2 Samuel 15
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 Na tɛmui Abisalomi naxa sɔɔri ragise nun soee sɔtɔ, a nun sɔɔri mixi tongo suuli, naxee nu ɲɛrɛma a ya ra.
1 Depois disso Absalão mandou preparar para si um carro com cavalos e cinquenta homens para correrem na sua frente.
2 Abisalomi nu kelima gɛɛsɛgɛ, a ti kira dɛ ra naxan nu soma mangataa. Mixi naxee nu minima naa ra sigafe ra mangɛ yire alako e xa e xa kɔntɔfili masen a bɛ, Abisalomi nu nee maxɔrinma, «Wo kelixi minden?» E na e kelide fala a bɛ,
2 Ele se levantava cedo e ficava no portão da cidade, onde a estrada terminava. Quando uma pessoa chegava ali com algum caso para o rei Davi resolver, Absalão a chamava e perguntava de onde era. E, quando a pessoa respondia: “Senhor, eu sou de tal tribo de Israel”,
3 Abisalomi nu a falama nɛ e bɛ, «Nɔndi na wo bɛ, kɔnɔ mixi yo mu a tuli matima wo ra mangɛ xɔnyi.
3 Absalão dizia: “Olhe! A lei está do seu lado, mas não há um representante do rei para ouvir o seu caso.”
4 Xa n tan nan findixi kiitisa ra Isirayila bɔxi ma nu, n mixi birin makiitima tinxinyi nun nɔndi nan na nu.»
4 Absalão também dizia: “Ah! Se eu fosse o juiz aqui! Então qualquer pessoa que tivesse uma questão ou um pedido poderia me procurar, e eu faria justiça.”
5 Mixi naxee nu e xinbi sinma a bɛ, Abisalomi nu e bɛlɛxɛ suxuma, a e sunbu.
5 E, quando alguém chegava perto de Absalão para se curvar diante dele, ele o segurava, abraçava e beijava.
6 Abisalomi nu na nan nabama Isirayilakae birin bɛ, naxee nu sigama mangɛ yire kiiti nde xa fe ra. Na kui a naxa e bɔɲɛ ya rafindi a yɛtɛ ma.
6 Absalão fazia isso com todos os israelitas que iam pedir ao rei Davi que fizesse justiça, e assim ele conquistava o coração do povo de Israel.
7 Ɲɛ naani dangi xanbi, Abisalomi naxa a fala mangɛ bɛ, «Diɲɛ n ma, n xa siga Hebiron laayidi nde rakamalide,
7 Quatro anos depois, Absalão disse ao rei Davi: — Deixe-me ir à cidade de Hebrom para pagar uma promessa que fiz a Deus, o
8 n naxan tongo Alatala bɛ, n nu na Gesuri taa kui tɛmui naxɛ Arami bɔxi ma. N a fala nɛ, xa Alatala n nagbilen Darisalamu, n sɛrɛxɛ bama nɛ a bɛ Hebiron.»
8 Enquanto estava morando em Gesur, na Síria, eu prometi que, se o Senhor me trouxesse de volta a Jerusalém, eu o adoraria em Hebrom.
9 Mangɛ naxa a fala a bɛ, «Siga bɔɲɛsa kui.» Na tɛmui Abisalomi naxa a xun ti Hebiron na.
9 — Vá em paz! — disse o rei. Aí Absalão foi a Hebrom.
10 Abisalomi naxa mixie xɛɛ Isirayila bɔnsɔɛe birin ma, e xa a fala, «Wo na sara xui mɛ tɛmui naxɛ, wo xa a fala, Abisalomi bara mangɛya tongo Hebiron.»
10 Mas enviou mensageiros a todas as tribos de Israel, para dizerem o seguinte: — Quando vocês ouvirem o toque de cornetas, digam: “Absalão se tornou rei em Hebrom!”
11 A naxa mixi kɛmɛ firin tongo Darisalamu, naxee a mati Hebiron, kɔnɔ e mu a kolon Abisalomi nu wama naxan nabafe naa.
11 Duzentos homens saíram de Jerusalém com Absalão, como convidados; eles não sabiam nada daquele plano e foram com toda a boa-fé.
12 Abisalomi to nu sɛrɛxɛ bama Alatala bɛ Hebiron, a naxa Axitofeli xili Gilo taa kui. Axitofeli nu findixi Dawuda rasima nde nan na. Na waxati Abisalomi nu sɛnbɛ sɔtɔma, mixi gbegbe nu luma a sɛɛti ma.
