Atos 7

sur (SUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pris ɗeɗes met jir nǝ wur tal pǝ Stivin nǝnee, <<Mbii ɗe moo sat nkaa gha sǝ, mo azeen aa?>>
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Yaksǝ Stivin lap nǝnee, <<Ɗyemnaa mo, kǝ puun mo, wu lekom, kǝn nwun kǝlǝng mbii ɗe an mbǝ sat nǝ ɗi. Gyet Naan Ɗehai wur woo shin fin mpuun fun Abraham, ɓǝ wur kutɗi nyil mMesopotamiya, akuɗang wur dǝm tong nɗǝǝn yil nHaran.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Naan sat nwur nǝnee, <A yool a yit yil fwaa, kǝ ɗang fwaa mo zak, kǝn nghan dǝm ɗi mmee yil ɗe an mbǝ kám nǝ ngha.>
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Abraham yool yit yil nen Kaldiya mo, kǝn wur dǝm tong ɗi nɗǝǝn yil nHaran. Aɓwoon ɗe puun Abraham muut nyil nHaran, ɓǝ Naan jì kǝ Abraham nɗǝǝn yil ɗesǝ, ɗe wuu tong nɗǝǝn nǝ yaksǝ.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Ɗangɓǝ baa Naan shin rep pak yil nǝ Abraham, mbǝkǝ nǝ ɗee ɗi a mǝ káa wur, koo kaa mang shii mǝndong sǝ kas. Jir kǝsǝ, ɓǝ Naan cweerpwoo Abraham nǝ, wur mbǝ shin yil nǝ Abraham, kǝ nǝ ɗee a mbii sekop wur, dǝm wul kǝ ɗang wur ɗe mon njì mɓwoon wur zak. Koo ɗe gyet mɓít mǝnǝ, ɓǝ baa Abraham kǝ mee làa kas aku.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Gyet Naan sat zak nǝnee, <Dang Abraham mon mbǝ ɗee a mǝzep mo nɗǝǝn mee yil ɗecì. Nenyil mǝnǝ mon nle kǝ mmo cìn ɗak laatong zak, kǝ mon nle mmo ɗee a kǝrem mo, mbǝ ɓit kambil feer.>
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Naan wur baa sat ɗyikye zak nǝnee, <An mbǝ tokɗyeel nnen ɗe mo le mo ɗee a kǝrem, ɗang aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ an mbǝ pwat kǝ mo aku mɓut yil mǝnǝ, mbǝkǝ mmo jì seyil ɗi nghan nɗǝǝn pee ɗesǝ.>
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Naan sat Abraham can-can, kǝ nǝ ɗee a Sǝmpwoo (alaama) mǝ pwoo ɗe Naan kǝ ten cweer nAbraham shi toom. Mbǝ mǝnǝ kaaɗe Abraham làa Aizik, ɓǝ wur can ɗyem fin nǝ nkaa puus nɗepwookun. Aizik can làa wur Jekop a kǝsǝ zak, kǝ Jekop can jep fin mo, ɗe mo a puun fun ɗe kaapaat baavǝl sǝ mo a kǝsǝ zak.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 <<Puun fun ɗesǝ mo, mo cìn zuur kǝ Josep, yaksǝ mo seet kǝ wur sham nyil Ijip koo kǝrem sǝ. Ɗangɓe Naan ɗi ashak kǝ wur.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Naan ɓam Josef mɓut jeel ɗe mo taa nkaa wur jir. Naan shin ɗeret nJosep, kǝ manshii mǝ cìn mbii ntoom Feero, mishkoom Ijip, ɗe nǝ le nwur ɗen Josep a ɗeɗes nkaa yil Ijip, kǝ nkaa lu fin zak.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Mee neen ɗeɗes taa nyil Ijip jir, kǝ yil nKeenan ɗe nǝ jì kǝ jeel ɗeɗes hakyeng, ɗe le baa puun fun mo kat mbiise kas.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 kaaɗe Jekop kǝlǝng nǝ, mbiise ɗi nyil Ijip, ɓǝ wur shee lep puun fun mo sham nyil Ijip nǝ.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 A nɗǝǝn sham mo nɗevǝl nyil Ijip nǝ, ɗang Josef woo shin nɗyemnǝǝn fin mo. A mpeemǝnǝ, ɓǝ Feero man ɗang mǝ Josep mo jir.