2 Reis 7
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC
1 Elise naxa a fala, «Wo wo tuli mati Alatala xa masenyi ra, ‹Tina, yi waxati, won farin kilo fu nun firin, xa na mu mɛngi maniyɛ kilo mɔxɔɲɛn nun naani sarama gbeti kole keren nan na Samari taa sode dɛ.›»
1 Eliseu disse-lhe: Ouvi o que diz o Senhor: Amanhã, a esta mesma hora, uma medida de flor de farinha valerá um siclo à porta de Samaria, e duas medidas de cevada, também um siclo.
2 Mangɛ xa mixi nde, naxan nu mangɛ matima yire birin, na naxa Ala xa mixi yaabi, «Hali Alatala koore rabi nɛ, i naxan falaxi na ki, na mu nɔma rabade?» Elise naxa a fala a bɛ, «I tan a toma nɛ i ya ra, kɔnɔ i mu a donma feo!»
2 O oficial, em cujo braço se apoiava o rei, respondeu ao homem de Deus: Ainda que o Senhor fizesse janelas no céu, seria possível semelhante coisa? Tu o verás com os teus olhos, respondeu Eliseu, mas não comerás.
3 Kunɛ kanyi naani nu na taa sode dɛ ra. Nee naxa a fala e bore bɛ, «Won na faxɛ mamɛfe be munfe ra?
3 Ora, estavam quatro leprosos à porta da cidade, os quais disseram entre si: Por que ficarmos nós aqui até morrermos?
4 Xa won sa so taa kui, won faxama nɛ kaamɛ ra. Xa won man lu be, won faxama nɛ. Won naxan nabama, won xa sa won yɛtɛ so Aramikae yi ra e yonkinde kui. Xa e diɲɛ won ma, won baloma nɛ. Xa e won faxa, won faxama nɛ.»
4 Se formos para a cidade, morreremos, porque reina a fome ali; se ficarmos aqui, morreremos da mesma sorte. Vinde: passemos ao acampamento dos sírios; quem sabe se eles nos pouparão a vida, e viveremos? Se eles nos matarem, pois bem, morreremos.
5 Na kui e naxa keli nunmare ra, e xa sa e yɛtɛ so Aramikae yi ra, kɔnɔ e to nee yonkinde li, mixi yo mu nu na mɛnni.
5 Ao anoitecer partiram para o acampamento dos sírios, mas, ao chegarem aos limites do acampamento, viram que não havia mais ninguém.
6 Marigi nu bara soe nun gise gali xui ramini Aramikae yonkinde kui, alɔ sɔɔri gali nɛ fama. Na kui, e naxa a fala e bore bɛ, «Isirayilakae bara Xitikae nun Misirakae xili e malide gere kui.»
6 O Senhor tinha feito ouvir no acampamento dos sírios um estrondo de carros, de cavalaria e de um grande exército, e disseram uns aos outros: Isso é certamente o rei de Israel que assalariou contra nós os reis dos hiteus e dos egípcios.
7 Na naxa a niya e xa e gi, e e xa se birin lu naa. E naxa keli e xa kiri banxie, e xa soe, nun e xa sofalee xun ma, e e yonkinde lu na ki, e e gi e nii ratangafe ra.
7 Levantaram-se, pois, ao anoitecer, e fugiram, deixando ali suas tendas, cavalos, jumentos, abandonando o acampamento tal como estava, e só cuidando de salvar a própria vida.
8 Kunɛ kanyie to na fe li yonkinde kui, e naxa so kiri banxi nde bun ma, e e dɛge. E to gɛ e dɛgede, e naxa gbeti, xɛɛma, nun sosee xanin, e sa na see nɔxun yire nde. E man naxa gbilen kiri banxi gbɛtɛ kui, e sa see tongo, e e xanin e nɔxunde.
8 Os leprosos, pois, chegando à extremidade do acampamento, entraram numa tenda, e, depois de terem comido e bebido, tomaram consigo ouro, prata e vestes, que foram esconder para si. Voltaram em seguida e entraram noutra tenda, e esconderam também o que puderam carregar dali.
9 Na dangi xanbi, e naxa a fala e bore bɛ, «Won mu na fe fanyi xa rabafe yi ki. To lɔxɔɛ findixi xibaarui fanyi iba lɔxɔɛ nan na, xa won dundu yi fe ma, subaxɛ naxa yi fe li won yi, ɲaxankatɛ ɲaaxi won lima nɛ. Won xɛɛ, won xa sa mangɛe rakolon yi fe fanyi ra.»
9 Então disseram um para o outro: Não está bem o que fazemos; hoje é um dia de boas novas. Se calarmos e esperarmos até o romper da aurora, seremos castigados. Vamos e informemos a casa do rei.
10 E naxa siga e sa taa naadɛ kantɛ xili, e a fala a bɛ, «Muxu bara so Aramikae yonkinde kui, muxu mu mixi yo lixi naa. E birin siga. E bara keli e xa soee nun e xa sofalee xirixi xun ma, mixi yo mu na e xa kiri banxie kui.»
