1 Crônicas 21
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NAA
1 Sentanɛ to wa Isirayila ratantanfe, a naxa Dawuda bɔɲɛ rate a xa Isirayilakae kɔnti.
1 Então Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a levantar o censo de Israel.
2 Dawuda naxa a fala Yowaba nun kuntigie bɛ, «Wo siga, wo xa sa Isirayilakae kɔnti, keli Beriseeba ma, sa dɔxɔ Dana ra. Wo xa na xasabi dɛntɛgɛ n bɛ.»
2 Davi disse a Joabe e aos chefes do povo: — Vão e levantem o censo de Israel, desde Berseba até Dã, e tragam-me a apuração para que eu saiba o seu número.
3 Yowaba naxa a yaabi, «Alatala xa Isirayila ɲama rawuya dɔxɔ kɛmɛ. Mangɛ, n marigi, i xa konyie xa mu nee birin na? I yi mɔɔli maxɔrinxi munfe ra? Munfe ra i wama Isirayila xa yi yunubi sɔtɔ?»
3 Então Joabe disse: — Que o
4 Kɔnɔ mangɛ xui mu matandima, na na a ra Yowaba naxa mini, a naxa Isirayila birin iɲɛrɛ, a fa gbilen Darisalamu.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Então Joabe saiu e percorreu todo o Israel; depois, voltou para Jerusalém.
5 A naxa ɲama xasabi fala Dawuda bɛ. Isirayilakae xa kɔnti nan ya: xɛmɛ santidɛgɛma kanyi miliyɔn keren, wulu kɛmɛ. Yudayakae xa kɔnti nan ya: xɛmɛ santidɛgɛma kanyi wulu kɛmɛ naani, tongo solofere.
5 Joabe apresentou a Davi o resultado do recenseamento do povo: havia em Israel um milhão e cem mil homens que puxavam da espada; e em Judá eram quatrocentos e setenta mil homens que puxavam da espada.
6 Yowaba mu Lewi nun Bunyamin bɔnsɔɛ kɔnti, barima mangɛ xa yaamari mu nu rafanxi a ma.
6 Porém os de Levi e Benjamim não foram contados entre eles, porque a ordem do rei foi abominável a Joabe.
7 Yi yaamari naxa raɲaaxu Ala ma. A naxa Isirayila xa tantanyi seri ba.
7 Tudo isto desagradou a Deus, e por isso ele castigou Israel.
8 Dawuda naxa a fala Ala bɛ, «N to yi rabaxi, n bara yunubi belebele raba. Yakɔsi n bara i mayandi i xa diɲɛ i xa konyi xa yunubi ma. Na bara findi n ma daxuɲa ra.»
8 Então Davi se dirigiu a Deus, dizendo: — Cometi um grande pecado ao fazer tal coisa. Mas agora peço-te que perdoes a iniquidade do teu servo, porque fiz uma grande loucura.
9 Alatala naxa a masen Gadi bɛ, naxan findi namiɲɔnmɛ ra mangɛ bɛ Dawuda xa waxati,
9 Então o Senhor falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 «I xa a fala Dawuda bɛ, Alatala yi nan masenxi i bɛ, ‹N bara fe saxan masen i bɛ, i xa keren sugandi i wama n xa naxan naba i ra.›»
10 — Vá e diga a Davi: Assim diz o Senhor : “Eu lhe ofereço três opções; escolha uma delas, para que eu a execute contra você.”
