2 Crônicas 7
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARIB
1 Sulemani to gɛ salide, tɛ naxa goro keli koore ma, a sɛrɛxɛ gan daaxi nun sɛrɛxɛ gbɛtɛe birin gan. Alatala xa nɔrɛ fan naxa hɔrɔmɔbanxi rafe.
1 Tendo Salomão acabado de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios; e a glória do Senhor encheu a casa.
2 Sɛrɛxɛdubɛe mu nɔ sode Alatala xa banxi kui, barima Alatala xa nɔrɛ nu bara a xa banxi rafe.
2 E os sacerdotes não podiam entrar na casa do Senhor, porque a glória do Senhor tinha enchido a sua casa.
3 Isirayilakae birin to tɛ nun Alatala xa nɔrɛ to hɔrɔmɔbanxi kui, e naxa e yatagie rafelen bɔxi ma, e fa Alatala matɔxɔ yi masenyi ra, «Ala fan, a xa fonisireya mu ɲɔnma abadan.»
3 E todos os filhos de Israel, vendo descer o fogo, e a glória do Senhor sobre a casa, prostraram-se com o rosto em terra sobre o pavimento, adoraram ao Senhor e lhe deram graças, dizendo: Porque ele é bom; porque a sua benignidade dura para sempre.
4 Mangɛ nun ɲama birin naxa sɛrɛxɛ ba Alatala bɛ.
4 Então o rei e todo o povo ofereceram sacrifícios perante o Senhor.
5 Mangɛ Sulemani naxa ninge wulu mɔxɔɲɛn nun firin ba sɛrɛxɛ ra, a nun yɛxɛɛ wulu kɛmɛ mɔxɔɲɛn. Na dangi xanbi, mangɛ nun ɲama naxa Ala xa banxi rabi.
5 E o rei Salomão ofereceu em sacrifício vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim o rei e todo o povo consagraram a casa de Deus.
6 Sɛrɛxɛdubɛe nun Lewikae naxa ti e tide e boore ya ra. Bɛɛtibasee, mangɛ Dawuda nu bara naxee yailan Alatala matɔxɔfe ra, nu na Lewi bɛɛtibae yi ra. E naxa Alatala matɔxɔ yi masenyi ra, «Ala xa fonisireya mu ɲɔnma abadan.» Sɛrɛxɛdubɛe tan naxa sarae fe, Isirayilakae birin fa keli, e ti.
6 Os sacerdotes estavam em pé nos seus postos, como também os levitas com os instrumentos musicais do Senhor, que o rei Davi tinha feito para dar graças ao Senhor {porque a sua benignidade dura para sempre}, quando Davi o louvava pelo ministério deles; e os sacerdotes tocavam trombetas diante deles; e todo o Israel estava em pé.
7 Sulemani naxa tɛtɛ yire rasɛniyɛn sɛrɛxɛ ra Alatala xa hɔrɔmɔbanxi ya ra. A naxa sɛrɛxɛ gan daaxie gan naa, a nun xanunteya sɛrɛxɛe naxee findi a ture yiree ra, barima yɔxui sɛrɛxɛbade, Sulemani naxan yailanxi, a xurun na sɛrɛxɛe birin bɛ.
7 Salomão consagrou também o meio do átrio que estava diante da casa do Senhor; porquanto ali ele ofereceu os holocaustos e a gordura das ofertas pacíficas; pois no altar de bronze que Salomão tinha feito não cabiam o holocausto, e a oferta de cereais e a gordura.
8 Sulemani nun Isirayilakae birin sali raba nɛ xi solofere bun ma. Ɲama gbegbe fa nɛ kelife Xamata han Misira xure.
8 Assim naquele tempo celebrou Salomão a festa por sete dias, e todo o Israel com ele, uma grande congregação, vinda desde a entrada de Hamate e desde o rio do Egito.
9 A xi solomasaxan nde, e naxa sali xungbe raba. E nu bara sɛrɛxɛbade rasɛniyɛn xi solofere bun ma. Na dangi xanbi, e man naxa sali xi solofere gbɛtɛ bun ma.
9 E no oitavo dia celebraram uma assembléia solene, pois haviam celebrado por sete dias a dedicação do altar, e por sete dias a festa.
10 Kike solofere nde, xi mɔxɔɲɛn nun saxan lɔxɔɛ, Sulemani naxa ɲama ragbilen e xɔnyi. E birin nu bara sɛɛwa e bɔɲɛ kui fe fanyi ra, Alatala naxan nabaxi Dawuda, Sulemani, nun a xa ɲama Isirayila bɛ.
10 E, no vigésimo terceiro dia do sétimo, mês, ele despediu o povo para as suas tendas, alegre e de bom ânimo pelo bem que o Senhor tinha feito a Davi e a Salomão, e a seu povo Israel.
