2 Samuel 2
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 Na to dangi, Dawuda naxa Alatala maxɔrin, a naxɛ, «N xa te Yuda taa nde kui?» Alatala naxa a yaabi, a naxɛ, «Iyo.» Dawuda man naxa a maxɔrin, «Yuda taa mundun?» Alatala naxa a yaabi, «Hebiron bɔxi.»
1 Depois disso Davi perguntou a Deus, o Senhor : — Devo ir e governar alguma das cidades de Judá? — Sim! — o — Qual delas? — perguntou ele. — Hebrom! — foi a resposta.
2 Na kui Dawuda naxa te naa a nun a xa ginɛ firinyie: Axinowama Yisireelika nun Nabali Karemeleka xa ginɛ fori Abigayili.
2 Então Davi foi para Hebrom, levando consigo as suas duas esposas. Uma era Ainoã, da cidade de Jezreel, e a outra era Abigail, viúva de Nabal, da cidade de Carmelo.
3 Dawuda naxa a fɔxirabirɛe nun e xa denbayae xanin a xun ma. E naxa sa sabati Hebiron bɔxi.
3 Davi também levou os seus soldados com as suas famílias, e eles ficaram morando nas cidades vizinhas de Hebrom.
4 Yuda xɛmɛe naxa e malan Hebiron, e fa Dawuda findi Yuda bɔnsɔɛ mangɛ ra. Dawuda to a kolon a Yabɛsi Galadi xɛmɛe nu bara Sɔlu ragata,
4 Aí os homens de Judá foram a Hebrom e ungiram Davi como rei de Judá. Quando Davi soube que os moradores da cidade de Jabes, da região de Gileade, tinham sepultado Saul,
5 a naxa xɛɛrae xɛɛ e xɔn ma, e xa sa a fala e bɛ, «Ala xa wo baraayi wo xa hinnɛ xa fe ra wo naxan masenxi Sɔlu bɛ a xa maragatɛ kui.
5 mandou que alguns homens fossem lá com a seguinte mensagem: — Que o
6 Alatala xa hinnɛ wo ra, a xa lu wo sɛɛti ma. N fan hinnɛma nɛ wo ra na xa fe ra.
6 Que o Senhor seja bom e fiel para vocês! Por causa do que fizeram, eu também os tratarei bem.
7 Wo limaniya tongo, wo sɛnbɛ sɔtɔ, barima wo marigi Sɔlu bara faxa, Yuda bɔnsɔɛ bara n tan sugandi e xa mangɛ ra.»
7 Sejam fortes e valentes! Saul, o rei de vocês, morreu, e o povo de Judá me ungiu como rei deles.
8 Na tɛmui, Sɔlu xa sɔɔrie xa mangɛ Abeneri nu bara Sɔlu xa di Isiboseti xanin Maxanayimi.
8 O comandante do exército de Saul, Abner, filho de Ner, havia fugido com Isbosete, filho de Saul, para Maanaim, no outro lado do rio Jordão.
9 A naxa a findi Asuri, Yisireeli, Efirami, nun Isirayila birin mangɛ ra.
9 Lá, Abner fez Isbosete rei das terras de Gileade, Aser, Jezreel, Efraim e Benjamim; na verdade, ele o fez rei de todo o povo de Israel.
10 Sɔlu xa di Isiboseti nu bara ɲɛ tongo naani sɔtɔ, a findixi mangɛ ra tɛmui naxɛ Isirayila xun ma. A naxa e yamari ɲɛ firin bun ma. Kɔnɔ Yuda bɔnsɔɛ tan naxa lu Dawuda xa mangɛya bun ma.
10 Isbosete tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar em Israel e reinou dois anos. Mas a tribo de Judá ficou fiel a Davi,
11 Dawuda naxa Yuda bɔnsɔɛ yaamari ɲɛ solofere kike senni Hebiron kui.
11 e ele a governou em Hebrom sete anos e meio.
