1 Samuel 16
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC
1 Alatala naxa a masen Samuweli bɛ, «I sunnunma Sɔlu xa fe ra han mun tɛmui? N bara a rabɛɲin, n bara Isirayila mangɛya ba a yi. I xa feri ture sase rafe ture ra, i xa siga Bɛtɛlɛɛmu. N i xɛɛfe Yisayi Bɛtɛlɛɛmuka nan xɔnyi, barima n bara mangɛ sugandi a xa di xɛmɛe ya ma.»
1 O Senhor disse-lhe: Até quando chorarás tu Saul, tendo-o eu rejeitado da realeza de Israel? Enche o teu corno de óleo. Vai; envio-te a Isaí de Belém, porque escolhi um rei entre os seus filhos.
2 Samuweli naxa a fala, «N sigama di? Sɔlu na a kolon, a n faxama nɛ.» Alatala naxa a fala, «I xa ninge xanin i xun ma, i a fala, ‹N fafe yi sɛrɛxɛ bade Alatala bɛ.›
2 Samuel respondeu: Como hei de ir? Se Saul souber, matar-me-á. O Senhor disse: Levarás contigo uma novilha e dirás que vais oferecer um sacrifício ao Senhor.
3 I xa Yisayi xili na sɛrɛxɛ ma. Na tɛmui n i rakolonma i lan i xa naxan naba. I fama nɛ mixi sugandide, n naxan masenma i bɛ.»
3 Convidarás Isaí ao sacrifício, e eu te mostrarei o que deverás fazer. Ungirás para mim aquele que eu mandar.
4 Samuweli naxa a raba alɔ Alatala a fala a bɛ ki naxɛ, a siga Bɛtɛlɛɛmu. Taa forie to a to, e naxa gaaxu. E naxa a maxɔrin, «I faxi fe fanyi nan na muxu bɛ?»
4 Fez Samuel como o Senhor queria. Ao chegar a Belém, os anciãos da cidade vieram-lhe ao encontro, inquietos: É de paz a tua vinda?, perguntaram-lhe.
5 A naxa e yaabi, «Iyo, n faxi sɛrɛxɛ bade Alatala nan bɛ. Wo xa wo rasɛniyɛn, wo xa fa lan na sɛrɛxɛ ba ma.» A naxa a fala Yisayi nun a xa die fan bɛ, e fan xa e rasɛniyɛn, e xa lan sɛrɛxɛ ba ma.
5 Sim, disse ele; venho oferecer um sacrifício ao Senhor; purificai-vos para a cerimônia. Ele mesmo purificou Isaí e seus filhos e os convidou ao sacrifício.
6 Mixie to fa, Samuweli naxa Yisayi xa di Eliyabi to. A naxa a maɲɔxun, «Mixi nan na ki Alatala naxan sugandixi mangɛ ra.»
6 Logo que entraram, Samuel viu Eliab e pensou consigo: Certamente é esse o ungido do Senhor.
7 Kɔnɔ Alatala naxa a fala Samuweli bɛ, «I naxa mixi fate bɛndɛ xa mato. N mu na xɛmɛ sugandixi. N ya mu tima fe ra, adamadi ya tima naxan na. N tan mixi bɔɲɛ ma fe nan matoma.»
7 Mas o Senhor disse-lhe: Não te deixes impressionar pelo seu belo aspecto, nem pela sua alta estatura, porque eu o rejeitei. O que o homem vê não é o que importa: o homem vê a face, mas o Senhor olha o coração.
8 Yisayi naxa Abinadabo xili, a a masen Samuweli bɛ. Kɔnɔ Samuweli naxa a fala, «Alatala mu yi fan sugandixi.»
8 Isaí chamou Abinadab e fê-lo passar diante de Samuel. Não é tampouco este, pensou Samuel, que o Senhor escolheu.
9 Yisayi naxa Sanma masen Samuweli bɛ. Kɔnɔ Samuweli naxa a fala, «Alatala mu yi fan sugandixi.»
9 Isaí fez passar Sama. Não é ainda este que escolheu o Senhor, pensou Samuel.
10 Yisayi naxa a xa di soloferee birin masen Samuweli bɛ keren keren, kɔnɔ Samuweli naxa a fala Yisayi bɛ, «Alatala mu e sese sugandixi.»
10 Isaí mandou vir assim os seus sete filhos diante do profeta, que lhe disse: O Senhor não escolheu nenhum deles.
11 Na tɛmui Samuweli naxa a maxɔrin, «Di gbɛtɛ yo mu na i yi ra?» Yisayi naxa a yaabi, «Dimɛdi keren nan fa luxi, kɔnɔ na tan na xurusee dɛmadonfe.» Samuweli naxa a yaabi, «I xa mixi nde xɛɛ a fɔxɔ ra, a xa fa. Won mu sɛrɛxɛ donma fo a xa fa.»