11 Sulemani to gɛ Alatala xa banxi nun a xa mangɛ banxi wali ra, a to a waxɔnfe birin nakamali na wali firinyi xa fe ra,
11 Assim Salomão acabou a casa do Senhor e a casa do rei; tudo quanto Salomão intentara fazer na casa do Senhor e na sua própria casa, ele o realizou com êxito.
12 Alatala naxa mini Sulemani ma kɔɛ ra, a a masen a bɛ, «N bara i xa dubɛ suxu. Yi banxi bara findi sɛrɛxɛbade ra. N bara na natɛ tongo.
12 E o Senhor apareceu de noite a Salomão e lhe disse: Eu ouvi a tua oração e escolhi para mim este lugar para casa de sacrifício.
13 N na koore balan tɛmui naxɛ, tunɛ mu fa, xa na mu a ra n na katoe yamari tɛmui naxɛ, e xa sa bɔxi tuxunsan, xa na mu a ra n na fa fure ɲaaxi ra n ma ɲama ma,
13 Se eu cerrar o céu de modo que não haja chuva, ou se ordenar aos gafanhotos que consumam a terra, ou se enviar a peste entre o meu povo;
14 xa n ma ɲama, n xili falaxi naxan xun, naxa e magoro, e n maxandi, e fa gbilen e xa wali kobie fɔxɔ ra, n nan n tuli matima nɛ e ra koore ma, n fa e xa yunubie xafari, n e xa bɔxi rayalan.
14 e se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar, e orar, e buscar a minha face, e se desviar dos seus maus caminhos, então eu ouvirei do céu, e perdoarei os seus pecados, e sararei a sua terra.
15 Yakɔsi n nan n yae tima nɛ yi yire ra. N nan n tuli matima nɛ maxandie ra naxee rabama be.
15 Agora estarão abertos os meus olhos e atentos os meus ouvidos à oração que se fizer neste lugar.
16 N bara natɛ tongo n xili xa fala be abadan. N yae nun n bɔɲɛ mu kelima be.»
16 Pois agora escolhi e consagrei esta casa, para que nela esteja o meu nome para sempre; e nela estarão fixos os meus olhos e o meu coração perpetuamente.
17 «I tan fan, xa i ɲɛrɛ n ma kira xɔn ma alɔ i baba Dawuda, i fa n ma yaamarie, n ma sɛriyɛ, nun n ma xaranyi suxu a fanyi ra,
17 E, quanto a ti, se andares diante de mim como andou Davi, teu pai, fazendo conforme tudo o que te ordenei, guardando os meus estatutos e as minhas ordenanças,
18 n i xa mangɛ kibanyi mabanbanma nɛ, alɔ n a rasaataxi i baba Dawuda bɛ ki naxɛ. N a masen nɛ a bɛ, ‹Isirayila mangɛya mu bama i bɔnsɔɛ yi ra.›
18 então confirmarei o trono do teu reino, conforme o pacto que fiz com Davi, teu pai, dizendo: Não te faltará varão que governe em Israel.
19 Kɔnɔ xa wo wo kobe so n na, wo fa gbilen n ma sɛriyɛ nun n ma yaamarie fɔxɔ ra, xa wo sa tuubi Ala gbɛtɛe bɛ,
19 Mas se vos desviardes, e deixardes os meus estatutos e os meus mandamentos, que vos tenho proposto, e fordes, e servirdes a outros deuses, e os adorardes,
20 n wo talama nɛ n ma bɔxi ma, n naxan fixi wo ma, n yi banxi rakasan yɛ i, n naxan findixi n xili falade ra. Na tɛmui sie birin fama nɛ yelede Isirayila xa fe ma, e yo wo ma.
20 então vos arrancarei da minha terra que vos dei; e esta casa que consagrei ao meu nome, lançá-la-ei da minha presença, e farei com que ela seja por provérbio e motejo entre todos os povos.
21 Mixie nɛ dangima yi banxi itexi ra, e dɛ ixarama nɛ, e a fala, ‹Alatala yi bɔxi nun yi banxi xa fe ralɔɛxi yi mɔɔli ra munfe ra?›
21 E desta casa, que é tão exaltada, se espantará qualquer que por ela passar, e dirá: Por que fez o Senhor assim a esta terra e a esta casa.
22 E e yaabima nɛ, ‹Ala yi birin niyaxi e ra nɛ barima e bara gbilen e babae Marigi Alatala fɔxɔ ra, naxan e ramini Misira bɔxi ra. E bara e tagi ixiri ala gbɛtɛe batufe ra, e tuubi e bɛ. E yi tɔɔrɛ sɔtɔxi na nan ma.›»
22 E lhe responderão: Porquanto deixaram ao Senhor Deus de seus pais, que os tirou da terra do Egito, e se apegaram a outros deuses, e os adoraram e os serviram; por isso trouxe sobre eles todo este mal
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.