Gênesis 27
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 Isiyaga nu bara gɛ foride, a yae nu bara rafɔɔrɔ. A mu nɔma sese tode fa. A naxa a xa di singe Esayu xili, «N ma di!» Esayu naxa a ratin, «N tan nan ya!»
1 Isaque já estava bem velho e havia ficado cego. Um dia ele chamou Esaú, o seu filho mais velho, e disse: — Meu filho! — Estou aqui, pai — respondeu ele.
2 Isiyaga naxa a fala a bɛ, «I bara a to, n bara gɛ foride. N mu a kolon n faxama tɛmui naxɛ.
2 O pai lhe disse: — Você está vendo que estou velho e um dia desses vou morrer.
3 Tanbɛ sase nun xali tongo, i xa siga wulai sube fende n bɛ.
3 Pegue o seu arco e as suas flechas, vá até o campo e cace um animal.
4 I xa na sube ɲin alɔ a rafanxi n ma ki naxɛ. I xa fa a ra n xɔn ma, alako n xa nɔ dubade i bɛ beenu n xa faxa.»
4 Prepare uma comida saborosa, como eu gosto, e traga aqui para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção, antes de morrer.
5 Na tɛmui Rebeka tixi a tuli matixi Isiyaga ra, a naxan falaxi Esayu bɛ. Esayu naxa siga wulai sube bunde a baba bɛ.
5 Acontece que Rebeca escutou o que Isaque disse a Esaú. Por isso, quando ele saiu para caçar,
6 Rebeka naxa a fala a xa di Yaxuba bɛ, «N bara i baba xui mɛ a yi wɔyɛnyi falama Esayu bɛ,
6 ela disse a Jacó: — Escutei agora mesmo uma conversa do seu pai com o seu irmão Esaú. O seu pai disse assim:
7 ‹Sa sube bun n bɛ, i xa a ɲin a fanyi ra, n xa a don. N na gɛ na sube donde, n dubama i bɛ Alatala ya i beenun n xa faxa.›
7 “Vá caçar um animal e prepare uma comida saborosa para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção na presença de Deus, o Senhor , antes de morrer.”
8 Yakɔsi, n ma di, i tuli mati n na a fanyi ra. N naxan falama i bɛ, i xa a raba.
8 Agora, meu filho — continuou Rebeca — escute bem e faça o que eu vou dizer.
9 Siga gɔɔrɛ, i xa fa si fanyi firin na. N xa e ɲin a fanyi ra alɔ i baba wama a xɔn ma ki naxɛ.
9 Vá ao lugar onde estão os nossos animais e traga dois cabritos dos melhores. Eu vou preparar uma comida saborosa, como o seu pai gosta,
10 N na gɛ na ra, i xa a xanin i baba xɔn ma, alako a xa duba i bɛ beenun a xa faxa.»
10 e você vai levá-la para ele comer. Depois o seu pai vai abençoar você, antes que ele morra.
11 Yaxuba naxa a nga Rebeka yaabi, «Esayu fate maxabe kanyi nan a ra. N tan fate maxabe mu na n bɛ.
11 Aí Jacó disse à mãe: — O meu irmão é muito peludo, e eu não.
12 N baba na n masuxu, a kolonma nɛ Esayu xa mu a ra, n findima wule falɛ nan na a tan bɛ. Beenun n xa duba sɔtɔ, n fama dankɛ nan sɔtɔde.»
12 Se o meu pai me apalpar e descobrir que sou eu, ele vai saber que eu estou tentando enganá-lo. Então ele vai me amaldiçoar em vez de me abençoar.
13 A nga naxa a fala, «Ade, na dankɛ xa gbilen n tan nan ma, n ma di. I naxan nabama, i tuli mati n na. Siga, i sa fa na si fanyi firinyie ra.»
13 Mas a mãe respondeu: — Nesse caso, que a maldição caia sobre mim, meu filho. Faça exatamente o que eu disse: vá e traga os cabritos para mim.
