Gênesis 21
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVI
1 Alatala naxa hinnɛ Sara ra, a a xa laayidi rakamali a bɛ.
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 Sara naxa tɛɛgɛ. A xa mɔri xa xɛmɛforiɲa kui, a naxa di bari Iburahima bɛ Ala waxati naxan fala a bɛ.
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Iburahima naxa a xa di xili sa Isiyaga, Sara naxan sɔtɔxi a bɛ.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 A naxa a xa di sunna a xi solomasaxan lɔxɔɛ alɔ Ala a yamari ki naxɛ.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Iburahima nu bara ɲɛ kɛmɛ sɔtɔ simaya ra, Isiyaga barixi tɛmui naxɛ.
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Sara naxa a fala, «Ala bara n nasɛɛwa. Mixi yo na n ma di Isiyaga barife mɛ, muxu birin sɛɛwama nɛ.»
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 A man naxa a fala, «Nde nu nɔma a falade Iburahima bɛ na tɛmui, lɔxɔɛ nde fama a lide, Sara findima nɛ dingɛ ra? Kɔnɔ n tan bara di fi a ma a xa xɛmɛforiɲa kui.»
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 Isiyaga to mɔ, e naxa a dɛ ba xiɲɛ ra. Iburahima naxa ɲɛlɛxin xulunyi belebele sa, a xa diyɔrɛ dɛ ba lɔxɔɛ.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Na tɛmui Sara naxa Sumayila to yele ra, Misiraka Hagara di naxan barixi Iburahima bɛ.
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 Sara naxa a fala Iburahima bɛ, «Yi konyi ginɛ keri, a nun a xa di. Yi naxan yi ki, a mu lan a nun n ma di Isiyaga xa lu kɛ keren.»
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Na wɔyɛnyi mu rafan Iburahima ma a xa di xa fe ra,
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 kɔnɔ Ala naxa a masen Iburahima bɛ, «I bɔɲɛ naxa raɲaaxu i ma i xa konyi ginɛ nun a xa di xa fe ra. Sara na fe naxan birin fala i bɛ, a birin naba a bɛ, barima Isiyaga nan fama findide i bɔnsɔɛ ra.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 N si fan naminima nɛ i xa konyi ginɛ xa di, barima i xa di nan lanxi a fan ma.»
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Iburahima naxa keli subaxɛ ma. A naxa taami tongo a nun kiri gbɔnfɔɛ, ye na kui. A naxa na birin dɔxɔ Hagara xun ma, a naxa di so a yi ra, a fa e birin nasiga. Hagara naxa a xun ti gbengberen yire ra dɛnnaxɛ xili Beriseeba.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 Ye to bara ɲɔn a xa kiri gbɔnfɔɛ kui, a naxa a xa di lu wuri nde bun ma.
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 A naxa siga, a sa dɔxɔ a xati ma yaamilɛ keren ɲɔndɔnyi. A naxa a fala, «N mu nɔma n ya tide n ma di ra, a xa faxa n ya xɔri.» A naxa siga a sa dɔxɔ a xati ma a nu wa ra.
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Ala naxa na di wa xui mɛ koore ma. Ala xa malekɛ naxa Hagara xili, a naxa a maxɔrin, «Hagara munse i sɔtɔxi? I naxa gaaxu barima Ala bara i xa di wa xui mɛ koore ma.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 Keli, i xa mɛɛni i xa di ma, barima n fama a findide si belebele kanyi nan na.»
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Ala naxa Hagara ya rabi, a naxa kɔlɔnyi nde to. A naxa kiri gbɔnfɔɛ tongo, a ye sa a kui, a nde fi a xa di ma.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 Ala naxa a ɲɛngi sa Sumayila xɔn ma. A naxa mɔ, a sa sabati gbengberen yire, dɛnnaxɛ xili Paran. A naxa findi xali woli yi matinxinxi ra.
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 A nga naxa Misira ginɛ keren fen a bɛ.
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Na tɛmui Abimeleki nun a xa sɔɔri mangɛ Pikoli naxa a fala Iburahima bɛ, «I fefe yo rabama wo nun Ala na a ra.
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 I rakali n bɛ Ala xili ra, fa sa xili ma i mu fama n yanfade, i mu n ma die yanfama, i mu n ma mamadie fan yanfama. I xa fe fanyi raba n bɛ a nun yi bɔxi mixie bɛ i na dɛnnaxɛ, alɔ n na raba i bɛ ki naxɛ.»
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Iburahima naxa a yaabi, «N bara n kali Ala ra.»
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Iburahima naxa kɔrɔsi raba Abimeleki ra fe ma a xa mixie naxan niyaxi a ra, a xa kɔlɔnyi bafe a gbeɲa.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Abimeleki naxa a yaabi, «N mu a kolon naxan na fe rabaxi i ra. I mu yi wɔyɛnyi falaxi n bɛ, fo to n tan fa na kolon.»
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 Na nan lan, Iburahima naxa yɛxɛɛe nun ningee fi Abimeleki ma, e xa saatɛ tongo e boore bɛ.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Iburahima naxa yɛxɛɛ solofere tongo, a naxa e sa a xati ma.
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Abimeleki naxa a maxɔrin, «I na yɛxɛɛ solofere saxi a xati ma munfe ra?»
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Iburahima naxa a yaabi, «N nee sofe nɛ i yi ra, alako i xa a kolon, fa sa xili ma, yi kɔlɔnyi naxan yi ki, n tan nan a gexi.»
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 Na nan a toxi, na taa xili falama Beriseeba, barima na mixi firinyie e rakali e boore bɛ mɛnni nɛ.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 E to na saatɛ tongo e boore bɛ Beriseeba, Abimeleki nun a xa sɔɔri mangɛ Pikoli naxa ti kira xɔn ma gbilenfe Filisita bɔxi ma.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Iburahima naxa tamare wuri bili keren si Beriseeba. A naxa Alatala maxandi a xili ra, Ala naxan na na.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Iburahima ɲɛ gbegbe raba nɛ Filisita bɔxi ma.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.