12 Neri xa di Abeneri nun Sɔlu xa di Isiboseti xa mixie naxa keli Maxanayimi sigafe ra Gabayon.
12 Abner e os oficiais de Isbosete foram de Maanaim para a cidade de Gibeão.
13 Seruya xa di xɛmɛ Yowaba nun Dawuda xa sɔɔrie naxa e li Gabayon ye yire. E naxa ti sɛɛti, booree naxa ti naakiri ma.
13 Joabe, cuja mãe era Zeruia, e os oficiais de Davi foram encontrá-los perto da represa de Gibeão. Lá todos eles se sentaram, um grupo de um lado da represa e o outro do outro lado.
14 Abeneri naxa a fala Yowaba bɛ, «Won ma sɔɔri ndee xa e boore gere won ya tode ra.» Yowaba naxa tin na ra.
14 Então Abner disse a Joabe: — Deixe que alguns dos nossos moços enfrentem alguns dos seus, em uma luta armada. — Está bem! — respondeu Joabe.
15 Xɛmɛ fu nun firin naxa keli Bunyamin nun Sɔlu xa di Isiboseti xa mixie ya ma. Xɛmɛ fu nun firin naxa keli Dawuda xa mixie ya ma. E naxa ti e boore kanke.
15 Aí doze soldados, representando Isbosete e a tribo de Benjamim, lutaram contra doze soldados de Davi.
16 Birin naxa a gerefa suxu a xunyi ma, a santidɛgɛma raso a furi kui. E birin naxa faxa tɛmui keren. Na kui e naxa mɛnni xili sa Xɛlɛkati Asurin, naxan nu wama a falafe e xa xui ra «Santidɛgɛma yire.»
16 Cada um pegou o seu adversário pela cabeça e enfiou a espada no lado dele. E assim todos eles caíram mortos juntos. É por isso que aquele lugar perto da cidade de Gibeão é chamado de “Campo das Espadas”.
17 Na lɔxɔɛ Dawuda xa mixie naxa Abeneri nun Isirayila mixie bɔnbɔ a ɲaaxi ra.
17 Em seguida houve ali uma violenta batalha, e Abner e os israelitas foram derrotados pelos soldados de Davi.
18 Seruya xa di saxanyie nu na na gere kui: Yowaba, Abisayi, nun Asahɛli. Asahɛli to xulun alɔ xeli,
18 Joabe, Abisai e Asael, os três filhos de Zeruia, estavam lá. Asael, que era tão ligeiro como uma gazela selvagem,
19 a naxa bira Abeneri fɔxɔ ra a xɔrɔxɔɛ ra.
19 começou a perseguir Abner, correndo atrás dele.
20 Abeneri naxa a ya rafindi a ma, a a maxɔrin, «I tan nan a ra Asahɛli?» Asahɛli naxɛ, «Iyo, n tan nan a ra!»
20 Abner olhou para trás e perguntou: — Asael, é você? — Sim, sou eu! — respondeu ele.
21 Abeneri naxa a fala a bɛ, «I xa bira sɔɔri gbɛtɛ fɔxɔ ra. I xa na faxa, i nɔma na xa geresose tongode i yɛtɛ bɛ.» Kɔnɔ Asahɛli mu tin gbilende a fɔxɔ ra.
21 — Pare de me perseguir! — disse Abner. — Corra atrás de um dos soldados e pegue para você as coisas dele. Porém Asael continuou a persegui-lo.
22 Abeneri man naxa a fala Asahɛli bɛ, «N lu na. Xa n i faxa, n munse falama i taara Yowaba bɛ?»
22 Mais uma vez Abner disse: — Pare de me perseguir! Você está me forçando a matá-lo! Como é que eu poderia, depois, olhar o seu irmão Joabe nos olhos?
23 Kɔnɔ Asahɛli mu tin. Na nan a niya, Abeneri naxa a sɔxɔ a furi ma, a xa tanbɛ fa mini a xanbi ra, a faxa keren na. Na dangi xanbi, naxan yo nɛ dangima Asahɛli faxade ra, fo a ti naa.