11 E ajuntou: Estão aqui todos os teus filhos? Resta ainda o mais novo, confessou Isaí, que está .pastoreando as ovelhas. Samuel ordenou a Isaí: Manda buscá-lo, pois não nos poremos à mesa antes que ele esteja aqui.
12 Yisayi naxa mixi nde xɛɛ a xilide. A to fa, Samuweli naxa a to a xɛmɛ tofanyi na nu a ra. A ya iyalan, a fate bɛndɛ fan. Alatala naxa a fala Samuweli bɛ. «A tan nan ya. I xa ture sa a xunyi a sugandife ra.»
12 E Isaí mandou buscá-lo. Ele era louro, de belos olhos e mui formosa aparência. O Senhor disse: Vamos, unge-o: é ele.
13 Samuweli naxa feri ture sase tongo naxan nu rafexi ture ra, a ture sa Dawuda xunyi a taarae ya xɔri. Kelife na lɔxɔɛ, Ala Xaxili Sɛniyɛnxi naxa lu Dawuda fɔxɔ ra. Na dangi xanbi, Samuweli naxa gbilen Rama.
13 Samuel tomou o corno de óleo e ungiu-o no meio dos seus irmãos. E, a partir daquele momento, o Espírito do Senhor apoderou-se de Davi. Samuel, porém, retomou o caminho de Ramá.
14 Kɔnɔ Alatala Xaxili naxa gbilen Sɔlu fɔxɔ ra. Alatala naxa a niya ɲinnɛ nde xa a tɔɔrɔ.
14 O Espírito do Senhor retirou-se de Saul, e um espírito mau veio sobre ele, enviado pelo Senhor.
15 Sɔlu xa walikɛe naxa a fala a bɛ, «Ala bara a niya ɲinnɛ nde xa i tɔɔrɔ.
15 Os homens de Saul disseram-lhe: Eis que um mau espírito de Deus veio sobre ti.
16 Muxu marigi, i xa yaamari fi muxu ma, i xa konyi die, muxu xa sa mixi fen naxan fata kɔra raberede. Ɲinnɛ na i tɔɔrɔ, na kanyi xa kɔra rabere i bɔɲɛ safe ra.»
16 Que nosso senhor ordene, e teus servos aqui presentes procurarão um homem que saiba tocar harpa e, quando o mau espírito de Deus estiver sobre ti, ele tocará o instrumento para acalmar-te.
17 Sɔlu naxa a sago fi a falafe ra, «Wo sa na mixi fen n bɛ, naxan fata a fanyi ra.»
17 Está bem, respondeu Saul, procurai-me um bom músico e trazei-mo.
18 A xa walikɛ nde naxa a fala, «N bara Yisayi xa di xɛmɛ to Bɛtɛlɛɛmu. A kɔra raberema a fanyi ra. Gbangbalanyi tofanyi na a ra, naxan fata gere sode. A wɔyɛn ki fan. Alatala xa barakatɔɛ na a ra.»
18 Um dos servos declarou: Conheço um filho de Isaí de Belém que sabe tocar muito bem: é valente e forte, fala bem, tem um belo rosto, e o Senhor está com ele.
19 Sɔlu naxa mixie xɛɛ Yisayi xɔn ma, a falafe ra a xa a xa di Dawuda so a yi ra, naxan na xurusee dɛmadonfe.
19 Saul mandou mensageiros a Isaí, para dizer-lhe: Manda-me o teu filho Davi, o pastor.
20 Yisayi naxa taami, wɛni, nun si baki sofale fari, a a so a xa di Dawuda yi ra katarabi Sɔlu ma.
20 Isaí tomou um jumento carregado com pão, um odre de vinho e um cabrito, e mandou esses presentes a Saul, por seu filho.
21 Dawuda naxa siga a yɛtɛ dɛntɛgɛde Sɔlu bɛ. Dawuda naxa rafan a ma ki fanyi. Sɔlu naxa a findi a xa geresose xaninma ra.
21 Davi chegou à casa do rei e apresentou-se a ele. Saul afeiçoou-se a Davi e o fez seu escudeiro.
22 Sɔlu naxa xɛɛra ti Yisayi ma a falafe ra a bɛ, «Yandi, Dawuda xa lu n yi ra. A rafan n ma ki fanyi.»
22 Mandou então dizer a Isaí: Peço-te que deixes Davi a meu serviço, porque ele me é simpático.
23 Ala to a niya ɲinnɛ xa bira Sɔlu fɔxɔ ra, Dawuda nu fa kɔra rabere han Sɔlu fisa, ɲinnɛ fa gbilen a fɔxɔ ra.
23 E sempre que o espírito mau de Deus acometia o rei, Davi tomava a harpa e tocava. Saul acalmava-se, sentia-se aliviado e o espírito mau o deixava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.