2 Reis 4
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC
1 Namiɲɔnmɛ nde xa ginɛ naxa a mawa Elise xɔn, a naxɛ, «I xa batula nde, naxan nu gaaxuma Alatala ya ra, n ma xɛmɛ nan nu a ra, kɔnɔ a bara faxa. Mixi nde, naxan xa doni nu na a ma, na bara fa n ma di firinyie tongode, e xa findi konyie ra na doni ɲɔxɔɛ ra.»
1 A mulher de um dos filhos dos profetas clamou a Eliseu, dizendo: Meu marido, teu servo, morreu, e sabes que ele temia o Senhor. Ora, eis que veio o credor tomar os meus dois filhos para fazê-los seus escravos.
2 Elise naxa a fala a bɛ, «N nɔma munse rabade i bɛ? Munse na i yi ra banxi?» Ginɛ naxa a yaabi, «Sese mu na n tan i xa konyi yi ra, fo ture pɔɔti keren.»
2 Eliseu disse-lhe: Que posso eu fazer por ti? Dize-me: que tens em tua casa? Ela respondeu: Tua serva só tem em sua casa uma garrafa de óleo.
3 Elise naxa a fala a bɛ, «Siga, i xa se sase wuyaxi yefu. I naxa dondoronti gbansan fen, i xa a gbegbe nan fen.
3 Vai, replicou Eliseu, pede emprestadas às tuas vizinhas ânforas vazias em grande quantidade.
4 I na gbilen banxi, i xa naadɛ balan wo nun i xa die xun ma. I xa na ture pɔɔti keren ifili na se sase birin kui. Naxan na a rafe, i xa na dɔxɔ a xati ma.»
4 Depois entra, fecha a porta atrás de ti e de teus filhos, e enche com o óleo estas ânforas, pondo-as de lado à medida que estiverem cheias!
5 Na ginɛ naxa siga, a sa se sasee yefu. A naxa so a xɔnyi a naadɛ balan a tan nun a xa die xun ma. A xa die nu fa se sasee radangi a ma, a nu ture sa e kui.
5 Partiu a mulher e fechou a porta atrás de si e de seus filhos. Estes traziam-lhe as ânforas e ela as enchia.
6 A to gɛ se sase ndee rafede, a naxa a fala a xa di bɛ, «Se sase gbɛtɛ man so n yi ra.» A xa di naxa a yaabi, «Se sase gbɛtɛ yo mu na fa.» Na tɛmui, ture fan naxa a iti.
6 Tendo enchido as ânforas, disse ela ao seu filho: Dá-me mais uma ânfora. Não há mais, respondeu ele. E o óleo cessou de correr.
7 A naxa sa na birin yaba Ala xa mixi Annabi Elise bɛ. Elise naxa a fala a bɛ, «Sa na ture mati, i fa i xa doni fi. Na tɛmui wo nun i xa die xa balo na dɔnxɔɛ ra.»
7 A mulher foi e contou tudo ao homem de Deus. Este disse-lhe: Vai e vende esse óleo para pagar a tua dívida. Depois disso, tu e teus filhos vivereis do resto.
8 Lɔxɔɛ nde Annabi Elise naxa siga Sunami taa kui. Ginɛ kuntigi nde nu na mɛnni, naxan Elise karaxan a fo a xa a dɛge a xɔnyi. Sa kelife na lɔxɔɛ ma, xa Elise minima mɛnni ra, a nu a dɛgema naa nɛ.
8 Certo dia em que Eliseu atravessava Sunão, veio uma mulher rica do lugar e insistiu com ele para comer em sua casa. Depois disso, cada vez que ele passava por aquele lugar, dirigia-se à casa daquela mulher para tomar ali a sua refeição.
9 Ginɛ naxa a fala a xa mɔri bɛ, «N a kolon, yi xɛmɛ naxan luma dangi ra won xɔnyi, Ala xa mixi sɛniyɛnxi nan a ra.
9 Ela disse ao seu marido: Escuta: eu sei que esse homem, que passa sempre por nossa casa, é um santo homem de Deus.
10 Yandi, won xa konkoe lanmadi keren yailan a bɛ banxi koore ra, won sade, teebili, gonyi, nun lanpui dɔxɔ a bɛ naa kui, alako mɛnni xa findi a malabude ra, a na fa won xɔnyi tɛmui naxɛ.»
10 Preparemos-lhe em cima um quarto, obra de pedreiro, onde poremos uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lâmpada; assim poderá acomodar-se ali quando vier à nossa casa.