23 Porém Asael não parou de persegui-lo. Então Abner deu um golpe para trás com a sua lança. Ela entrou na barriga de Asael e saiu pelas costas. Ele caiu morto no chão, e todos os que chegavam paravam no lugar onde ele estava caído.
24 Yowaba nun Abisayi naxa bira Abeneri fɔxɔ ra, han soge dula tɛmui, e fa so Ama geya yire, Giyaxa ya tagi, Gabayon gbengberenyi kira ra.
24 Mas Joabe e Abisai continuaram a perseguir Abner e, quando o sol estava se pondo, chegaram ao monte de Amá, a leste da cidade de Giá, na estrada que vai para o deserto de Gibeão.
25 Bunyamin bɔnsɔɛ sɔɔrie naxa ti gere ki ma Abeneri xanbi ra geya fari.
25 Os soldados da tribo de Benjamim se reuniram novamente em volta de Abner e ficaram no alto de um morro.
26 Abeneri naxa a fala Yowaba bɛ, «Santidɛgɛma faxɛ nan tun tima? I mu a kolon a na raɲɔnma fe ɲaaxi nan ma? I xa yaamari fi i xa mixie xa gbilen e ngaxakerenyie fɔxɔ ra.»
26 Então Abner gritou para Joabe: — Será que vamos ter de continuar lutando para sempre? Você não vê que, no fim, não vai sobrar nada, a não ser amargura? Nós somos seus irmãos! Até quando você vai esperar para mandar que os seus soldados parem de nos perseguir?
27 Yowaba naxa a yaabi, «N xa a fala i bɛ Ala ya xɔri. Xa i tan xa mu wɔyɛn nu, muxu birama nɛ wo fɔxɔ ra han gɛɛsɛgɛ.»
27 Joabe respondeu: — Juro pelo Deus vivo que, se você não tivesse falado, os meus soldados continuariam a perseguir vocês até amanhã cedo.
28 Na tɛmui, Yowaba naxa feri fe, alako a xa sɔɔrie xa gbilen Isirayilakae fɔxɔ ra. Gere dan na ki nɛ.
28 Então Joabe tocou a corneta. Todos os seus soldados pararam de perseguir os israelitas, e a luta acabou.
29 Abeneri nun a xa mixie naxa e ɲɛrɛ kɔɛ birin na, e dangi Araba bɔxi ra, e Yurudɛn xure giri, e dangi Bitiron na, e sa so Maxanayimi.
29 Durante toda aquela noite, Abner e os seus soldados marcharam pelo vale do Jordão. Atravessaram o rio Jordão e, depois de marcharem toda a manhã do dia seguinte, chegaram à cidade de Maanaim.
30 Yowaba to gbilen Abeneri fɔxɔ ra, a naxa a xa mixi birin malan. Asahɛli nun mixi fu nun solomanaani nu baxi Dawuda xa mixie ra na gere xa fe ra.
30 Quando Joabe parou a perseguição, reuniu todos os seus soldados e viu que estavam faltando dezenove, além de Asael.
31 Kɔnɔ Dawuda xa mixie nu bara Bunyaminka mixi kɛmɛ saxan tongo senni faxa, naxee nu na Abeneri fɔxɔ ra.
31 Porém os soldados de Davi haviam matado trezentos e sessenta soldados de Abner, todos eles da tribo de Benjamim.
32 E naxa Asahɛli fure xanin e xun ma, e sa a ragata a benbae xa gaburi Bɛtɛlɛɛmu. Yowaba nun a xa mixie naxa e ɲɛrɛ kɔɛ birin na, e sa so Hebiron subaxɛ ma.
32 Aí Joabe e os seus soldados pegaram o corpo de Asael e o sepultaram no túmulo da sua família, em Belém. Então marcharam durante a noite inteira e, ao amanhecer, chegaram a Hebrom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.