11 Gadi naxa siga Dawuda yire, a a fala a bɛ, «Alatala yi nan masenxi i bɛ,
11 Gade foi falar com Davi e lhe disse: — Assim diz o
12 ‹I bara tin ɲaxankatɛ mundun na: kaamɛ xa sin bɔxi ɲɛ saxan, xa na mu i yaxuie xa nɔ wo ra e xa santidɛgɛma ra kike saxan, xa na mu Alatala xa a xa malekɛ xɛɛ a xa Isirayila ɲama halaki, a xa bɔxi birin kana a xa santidɛgɛma ra nun fure ɲaaxi ra xi saxan. Yakɔsi i xa a mato n lan n xa naxan fala n xɛɛma bɛ.›»
12 ou três anos de fome, ou que por três meses você seja consumido diante dos seus adversários, sendo alcançado pela espada dos seus inimigos, ou que por três dias a espada do Senhor , isto é, a peste na terra e o Anjo do Senhor causem destruição em todos os territórios de Israel.” Diga, agora, que resposta devo dar ao que me enviou.
13 Dawuda naxa Gadi yaabi, «N bɔɲɛ bara maɲaaxu a xɔrɔxɔɛ ra. A lan n xa n sa Alatala bɛlɛxɛ i naxan xa kinikini gbo. Na fisa adamadie bɛlɛxɛe bɛ.»
13 Então Davi disse a Gade: — Estou muito angustiado. Porém é preferível que eu caia nas mãos do
14 Alatala naxa fure ɲaaxi radin Isirayila ma han xɛmɛ wulu tongo solofere naxa faxa Isirayila bɔxi ma.
14 Então o Senhor enviou a peste a Israel; e morreram setenta mil homens do povo de Israel.
15 Ala naxa malekɛ xɛɛ Darisalamu, a xa sa naa kana. A nu naa kanafe tɛmui naxɛ, Alatala naxa e xa tɔɔrɛ mato, a fa nimisa. A naxa a masen malekɛ bɛ naxan nu na naa kanafe, «Na lan. E lu naa sinden.» Alatala xa malekɛ nu tixi Oronan Yebusuka xa lonyi ma.
15 Deus enviou um anjo a Jerusalém, para a destruir. Quando estava por destruí-la, o Senhor olhou, mudou de ideia quanto a este mal e disse ao anjo destruidor: — Basta! Retire a sua mão. O Anjo do
16 Dawuda to a ya rate, a naxa Alatala xa malekɛ to, a tixi koore ma, a xa santidɛgɛma baxi a tɛɛ i, a ya rafindixi Darisalamu ma. Dawuda nun forie naxa sunnun donma ragoro e ma, e e yatagi rafelen bɔxi.
16 Davi ergueu os olhos e viu o Anjo do Senhor , que estava entre a terra e o céu, com a espada desembainhada na mão estendida contra Jerusalém. Então Davi e os anciãos, vestidos de pano de saco, se prostraram com o rosto em terra.
17 Dawuda naxa a fala Ala bɛ, «N tan xa mu yaamari ti e xa Isirayila ɲama kɔnti? N tan nan yunubi rabaxi, n tan nan yi fe kobi niyaxi. Ɲama tan munse rabaxi? N Marigi Alatala, i xa n tan nun ma denbaya halaki, i xa i xa ɲama lu naa.»
17 Davi falou para Deus: — Por acaso não fui eu quem mandou contar o povo? Eu é que pequei e fiz esse mal. Mas estas ovelhas o que fizeram? Ah!
18 Alatala xa malekɛ naxa a masen Gadi bɛ a xa a fala Dawuda bɛ, a xa te sɛrɛxɛbade yailande Alatala bɛ Oronan Yebusuka xa lonyi ma.
18 Então o Anjo do Senhor disse a Gade que mandasse Davi edificar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Dawuda naxa te naa alɔ Gadi a fala a bɛ Alatala xili ra ki naxɛ.
19 Davi foi segundo a palavra que Gade havia falado em nome do Senhor .
20 Oronan to nu naa lonyi ma, a mɛngi bɔnbɔfe, a naxa a mafindi, a fa malekɛ to. A tan nun a xa di naanie naxa e nɔxun.
20 Ao voltar-se, Ornã viu o Anjo; e os seus quatro filhos que estavam com ele se esconderam. Ora, Ornã estava debulhando trigo.