10 Foram e contaram o sucedido aos guardas da porta da cidade, dizendo-lhes: Entramos no acampamento dos sírios: não há ali ninguém, nem uma voz humana sequer, só há cavalos, jumentos amarrados e as tendas tais como foram levantadas.
11 Taa naadɛ kantɛe naxa na dɛntɛgɛ sa mangɛ bɛ.
11 Os guardas da porta deram sinais e a boa nova foi levada ao interior do palácio real.
12 Mangɛ naxa keli na kɔɛ ra, a a fala a xa mixie bɛ, «Aramikae wama naxan nabafe won na, n xa na fala wo bɛ. E to a kolonxi kaamɛ na won ma, e kelixi nɛ e yonkinde, e sa e nɔxun burunyi, e nu fa a fala, ‹E nɛfɛ mini e xa taa kui, won baganma nɛ e ma, won fa so e xa taa kui.›»
12 Era noite; o rei levantou-se e disse aos seus servos: Vou dizer-vos o que tramam os sírios: eles sabem que estamos famintos; por isso deixaram o acampamento e foram armar emboscadas no campo, pensando prender-nos vivos e penetrar em seguida na cidade, uma vez que tenhamos saído dela.
13 A xa mixi nde naxa a yaabi, «Yandi, won xa mixi suuli sugandi, e xa soe ndee tongo naxee luxi won yi ra taa kui, e xa siga yi fe matode. Hali e faxa naa, na mu ɲaaxu dangi faxafe ra taa kui be. Won fama a matode fe naxan a ra.»
13 Mas um dos servos do rei tomou a palavra: Tomemos cinco dos cavalos que nos restam e mandemo-los para ver o que há - sua sorte será a de todo o povo de Israel que ficou, e que vai perecer.
14 E naxa gise nun soe ragi firin xɛɛ Arami sɔɔrie fɔxɔ ra, alako e xa a kolon fee na ki naxɛ.
14 Escolheram dois carros com os cavalos, e o rei os enviou para seguirem as pisadas do exército sírio, dizendo-lhes: Ide ver.
15 Nee naxa bira e fɔxɔ ra han Yurudɛn xure. Aramikae nu bara e xa sosee nun e xa geresosee lu kira xɔn ma e xa gi kui. Isirayila xɛɛrae naxa gbilen e xa mangɛ yire, e na dɛntɛgɛ sa a bɛ.
15 Eles seguiram os rastos dos sírios até o Jordão. Todo o caminho estava repleto de vestes e outros objetos que os sírios tinham abandonado em sua precipitação. Os mensageiros voltaram e contaram-no ao rei.
16 Na tɛmui ɲama naxa mini taa kui, e sa se birin tongo Aramikae yonkinde kui.
16 Saiu então o povo e pilhou o acampamento dos sírios. E vendeu-se uma medida de flor de farinha por um siclo, e igualmente por um siclo duas medidas de cevada, como o Senhor o dissera.
17 Mangɛ nu bara a matima lu taa sode dɛ ra. Ɲama to mini taa kui e xa gbata gbata kui, e naxa na mangɛ xa mixi maboron, a faxa. Namiɲɔnmɛ xa masenyi naxa kamali, a naxan fala mangɛ bɛ a to siga a yire.
17 O rei confiara a guarda da porta ao oficial em cujo braço se apoiava. Mas a porta, com os empurrões do povo, caiu e o povo o esmagou; e ele morreu, como havia predito o homem de Deus, quando o rei descera à sua casa.
18 Namiɲɔnmɛ nu bara a fala mangɛ bɛ, «Tina yi waxati, Samari taa naadɛ ra, mixi farin kilo fu nun firin sarama gbeti kole keren nan na, xa na mu mɛngi maniyɛ kilo mɔxɔɲɛn nun naani sarama gbeti kole keren na.»
18 O homem de Deus tinha dito ao rei: Amanhã, a esta mesma hora, duas medidas de cevada valerão um siclo à porta de Samaria, e uma medida de flor de farinha, um siclo igualmente.
19 Mangɛ matima nu bara a yaabi, «Hali Alatala koore rabi nɛ, i naxan falaxi na ki, na mu nɔma rabade?» Elise naxa a fala a bɛ, «I tan a toma nɛ i ya ra, kɔnɔ i mu a donma feo!»
19 E o oficial tinha respondido ao homem de Deus: Ainda que o Senhor fizesse janelas no céu, seria possível tal coisa? Ao que Eliseu replicara: Tu o verás, com os teus olhos, mas não comerás.
20 Fee dangi na ki nɛ yati. Ɲama naxa a maboron e xa gbata gbata kui taa sode dɛ ra, a naxa faxa.
20 Foi o que lhe aconteceu: o povo o atropelou à porta, e ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.