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ Josep lep kǝ mmo kàa pet puun fin Jekop kǝ nen wur mo jir. Nen ɗe mo pet mo shin sham nyil Ijip nǝ jir, mo wul laarpwoovǝl baapaat.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Nǝ le ɗang Jekop sham nyil Ijip, ɓǝ wur sham muut a nyil mǝnǝ, kǝzak puun fun mo jì murep a nyil Ijip zak.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Yaksǝ mo kok kúm mo mo kàa kǝ mo nyil nShekem, mbǝkǝ mo wum mo ɗi nɗǝǝn kǝcir ɗe gyet Abraham kǝ seet shi azurfa mo, nsar jep Hamor mo.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 kaaɗe pee nǝ wul kus, mbǝkǝ nNaan gam mbii ɗe gyet wur kǝ ten cweer Abraham, ɓǝ nen fun mo kǝ ɓul ɗes nɗǝǝn yil Ijip nǝ hakyeng.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Nen Ijip mo lep mee mishkoom ɗepwoo nyil Ijip, ɗe baa wur man mee pwoo nkaa Josep kas.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Mishkoom ɗesǝ wur gwam puun fun mo, ɗang wur shin jeel mpuun fun mo, wur le kǝ mpuun fun mo fwo jep fur mo mbǝkǝ mmo murep ɗi.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 A nɗǝǝn ɓit mǝnǝ, ɓǝ mo làa Mosis. Gyet Mosis a mee làa ɗeret naa zam. Puun wur mo kyeer wur nɗǝǝn lu mbǝ tar kun.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Ɗang kaaɗe mo put dǝm le wur a tǝleng, ɓǝ reep Feero mang Mosis ɗyel, kǝ nwar kyeer wur koo làa fer sǝ.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Mo kám man mǝ nen Ijip mo mMosis jir, yaksǝ wur yool ɗee a mee ngwe ɗeɗes nɗǝǝn mbii ɗewur sat mo, kǝ mbii ɗewur cìn mo zak.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 <<Kaaɗe Mosis wul ɓit mo laarfeer, ɓǝ wur pan mputuup fin mbǝ dǝm naa ɗyemnǝǝn fin nen Isreil mo.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Yaksǝ wur táa naa mee ngu Ijip nkaa shinjeel mmee ngu Isreil. Ɓǝ Mosis dǝm ɓam ngu Isreil nǝ, kǝ nwur lap ɗi ngwar nǝ. Yaksǝ Mosis tu ngu Ijip nǝ.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Mosis pan nǝ, nen fin mo mmanshii mǝnǝ nǝ, Naan mbǝ ɓam mo a shi sar fin. Ɗang baa mo manshii nǝ kas.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Daar nǝ, ɓǝ Mosis kat mee nen Isreil mo vǝl, pǝ lek nshak. Yaksǝ wur reɓet ɓen mo, kǝ wur sat mmo nǝnee, <Daa mo, wun a ɗyemnǝǝnshak, a mii le ɗang wuu lek nshak yii?>
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Ɗangɓǝ gwar ɗewur nkaa shinjeel ngǝnǝǝn nǝ, bet Mosis shin baa aku, kǝ nwur sat mMosis nǝnee, <A wii le gha a mishkoom kǝ ngutokɗyeel nkaa mun ii?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Aa reɓet tu wen a kaaɗe doon a tu ngu Ijip sǝ mee?>
