Apocalipse 18

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na dangi xanbi, n naxa malekɛ gbɛtɛ to goro ra keli koore ma. Nɔɛ xungbe nu na a yi, a xa nɔrɛ naxa duniɲa iyalan.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 A naxa a fala a xui itexi ra, «Babilɔn xungbe bara bira. Babilɔn bara bira, a bara findi ɲinnɛe xɔnyi ra, ɲinnɛ sɛniyɛntaree nun xɔni raharamuxie luma dɛnnaxɛ.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 A kanaxi nɛ barima si birin bara bira a xa fe ɲaaxie fɔxɔ ra. Duniɲa mangɛe bara lu a sɛɛti ma a xa wali kobi kui. Duniɲa yulɛe fan bara banna a waxɔnfe saabui ra. E birin luxi nɛ alɔ siisilae.»
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 N naxa xui gbɛtɛ mɛ keli koore ma a falafe ra, «N ma ɲama, wo xa mini a ya ma, alako wo fan naxa lu a xa yunubie kui, wo xa a xa tɔɔrɛ fan sɔtɔ.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 A xa yunubie bara gbo a gbegbe ra. Ala bara ratu a xa tinxintareya birin ma.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Wo xa a xa wali sare ragbilen a ma dɔxɔ firin. A naxan nabaxi wo ra, wo xa na raba a tan fan na dɔxɔ firin.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 A waxɔnfe xun to nu masaxi tɛmui birin, wo fan xa a xa tɔɔrɛ xun masa na ki, a xa sunnun, barima a a fala nɛ a bɔɲɛ kui, ‹Mangɛ ginɛ nan n na. Kaaɲɛ ginɛ mu na n na, n mu luma sunnunyi kui abadan.›
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Na masenyi xa fe ra, a fama yi gbaloe tode lɔxɔɛ keren: faxɛ, sunnunyi, nun kaamɛ. A ganma nɛ tɛ ra, barima Marigi Ala Sɛnbɛma nan a makiitixi.»
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Duniɲa mangɛ birin naxee bara bira a xa fe ɲaaxie nun a waxɔnfee fɔxɔ ra, e fama nɛ wade. E na a to a xa taa na ganfe, e sunnunma nɛ.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 E lu yire makuye barima e gaaxuxi a xa tɔɔrɛ ya ra. E nu fa a fala, «Ɲaxankatɛ na Babilɔn bɛ. Ɲaxankatɛ na na taa xungbe sɛnbɛma bɛ. A bara makiiti lɛɛri keren bun ma.»
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Duniɲa yulɛe wama nɛ a xa fe ra, e sunnunma nɛ, barima mixi mu na naxan e xa kotee sarama sɔnɔn,
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 kote naxan findixi xɛɛma ra, gbeti, gɛmɛ tofanyie, dugi gɛsɛ daaxi, dugi gbeeli, wuri fanyi, sili ɲinyi masolixi, wuri fanyi masolixi, yɔxui, wure, gɛmɛ xɔrɔxɔɛ,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 donse ɲɔxunmɛ, surayi mɔɔli birin, labundɛ, wɛni, ture, farin fanyi, ningee, yɛxɛɛe, soee, sɔɔri ragisee, nun konyie.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 «I waxɔnfe birin bara makuya i ra, na se fanyie bara lɔɛ i ma. I mu nee sɔtɔma sɔnɔn.»
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Yulɛ naxee bannaxi a saabui ra, e fan luma nɛ yire makuye, barima e gaaxuxi a xa tɔɔrɛ ya ra. E wama nɛ, e lu sunnunyi kui.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 E nu a fala, «Ɲaxankatɛ na na taa xungbe bɛ, ɲaxankatɛ na a bɛ, naxan nu wama dugi fiixɛ, dugi gbeeli, xɛɛma, nun gɛmɛ tofanyie xɔn.»
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 A xa naafuli birin bara kana na waxati kerenyi kui. Kunkui raɲɛrɛe nun mixi naxan birin kunkui wali nde rabama, e luma nɛ yire makuye,
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 e fa a fala e xui itexi ra na taa xungbe ganxi ya ra, «Yi taa, a maniyɛ mu na.»
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 E fama nɛ xube masode e xunyi ma, e wa, e lu sunnunyi kui, e a fala, «Ɲaxankatɛ na na taa xungbe bɛ, ɲaxankatɛ na na taa bɛ kunkui kanyie bannaxi dɛnnaxɛ. Na taa bara findi gbengberenyi ra na waxati kerenyi kui.»
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 «Naxee na koore, wo xa ɲɛlɛxin na taa xa ɲaxankatɛ xa fe ra. Sɛniyɛntɔɛe, Ala xa xɛɛrae, nun namiɲɔnmɛe, wo tan xa ɲɛlɛxin, barima Ala bara wo gbeɲɔxɔ.»
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Na tɛmui malekɛ sɛnbɛma nde naxa gɛmɛ xungbe tongo naxan nu luxi alɔ se luxutase, a naxa a woli baa ma a falafe ra, «Babilɔn taa xungbe birama nɛ a ɲaaxi ra alɔ yi gɛmɛ. Mixi mu a toma sɔnɔn.»
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 «I xa sigie mu mɛma sɔnɔn, naxee sama kɔra, xule, nun sara xui ra. Wali xui mu minima i xɔnyi sɔnɔn, maale din xui fan mu luma i xɔnyi sɔnɔn.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Lanpui xa naiyalanyi mu toma i xɔnyi sɔnɔn. Futi xirimae xa ɲɛlɛxin xui mu mɛma i xɔnyi sɔnɔn, barima i xa yulɛe nu bara findi mixi xungbee ra duniɲa, i bara si birin natantan i xa fe ɲaaxie saabui ra.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Namiɲɔnmɛe nun sɛniyɛntɔɛe wuli bara mini i xɔnyi, a nun naxee kɔn bara raxaba bɔxi ma.»
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.