12 Enquanto estava oferecendo sacrifícios , Absalão também mandou chamar Aitofel, da cidade de Gilo. Aitofel era um dos conselheiros de Davi. Assim a revolta contra o rei ficou mais forte, e os seguidores de Absalão aumentaram.
13 Na tɛmui mixi nde naxa a masen Dawuda bɛ, «Abisalomi rafan Isirayilakae ma.»
13 Então veio um mensageiro e contou a Davi que os israelitas haviam passado para o lado de Absalão.
14 Na kui Dawuda naxa a fala a xa mixie bɛ Darisalamu, «Won xa won gi, xa na mu a ra Abisalomi fama nɛ won sɔntɔde. Wo xulun alako a naxa won li taa kui, a fa won faxa santidɛgɛma ra.»
14 Aí Davi disse a todos os seus oficiais que estavam com ele em Jerusalém: — Se queremos escapar de Absalão, temos de fugir logo. Vamos depressa; se não, ele vai nos alcançar aqui, vai nos vencer e matar todos os que estiverem na cidade!
15 Mangɛ xa mixie naxa a yaabi, «Mangɛ, i na wa fefe xɔn ma, muxu na i xanbi ra.»
15 — Sim. Nós, os seus servidores, estamos prontos para fazer tudo o que o senhor disser! — responderam eles.
16 Mangɛ nun a xa mixie naxa keli a xɔnyi, e xa e gi. A naxa konyi ginɛ fu lu naa alako e xa mɛɛni mangɛ xa banxi ma.
16 Aí o rei saiu acompanhado por toda a sua família e pelos seus funcionários. Deixou somente dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Ɲama birin naxa bira mangɛ fɔxɔ ra kelife Darisalamu. E to banxi dɔnxɔɛ li, e naxa ti naa.
17 Quando o rei e todo o seu povo estavam saindo da cidade, pararam na última casa.
18 A xa sɔɔrie, a xa sɔɔri Keretikae nun Peletakae, nun a xa sɔɔri kɛmɛ senni naxee keli Gati, e birin naxa dangi mangɛ ya tode ra.
18 Todos os funcionários ficaram de pé diante do rei enquanto os queretitas e os peletitas desfilaram em frente dele. Os seiscentos soldados que o haviam seguido desde a cidade de Gate também passaram diante dele.
19 Mangɛ naxa a fala Gatika Itayi bɛ, «Munfe ra i fan faxi muxu fɔxɔ ra? I xa lu be mangɛ nɛɛnɛ sɛɛti ma. Xɔɲɛ nan i ra, naxan ɲan bara keli a xa bɔxi ma.
19 Então Davi disse a Itai, o líder deles: — Por que é que você está indo com a gente? Volte e fique com o novo rei. Você é um estrangeiro, um refugiado que está longe da sua pátria.
20 I faxi xoro nɛ. A mu lanma i xa lintan muxu fɔxɔ ra, barima n tan yati mu n sigade kolon. Wo xa gbilen, i tan nun i ngaxakerenyie. Alatala xa hinnɛ i ra a xa tinxinyi kui.»
20 Você só viveu aqui pouco tempo. Então por que eu faria você seguir comigo? Eu não sei para onde vou. Volte e leve os seus companheiros. E que o amor e a fidelidade do Senhor estejam com você!
21 Itayi naxa mangɛ yaabi, «Mangɛ, n xa a fala i bɛ Alatala ya xɔri, i siga dɛdɛ, n fan sigama naa. Xa na findi faxɛ ra, xa na findi kisi ra, n mu kelima i sɛɛti ma.»
21 Porém Itai respondeu: — Ó rei, eu juro, em nome do
22 Mangɛ Dawuda naxa a fala Itayi bɛ, «Awa yire.» Na kui Itayi, a xa mixie, nun e xa denbayae naxa lu Dawuda fɔxɔ ra.
22 — Muito bem! — respondeu Davi. — Então passe adiante! Itai foi em frente com todos os seus homens e os seus dependentes.
23 Ɲama birin nu na wafe e xui itexi ra, e dangi tɛmui. Mangɛ nun a xa ɲama naxa Sediron xure di igiri, e kira suxu naxan sigama gbengberenyi ma.
23 Enquanto os seguidores de Davi saíam, o povo chorava alto. O rei atravessou o riacho de Cedrom, e todos os seus homens também, e foram na direção do deserto.
24 Sadɔki nun Lewi bɔnsɔɛ mixie nu na na, Alatala xa kankira xaninfe ra. E naxa Alatala xa kankira ragoro, alako Abiyatari xa nu sɛrɛxɛe ba han ɲama xa gɛ minide taa kui.
