2 Samuel 14
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 Seruya xa di xɛmɛ Yowaba nu a kolon a Abisalomi rafan Dawuda ma.
1 Joabe, cuja mãe era Zeruia, soube que o rei Davi estava sentindo muita saudade de Absalão.
2 Na kui Seruya naxa Tekowa ginɛ nde fen naxan kɔɔta. A naxa a fala a bɛ, «I xa i maxiri alɔ kaaɲɛ ginɛ. I naxa labundɛ nun ture sa i ma de. I xa lu alɔ ginɛ naxan buxi ɲɔnfe sunnunyi kui tɛmui xɔnkuye.
2 Então mandou buscar uma mulher esperta que morava na cidade de Tecoa e disse: — Finja que está de luto. Vista as suas roupas de luto e não penteie os cabelos. Faça de conta que você já está de luto há bastante tempo.
3 Na tɛmui i xa siga mangɛ yire, i fa wɔyɛn a bɛ alɔ n a falama i bɛ ki naxɛ.» Yowaba naxa na wɔyɛnyi birin masen a bɛ.
3 Então vá falar com o rei e diga a ele o que eu vou dizer a você. Aí Joabe disse o que ela devia falar.
4 Na ginɛ Tekowaka naxa sa wɔyɛn mangɛ bɛ na ki. A naxa a yatagi rafelen bɔxi ma mangɛ ya i, a fa a fala, «Mangɛ, i xa n nakisi.»
4 A mulher foi até o lugar onde o rei estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito e disse: — Por favor, me ajude, ó rei!
5 Mangɛ naxa a maxɔrin, «Munse niyaxi?» A naxa a yaabi, «Kaaɲɛ ginɛ nan n na, n ma mɔri bara faxa.
5 — O que é que você quer? — perguntou ele. Ela respondeu: — O meu marido morreu; eu sou uma pobre viúva.
6 Di xɛmɛ firin nu na n yi ra. Lɔxɔɛ nde e naxa gere daaxa. Mixi yo mu nu na naxan e tagi ibama. Na kui keren naxa boore faxa.
6 Senhor, eu tinha dois filhos. Um dia eles brigaram no campo. Não havia ninguém para apartar a briga, e um deles matou o outro.
7 Yakɔsi n ma mixie bara a fala n bɛ, a n xa n ma di so e yi ra naxan luxi, e xa a fan faxa n ma di faxaxi gbeɲɔxɔfe ra. E wama na kɛ tongoma kerenyi faxafe naxan luma n bɛ, alako n ma mɔri xili nun a xa fe xa ɲɔn feo.»
7 E agora todos os meus parentes ficaram contra mim. Estão exigindo que eu entregue a eles o meu filho porque querem matá-lo, pois ele matou o seu irmão. Se fizerem isso, eu ficarei sem nenhum filho. Eles vão destruir a minha última esperança e vão deixar o meu marido sem nenhum filho para manter vivo o seu nome.
8 Mangɛ naxa a fala na ginɛ bɛ, «I naxa kɔntɔfili. Siga i xɔnyi. N yaamari fima i xa fe ra yakɔsi.»
8 Davi respondeu: — Volte para casa, que eu cuidarei deste assunto.
9 Na Tekowa ginɛ naxa a yaabi, «N ma fe rabaxi sare xa gbilen n tan nun n xabilɛ ma. Na kote naxa lu mangɛ nun a xa kibanyi xun ma.»
9 — Senhor, — disse ela — eu e a minha família aceitaremos a culpa por qualquer coisa que o senhor fizer. O senhor e a sua família ficarão inocentes.
10 Mangɛ naxa a fala a bɛ, «Xa mixi nde sa i rakiiti, i xa fa a ra n xɔn ma. A mu i rakiitima sɔnɔn.»
10 Então o rei disse: — Se alguém ameaçar você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Na ginɛ naxa a yaabi, «Mangɛ, i xa laayidi tongo n bɛ i Marigi Alatala xili ra, alako n ma di faxaxi gbeɲɔxɔfe soxi mixi naxan yi, na naxa nde sa n ma tɔɔrɛ xun ma n ma di baloxi faxafe ra.» Mangɛ naxa a fala a bɛ, «N xa a fala i bɛ Alatala xili ra, sese mu fama i xa di tode.»
