Gênesis 29
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVT
1 Na dangi xanbi Yaxuba naxa a xa biyaasi dɛ idɔxɔ. A to bɔxi li naxan na sogetede,
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 a naxa kɔlɔnyi nde to wula i. Yɛxɛɛ nun si gɔɔrɛ saxan nu malanxi na kɔlɔnyi fɛ ma, kɔnɔ gɛmɛ xungbe nan nu kɔlɔnyi dɛ makotoxi.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 E nu darixi naxan na, xuruse birin na malan na yire, xuruse dɛmadonyie na kɔlɔnyi dɛrakote gɛmɛ maɲindigilinma, a ba naa. Xuruse na gɛ ye minde, xuruse dɛmadonyie man nu gɛmɛ ragbilenma kɔlɔnyi dɛ ra.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Yaxuba naxa xuruse dɛmadonyie maxɔrin, «N ngaxakerenyie, wo kelixi minden yi ki?» E naxa a yaabi, «Muxu kelixi Xarani nɛ.»
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 A naxa e maxɔrin, «Wo Laban kolon, Naxori xa di xɛmɛ?» E naxa a yaabi, «Iyo, muxu a kolon.»
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 A naxa e maxɔrin, «Tana mu na a ma?» E naxa a yaabi, «Sese mu a toxi. A xa di ginɛ Raxele nan fafe na ki e nun xurusee ra.»
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 A naxa a fala e bɛ, «Won na yanyi nɛ yi ki. Xurusee malan tɛmui mu yi ki. Wo ye fi xurusee ma mafuren, wo man xa gbilen e ra e dɛmadonde.»
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 E naxa a yaabi, «Muxu mu nɔma fefe yo rabade yi ki, fo xuruse birin na malan. Na tɛmui, muxu fa yi gɛmɛ ba kɔlɔnyi dɛ ra naxan a makotoxi, muxu ye fi xuruse birin ma.»
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Yaxuba to nu na wɔyɛnfe e bɛ, Raxele fan naxa fa a baba xa xurusee ra, barima xuruse dɛmadonyi nan nu lanxi a fan ma.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Yaxuba to Raxele to fa ra, Yaxuba nga taara Laban xa di ginɛ, a nun a xa xurusee, a naxa a maso kɔlɔnyi ra. A naxa gɛmɛ ba kɔlɔnyi dɛ ra, a naxa ye fi Laban xa xuruse birin ma.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Yaxuba naxa Raxele xɛɛbu sunbui ra, a nu wa a xui itexi ra.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 A naxa a fala Raxele bɛ, «I baba xunya xa di nan lanxi n ma, Rebeka xa di xɛmɛ.»
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Laban to bara a xunya ginɛma xa di Yaxuba xa fe mɛ, a naxa siga a sa a ralan. A naxa findigilin a ma, a a xanin banxi. Yaxuba naxa dɛntɛgɛ sa Laban bɛ.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Laban naxa a fala a bɛ, «Won birin wuli keren fasɛ keren.» Yaxuba naxa kike keren naba Laban xɔnyi.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Na lɔxɔɛ Laban naxa a fala Yaxuba bɛ, «N ma mamadi nan lanxi i ma, kɔnɔ sɛriyɛ yo mu a falaxi i xa wali n bɛ a fa lu n mu i sare fi. A fala n bɛ, a lanma n xa i sare fi naxan na.»
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Na tɛmui di ginɛ firin nan nu na Laban yi ra. A xa di ginɛ singe xili nɛ Leya, a firin nde Raxele.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Leya ya nu xurun, kɔnɔ Raxele tan ginɛ tofanyi nan nu lanxi a ma.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Raxele nan nu rafan Yaxuba ma ki fanyi ra. A naxa a fala Laban bɛ, «N ɲɛ solofere nan walima i bɛ, alako i xa i xa di ginɛ firin nde Raxele fi n ma.»
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Laban naxa a yaabi, «Beenun n xa n ma di fi mixi gbɛtɛ ma, n lan n xa a fi i tan nan ma. Lu n xɔnyi be.»
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Yaxuba naxa ɲɛ solofere wali raba Laban yi ra Raxele xa fe ra. Kɔnɔ na ɲɛ solofere lu nɛ a bɛ alɔ xi solofere gbansan, barima Raxele nu rafanxi a ma ki fanyi ra.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Na ɲɛ solofere dangi xanbi, Yaxuba naxa a fala Laban bɛ, «N ma kɛrɛ tongoxi bara kamali. N ma ginɛ so n yi ra fa, n xa a findi n yɛtɛ ra.»
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Laban naxa mɛnnika birin xili, e xa fa e dɛge, e xa ɲɛlɛxinyi xulunyi raba.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Nunmare ra, a naxa a xa di ginɛ singe Leya tongo, a naxa a xanin Yaxuba xɔn ma. Yaxuba naxa a findi a yɛtɛ ra.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Laban naxa Silipa so a xa di Leya yi ra, a xa findi a xa konyi ra.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Kuye to iba, Yaxuba naxa a to Leya na a ra. A naxa a fala Laban bɛ, «I munse rabaxi n na yi ki? N mu walixi i bɛ Raxele xa fe xa ra? I n yanfaxi munfe ra?»
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Laban naxa a yaabi, «Muxu tan ma naamunyi mu tinma a ra di ginɛ firin nde xa dɔxɔ xɛmɛ taa, a singe mu xɛmɛ sɔtɔxi.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Yi lɔxɔxunyi raba sinden wo nun Leya. Xa i man ɲɛ solofere wali raba n bɛ, n nan n ma di ginɛ firin nde fan fima nɛ i ma, a findi i xa ginɛ ra.»
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Yaxuba naxa na raba. E nun Leya to lɔxɔxunyi raba yire keren, Laban naxa Raxele fan fi a ma,
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 a Bila so Raxele yi ra a xa findi a xa konyi ra.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Yaxuba naxa Raxele findi a yɛtɛ ra, a a xanu dangife Leya ra. Na dangi xanbi a man naxa ɲɛ solofere wali raba Laban bɛ.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Alatala to bara a to Leya mu gɛxi rafande Yaxuba ma alɔ Raxele, a naxa Leya findi dibari ra, a Raxele findi dibaritare ra.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Leya naxa tɛɛgɛ, a di xɛmɛ bari. A naxa na di xili sa Ruben, a falafe ra, «Alatala bara n ma yaagi to. Yakɔsi n fa rafanma nɛ n ma xɛmɛ ma.»
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 A man naxa tɛɛgɛ di firin nde ma. A to na di bari, a naxa a fala, «Alatala fan yati a kolon, n mu rafan n ma xɛmɛ ma. Na nan a toxi a yi di firin nde fan fixi n ma.» A naxa na di xili sa Simeyɔn.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 A man naxa tɛɛgɛ di saxan nde ma. A to a bari, a man naxa a fala, «Yi biyaasi, fo n xa rafan nɛ n ma xɛmɛ ma sɔnɔn, barima n bara di saxan sɔtɔ a bɛ.» Na nan a to, a naxa na di xili sa Lewi.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 A naxa tɛɛgɛ di naani nde ma. A to na fan bari, a naxa a fala, «Yi biyaasi n Alatala tantuma nɛ.» A naxa na di xili sa Yuda. A xa di barife dan na di naani nan ma.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.