Apocalipse 6
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NAA
1 N naxa Yɛxɛɛyɔrɛ to buki balanse singe rabi ra. N naxa nimase nde xui mɛ kelife na nimase naani tagi. A xui sɛnbɛ nu gbo alɔ galanyi. A naxa a fala, «Fa.»
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Na dangi xanbi, n naxa soe fiixɛ nde to, xali suxuxi a ragima yi, mangɛ katanyi saxi a xun ma, a fa siga xunnakeli kui, a man xa sa geeni.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 A to buki balanse firin nde rabi, n naxa nimase firin nde xui mɛ. A naxa a fala, «Fa.»
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Soe gbeeli naxa mini. E naxa a ragima yamari a xa bɔɲɛsa ba duniɲa kui, alako adamadie xa nu e bore kɔn naxaba. Santidɛgɛma belebele naxa so a yi ra.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 A to buki balanse saxan nde rabi, n naxa nimase saxan nde xui mɛ. A naxa a fala, «Fa.» N naxa soe fɔɔrɛ to. Sikeeli nu suxuxi a ragima yi ra.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 N naxa xui nde mɛ na nimase naani tagi, «Mɛngi kilo keren sare lanma lɔxɔɛ keren wali sare nan ma. Fundenyi maniyɛ kilo saxan lanma lɔxɔɛ keren wali sare nan ma. I naxa ture nun wɛni xun nakana.»
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 A to buki balanse naani nde rabi, n naxa na nimase naani nde xui mɛ. A naxa a fala, «Fa.»
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 N naxa soe burɛxɛ xinde daaxi to. A ragima xili nɛ «Faxɛ,» laaxira nu biraxi a fɔxɔ ra. Nɔɛ naxa so e yi ra duniɲa sɛɛti keren xun ma a sɛɛti naani ya ma, alako e xa mixie faxa santidɛgɛma ra, kaamɛ ra, wuganyi ra, a nun sube xaaɲɛxie ra, naxee na wula i.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 A to buki balanse suuli nde rabi, n naxa mixie nii to sɛrɛxɛbade bun ma, mixi naxee kɔn nu bara raxaba barima e nu birama Ala xa masenyi nan fɔxɔ ra, e findi a xa seedee ra.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 E naxa a fala e xui itexi ra, «Marigi sɛniyɛnxi nɔndi falɛ, i buma han tɛmui mundun fafe ra kiiti sade, alako muxu gbe xa ɲɔxɔ duniɲa mixie ma naxee bara muxu faxa?»
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Donma kuye fiixɛ naxa so e birin yi ra. Mixi nde naxa a fala e bɛ e xa mamɛ ti sinden, han e walibooree nun e ngaxakerenyie xasabi xa kamali naxee lanma e xa faxa alɔ e tan.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 A to buki balanse senni nde rabi, bɔxi naxa sɛrɛn sɛnbɛ ra, soge naxa ifɔɔrɔ alɔ sunnun donma fɔɔrɛ, kike naxa lu alɔ wuli,
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 tunbuie naxa bira bɔxi ma, alɔ foye belebele xɔrɛ bogi rabirama ki naxɛ.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Koore naxa ba na, alɔ kɛɛdi makuntanma ki naxɛ a xa ragata. Geyae nun surie fan naxa keli e yire.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Duniɲa mangɛe, kuntigie, sɔɔri yareratie, bannae, sɛnbɛmae, konyie, nun lasirie, e birin naxa e nɔxun yilie kui a nun geya gɛmɛe longori ra.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 E nu fa a fala geyae nun fanyee bɛ, «Wo bira muxu ma, wo xa muxu nɔxun Ala ma, naxan magoroxi mangɛ kibanyi kui, a nun Yɛxɛɛyɔrɛ xa xɔnɛ ma.»
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 E xa xɔnɛ lɔxɔɛ xungbe bara a li. Nde nɔma a yɛtɛ ratangade na ma?
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.