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Kaaɗe Mosis kǝlǝng pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur su ar yil Ijip, kǝ nwur dǝm tong ɗi nyil mMidiyan, koo mǝzep sǝ. A nɗǝǝn yil mMidiyan nǝ, ɓǝ Mosis làa jep ɗemish mo vǝl.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 <<Aɓwoon ɓit mo laarfeer, ɓǝ mee ngulep mǝ Naan jì woo shin mMosis, shi mbǝlem wus nkaa mee laalǝǝt a yil kus kǝ zuul Sinai.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Kaaɗe Mosis naa wus nǝ, ɓǝ nǝ aapwoo nwur, ɓǝ wur gyes dǝm ɗi kus rep laalǝǝt nǝ, mbǝkǝ nwur naa ɗi rǝrret, ɓǝ wur kǝlǝng ɗoo mǝ Daa, nǝnee,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 <A an a Naan mǝ puun fwaa mo, Naan mǝ Abraham, kǝ mǝ Aizik, kǝ mǝ Jekop.> Yaksǝ Mosis ɗaar, mbǝɗe kǝǝrmuut fes yaa wur zam, baa wur katɓal ɗewur mbǝ mak naa wus nǝ kas.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Daa Naan sat mMosis nǝnee, <A shwat kwoopshi ɗe mon nshii fwaa, mbǝɗe pee ɗe aa ɗar ɗi yaksǝ, nǝ a pee ɗeɓang.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Azeen-zeen, an kǝn naajeel nen fen ɗe mon nyil Ijip, kǝn kǝlǝng gwan mo mo. Mbǝmǝnǝ kǝn sham, mbǝkǝ nghan ɓam mo ɗi zak. Mbǝ mǝnǝ, a jì kǝ nghan lep gha shindǝm nyil Ijip.>
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 <<Gyet nen Isreil mo cii Mosis, ɓǝ gyet mo sat nǝnee, <A wii le gha a mishkoom kǝ ngutokɗyeel nkaa mun yii?> A Mosis a ngwe ɗe gyet Naan lep wur, mbǝkǝ nwur ɗee a Taakyeen kǝ Nguɓam mǝ nen Isreil mo shi ɓam mǝ ngulep mǝ Naan ɗe gyet wur woo shin mMosis nɗǝǝn rep laalǝǝt a yil sǝ.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 A Mosis put kǝ nen Isreil mo nɗǝǝn yil Ijip, kǝzak gyet wur cìn mbii lukshik mo, kǝ mbii aapwoo mo nɗǝǝn yil Ijip nǝ, kǝ nɗǝǝn Am kuur Ɗenaat, kǝ a naaryil, mbǝ ɓit mo laarfeer zak.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 <<Gyet a Mosis sat nnen Isreil mo nǝnee, <Naan mbǝ yool lep mee ngusat pwoo Naan nwun, koo an sǝ, mɓut nnen fuu mo.>
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Gyet Mosis ɗi ashak kǝ kuur nen Isreil mo a naaryil, ashak kǝ puun fun mo, kǝ ngulep mǝ Naan ɗe gyet wur leshap kǝ Mosis nkaa nzuul Sinai. A mbǝɗe gyet Mosis kǝ kǝlǝngkar mǝ seen pǝ Naan ɗi shin mmun.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 <<Ɗangɓe gyet puun fun mo cii cìn mbii ɗe Mosis sat, kǝzak mo toklong shi Mosis, kǝ mo le mputuup fur mo mbǝ waa baa dǝm Ijip.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Mo sat Eeron nǝnee, <A kǝlem pak naan mo mmun, ɗe mon ntaa mmun akyeen. Mbǝɗǝ baa mu man mbii ɗe nǝ kat Mosis ɗe gyet wur put kǝ mun nɗǝǝn nyil Ijip kas.>
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 A nɗǝǝn meeteer mǝnǝ mo, ɓǝ mo kǝlem mee laanǝng kǝ nǝ ɗee mmo, koo mee naan sǝ. Mo jì kǝ mbiizuum mo laanǝng nǝ, yaksǝ mo serǝɓet mǝ retnyit mbǝ naan ɗe mo kǝlem shi sar fur mo.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Mbǝ mǝnǝ ɓǝ Naan cǝǝr kǝɓwoon mmo, kǝzak wur le kǝ mmo seyil ɗi nzar mo, kǝ mbii ɗe aɗeng mo. Kaaɗe mo kǝ ten ran nɗǝǝn ɓǝǝt-haal mǝ nensatpwoo kǝ Naan mo nǝnee, <Wun nen Isreil mo, nɗǝǝn ɓit ɗelaarfeer sǝ mo a naaryil, ɓǝ baa gyet wu saa long mo, kǝ wus mbiizuum mo, a mbǝ an kas.
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Ɗang gyet wuu mang a Tent mǝ kùm Molek, wu mwaan kǝ nǝ, kǝ zar mǝ kùm fuu Refan. Wu kǝlem mbii ɗesǝ mo, mbǝkǝ nwun seyil ɗi mmo. Mbǝ mǝnǝ, ɓǝ an mbǝ le kǝ mmo dǝm kǝ wun jong-jong, ɗe dǝm ɗel yil ɗe aɓwoon mBabilon.>
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 <<Gyet puun fun mo kǝ Tent mǝ langtǝng nǝ, Naan ɗi ashak kǝ mo a naaryil. Mo ɗak Tent mǝnǝ a nciit-nciit kǝ ɗe Naan shin mMosis naa. Mosis sat mmo tap ɗak a kǝsǝ zak.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ puunkaam fun mo lap Tent mǝnǝ pǝ puun fur mo kǝ mmo mang Bìt mǝ Daa nǝ pan kaaɗe mo ɗel ashak kǝ Joshuwa nɗǝǝn yil ɗe Naan shin mmo. Naan ceen nenyil mǝnǝ mo, ɗe baa mo a nen Yahudi mo kas, a yit puun fun mo. Tent mǝnǝ war ɗi jì wul mɓít mǝ Devit.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Devit kat ɗeret ntoom Naan, wur ɗang, mbǝkǝ nwur ɗyik mee peetong ɗi nNaan mǝ Jekop.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Ɗangɓe a Solomon yool ɗyiklu Naan nǝ.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Jir kǝsǝ, ɓǝ baa Daa Naan Ɗehai kǝ tong a nɗǝǝn lu ɗe gurum mo ɗyik kas. Pwoo ɗesǝ nǝ nciit kǝ pwoo ɗe gyet ngusatpwoo Naan ten sat nǝnee,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 <Naan sat nǝ, ɗengnaan nǝ a peetong fen, kǝ yil ɗesǝ nǝ a pee leshii fen zak. Wun nɗyik a mee lu ɗǝɗang nghan yii? Peeɗe an nnookɗi a nii?
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Baa a sar fen le mbii ɗesǝ mo jir kas aa?>
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 <<Wun nencinshik mo, ɗe pǝtuup fuu mo ɗee a koo mǝ nenkum mo sǝ. Wuu ɗee a komjoor mo mbǝ cíikǝlǝngpwoo mǝ Naan, kǝzak wu cii Riin Ɗeɓang shidaar-shidaar, kaaɗe gyet puun fuu mo kǝ cìn sǝ. Mbǝmǝnǝ wun a koo puun fuu mo gyet sǝ zak.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Gyet puun fuu mo shínjeel nnenkop pwoo Naan mo jir. Gyet mo twe nen ɗe moo leshap nkaa jì Ngwe ɗe ndǝre sǝ, ɗe yaksǝ ɓǝ a wun seet wur, ɗang a wun, wu tu wur zak.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 A wun a nen ɗe wu lap Wàar mǝ Naan ɗewur shin nwun nsar nenlep mǝ Naan mo, ɗang baa wu cìn mbii ɗe Wàar nǝ mo sat kas.>>
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Kaaɗe nenɓeetpwoo nǝ mo kǝlǝng pwoo ɗe Stivin sat mmo, ɓǝ nǝ láa mmo mɓut ɗes hakyeng, yaksǝ mo ǝrep sar fur mo mbǝ tuup.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Mbǝɗǝ Stivin gam kǝ Riin Ɗeɓang, ɓǝ wur naapee kaa aɗeng, ɓǝ wur naa Ɗehai mǝ Naan, kǝ Daa Jesu kǝ ɗar nsarse kǝ Naan zak.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ɓǝ Stivin sat nǝnee, <<Wu naa mo wang ɗengnaan, kǝzak Làa kǝ Gurum kǝ ɗar nsarse mǝ Naan.>>
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Ɗangɓe gurum nǝ mo lep or shi ɗoo ɗeɗes, kǝ mmo duur kom fur mo shi sar fur mo, ɓǝ mo yool su jì taa nkaa Stivin.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Mo dul wur put mɓwoon pee nkaam nǝ, ɓǝ mo car wur shi gyǝk ɓǝ wur muut. Nen ɗe mo car Stivin nǝ mo, shwat nlǝr fur mo, mo le pǝ mee zǝlang ɗe moo pet sǝm wur a Sool.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Kaaɗe mon nkaa car Stivin, ɓǝ wur nkaa ɗangnaan nǝnee, <<Daa Jesu, a lap seen fen.>>
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Yaksǝ wur kurum mfurum, ɓǝ wur petpee shi ɗoo ɗeɗes nǝnee, <<Daa Naan, a fwoo shikbish ɗesǝ nǝ mmo.>> Kaaɗe wur sat pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur muut.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.