14 Yaxuba naxa siga, a naxa fa si fanyi firinyie ra a nga xɔn ma. A nga naxa na donse yailan alɔ a rafanxi Isiyaga ma ki naxɛ.
14 Jacó foi, pegou os cabritos e os levou à mãe, e ela preparou uma comida saborosa, como Isaque gostava.
15 Na xanbi, Rebeka naxa a xa di singe Esayu xa donma tongo, donma naxan fan a xa dugie ya ma banxi kui. A naxa na ragoro Yaxuba ma, a xa di firin nde.
15 Depois ela pegou a melhor roupa de Esaú, que estava guardada em casa, e com ela vestiu Jacó.
16 A naxa a xa di bɛlɛxɛe nun a kɔnyi masalaxunxi maxiri si kiri ra.
16 Com a pele dos cabritos ela cobriu as mãos e o pescoço de Jacó, que não tinha pelos.
17 A naxa sube nun taami so a xa di Yaxuba yi ra, a naxan yailanxi.
17 Depois entregou a Jacó a comida gostosa e o pão que ela havia feito.
18 Na tɛmui Yaxuba naxa siga a baba yire, a a fala a bɛ, «N baba, n tan nan ya.» A baba naxa a maxɔrin, «N ma di mundun lanxi i tan ma?»
18 Então Jacó foi até onde o pai estava e disse: — Pai! — Aqui estou — respondeu ele. — Quem é você, meu filho?
19 Yaxuba naxa a baba yaabi, «Esayu nan lanxi n ma, i xa di singe. I naxan maxɔrinxi n ma, n bara fa a ra. Yandi, keli, i dɔxɔ, i xa n ma sube yailanxi don. Na tɛmui i xa duba n bɛ.»
19 — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho — disse Jacó. — Já fiz o que o senhor mandou. Levante-se, por favor; sente-se, coma da carne do animal que cacei e depois me abençoe.
20 Isiyaga naxa a fala a xa di bɛ, «N ma di, i yi sube toxi yi ikɔrɛxi ra di?» Yaxuba naxa a yaabi, «I Marigi Alatala nan yi fixi n ma sɔɔnɛya ra.»
20 Aí Isaque perguntou: — Mas como foi que você achou a caça tão depressa, meu filho? Jacó respondeu: — O
21 Isiyaga naxa a fala Yaxuba bɛ, «N ma di, i maso n na, n xa i masuxu, alako n xa la a ra a n ma di Esayu yati nan i ra.»
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto para que eu possa apalpar você. Assim vou saber se você é Esaú mesmo ou não.
22 Yaxuba naxa a maso a baba ra. Isiyaga naxa a fate masuxu. A naxa a fala, «I xui maniya Yaxuba xui ra, kɔnɔ i bɛlɛxɛ tan Esayu bɛlɛxɛ na a ra.»
22 Jacó chegou perto de Isaque, e ele o apalpou e disse: — A sua voz é a voz de Jacó, mas as mãos parecem as mãos de Esaú.
23 Isiyaga mu nɔ Yaxuba kolonde, barima a bɛlɛxɛe nu maxirixi xabe ra, alɔ a taara Esayu na ki naxɛ. Na kui Isiyaga naxa duba Yaxuba bɛ.
23 Assim, Isaque não reconheceu que era Jacó, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, e por isso ele o abençoou.
24 Isiyaga man naxa a maxɔrin, «N ma di Esayu yati nan i ra?» Yaxuba naxa a yaabi, «Iyo.»
24 Mas, antes de abençoá-lo, perguntou mais uma vez: — Você é mesmo o meu filho Esaú? — Sou, sim — respondeu Jacó.
25 Isiyaga naxa a fala, «Fa donse ra, i naxan yailanxi, n xa a don, n fa duba i bɛ.» Yaxuba naxa donse so a baba yi ra, Isiyaga naxa a don. Yaxuba naxa wɛni fan so a yi ra, a naxa na fan min.
25 Então o pai disse: — Traga a carne da caça para que eu coma. Depois eu o abençoarei. Jacó serviu a comida ao seu pai e também trouxe vinho. Isaque comeu, e bebeu,
26 Na tɛmui, a baba Isiyaga naxa a fala a bɛ, «N ma di, i makɔrɛ n na, i xa findigilin n ma.»
26 e depois disse: — Venha cá, meu filho, e me dê um beijo.
27 Yaxuba naxa a maso a ra, a naxa findigilin a ma. Isiyaga naxa a xa sose xiri mɛ. Na dangi xanbi, a naxa duba a bɛ. A naxa a masen,
27 Jacó chegou perto e beijou o pai. Quando sentiu o cheiro da roupa que Jacó estava usando, Isaque o abençoou e disse assim: “Ah! O cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo que o
28 Ala xa xini fi i ma naxan kelima koore ma.
28 Meu filho, que Deus lhe dê o orvalho do céu; que os seus campos produzam boas colheitas e fartura de trigo e vinho.
29 Ala xa ɲama birin lu i sagoe.
29 Que nações sejam dominadas por você, e que você seja respeitado pelos povos. Que você mande nos seus parentes, e que os descendentes da sua mãe o tratem com respeito. Malditos sejam aqueles que o amaldiçoarem, e que sejam abençoados os que o abençoarem!”
30 Isiyaga to bara gɛ dubade a bɛ, Yaxuba naxa mini. A mu bu, Yaxuba taara Esayu fan naxa so kelife sube fende.
30 Isaque acabou de dar a bênção, e Jacó ia saindo, quando Esaú chegou, vindo da caçada.
31 A fan naxa na sube yailan a fanyi ra alɔ a baba wama a xɔn ma ki naxɛ. A to fa a ra a baba xɔn, a naxa a fala a baba bɛ, «N baba, keli, i xa dɔxɔ, i sube don n naxan yailanxi i bɛ alako i xa duba n bɛ.»
31 Ele também fez uma comida gostosa e levou para o pai. Aí disse: — Levante-se, por favor, coma da caça que eu matei e depois me abençoe.
32 A baba Isiyaga naxa a maxɔrin, «Nde na i tan na?» Esayu naxa a yaabi, «Esayu nan na n na, i xa di singe.»
32 Então Isaque perguntou: — Quem é você? — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho.
33 Na fe naxa Isiyaga ifu a fanyi ra. A fate birin naxa sɛrɛn a ma. A naxa a fala a bɛ, «Kɔnɔ nde tan faxi sube yailanxi ra n bɛ, n naxan donxi yakɔsi beenun i tan xa so be yi ki? N bara duba na kanyi bɛ. A tan nan fama barakɛ sɔtɔde.»
33 Isaque ficou agitado e começou a tremer muito. E disse: — Então quem foi que caçou um animal e trouxe para mim? Eu comi antes que você chegasse e dei àquele homem a minha bênção. Ele é quem será abençoado.
34 Esayu to a baba xa masenyi mɛ, a bɔɲɛ naxa mini, a naxa sɔnxɔɛ gbegbe rate. A naxa a baba mayandi, «N baba, duba n fan bɛ.»
34 Quando Esaú ouviu isso, deu um grito cheio de amargura e disse: — Meu pai, dê a sua bênção para mim também!
35 Isiyaga naxa a yaabi, «I xunya bara n madaxu. N bara gɛ dubade a tan nan bɛ.»
35 Porém Isaque respondeu: — O seu irmão veio, me enganou e ficou com a bênção que era sua.
36 Esayu naxa a fala, «A xili yati na a xun ma, Yaxuba, ‹mixi mayanfɛ›. A sanmaya firin nan ya a n mayanfama. A bara n ma foriɲa tide tongo. Yakɔsi a bara n ma dubɛ fan sɔtɔ.» Esayu man naxa a maxɔrin, «Dubɛ yo mu na i yi ra sɔnɔn, i lan i xa naxan naba n tan bɛ?»
36 Esaú disse: — Esta é a segunda vez que ele me engana. Foi com razão que puseram nele o nome de Jacó . Primeiro ele me tirou os direitos de filho mais velho e agora tirou a bênção que era minha. Pai, será que o senhor não guardou nenhuma bênção para mim?
37 Isiyaga naxa a masen Esayu bɛ, «N bara a tan findi i xunyi ra, n man bara a ngaxakerenyi birin so a yi ra e xa lu a bun ma. N bara barakɛ gbegbe fi a ma, a nun wɛni fanyi. N ma di, n nɔma munse rabade i tan bɛ?»
37 Isaque respondeu: — Eu já dei a Jacó autoridade sobre você e fiz com que todos os parentes de Jacó sejam escravos dele. Também disse que ele terá muito trigo e muito vinho. Agora não posso fazer nada por você, meu filho.
38 Esayu naxa a fala a baba bɛ, «Dubɛ keren peti nan na i yi ra? N baba, duba n tan fan bɛ.» A naxa wa a xui itexi ra.
38 Porém Esaú insistiu: — Será que o senhor tem só uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E começou a chorar alto.
39 A baba Isiyaga naxa a yaabi,
39 Então Isaque disse: “Você viverá longe de terras boas e longe do orvalho que cai do céu.
40 I baloma i xa santidɛgɛma nan xun na.
40 Você viverá pela sua espada e será empregado do seu irmão. Porém, quando você se revoltar, se livrará dele.”
41 Esayu nu a xunya Yaxuba rafenfe gere ra, a xa dubɛ sɔtɔfe xa fe ra e baba ra. Esayu naxa a fala a bɔɲɛ ma, «N baba xa ɲɔnfe na ba a ra tɛmui naxɛ, n Yaxuba faxama nɛ.»
41 Esaú ficou com ódio de Jacó porque o seu pai tinha dado a ele a bênção. Então pensou assim: “O meu pai vai morrer logo. Quando acabarem os dias de luto, vou matar o meu irmão.”
42 Rebeka to bara a xa di singe Esayu xa natɛ tongoxi kolon, a naxa a xa di firin nde Yaxuba xili. A naxa a fala a bɛ, «I bara a to, i taara Esayu wama a gbeɲɔxɔfe i ma, a xa i faxa.
42 Rebeca ficou sabendo do plano de Esaú e mandou chamar Jacó. Ela disse: — Escute aqui! O seu irmão Esaú está planejando se vingar de você; ele quer matá-lo.
43 Yakɔsi n ma di, i tuli mati n na a fanyi ra. Keli be, i xa siga Xarani, n taara Laban xɔnyi. I xa sa lu naa.
43 Por isso, meu filho, preste atenção. Vá agora mesmo para a casa de Labão, o meu irmão, que mora em Harã.
44 I xa lu a xɔnyi yi saxanyi han beemanu i taara bɔɲɛ fama gorode tɛmui naxɛ.
44 Fique algum tempo lá com ele, até que passe o ódio do seu irmão,
45 I taara bɔɲɛ na goro i ma tɛmui naxan ma, a na nɛɛmu i raba fɔxi ra, na tɛmui n nan ɲunguma i xa fa. N mu wama ganfe wo firinyi birin na lɔxɔɛ keren.»
45 e ele esqueça aquilo que você lhe fez. Nessa ocasião eu mandarei alguém para trazer você de volta. Não quero perder os meus dois filhos num dia só!
46 Rebeka naxa a fala Isiyaga bɛ, «N bɔɲɛ bara raɲaaxu n ma Xiti xa di ginɛe xa fe ra. Xa a sa li Yaxuba fan ginɛ tongo e ya ma yi bɔxi ma, na tɛmui tide yo mu na n tan ma fe ma sɔnɔn.»
46 Depois Rebeca foi falar com Isaque e disse: — Estou aborrecida da vida por causa dessas mulheres heteias com quem Esaú casou. Se Jacó também casar com uma dessas heteias, será melhor que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.