Gênesis 25

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iburahima man naxa ginɛ gbɛtɛ dɔxɔ naxan xili Ketura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Na ginɛ naxa die bari a bɛ. Na die nu xili: Simiran, Yokosan, Medan, Madiyan, Yisebaki, nun Suwa.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Yokosan naxa Seeba nun Dedan bari. Dedan bɔnsɔɛ findi Asurikae, Letusikae, nun Leyumikae nan na.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Madiyan xa die lanxi Efa, Efere, Hanoki, Abida, nun Elidaa nan ma. Ketura xa die nan lanxi e ma.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 Iburahima naxa a harige birin fi Isiyaga ma.
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 A naxa se gbegbe fan fi a xa ginɛ booree xa die ma, a fa e makuya a xa di Isiyaga ra, a e rasiga bɔxi nde ma naxan na sogetede mabiri.
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 Iburahima xa simaya naxa siga han ɲɛ kɛmɛ ɲɛ tongo solofere nun suuli.
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 Na xanbi, a naxa faxa hɛɛri kui, a a benbae li aligiyama.
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 A xa die Isiyaga nun Sumayila naxa a ragata Makipela fɔnmɛ kui, Soxara Xitika xa di Eferon xa bɔxi ma Mamire fɛ ma.
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 Iburahima na bɔxi sara Xitikae bɔnsɔɛ nan ma. E nun a xa ginɛ Sara, e birin nagataxi mɛnni nɛ.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Iburahima faxa xanbi, Ala naxa barakɛ sa a xa di Isiyaga ma. A nu sabatixi kɔlɔnyi fɛ ma, naxan xili «Ala ɲiɲɛ naxan n toxi.»
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Xilie nan ya naxee findi Sumayila bɔnsɔɛ ra. Sara nu bara a xa konyi ginɛ Misiraka Hagara fi Iburahima ma. Hagara naxa Sumayila sɔtɔ di ra.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 Sumayila xa die nan ya, e barixi ki naxɛ e boore fɔxɔ ra: Nebayoti, Sumayila xa di singe, Kedari, Adabeeli, Mibisami,
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 Misima, Duma, Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 Hadada, Tema, Yeturi, Nafisi, nun Kedema. Na di fu nun firinyi findi Sumayila xa die nan na.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Na mixi keren keren ma findi bɔxi mangɛe nan na. E naxa e xilie sa e xa taae xun ma a nun e xa mixie.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Sumayila xa simaya dan ɲɛ kɛmɛ ɲɛ tongo saxan nun solofere nɛ. A naxa laaxira, a sa a benbae li aligiyama.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Sumayila bɔnsɔɛ nu sabatixi bɔxi nan ma, dɛnnaxɛ nu na Hawila nun Suru tagi. Suru ya rafindixi Misira nan ma Asuri kira ra. E nu sabatixi e ngaxakerenyie nan sɛɛti ma.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Isiyaga xa taruxui nan ya: Isiyaga findi Iburahima xa di nan na.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 A to bara ɲɛ tongo naani sɔtɔ simaya ra, a naxa Rebeka dɔxɔ, Laban xunya ginɛma, Betuweli xa di ginɛ. Aramikae nan na e ra, kelife Padan Arami.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Kɔnɔ Rebeka mu nu nɔma di baride Isiyaga bɛ. Isiyaga naxa Alatala maxandi a xa ginɛ xa fe ra a xa nɔ di baride. Alatala naxa a xa duba suxu, Rebeka naxa tɛɛgɛ.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Na die nu fa gere e nga tɛɛgɛ. A naxa a yɛtɛ maxɔrin, «Munfe rabafe n bɛ yi ki?» Na kui a naxa siga Alatala maxɔrinde.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Alatala naxa a masen a bɛ,
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 A di bari tɛmui to a li, Rebeka naxa gulie bari.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 A xa di singe findixi mixi gbeeli nan na. Fate maxabe gbegbe kanyi nan nu a ra. E naxa a xili sa Esayu.
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Na xanbi a xunya fan naxa bari. A bɛlɛxɛ raxutuxi a taara tingilinyi ma. E naxa a fan xili sa Yaxuba. Isiyaga na die barima tɛmui naxɛ, a nu na ɲɛ tongo senni nɛ.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Na di xɛmɛ firinyi naxa mɔ. Esayu naxa findi koyinma fanyi ra naxan nu wula i sama. Naxan findi Yaxuba tan na, mixi maxinbelixi nan nu a ra, a tan nu dɔxɔma kiri banxi nan bun ma.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Esayu nan nu rafan Isiyaga ma, barima a nu fama sube ra a bɛ. Yaxuba tan nu rafan Rebeka nan ma.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Lɔxɔɛ nde Yaxuba nu bara supi yailan. Esayu naxa so, a taganxi kelife koyinde.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 A naxa a fala a bɛ, «N mu nɔma fefe ra yi ki. A lu n xa yi supi gbeeli nde min.» Na nan toxi a Edon xili naxa sa a xun ma, na nan na ki «a gbeeli.»
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Yaxuba naxa a yaabi, «I xa foriɲa tide fi n ma sinden.»
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Esayu naxa a masen, «N na faxafe, kaamɛ nan na n ma yi ki. Na foriɲa tide munse fanma n ma?»
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Yaxuba man naxa a fala, «Fo i xa i kali.» Esayu naxa a kali a a bara a xa foriɲa tide fi a ma.
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Yaxuba naxa taami nun na toge supi nde so a yi ra. Esayu to gɛ a dɛgede, a a min, a naxa siga. Esayu mu tide yo toxi a xa foriɲa ma.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.