11 Lɔxɔɛ nde Elise naxa siga naa, a sa a malabu na konkoe kui.
11 Ora, aconteceu que um dia, passando Eliseu por Sunão, retirou-se ao quarto de cima para dormir.
12 A naxa a fala a fɔxirabirɛ Gexasi bɛ, «Yi ginɛ Sunamika xili ba.» Gexasi naxa a xili, ginɛ naxa fa Elise yire.
12 E disse a Giezi, seu servo: Chama essa sunamita. Giezi chamou-a e ela apresentou-se diante dele.
13 Elise naxa a fala Gexasi bɛ, «A fala yi ginɛ bɛ, ‹I bara fe gbegbe raba muxu bɛ. Muxu tan nɔma munse rabade i bɛ? Muxu xa fe fanyi fala mangɛ bɛ i xa fe ra, xa na mu sɔɔrie xa mangɛ bɛ?›» Ginɛ naxa a yaabi, «N sabatixi n ma ɲama nan tagi.»
13 Pergunta-lhe, disse Eliseu, o que posso fazer por ela em reconhecimento do desvelo com que nos tem tratado. Talvez ela queira que se fale ao rei ou ao general do exército sobre algum negócio seu. Eu habito no meio de meu povo, respondeu ela.
14 Na wɔyɛnyi masarɛ dangi xanbi, Elise naxa Gexasi maxɔrin, «Awa, won xa munse raba yi ginɛ bɛ?» Gexasi naxa a yaabi, «Di yo mu a bɛ, a xa mɔri fan bara fori.»
14 Eliseu então disse: Que se pode fazer por ela? Ela não tem filhos, respondeu Giezi, e seu marido é idoso.
15 Elise naxa a fala Gexasi bɛ, «I man xa a xili.» Gexasi naxa na ginɛ xili, ginɛ naxa fa, a ti naadɛ ra.
15 Chama-a, disse Eliseu. Giezi chamou-a e ela apareceu à porta.
16 Elise naxa a fala a bɛ, «Yi tɛmui tamuna, i fama di baride, i a sa i kanke ma.» Ginɛ naxa a fala, «Ade n marigi, Ala xa mixi, i naxa n tan i xa konyi ginɛ mayenden.»
16 Eliseu disse-lhe: Por esse tempo, daqui a um ano, acariciarás um filho. Não, meu senhor, respondeu ela, não zombes de tua escrava, ó homem de Deus!
17 Na ginɛ naxa tɛɛgɛ, a di xɛmɛ bari na tɛmui yati ma, alɔ Elise a fala a bɛ ki naxɛ.
17 E a mulher concebeu. No ano seguinte, à mesma época, como tinha predito Eliseu, ela deu à luz um filho.
18 Na di to mɔ, lɔxɔɛ nde a naxa siga a baba yire xɛ ma xɛ xaba tɛmui.
18 O menino cresceu. Um dia em que ele fora ter com seu pai junto dos ceifadores,
19 A naxa a fala a baba bɛ, «N baba, n xunyi n xɔnɔma a ɲaaxi ra.» A baba naxa a fala a xa konyi bɛ, «A xanin a nga xɔn ma.»
19 disse-lhe: Oh, minha cabeça, minha cabeça! Leva-o à sua mãe, disse o pai a um escravo.
20 Na konyi naxa a tongo, a a xanin a nga xɔn ma. Didi naxa lu a nga san ma han yanyi tagi, a fa faxa.
20 Este levou-o e entregou-o à sua mãe. O menino ficou nos joelhos da mãe até meio-dia, e morreu.
21 Ginɛ naxa te a xa di ra, a a sa Ala xa mixi xa sade ma, a naadɛ balan a xun ma, a mini.
21 Ela subiu, colocou o menino na cama do homem de Deus, fechou a porta e saiu.
22 A naxa a xa mɔri xili, a a fala a bɛ, «Yandi i xa konyi keren nun sofale keren so n yi ra, n xa siga na Ala xa mixi fɔxɔ ra, n man fama.»
22 Chamou o marido e disse-lhe: Manda comigo um escravo e uma jumenta, para que eu vá à casa do homem de Deus e volte.
23 A xa mɔri naxa a maxɔrin, «To, i sigafe a tode munfe ra? Kike Nɛɛnɛ Sali mu a ra, malabui lɔxɔɛ fan mu a ra.» A naxa a yaabi, «I naxa kɔntɔfili.»
