Atos 12

sur (SUR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nɗǝǝn teer mǝnǝ mo, ɓǝ mishkoom Herot ɗoom shinjeel ɓaanɓaan nkaa pak nenseet nɗang Jesu nǝ mo.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Wur tu Jemis, ɗyemnǝǝn mǝ Joon shi kwai.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Kaaɗe mishkoom Herot naa muut mǝ Jemis nǝ ret nnen Yahudi mon nyit, ɓǝ wur waa cin shin yaa Pita zak. Ɗesǝ nǝ ɗen a nciit kǝ ɗe mo kǝ se mbiise retnyit mǝ gilaas ɗe baa nǝ kǝ yist kas
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Kaaɗe Herot yaa Pita, ɓǝ wur le wur nɗǝǝn lushoot, nsar shiitoon mo kaapaat baapeemee, mbǝkǝ mmo tap wur ɗe rǝrret. Herot kǝ lepan nǝ, ɗyin mbǝ put kǝ Pita ntoom gurum mo aɓwoon mǝ retnyit nǝ mɓekǝ tok ɗiyeel.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Kaaɗe Pita ɗi a ɓuɓwoot nɗǝǝn lushoot nǝ, ɓǝ nenseet nɗang Jesu mon nkaa ɗangnaan hakyeng, mbǝ wur.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ɗangɓǝ mpar, ɗe daar ɓǝ Herot wur lepan mbǝ put kǝ Pita, mbǝkǝ nwur shinjeel ɗi nwur. Ɓǝ Pita nsaam nnaar shiitoon mo vǝl. Mo ɓwoot wur shi shoolbǝring mo vǝl. Nentappee mo ɗe mpwoo lushoot nǝ, mon nkaa tappee rǝrret.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Yaksǝ ngulep mǝ Daa jì ɗar pǝ Pita ɗi, ɓǝ peeɓang nǝ ɓangpee nɗǝǝn lu nǝ. Ngulep mǝ Daa cut Pita nkwoop, wur mii Pita, ɓǝ wur sat nǝnee, <<A yool nkyen>> Yaksǝ shoolbǝring ɗe mo nsar wur mo ɗong nyil.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Ngulep nǝ sat nwur nǝnee, <<A lep lee fwaa, kǝzak a jwal kwoopshi fwaa mo.>> Ɓǝ Pita wur cìn mbii ɗe ngulep nǝ sat. Ngulep nǝ sat nwur zak nǝnee, <<A sǝp mbiisǝp fwaa. A jì nɗang an.>>
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Pita put dǝm nɗang ngulep nǝ. Baa wur man nǝ, mbii ɗe ngulep nǝ cìn nǝ azeen kas. Mbǝɗǝ wur pan nǝ ɗyin a nsuun.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Kaaɗe mo ɗel nentappee ɗenshee mo, kǝ ɗevǝl mo, ɓǝ mo jì wul mpwoo lu ɗe mo ɗak a shi shool, ɗe nii naa nkwoop pee nkaam, ɓǝ pwoo lu mǝnǝ wang shikáa fer. Ɓǝ mo pwat, mo yaa ar ɗemǝndong. Ɓǝ nnen mman, ɓǝ ngulep nǝ wur yit Pita mbǝshin.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Kaaɗe Pita kǝ winshin mɓut mbii ɗe nǝ cìn, ɓǝ wur sat nǝnee, <<Yaksǝ, wen mman azeen-zeen nǝ, a Daa lep ngulep fin, mbǝkǝ nwur jì ɓam an ɗi nsar Herot, kǝ mbii ɗe nen Yahudi mon nkaa lepyit nǝ, nǝn ncìn.>>
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Kaaɗe wur winshin mɓut nǝ a kǝsǝ, ɓǝ wur dǝm nlu Meeri nǝǝn Joon, ɗe moo pet wur a Maak zak. A pee ɗe gurum mo kǝ kuur ɗi ɗes, kǝ mo nkaa ɗangnaan ɗi.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Kaaɗe Pita ɓwap pwoo lu, ɓǝ mee laareep ɗe mo kǝ pet sǝm war a Roda, war jì mbǝ wang pwoo lu nǝ.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Kaaɗe war kǝlǝng ɗoo nǝ a mǝ Pita, ɓǝ baa war wang pwoo lu nǝ kas mbǝ retnyit. Ɗangɓe war waa cin shin, kǝ nwar sat nnen ