1 Crônicas 17

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dawuda to gɛ sabatide a xa banxi nɛɛnɛ kui, a naxa a fala Annabi Natan bɛ, «I bara a to, n na banxi tofanyi nan kui naxan yailanxi sɛdiri wuri ra, kɔnɔ Alatala xa saatɛ kankira tan na kiri banxi nan kui.»
1 Quando Davi se instalou em sua casa, disse ao profeta Natã: Eis que moro numa casa de cedro e a arca da aliança do Senhor está debaixo de uma tenda.
2 Annabi Natan naxa Dawuda yaabi, «I xa i waxɔnfe raba, barima wo nun Ala na a ra.»
2 Natã respondeu: Faze o que teu coração te sugere, porque Deus está contigo.
3 Na kɔɛ ra, Ala naxa a masen Annabi Natan bɛ,
3 Mas, na noite seguinte, a palavra de Deus foi dirigida a Natã, nestes termos:
4 «Sa a fala n ma konyi Dawuda bɛ Alatala xa masenyi nan ya, ‹I tan mu banxi tima n bɛ n luma dɛnnaxɛ.
4 Vai e dize a Davi, meu servo: Eis o que diz o Senhor: Não és tu que me construirás a casa em que habitarei.
5 Kabi n Isirayila ramini Misira bɔxi kui han to, n na kiri banxi nan kui. Banxi gbɛtɛ yo mu nu na n yi ra.
5 Nunca habitei numa casa, desde o dia em que fiz sair Israel do Egito até hoje, mas tenho estado de tenda em tenda, de morada em morada.
6 Muxu nun Isirayila xa ɲɛrɛ kui, n mu a fala n ma ɲama xa yarerati yo bɛ, n naxee sugandi e xa mɛɛni n ma ɲama ma, e xa banxi sɛdiri wuri daaxi ti n bɛ.›
6 Durante todo o tempo em que viajei com todo o Israel, jamais propus esta questão a algum dos juízes de Israel, aos quais encarregara de apascentar meu povo: Por que não me edificais uma casa de cedro?
7 Yakɔsi i xa a masen n ma konyi Dawuda bɛ, ‹Mangɛ Alatala xa masenyi nan ya: I nu na gɔɔrɛ nɛ xuruse kantade, n naxa i findi n ma ɲama Isirayila xa mangɛ ra.
7 Agora dirás a meu servo Davi: Eis o que diz o Senhor dos exércitos: Eu te tirei dos campos de pastagens e do pastoreio das ovelhas, para seres o chefe de meu povo de Israel;
8 I nu sigama dɛnnaxɛ birin won birin nan nu a ra, n naxa i yaxuie halaki i ya ra, n naxa i xili rate alɔ mixi binye naxee na bɔxi fari.
8 em toda parte a que foste, estive contigo, exterminei diante de ti teus inimigos e dei-te um nome igual ao dos grandes da terra.
9 N bara yire nde sugandi n ma ɲama Isirayila bɛ e sabatima dɛnnaxɛ, alako e naxa gaaxu sɔnɔn, tinxintaree xa e lu naa.
9 Dei um lugar a meu povo de Israel, e o fixei. Ele está estabelecido, e não será mais inquietado, e os iníquos não mais o oprimirão, como outrora,
10 N e malima nɛ alɔ n a raba ki naxɛ n to kiitisae dɔxɔ n ma ɲama Isirayila xun ma. N man na rabama i tan fan bɛ, i xa ti i yaxuie fari. N tan Alatala fama nɛ sɛnbɛ fide i ma a nun i xabilɛ birin.
10 como nos dias em que estabeleci juízes sobre Israel, meu povo. Humilhei todos os teus inimigos. Eu te anuncio que o Senhor há de fundar para ti uma casa.
11 I xa duniɲɛigiri na kamali tɛmui naxɛ, i naxa gbilen i benbae yire, n mɛɛnima nɛ i xa die ma. N keren sugandima nɛ, a xa findi mangɛ ra i ɲɔxɔɛ ra.
11 Quando teus dias se acabarem e tiveres ido juntar-te a teus pais, levantarei tua posteridade após ti, num de teus filhos, e firmarei seu reino.
12 Na kanyi nan fama hɔrɔmɔbanxi tide n bɛ. N a rasabatima mangɛya kui, alako a xa bu abadan.
12 É ele que me construirá uma casa e firmarei seu trono para sempre.
13 N findima a baba nan na, a tan fan findima n ma di nan na. N ma fonisireya mu bama a yi ra alɔ n a ba ki naxɛ mangɛ singe yi ra.
13 Serei para ele um pai, e ele será para mim um filho; e nunca retirarei dele o meu favor como retirei daquele que reinou antes de ti.