23 Ele disse-lhe: Por que vais ter com ele hoje? Não é lua nova, nem sábado. Fica tranqüilo, respondeu ela.
24 Na kui, ginɛ naxa a fala a sofale xa yailan a biyaasi ki ma. A naxa a fala a xa konyi bɛ, «I xa sofale raɲɛrɛ mafurenyi ra. Won naxa ti kira xɔn ma de, fo n na a fala i bɛ tɛmui naxɛ.»
24 Mandou selar a jumenta e disse ao escravo: Conduze-me, apressa-te, não me detenhas em caminho sem que eu te diga.
25 E naxa e xun ti Ala xa mixi yire ra Karemele geya kɔn. Ala xa mixi to sa a to yire makuye, a naxa a fala a fɔxirabirɛ bɛ, «Na ginɛ Sunamika nan fafe na ki.
25 Ela partiu e chegou aonde estava o homem de Deus, no monte Carmelo. O homem de Deus, vendo-a de longe, disse ao seu servo Giezi: Aí vem a sunamita;
26 I gi i sa a maxɔrin, ‹Munse niyaxi? Tana mu na i xa mɔri ma? Tana mu na i xa di ma?›» Ginɛ naxa a yaabi, «Tana yo mu na,»
26 corre-lhe ao encontro e pergunta-lhe se ela vai bem, como vai o seu marido e o seu filho. Ela respondeu: Tudo vai bem.
27 kɔnɔ a fɛfɛ Ala xa mixi yire li geya kɔn, a naxa bira a bun ma, a a sanyie suxu. Gexasi naxa wa a masigafe a marigi ra, kɔnɔ Elise naxa a fala a bɛ, «A lu na, a sunnunxi nɛ. Fe xɔrɔxɔɛ nde bara a sɔtɔ, kɔnɔ Ala na fe nɔxunxi n ma nɛ sinden, a mu n nakolonxi na ra.»
27 Mas chegando junto do homem de Deus na montanha, pegou-lhe os pés. Giezi aproximou-se para afastá-la, mas o homem de Deus disse-lhe: Deixa-a; sua alma está cheia de amargura e o Senhor me oculta o motivo, nada me revelou.
28 Na tɛmui ginɛ naxa a fala a bɛ, «N marigi, n di maxɔrin nɛ i ma? N mu a fala xɛ i bɛ, i naxa n mayenden?»
28 A mulher disse: Pedi eu porventura um filho ao meu senhor? Não te disse que não zombasses de mim?
29 Annabi Elise naxa a fala a fɔxirabirɛ bɛ, «Keli, i i tagi ixiri, i xa n ma yisuxuwuri tongo, i siga mafuren na di yire, i n ma yisuxuwuri sa a yatagi ma. I naxa dugundi kira xɔn ma mixi xɛɛbufe ra.»
29 Eliseu disse a Giezi: Põe o teu cinto, toma na mão o meu bastão e parte. Se encontrares alguém, não o saúdes; e se alguém te saudar, não lhe respondas. Porás o meu bastão no rosto do menino.
30 Didi nga naxa a fala, «N bara n kali Alatala nun i tan xili ra, n mu sigama i xanbi.» Na kui e naxa keli, e birin naxa siga.
30 A mãe do menino exclamou: Por Deus e pela tua vida, não te deixarei! Então Eliseu seguiu-a.
31 Gexasi tan nu bara ti yare, a Elise xa yisuxuwuri sa didi yatagi ma. Kɔnɔ na di faxaxi mu a xui yo ramini, a mu a ramaxa. Gexasi naxa gbilen Elise ralande, a dɛntɛgɛ sa a bɛ, a naxɛ, «Didi mu kelixi de.»
31 Entretanto, Giezi, que os tinha precedido, pôs o bastão no rosto do menino; mas não houve voz, nem sinal de vida. Ele voltou a Eliseu e disse-lhe: O menino não despertou.
32 Annabi Elise to so banxi kui, a naxa a li didi faxaxi saxi a xa sade ma.
32 Eliseu entrou na casa, onde estava o menino morto em cima da cama.
33 Elise naxa naadɛ balan a tan nun na fure xun ma, a xa Alatala maxandi.
33 Entrou, fechou a porta atrás de si e do morto, e orou ao Senhor.
34 A naxa te sade ma, a a itala didi fure fari. A naxa a dɛ sa a dɛ ma, a a ya sa a ya ma, a a bɛlɛxɛe sa a bɛlɛxɛe ma. A naxa lu na ki, han didi fate naxa wolen.
34 Depois, subiu à cama, deitou-se em cima do menino, colocou seus olhos sobre os olhos dele, suas mãos sobre as mãos dele, e enquanto estava assim estendido, o corpo do menino aqueceu-se.