11 — Senhor, — disse ela — por favor, ore ao Senhor , seu Deus, para que os meus parentes que planejam vingar a morte do meu filho não cometam um crime maior ainda, matando o meu outro filho. Davi disse: — Eu juro pelo
12 Na tɛmui na ginɛ naxa a fala mangɛ bɛ, «I xa i haakɛ to, n xa masenyi nde ti i bɛ.» A naxɛ, «Awa yire.»
12 — Senhor, — disse a mulher — deixe-me dizer somente mais uma coisa. — Está bem! — respondeu ele.
13 Ginɛ naxa a maxɔrin, «Munfe ra i na rabaxi Alatala xa ɲama ra? I xa wɔyɛnyi a masenxi i tan bara tantan, barima i mu tinxi mixi rafade i naxan kerixi.
13 — Por que o senhor fez uma coisa tão errada com o povo de Deus? — perguntou ela. — Ó rei, o senhor não deixou que o seu filho voltasse do estrangeiro; assim, com o que acabou de dizer, condenou a si mesmo.
14 Ibunadama birin faxama nɛ. E luxi nɛ alɔ ye ifilixi naxan mu makɔma sɔnɔn! Kɔnɔ Ala mu tinma mixi xa simaya xun nakanade. A fe birin nabama alako naxan bara a makuya a ra, na man xa makɔrɛ a ra.»
14 Todos nós morreremos; somos como a água derramada no chão, que não pode ser juntada de novo. Mesmo Deus não traz os mortos de volta à vida, mas o rei pode dar um jeito de trazer um homem de volta do estrangeiro.
15 «Mangɛ, n bara yi birin masen mangɛ bɛ to, barima n bara gaaxu ɲama ya ra. N bara a maɲɔxun a tɛmunde i nɔma tinde n tan i xa konyi xa masenyi ra.
15 Ó rei, eu vim falar com o senhor agora porque o povo me ameaçou. Aí eu pensei: “Vou falar com o rei, pois tenho a esperança de que ele atenda o meu pedido.”
16 N bara a maɲɔxun a i nɔma n bade n yaxui bɛlɛxɛ i naxan wama n tan nun n ma di faxafe, muxu naxa lu sɔnɔn Ala xa ɲama ya ma.
16 Pensei que o senhor me atenderia e me salvaria daquele que está tentando matar o meu filho e a mim e que quer nos tirar da terra que Deus deu ao seu povo.
17 Mangɛ xa masenyi xa bɔɲɛsa fi n ma. I tan luxi nɛ n bɛ alɔ Alatala xa malekɛ naxan nɔma fe fanyi nun fe ɲaaxi tagi rasade. I Marigi Alatala xa i mali.»
17 Eu, a sua criada, também pensei que a sua promessa me salvaria, pois o rei é como o anjo de Deus e sabe tudo. Que o Senhor , nosso Deus, esteja com o senhor!
18 Mangɛ naxa na ginɛ yaabi, «Nɔndi fala n bɛ, i naxa fefe nɔxun n ma.» Ginɛ naxɛ, «Awa yire n mangɛ n marigi.»
18 — Eu vou lhe fazer uma pergunta — respondeu o rei, — e você vai me dizer toda a verdade. — Pergunte o que quiser, senhor! — respondeu ela.
19 Mangɛ naxa a maxɔrin, «I xa masenyi birin fatanxi Yowaba nan na?» Ginɛ naxa a fala a bɛ, «Mangɛ, i bara nɔndi yati fala. Mixi mu nɔma fefe nɔxunde i ma. Yowaba nan n xɛɛxi n xa na birin masen i bɛ.
19 — Foi Joabe que pôs você nisto, não foi? — perguntou o rei. Ela respondeu: — Digo, por tudo o que é sagrado, que não há jeito de escapar da sua pergunta. Sim, foi o seu oficial Joabe quem me disse o que fazer e o que falar.
20 I xa konyi Yowaba yi rabaxi nɛ, alako fe nde xa masara. Kɔnɔ i tan, n marigi, i xaxili fan alɔ Alatala xa malekɛ nde. I fe birin kolon naxan dangima yi bɔxi ma.»
20 Ele fez isso para resolver este caso. O senhor é sábio como o anjo de Deus e sabe tudo o que acontece.
21 Mangɛ naxa a fala Yowaba bɛ, a naxɛ, «I naxan fala, n wama na nan nabafe. Siga, i sa fa n ma di Abisalomi ra.»
21 Mais tarde o rei disse a Joabe: — Eu resolvi fazer o que você quer. Vá e traga de volta o jovem Absalão.
22 Yowaba naxa a magoro bɔxi ma binyɛ kui, a fa duba mangɛ bɛ. A naxa a fala mangɛ bɛ, «Mangɛ n marigi, to n bara i xa hinnɛ to n mabiri, barima i bara tin n ma wɔyɛnyi ra.»
