Gênesis 35

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ala naxa a masen Yaxuba bɛ, «Keli, i siga Beteli. I xa sɛrɛxɛbade yailan n bɛ mɛnni, n nan n yɛtɛ masen i bɛ dɛnnaxɛ, i nu i gima waxati naxɛ i taara Esayu ma.»
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 Yaxuba naxa a fala a xa denbaya bɛ a nun a fɔxirabirɛe, «Wo gbilen kuye fe fɔxɔ ra, wo xa wo yɛtɛ sɛniyɛn, wo xa wo xa sosee fan masara.
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 Wo wo yailan, won xa siga Beteli. N xa sɛrɛxɛbade yailan Ala bɛ, naxan a yɛtɛ masen n bɛ n nu na kɔntɔfili kui tɛmui naxɛ. A naxa a ɲɛngi sa n ma fe xɔn n siga dɛnnaxɛ birin.»
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Na tɛmui e naxa e xa kuye birin so Yaxuba yi ra a nun e xa tulirasoe. Yaxuba naxa e birin biri wuri belebele bun ma naxan na Sikemi sɛɛti ma.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Yaxuba nun a xa die to bara e xa yonkinde ba, Ala naxa gaaxui lu taa mixi birin bɔɲɛ ma, mixi yo mu suusa birade e fɔxɔ ra.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Yaxuba nun a fɔxirabirɛe naxa siga Lusi, Beteli nan na ki, Kanaan bɔxi ma.
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 A naxa sɛrɛxɛbade yailan mɛnni. A naxa na yire xili fala «Beteli Marigi Ala,» barima Ala a yɛtɛ masen a bɛ mɛnni nɛ a nu a gife a taara ma tɛmui naxɛ.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 Rebeka xa di masuxui Debora naxa faxa. E naxa a ragata Beteli mabiri wuri belebele na dɛnnaxɛ. Na wuri belebele xili nɛ «wa tide.»
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Ala man naxa mini Yaxuba ma, a to gbilen kelife Padan Arami. A naxa barakɛ sa a xa fe.
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 Ala naxa a fala a bɛ,
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 A man naxa a masen a bɛ,
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 N bɔxi naxan fi Iburahima nun Isiyaga ma,
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 Na nan lan, Ala naxa keli yire, a wɔyɛn Yaxuba bɛ dɛnnaxɛ.
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 Yaxuba naxa gɛmɛ tɔnxuma ti naa, a naxa ture nun wɛni ifili a ma sɛrɛxɛ ra, alako a xa findi gɛmɛ magaaxuxi ra.
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 A naxa yi yire xili fala Beteli, Ala wɔyɛn a bɛ dɛnnaxɛ.
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Yaxuba nun a xa denbaya to keli Beteli, beenu e xa makɔrɛ Efarata ra, Raxele naxa di sɔtɔ. Na di barife naxa findi a bɛ fe xɔrɔxɔɛ ra.
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 Raxele nu na di barima tɛmui naxɛ xɔnɛ kui, di rasuxui naxa a fala a bɛ, «Hali i mu gaaxu, yi biyaasi i man xɛmɛ nan barixi.»
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Raxele nu bara lu alɔ mixi faxaxi. A nu a nii magagama tɛmui naxɛ, a naxa a xa di xili sa Ben Oni, «nimisa di.» Kɔnɔ a baba tan naxa a xili sa Bunyamin, «di barakaxi.»
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Raxele to faxa, e naxa a ragata Efarata kira dɛ. Na yire xili falama nɛ yakɔsi Bɛtɛlɛɛmu.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Yaxuba naxa gɛmɛ sa gaburi fari tɔnxuma ra, na na mɛnni han to.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Isirayila naxa siga a sa yonkin Migidali Ederi xanbi ra.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Isirayila nu na mɛnni tɛmui naxɛ, Ruben naxa a baba xa ginɛ Bila kolon ginɛ ra. Isirayila naxa kolon sɔtɔ na ma.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Leya naxa Ruben bari di singe, na xanbi ra Simeyɔn, Lewi, Yuda, Isakari, nun Sabulon.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Raxele naxa Yusufu nun Bunyamin bari.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Raxele xa konyi Bila naxa Nafatali nun Dana bari.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Leya xa konyi Silipa naxa Gadi nun Aseri bari. Nee birin findixi Yaxuba xa die nan na, a naxee sɔtɔ Padan Arami.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Yaxuba naxa siga a baba Isiyaga xɔnyi Mamire, Kiriyati Araba mabiri. Mɛnni fa xili nɛ kɔrɛ Hebiron. Iburahima nun Isiyaga sabati nɛ naa.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 Isiyaga xa simaya nu bara siga ɲɛ kɛmɛ ɲɛ tongo solomasaxan.
28 Isaque viveu 180 anos.
29 A to gɛ simaya xɔnkuye sɔtɔde, a naxa faxa, a a benbae masagata aligiyama. A xa di Esayu nun Yaxuba naxa a ragata.
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.