Apocalipse 14
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARA
1 N to n ya rage, n naxa Yɛxɛɛyɔrɛ to a tixi Siyoni geya fari. Mixi wulu kɛmɛ wulu tongo naani nun naani nu na a sɛɛti ma, Yɛxɛɛyɔrɛ xili nun a Baba xili sɛbɛxi e tigie ma.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 N naxa xui nde mɛ koore ma, alɔ xure xungbe, xa na mu a ra alɔ galanyi. A nu luxi nɛ alɔ mixie nan nu kɔra bɔnbɔfe.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 E nu na bɛɛti nɛɛnɛ bafe mangɛ kibanyi ya i, a nun na nimase naani nun na forie. Mixi yo mu nu nɔma na bɛɛti matinkande, fo na duniɲa mixi wulu kɛmɛ wulu tongo naani nun naani naxee xun nu bara sara.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 E mu nu yɛnɛ rabaxi ginɛ ra, e nu sɛniyɛn. E birama na Yɛxɛɛyɔrɛ fɔxɔ ra yire birin. E xun nu bara sara mixie tagi, alako e xa findi Ala gbe nun Yɛxɛɛyɔrɛ gbe ra, alɔ sɛrɛxɛ singe naxan bama Ala bɛ xɛ xaba tɛmui.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 E dɛ mu nu wule falaxi, marakɔrɔsi yo mu nu e ma.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 N naxa malekɛ gbɛtɛ to a ɲɛrɛ ra koore ma. Xibaaru fanyi nu na a yi ra duniɲa mixie bɛ, si, bɔnsɔɛ, xui, nun ɲamanɛ birin bɛ abadan.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 A naxa a fala a xui itexi ra, «Wo xa gaaxu Ala ya ra, wo xa a matɔxɔ, barima a xa kiiti waxati bara a li. Wo xa wo igoro a bɛ, naxan koore, bɔxi, baa, nun dulonyie daaxi.»
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Malekɛ firin nde nu biraxi a fɔxɔ ra, a nu fa a fala, «Babilɔn belebele bara bira. Babilɔn bara bira, naxan ɲamanɛe rasiisixi a xa fe ɲaaxie ra.»
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Malekɛ saxan nde nu biraxi e fɔxɔ ra, a nu fa a fala a xui itexi ra, «Xa mixi nde a igoroma na sube bɛ, xa na mu a ra na kuye bɛ naxan yailanxi a misaali ra, a fa sa li tɔnxuma na a tigi ma, xa na mu a bɛlɛxɛ ma,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 na kanyi fan Ala xa xɔnɛ kolonma nɛ, a fa lu alɔ siisila naxan beere xɔrɔxɔɛ minxi. A fama tɔɔrɔde tɛ nun soda xɔɔra, malekɛ sɛniyɛnxie nun Yɛxɛɛyɔrɛ ya xɔri.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Tuuri naxan tema na tɛ xɔɔra a mu ɲɔnma abadan. Na mixie, naxee e igoroma na sube bɛ, xa na mu a ra na kuye bɛ naxan yailanxi a misaali ra, a fa sa li na sube xili tɔnxuma saxi e ma, na kanyie mu malabui sɔtɔma kɔɛ nun yanyi.
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Sɛniyɛntɔɛ xa tunnabɛxi nan na ki, naxee Ala xa sɛriyɛ rabatuma, naxee danxaniyaxi Isa ma.»
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 N naxa xui nde mɛ koore ma a falafe ra, «I xa a sɛbɛ a sɛɛwɛ na mixie bɛ, naxee faxama Ala xa fe kui yakɔsi han duniɲa raɲɔnyi.» Ala Xaxili Sɛniyɛnxi naxa a masen, «Iyo, nɔndi na a ra. E lan e xa e malabu e xa wali xɔrɔxɔɛ ma, e xa na wali sare sɔtɔ.»
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 N naxa nuxui fiixɛ to. Daali nde nu magoroxi a fari, naxan maniya adamadi ra. Mangɛ katanyi xɛɛma daaxi nu saxi a xun ma, waratɛ xɛɲɛnxi nu na a bɛlɛxɛ.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Malekɛ gbɛtɛ naxa mini hɔrɔmɔlingira kui, a a fala a bɛ a xui itexi ra, «I xa waratɛ rawali, xɛ xaba, barima na waxati bara a li, duniɲa xɛ xa xaba.
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Naxan nu magoroxi nuxui fari, a naxa waratɛ rawali duniɲa ma, duniɲa xɛ naxa xaba.»
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Malekɛ gbɛtɛ naxa mini koore hɔrɔmɔlingira kui, waratɛ xɛɲɛnxi nu na a bɛlɛxɛ.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Malekɛ gbɛtɛ, naxan nu tɛ yamarima, a naxa keli sɛrɛxɛbade yire, a a fala a xui itexi ra waratɛ xɛɲɛnxi kanyi bɛ, «Waratɛ xɛɲɛnxi rawali, wɛni bogie xaba duniɲa, barima e bara mɔ.»
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Na malekɛ naxa waratɛ rawali, a fa duniɲa wɛni bogi birin ba, a e sa a sase kui Ala xa xɔnɛ e maboronma dɛnnaxɛ.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Na wali naxa raba taa fari ma. Mixi wuli naxa na se sase rafe, a fili a ma han na wuli naxa ikuya kilo kɛmɛ saxan na, a xa tilinyi fan soe dɛ suxuma.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.