21 Na waxati, Dawuda fan nu sigafe Oronan yire. Oronan to a to, a naxa keli lonyi ma, a sa a felen bɔxi ma Dawuda bun ma.
21 Quando Davi estava indo ao encontro de Ornã, este olhou e viu Davi. E, saindo da eira, se inclinou diante de Davi, com o rosto em terra.
22 Dawuda naxa a fala Oronan bɛ, «N wama yi lonyi sarafe i ma, alako n xa sɛrɛxɛbade ti Alatala bɛ. A mati n ma a sare ra, alako fure ɲaaxi xa ɲɔn ɲama ma.»
22 Davi disse a Ornã: — Dê-me este lugar da eira, a fim de edificar nele um altar ao
23 Oronan naxa Dawuda yaabi, «Mangɛ, a tongo. N marigi xa a waxɔnfe raba a ra. N bara yi ningee fan so i yi ra, e xa findi sɛrɛxɛ gan daaxi ra. Yi sarɛtie nɔma gande yege ra, yi mɛngi fan xa findi sɛrɛxɛ ra. N bara yi birin fi i ma.»
23 Então Ornã disse a Davi: — Que o rei, meu senhor, a tome para si e faça dela o que bem quiser. Eis que dou os bois para o holocausto, o debulhador de cereais para a lenha e o trigo para a oferta de cereais; dou tudo.
24 Kɔnɔ mangɛ Dawuda naxa a fala Oronan bɛ, «Ade, n wama a sarafe nɛ kɔbiri ra naxan lanma sɛriyɛ ki ma. N mu se bama sɛrɛxɛ ra Alatala bɛ, naxan findima i tan harige ra. N mu nɔma sɛrɛxɛ gan daaxi bade n mu naxan sare baxi.»
24 Porém o rei Davi disse a Ornã: — Não! Eu vou comprar pelo seu inteiro valor. Porque não tomarei o que é seu para dar ao
25 Na kui Dawuda naxa xɛɛma kilo solofere fi Oronan ma na lonyi xa fe ra.
25 Davi pagou a Ornã por aquele lugar sete quilos e duzentos gramas de ouro.
26 Dawuda naxa sɛrɛxɛbade ti mɛnni Alatala bɛ, a fa sɛrɛxɛ gan daaxi nun xanunteya sɛrɛxɛ ba. A to Alatala maxandi, Alatala naxa a yaabi tɛ ra naxan sinxi sɛrɛxɛbade ma keli koore ma.
26 Edificou ali um altar ao Senhor , ofereceu nele holocaustos e sacrifícios pacíficos e invocou o Senhor , que lhe respondeu com fogo do céu sobre o altar do holocausto.
27 Na tɛmui Alatala naxa wɔyɛn malekɛ bɛ, a fa santidɛgɛma raso a tɛɛ i.
27 O Senhor deu ordem ao Anjo, e ele meteu a sua espada na bainha.
28 Dawuda nu sɛrɛxɛ bama Oronan Yebusuka xa lonyi nan ma sɔnɔn, barima a nu bara a kolon a Alatala a yaabima mɛnni nɛ.
28 Naquele tempo, ao ver que o Senhor lhe havia respondido na eira de Ornã, o jebuseu, Davi ofereceu sacrifícios ali.
29 Alatala xa hɔrɔmɔlingira, Annabi Munsa naxan yailan gbengberenyi ma, a nun sɛrɛxɛbade sɛrɛxɛ gan daaxi bama dɛnnaxɛ, nee nu na yire itexi nde nɛ Gabayon na waxati.
29 Porque naquele tempo o tabernáculo do Senhor , que Moisés havia feito no deserto, e o altar do holocausto estavam no lugar alto de Gibeão.
30 Kɔnɔ Dawuda mu nu nɔma sode naa, a xa wɔyɛn Ala ra, barima a nu hɛnmɛxi Alatala xa malekɛ xa santidɛgɛma ra.
30 Davi não podia ir até lá para consultar a Deus, porque estava com medo da espada do Anjo do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.