22 Então Joabe se jogou no chão em frente de Davi em sinal de respeito e disse: — Deus o abençoe, ó rei! Agora eu sei que o senhor está satisfeito comigo, pois atendeu o pedido que eu, o seu criado, fiz.
23 Yowaba naxa siga Gesuri Abisalomi fɔxɔ ra, a fa fa a ra Darisalamu.
23 Então Joabe levantou-se, foi à cidade de Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 Kɔnɔ Abisalomi to Darisalamu li, mangɛ naxa yaamari fi a a naxa fa mangɛ yire, a xa lu a xɔnyi. Na kui Abisalomi naxa siga a xɔnyi, a mu mangɛ yire li.
24 No entanto, o rei deu ordem para Absalão não morar no palácio. — Eu não quero vê-lo! — disse ele. Aí Absalão foi morar na sua própria casa e não apareceu mais diante do rei.
25 Mixi yo mu nu na Isirayila bɔxi ma, naxan nu tofan alɔ Abisalomi, kelife a xunyi han a sanyi. Ɲama birin na to nɛ.
25 Em Israel não havia ninguém tão famoso por sua beleza como Absalão. Ele era perfeito da cabeça aos pés.
26 Ɲɛ yo ɲɛ a nu luma a xunyi bii ra, barima a xunsɛxɛ nu binya han kilo firin mangɛ maniyase ki ma.
26 Tinha muito cabelo, que ele cortava uma vez por ano, quando ficava muito comprido e pesado. A sua cabeleira pesava mais de dois quilos, de acordo com a medida real de pesos.
27 Abisalomi di xɛmɛ saxan nan bari, a nun di ginɛ nde naxan xili Tamari. Ginɛ tofanyi na nu a ra.
27 Ele tinha três filhos e uma filha chamada Tamar, que era muito bonita.
28 Abisalomi naxa lu Darisalamu ɲɛ firin, mangɛ mu tin e xa boore to ra.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Abisalomi naxa Yowaba xili alako a xa a masen mangɛ bɛ, kɔnɔ Yowaba fan mu tin e xa boore to ra. Abisalomi naxa a xili a sanya firin nde, kɔnɔ Yowaba mu a xa xili ratin.
29 Então mandou buscar Joabe para lhe pedir que fosse falar com o rei em favor dele. Mas Joabe não quis ir. Aí ele mandou buscá-lo de novo, mas Joabe recusou novamente.
30 Na kui Abisalomi naxa a fala a xa mixie bɛ, «Wo a kolon, Yowaba xa mɛngi xɛ na n gbe fɛ ma. Wo sa tɛ so naa ra.»
30 Então Absalão disse aos empregados: — Olhem! O campo de Joabe é pegado ao meu, e nele há uma plantação de Então eles foram e puseram fogo no campo de Joabe.
31 E to gɛ na rabade, Yowaba naxa siga Abisalomi yire, a sa a maxɔrin a a xa xɛ ganxi fe naxan ma.
31 Aí Joabe foi à casa de Absalão e perguntou: — Por que os seus empregados puseram fogo no meu campo?
32 Abisalomi naxa a yaabi, «N bara i xili alako n xa i xɛɛ mangɛ xɔn, i xa a maxɔrin n bɛ, ‹Munfe ra i n tongoxi Gesuri, i fa n na be? Xa i mu wama n tofe, a nu fisa n xa lu mɛnni!› Yakɔsi n wama n yɛtɛ dɛntɛgɛfe mangɛ bɛ. Xa n bara sɛriyɛ nde kana, a xa n faxa.»
32 Absalão respondeu: — Eu mandei chamar você. Quero que você vá dizer ao rei Davi o seguinte: “Afinal de contas, por que foi que eu voltei de Gesur? Seria melhor ter ficado lá.” E Absalão continuou: — Eu quero falar com o rei. Se sou culpado, que ele mande me matar.
33 Yowaba naxa siga mangɛ yire, a sa Abisalomi xa xɛɛra iba mangɛ bɛ. Na tɛmui mangɛ naxa Abisalomi xili. Abisalomi to siga mangɛ yire, a naxa a magoro bɔxi ma binyɛ kui, mangɛ fa a sunbu.
33 Então Joabe foi conversar com o rei. Aí o rei mandou buscar Absalão, e este veio, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante dele. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.