Ezequiel 31
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 A ɲɛ fu nun keren nde, kike saxan, xi singe ra, Alatala naxa a masen n bɛ, a naxɛ,
1 No ano décimo primeiro do nosso cativeiro , no dia primeiro do terceiro mês , o Senhor falou comigo. Ele disse:
2 «Adamadi, a fala Misira Firawuna nun a xa ɲama bɛ,
2 — Homem mortal , diga o seguinte ao rei do Egito e a todo o seu povo: “Como você é poderoso! Com o que posso compará-lo?
3 Asiriya bɔxi nu luxi nɛ alɔ sɛdiri wuri bili nde naxan nu na Liban wondi.
3 Você é como um cedro no Líbano, com galhos lindos, cheios de folhas, uma árvore tão alta, que chega até as nuvens.
4 Tunɛ ye nu bara a ramɔ,
4 Havia água para fazê-lo crescer e rios debaixo da terra para alimentá-lo. Regaram o lugar onde a árvore estava crescendo e fizeram com que ribeirões regassem todas as árvores da floresta.
5 Na nan a niya, a tan nu ite na fɔtɔnyi wuri bilie birin bɛ,
5 Por ter sido bem-regado, o cedro cresceu mais do que as outras árvores, e os seus galhos ficaram grossos e compridos.
6 Xɔnie nu e xɛlɛe sama a salonyie ma,
6 Aves de todo tipo faziam ninhos nos seus galhos; embaixo dele, os animais ferozes davam cria, e na sua sombra as nações do mundo descansavam.
7 A nu tofan a xa xungbe xa fe ra,
7 Como era linda aquela árvore, tão alta e com galhos tão compridos! As suas raízes chegavam até as correntezas profundas.
8 Sɛdiri bili naxee nu na Ala xa bɔxi ma Eden mabiri,
8 Nenhum cedro no jardim de Deus podia comparar-se com ela, nenhum cipreste teve galhos assim, e nenhuma figueira brava teve ramos iguais aos dela. Nenhuma árvore no jardim de Deus foi tão linda como aquela.
9 N tan nan a ratofan, n tan na a salonyie wuya,
9 Eu a fiz linda assim e cheia de muitos galhos. No Éden, o jardim de Deus, todas as árvores a invejavam.”
10 «Na nan a to, wo Marigi Alatala naxa yi masen: A to nu ite dangi wuri birin na, yɛtɛ igboɲa fa lu a bɔɲɛ kui,
10 — Agora, eu, o Senhor Deus, direi a vocês o que vai acontecer. A árvore cresceu tanto, que chegou até as nuvens; mas, conforme crescia, também aumentava o seu orgulho.
11 n a saxi ɲamanɛe xa mangɛe sagoe na nan ma, e xa a ɲaxankata a xa ɲaaxuɲa bɛrɛ ra. N to a bɛɲin,
11 Por isso, rejeitei a árvore e vou deixar que um rei estrangeiro a conquiste. Ele dará a ela o tratamento que a sua maldade merece.
12 mangɛ nde naxan kobi a birin bɛ, a bara a fɔn, a fa a lu naa. A salonyie bara bira geyae fari nun gulunbae kui. A salonyi giraxie nu na bɔxi birin ma. Ɲamanɛe naxa keli a niini bun ma.
12 Estrangeiros cruéis a derrubarão e a abandonarão. Os seus galhos e ramos quebrados cairão em todos os vales e em todas as montanhas do país. Todas as nações que viveram embaixo da sua sombra irão embora.
13 Xɔnie nun burunyi subee gbansan nan nu luxi a salonyie tagi.
13 Os pássaros pousarão na árvore caída, e os animais ferozes andarão por cima dos seus galhos.
14 Na kui, a mu lanma wuri yo xa kuya na ki dangi wuri birin na. Wuri naxee ye sɔtɔ a fanyi ra, a mu lan e xa na kuyɛya li. Sɛriyɛ ki ma, e xa faxa alɔ ibunadama naxan sigama aligiyama.»
14 E assim, daqui em diante, nenhuma árvore, por mais bem-regada que seja, crescerá tanto, que os seus galhos cheguem até as nuvens. Todas elas estão condenadas a morrer como seres humanos mortais e a se juntarem com aqueles que descem para o mundo dos mortos .
15 «Wo Marigi Alatala yi nan masenxi: A faxa lɔxɔɛ naxɛ, n a ɲɔn fe raba nɛ ye birin na, ye fa xɔri. N naxa dimi rasin Liban ma a xa fe ra, fɔtɔnyi naxa xara.
15 O Senhor Deus diz o seguinte: — No dia em que a árvore descer ao mundo dos mortos, farei com que as águas que estão debaixo da terra a cubram, como sinal de tristeza. Farei com que os rios parem e não deixarei que os muitos ribeirões corram. A árvore morreu, e por isso trarei escuridão sobre os montes Líbanos e farei com que sequem todas as árvores da floresta.
16 N naxa ɲamanɛe ragaaxu a bira xui ma, n to a faxa alɔ mixi naxee faxaxi sigama aligiyama. Na tɛmui Eden wuri bilie birin, naxee fan Liban wuri bilie birin bɛ, naxee ye sɔtɔ a fanyi ra, nee naxa raxara.
16 Quando eu a lançar no mundo dos mortos, o barulho da sua queda abalará as nações. Todas as árvores do Éden e todas as árvores do Líbano, as mais belas e mais bem-regadas e que já estão no mundo lá de baixo, vão ficar contentes com a sua queda.
17 Mixi naxee nu sabatixi na wuri xungbe niini bun ma, e nun naxee nu saataxi, e fan naxa siga aligiyama, e fa mixie li e nu bara naxee faxa santidɛgɛma ra.»
17 Elas irão com ela ao mundo dos mortos para se juntar com aquelas que já haviam caído. E todos os que viviam na sua sombra serão espalhados entre as nações.
18 «Eden wuri mundun maniyama wo xa tofanyi nun wo xa sɛnbɛ ra? Hali wo tan goro aligiyama, wo fa lu sunnataree ya ma naxee faxama santidɛgɛma ra. Na birin misaalixi Misira mangɛ Firawuna nun a xa sɔɔri gali nan na. Wo Marigi Alatala xui nan na ki.»
18 — A árvore é o rei do Egito e todo o seu povo. Nem mesmo as árvores do Éden eram tão altas e vistosas. Mas agora, como as árvores do Éden, ela descerá ao mundo dos mortos e se juntará aos que não foram circuncidados e aos que forem mortos na guerra. Eu, o Senhor Deus, falei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.