas andando pelo jardim e me escondi. Tive medo, pois eu estava nu”.
11 Marigi Alatala naxa a maxɔrin, «Nde a masenxi i bɛ i mageli na a ra? Ka i bara na wuri bogi don ba, n naxan ma fe fala i bɛ i naxa a don?»
11 “Quem lhe disse que você estava nu?”, perguntou Deus. “Você comeu do fruto da árvore que eu lhe ordenei que não comesse?”
12 Adama naxɛ, «I ginɛ naxan fixi n ma, na nan yi wuri bogi so n yi ra, n naxa a don.»
12 O homem respondeu: “Foi a mulher que me deste! Ela me ofereceu do fruto, e eu comi”.
13 Na xanbi, Marigi Alatala naxa ginɛ maxɔrin, «I yi rabaxi munfe ra?» Ginɛ naxa a yaabi, «Bɔximase bara n madaxu han n bara na wuri bogi don.»
13 Então o S enhor Deus perguntou à mulher: “O que foi que você fez?”. “A serpente me enganou”, respondeu a mulher. “Foi por isso que comi do fruto.”
14 Awa, Marigi Alatala naxa a fala bɔximase bɛ, «I to bara yi raba, awa, n fan n bara i danka xuruse nun buurunyi sube birin ya ma. I findima bubuse nan na i furi fari. I xube nan donma i xa duniɲɛigiri kui.
14 Então o S enhor Deus disse à serpente: “Uma vez que fez isso, maldita é você entre todos os animais, domésticos e selvagens. Você se arrastará sobre o próprio ventre, rastejará no pó enquanto viver.
15 N bara dɛɲaaxui raso i tan nun ginɛ tagi. N bara a raso i xa die nun a xa die tagi. Ginɛ xa di i xunyi butuxunma nɛ. I fan a tingilinyi xinma nɛ.»
15 Farei que haja inimizade entre você e a mulher, e entre a sua descendência e o descendente dela. Ele lhe ferirá e você lhe ferirá o calcanhar”.
16 Marigi Alatala naxa a fala ginɛ bɛ, «I fan, n i tɔɔrɔma nɛ i xa di bari kui. Na tɔɔrɛ gboma nɛ. I birama nɛ i xa mɔri fɔxɔ ra, a i yamari.»
16 À mulher ele disse: “Farei mais intensas as dores de sua gravidez, e com dor você dará à luz. Seu desejo será para seu marido, e ele a dominará”.
17 Marigi Alatala naxa a fala Adama bɛ, «I bara bira i xa ginɛ fɔxɔ ra. I bara na wuri bogi don, n naxan ma fe fala i bɛ, i naxa a don. Yakɔsi n bara bɔxi danka i xa fe ra. I tɔɔrɔma nɛ baloe sɔtɔde i xa duniɲɛigiri kui.
17 E ao homem ele disse: “Uma vez que você deu ouvidos à sua mulher e comeu da árvore cujo fruto ordenei que não comesse, maldita é a terra por sua causa; por toda a vida, terá muito trabalho para tirar da terra seu sustento.
18 N tunbe nun baagi raminima nɛ bɔxi ma, i baloe sɔtɔma xɛ nan ma.
18 Ela produzirá espinhos e ervas daninhas, mas você comerá de seus frutos e grãos.
19 I baloe sɔtɔma i yilenfure nan na han i gbilenma bɛndɛ tɛmui naxɛ i rafalaxi naxan na. Bɛndɛ nan i ra, i man gbilenma na bɛndɛ nɛ.»
19 Com o suor do rosto você obterá alimento, até que volte à terra da qual foi formado. Pois você foi feito do pó, e ao pó voltará”.
20 Adama naxa a xa ginɛ xili sa «Mahawa,» barima a findima nɛ mixi birin nga ra.
20 O homem, Adão, deu à sua mulher o nome de Eva, pois ela seria a mãe de toda a humanidade.
21 Marigi Alatala naxa dugi kiri daaxie dɛgɛ Adama nun a xa ginɛ bɛ, a naxa e ragoro e ma.
21 E o S enhor Deus fez roupas de peles de animais para Adão e sua mulher.
22 Marigi Alatala naxa a masen, «Adama bara fe fanyi nun fe ɲaaxi tagi raba kolon alɔ won tan. A mu daxa a xa simaya wuri bogi don, xa na mu a ra a mu faxama.»
22 Então o S enhor Deus disse: “Vejam, agora os seres humanos se tornaram semelhantes a nós, pois conhecem o bem e o mal. Se eles tomarem do fruto da árvore da vida e dele comerem, viverão para sempre”.
23 Marigi Alatala naxa a ramini Eden, a xa bɔxi rawali Ala a daaxi naxan na.
23 Para impedir que isso acontecesse, o S enhor Deus os expulsou do jardim do Éden, e Adão passou a cultivar a terra da qual tinha sido formado.
24 A Adama keri xanbi, Marigi Alatala naxa malekɛe yaamari, e xa ti Eden sogetede biri ra. E xa nu santidɛgɛma tɛ daaxi malintan, na simaya wuri kantade.
24 Depois de expulsá-los, colocou querubins a leste do jardim do Éden e uma espada flamejante que se movia de um lado para o outro, a fim de guardar o caminho até a árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.