14 N a findima n ma ɲama xa mangɛ nan na, a xa mangɛya mu kanama abadan.›»
14 Eu o estabelecerei na minha casa e no meu reino para sempre, e seu trono será firme por todos os séculos.
15 Annabi Natan naxa Ala xa masenyi ti Dawuda bɛ alɔ Ala a masenxi a bɛ ki naxɛ.
15 Natã referiu a Davi todas as palavras que tinha ouvido em visão.
16 Na xanbi mangɛ Dawuda naxa siga, a sa a yɛtɛ dɛntɛgɛ Marigi Alatala bɛ, a a fala, «N Marigi Alatala, nde na n tan na a nun n ma denbaya ra naxan a niyama i xa yi natɛ mɔɔli tongo muxu bɛ?
16 Então Davi foi e se apresentou diante do Senhor e disse: Quem sou eu, Senhor Deus, e que é minha casa, para que me façais chegar ao que sou?
17 N Marigi Ala, i naxan falaxi i xa konyi xa denbaya xa fe ra, fe xuri mu a ra de! N Marigi Alatala i bara hinnɛ n na alɔ mixi xungbe.
17 E é ainda pouco a vossos olhos, ó Deus! Falastes da casa de vosso servo para os tempos longínquos, e olhastes para mim como a um homem de alta dignidade, ó Senhor Deus.
18 N tan Dawuda, n nɔma munse falade i bɛ yi xunnakeli xa fe ra i naxan fixi i xa konyi ma? I i xa konyi kolon.
18 Que mais poder-vos-ia dizer Davi sobre a honra que fazeis ao vosso servo? Vós conheceis o vosso servo.
19 Marigi Alatala, i bara yi natɛ tongo n bɛ i xa xanunteya xa fe ra alako duniɲa xa i sɛnbɛ kolon.»
19 Senhor, é por causa de vosso servo e segundo o impulso de vosso coração que executastes todas estas grandes coisas para lhas revelar.
20 «Alatala, i maniyɛ mu na, ala gbɛtɛ mu na ba i tan na. Muxu bara na kolon.
20 Senhor, ninguém é semelhante a vós, e, conforme tudo que ouvimos dizer, não há outro Deus além de vós.
21 Si gbɛtɛ na duniɲa naxan luma alɔ Isirayila naxan Marigi a raminixi konyiya kui, a a findi a xa ɲama ra? I bara kaabanakoe raba, fe magaaxuxie. I bara sie keri i xa ɲama ya ra, i naxan naminixi Misira bɔxi ra, alako i xili xa kolon.
21 Há sobre a terra outra nação comparável ao nosso povo de Israel, o qual seu Deus veio redimir para dele fazer seu povo, para vos fazer célebre, por meio de milagres e prodígios, repelindo nações diante de vosso povo que redimistes do Egito?
22 Marigi Alatala, i bara a ragiri Isirayila xa findi i xa ɲama ra, i fan bara findi e Marigi Ala ra. Na mu kanama abadan.»
22 De Israel, fizestes vosso povo para sempre, e vós, Senhor, tornastes-vos seu Deus.
23 «Marigi Alatala, i xa masenyi i xa konyi nun a xa denbaya xa fe ra, na xa kamali. I naxan fala, yandi i xa na ragiri.
23 E agora, Senhor, possa a palavra que pronunciastes acerca de vosso servo e de sua casa subsistir eternamente! Fazei como o dissestes.
24 I xa na ragiri alako i xili xa gbo tɛmui birin. Duniɲa xa a fala, ‹Mangɛ Alatala, Isirayila Marigi Ala nan a ra.› I xa konyi Dawuda, nun a xa denbaya, i xa mɛɛni e ma abadan.
24 Que ela subsista; então vosso nome será eternamente exaltado e dir-se-á: o Senhor dos exércitos é o Deus de Israel; é um Deus para Israel. E que seja sólida diante de vós a casa de vosso servo Davi.
25 N Marigi Ala, i bara i ɲanige masen i xa konyi bɛ a falafe ra i xa a xa denbaya xun nakeli. Na na a ra i xa konyi bara limaniya i maxandife ra.
25 Porque fostes vós mesmo, ó meu Deus, que revelastes a vosso servo que lhe constituiríeis uma casa; eis por que vosso servo ousa dirigir-vos esta prece.
26 Alatala, i tan nan na Ala ra. I bara yi masenyi fanyi ti i xa konyi bɛ.
26 Agora, Senhor, vós sois Deus, e dissestes a vosso servo essa palavra agradável.
27 I bara wa i xa konyi xa denbaya barakafe, alako a xa balo i ya i abadan. Alatala barakɛ sama naxan ma, na barakɛ mu bama a yi ra abadan.»
27 Dignai-vos, portanto, abençoar a casa de vosso servo, para que ela subsista perpetuamente diante de vós; porque, o que abençoais, Senhor, é para sempre bendito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.