Êxodo 9

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Na tɛmui Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «I xa siga Firawuna yire, i xa a fala a bɛ, ‹Isirayilaka Marigi Alatala xa masenyi nan ya, «I xa n ma ɲama bɛɲin, alako e xa siga n batude.»
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Xa i tondi e bɛɲinde, i kankan e ma,
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 Alatala fama wuganyi ɲaaxi radinde i xa xurusee ma, alɔ soe, sofalee, ɲɔxɔmɛe, ningee, yɛxɛɛe, nun si.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 Alatala fama Isirayilakae xa gɔɔrɛ nun Misirakae xa gɔɔrɛ tagi rasade. Isirayilakae xa xurusee mu wuganyi sɔtɔma.
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Alatala bara natɛ tongo na rabama tɛmui naxɛ, a falafe ra, «Tina, n fama na nan nabade.»›»
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 Na kuye iba, Alatala a raba na ki nɛ. Misira gɔɔrɛ birin naxa faxa, kɔnɔ hali xuruse keren mu faxa Isirayilakae xa gɔɔrɛ ya ma.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Firawuna naxa mixie xɛɛ na fe kolonde. E naxa a fala Firawuna bɛ xuruse keren mu faxaxi Isirayilakae xa gɔɔrɛ kui, kɔnɔ a xaxili naxa xɔrɔxɔ, a man mu tin Isirayila ɲama bɛɲinde.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 Na tɛmui Alatala naxa a masen Munsa nun Haruna bɛ, «Wo xa tɛ xube rate Firawuna ya xɔri.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 A findima xube ra naxan dinma Misira bɔxi birin na, a suuri ramini Misirakae nun e xa xurusee birin ma.»
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 E naxa tɛ xube xanin Firawuna yire. Munsa naxa a woli koore ma, a fa suuri ɲaaxie ramini mixie nun xurusee ma.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Mandurulae yati mu nɔ tide Munsa ya i suurie xa fe ra, naxee nu na Misirakae birin ma.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 Kɔnɔ Alatala naxa Firawuna xaxili raxɔrɔxɔ, alako a naxa tin Munsa nun Haruna xui suxude, alɔ Alatala nu bara a masen Munsa bɛ ki naxɛ.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Na tɛmui Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «Tina i xa kurun sigafe ra Firawuna yire, a fala a bɛ, ‹Isirayila Marigi Alatala xa masenyi nan ya, «N ma ɲama bɛɲin, e xa siga n batude,
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 xa na mu a ra n gbaloe mɔɔli birin naminima i tan, i xa kuntigie, nun i xa ɲama ma n sɛnbɛ ra. Na kui i fama a kolonde n maniyɛ mu na duniɲa bɛndɛ fuɲi fari.
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 N nu nɔma gbaloe ɲaaxi raminide wo ma n sɛnbɛ ra, naxan nu nɔma wo sɔntɔde, wo lɔɛ duniɲa ma,
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 kɔnɔ n bara wo lu duniɲa alako n xa n sɛnbɛ masen wo bɛ, duniɲa xa n xili kolon.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Han ya i kira bolonma n ma ɲama ya ra, i tondi e xa siga.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Na nan a ra, tina n fama nɛ balabalanyi magaaxuxi ragorode Misira ma, wo mu naxan mɔɔli to kabi duniɲa fɔlɛ.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 I xa i xa gɔɔrɛ nun i xa se birin naso yire makantaxi kui, barima yi balabalanyi na bira, a mixi nun xuruse birin sɔntɔma nɛ.»›»
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Firawuna xa kuntigi ndee naxa gaaxu Alatala xa masenyi ya ra, e xulun e xa konyie nun e xa xurusee rasode yire makantaxi kui.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Kɔnɔ naxee mu nu e ɲɔxɔ saxi Alatala xa masenyi xɔn ma, e naxa e xa konyie nun e xa xurusee lu tande.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «I bɛlɛxɛ itala koore mabiri, balabalanyi xa bira mixi, xurusee, nun xɛe fari Misira bɔxi birin ma.»
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Munsa to a xa yisuxuwuri itala koore ma, Alatala naxa seyamakɔnyi, galanyi, nun balabalanyi ragoro Misira bɔxi ma.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Balabalanyi masunbuxi tɛ ra a naxa goro e ma. Misira bɔxi mu nu na gbaloe mɔɔli to kabi a fɔlɛ.
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Na balabalanyi naxa mixie nun xurusee magɔnɔ Misira bɔxi birin ma. A naxa xɛe nun wuri bilie fan kana.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Gosen bɔxi gbansan naxa ratanga na gbaloe ma, Isirayilakae nu na dɛnnaxɛ.
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 Firawuna naxa Munsa nun Haruna xili, a a fala e bɛ, «Yi biyaasi, n bara yunubi raba. Nɔndi na Alatala nan bɛ. N tan nun n ma ɲama bara tantan.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 Wo xa Alatala madiɲɛ, alako seyamakɔnyi nun balabalanyi xa ɲɔn. N bara tin wo bɛɲinde, n mu kankanma wo ma sɔnɔn.»
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 Munsa naxa a fala a bɛ, «N na mini taa kui, n Alatala maxandima wo bɛ. Galanyi nun balabalanyi danma nɛ, alako i xa a kolon a Alatala nan gbe duniɲa ra.
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Kɔnɔ n bara a kolon, i tan nun i xa kuntigie, wo mu gaaxuxi Marigi Alatala ya ra sinden.»
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Na balabalanyi nu bara sansi funden maniyɛ nun gɛsɛ futi kana, naxee mu nu mɔ sinden.
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 Mɛngi nun a maniyɛ tan mu kana, barima e tan tɛmui mu nu a lixi.
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Munsa naxa mini Firawuna xɔnyi, a siga taa fari ma. A to a bɛlɛxɛ itala Alatala maxandide, galanyi, balabalanyi, nun tunɛ naxa dan.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Firawuna to na to, a man naxa yunubi sɔtɔ, barima a tan nun a xa kuntigie naxa e xaxili raxɔrɔxɔ.
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Na kui Firawuna mu tin Isirayilakae bɛɲinde, alɔ Alatala a masenxi ki naxɛ Munsa saabui ra.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.