35 Elise naxa so a maɲɛrɛfe konkoe kui, a man naxa gbilen te ra didi fari. Na tɛmui didi naxa tison sanya solofere, a fa a ya rabi.
35 Eliseu levantou-se, deu algumas voltas pelo quarto, tornou a subir e estendeu-se sobre o menino; este espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Elise naxa Gexasi xili, a a fala a bɛ, «Yi ginɛ Sunamika xili ba.» Ginɛ to fa Elise yire, Elise naxa a fala a bɛ, «I xa di tongo.»
36 Eliseu chamou Giezi e disse-lhe: Chama a sunamita; o que ele fez. Ela entrou e Eliseu disse-lhe: Toma o teu filho.
37 Ginɛ naxa fa a a xinbi sin Annabi Elise bun ma, a a sanyie suxu. Na tɛmui a naxa a xa di tongo, a mini.
37 Então ela veio e lançou-se aos pés de Eliseu, prostrando-se por terra. Em seguida tomou o filho e saiu.
38 Elise naxa gbilen Giligali. Na tɛmui kaamɛ nu dinxi bɔxi ra. Namiɲɔnmɛe to nu dɔxɔxi Annabi Elise san na, a naxa a fala a fɔxirabirɛ bɛ, «Tunde dɔxɔ tɛ ma, i xa donse nde yailan yi namiɲɔnmɛe bɛ.»
38 Quando Eliseu voltou a Gálgala, a fome devastava a terra. Estando os filhos dos profetas sentados diante dele, disse ao seu servo: Toma uma panela grande e prepara uma sopa para os filhos dos profetas.
39 Keren naxa mini e ya ma, a siga burunyi bogi se ndee fende. A naxa sansi nde to, a na bogi gbegbe matongo, a e sa a xa donma kui. A to so namiɲɔnmɛe yire, a naxa e maxaba, a e sa tunde kui, kɔnɔ e mu a kolon se naxan a ra.
39 Foi um deles ao campo para colher legumes, e encontrou uma planta silvestre; colheu dela coloquíntidas selvagens, encheu o manto, voltou para casa e cortou-as em pedaços dentro da panela da sopa, sem saber o que era.
40 Donse to gɛ rafalade, e birin naxa a don fɔlɔ, kɔnɔ e fɛfɛ a raso e dɛ i, e naxa gbelegbele, e naxɛ, «Ala xa mixi, xɔnɛ nde na yi donse ma tunde kui.» E mu nɔ a donde.
40 Serviu-se a refeição aos homens. Logo, porém, que provaram da sopa, puseram-se a gritar: Homem de Deus, a morte está na panela! E não puderam comer.
41 Elise naxa a fala, «Wo farin nde tongo.» A naxa na nde sa tunde kui, a fa a fala, «Wo yi donse sa yi mixie bɛ, e xa e dɛge.» Donse nu bara gɛ fande, xɔnɛ yo mu nu na a i fa.
41 Eliseu disse-lhes: Trazei-me farinha. Jogou farinha na panela e disse: Serve agora, para que todos comam. E não havia mais nada ruim na panela.
42 Mixi nde nan fa kelife Baali Salisa. A nu fafe taami nun sansi bogi singee nan na Ala xa mixi xɔn ma, taami mɔxɔɲɛn nun mɛngi nɛɛnɛ bɛki keren. Annabi Elise naxa a fala a batula bɛ, «I xa yi donse fi yi ɲama ma, alako e xa e dɛge.»
42 Veio um homem de Baalsalisa, que trazia ao homem de Deus, à guisa de primícias, vinte pães de cevada e trigo novo no seu saco. Dá-os a esses homens, disse Eliseu, para que comam.
43 A batula naxa a fala a bɛ, «N yi donse itaxunma yi xɛmɛ kɛmɛ birin na di?» Elise naxa a fala, «Donse itaxun yi mixie ra tun, alako e xa e dɛge, barima Alatala nan a masenxi, ‹Yi mixie birin e dɛgema nɛ, taami dɔnxɔɛ man lu.›»
43 Seu servo respondeu: Como poderei dar de comer a cem pessoas com isto? Dá-os a esses homens, repetiu Eliseu, para que comam. Eis o que diz o Senhor: Comerão e ainda sobrará.
44 Na kui a naxa taami itaxun e ra, e naxa a don han e luga, a dɔnxɔɛ naxa lu alɔ Ala a masen ki naxɛ.
44 E deu-os ao povo. Comeram e ainda sobrou, como o Senhor tinha dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.