24 Zadoque, o sacerdote, estava com eles, e também os levitas , carregando a arca sagrada da aliança. Os levitas colocaram a arca no chão até que todo o povo acabou de sair da cidade. Abiatar também estava ali.
25 Mangɛ naxa a fala Sadɔki bɛ, «I xa Alatala xa kankira ragbilen taa kui. Xa Alatala wama hinnɛfe n na, a n nagbilenma nɛ, n xa a xa hɔrɔmɔlingira nun a xa kankira to.
25 Então o rei disse a Zadoque: — Leve a arca da aliança de volta para a cidade. Se o
26 Kɔnɔ xa a sa li n ma fe mu rafan Alatala ma sɔnɔn, a sago xa raba.»
26 Mas, se ele não está satisfeito, que faça comigo o que quiser!
27 Mangɛ man naxa a fala sɛrɛxɛdubɛ Sadɔki bɛ, «Wo xa gbilen bɔɲɛsa kui, i tan nun i xa di Aximaasi, a nun Abiyatari nun a xa di Yonatan.
27 E Davi continuou a falar com Zadoque: — Olhe! Leve seu filho Aimaás e também Jônatas, filho de Abiatar, e volte em paz para a cidade.
28 N luma gbengberenyi fiili ma, han n xibaaru sɔtɔma wo ra tɛmui naxɛ.»
28 Enquanto isso, eu vou ficar esperando nos caminhos do deserto, até receber notícias de vocês.
29 Na kui Sadɔki nun Abiyatari naxa gbilen Darisalamu Alatala xa kankira ra, e fa lu mɛnni.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de volta para Jerusalém e ficaram lá.
30 Dawuda nun a xa ɲama naxa te Oliwi kira xɔn ma sunnunyi kui, e nu wama, e xunyi makotoxi, e sanyi igeli.
30 Davi subiu o monte das Oliveiras chorando; ele estava descalço e havia coberto a cabeça em sinal de tristeza. Todos os que o seguiam cobriram a cabeça e também choravam.
31 Mixi nde naxa a fala Dawuda bɛ, a Axitofeli nun Abisalomi birin na a ra yi fe kui. Dawuda naxa Ala maxandi, «Alatala, i xa Axitofeli xa marasie kana.»
31 Quando contaram a Davi que Aitofel havia passado para o lado de Absalão, ele disse: — Ó
32 Dawuda to so geya fari, mixie nu salima dɛnnaxɛ, Xusayi Arika naxa fa a ralande, a xa donma ibɔɔxi a ma, xube soxi a xunyi ra sunnunyi xa fe ra.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde havia um lugar de adoração, o seu fiel amigo Husai, da família dos arquitas, foi encontrar-se com ele ali. Husai estava com as roupas rasgadas e tinha posto terra na cabeça em sinal de tristeza.
33 Dawuda naxa a fala a bɛ, «Xa i bira n fɔxɔ ra, i findima kote nan na n bɛ.
33 Davi lhe disse: — Não venha comigo, pois isso não me ajudará.
34 I naxan nabama, i xa gbilen taa kui Abisalomi yire, i fa a fala a bɛ, ‹Mangɛ, n bara natɛ tongo n xa findi i xa konyi ra alɔ n a rabaxi i baba bɛ ki naxɛ.› Na ki i nɔma Axitofeli xa marasie xun nakanade n bɛ.
34 Mas você poderá me ajudar, fazendo com que os conselhos de Aitofel fiquem sem efeito. Quando voltar à cidade, diga a Absalão: “Ó rei, eu agora vou servir o senhor como servia o seu pai.”
35 Sɛrɛxɛdubɛ Sadɔki nun Abiyatari fan na n malife. I na naxan yo mɛ mangɛ xa banxi kui, i xa a fala e bɛ.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar vão estar lá, e você contará a eles tudo o que ouvir no palácio do rei.
36 E fama e xa die Aximaasi nun Yonatan xɛɛde n yire i xa xibaaru ra.»
36 Os filhos deles, Aimaás e Jônatas, vão estar lá também, e você poderá me mandar por eles todas as informações que conseguir.
37 Dawuda xanuntenyi Xusayi gbilen taa kui na nan ma. A tan nun Abisalomi naxa so Darisalamu tɛmui keren.
37 Então Husai, o conselheiro particular de Davi, foi e chegou à cidade justamente quando Absalão estava chegando lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.