Êxodo 15
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NAA
1 Na dangi xanbi Munsa nun Isirayilakae naxa yi bɛɛti ba Alatala bɛ.
1 Então Moisés e os filhos de Israel entoaram este cântico ao Senhor : Cantarei ao porque triunfou gloriosamente; lançou no mar o cavalo e o seu cavaleiro.
2 N sɛnbɛ na Alatala nan na.
2 O Senhor é a minha força e o meu cântico; ele se tornou a minha salvação. Este é o meu Deus; portanto, eu o louvarei; ele é o Deus de meu pai; por isso, o exaltarei.
3 Sɛnbɛma nan Ala ra.
3 O Senhor é homem de guerra;
4 A naxa Firawuna xa sɔɔrie nun e ragisee rasin baa ma.
4 Lançou no mar os carros de Faraó e o seu exército; e os seus capitães afogaram-se no mar Vermelho.
5 Mɔrɔnyie naxa e makoto,
5 As águas profundas os cobriram; desceram às profundezas como pedra.
6 Alatala, i sɛnbɛ magaaxu.
6 A tua mão direita, ó Senhor , é gloriosa em poder; a tua mão direita, ó despedaça o inimigo.
7 I xa mangɛya sɛnbɛ magaaxu.
7 Na grandeza da tua excelência, derrubas os que se levantam contra ti; envias o teu furor, que os consome como palha.
8 I xa foye naxa Xulunyumi baa rabi,
8 Com o sopro das tuas narinas, amontoaram-se as águas, as correntes pararam em montão; as águas profundas se tornaram sólidas no coração do mar.
9 Isirayila yaxui a fala nɛ,
9 O inimigo dizia: “Perseguirei, alcançarei, repartirei os despojos; a minha alma se fartará deles, arrancarei a minha espada, e a minha mão os destruirá.”
10 Kɔnɔ i tan naxa foye ramini,
10 Sopraste com o teu vento, e o mar os cobriu; afundaram-se como chumbo em águas impetuosas.
11 Alatala, i maniyɛ mu na adama xa alae ya ma.
11 Ó Senhor , quem é como tu entre os deuses? Quem é como tu, glorificado em santidade, terrível em feitos gloriosos, que operas maravilhas?
12 I to i sɛnbɛ ramini,
12 Estendeste a mão direita, e a terra os engoliu.
13 I xa ɲama naxan xun saraxi,
13 Com a tua bondade guiaste o povo que salvaste; com a tua força o levaste à habitação da tua santidade.
14 Ɲamanɛ gbɛtɛe na na mɛ,
14 Os povos ouviram e estremeceram; agonias apoderaram-se dos habitantes da Filístia.
15 Edon yareratie ifuma nɛ,
15 Então os chefes de Edom se perturbam, dos poderosos de Moabe se apodera temor, esmorecem todos os habitantes de Canaã.
16 Alatala, gaaxui nun kɔntɔfili e suxuma nɛ,
16 Sobre eles cai espanto e pavor; pela grandeza do teu braço, emudecem como pedra; até que passe o teu povo, ó até que passe o povo que adquiriste.
17 I fama nɛ i xa ɲama rasabatide i xa geya fari,
17 Tu o introduzirás e o plantarás no monte da tua herança, no lugar que preparaste, ó no santuário, ó Senhor, que as tuas mãos estabeleceram.
18 Alatala xa mangɛya buma abadan.»
18 O Senhor reinará por todo o sempre.
19 Firawuna xa soe, a xa sɔɔri ragisee, nun a xa soe ragimae to goro baa ma, Alatala naxa baa radin e xun ma, kɔnɔ Isirayilakae naxa dangi kira xaraxi ra baa tagi.
19 Porque os cavalos de Faraó, com os seus carros de guerra e com os seus cavaleiros, entraram no mar, e o Senhor fez com que as águas do mar voltassem e os cobrissem; mas os filhos de Israel passaram a pé enxuto pelo meio do mar.
20 Haruna maaginɛ Mariyama, naxan findixi namiɲɔnmɛ ginɛ ra, a naxa boote maxa. Ginɛ gbɛtɛe naxa fare boron.
20 A profetisa Miriã, irmã de Arão, pegou um tamborim, e todas as mulheres saíram atrás dela com tamborins e com danças.
21 Mariyama naxa yi bɛɛti ba,
21 E Miriã lhes respondia: Cantem ao porque triunfou gloriosamente e lançou no mar o cavalo e o seu cavaleiro.
22 Munsa naxa Isirayilakae xun ti Suru gbengberenyi rakelife Xulunyumi Baa dɛ ra. E naxa e ɲɛrɛ xi saxan gbengberenyi ma, e mu ye sɔtɔ.
22 Moisés fez o povo de Israel partir do mar Vermelho, e eles foram para o deserto de Sur. Caminharam três dias no deserto e não acharam água.
23 E naxa Mara li, kɔnɔ e mu nɔ Mara ye minde barima na ye nu xɔnɔ. «Mara» wama «xɔnɛ» nan falafe.
23 Por fim, chegaram a Mara. No entanto, não puderam beber as águas de Mara, porque eram amargas. Por isso aquele lugar foi chamado de Mara.
24 Ɲama naxa sɔnxɔ Munsa ma, «Won ye sɔtɔma minden?»
24 E o povo murmurou contra Moisés, dizendo: — O que vamos beber?
25 Munsa naxa a dɛ rawa Alatala xɔn ma. Alatala naxa wuri mɔɔli nde masen Munsa bɛ, a fa na woli ye xɔɔra, ye xɔnɛ naxa ba. Alatala to gɛ e xaxili matode mɛnni, a naxa yi saatɛ tongo e bɛ,
25 Então Moisés clamou ao Senhor , e o Senhor lhe mostrou um pedaço de madeira. Moisés jogou a madeira nas águas, e as águas se tornaram doces. Ali o Senhor lhes deu estatutos e uma ordenança, e ali os provou,
26 «Xa wo wo tuli mati n xui ra a fanyi ra, xa wo bira n ma tinxinyi fɔxɔ ra, xa wo n ma yaamari birin suxu, wo n ma sɛriyɛ birin binya, n tan, wo Marigi Alatala, n mu fure ɲaaxi yo ragoroma wo ma, alɔ n naxan nagoro Misirakae ma. N tan nan Alatala ra, naxan wo rayalanma.»
26 e disse: — Se vocês ouvirem com atenção a voz do
27 E to dulonyi fu nun firin nun tugi bili tongo solofere li Elimi, e naxa yonkin mɛnni.
27 Então chegaram a Elim, onde havia doze fontes de água e setenta palmeiras. E acamparam junto das águas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.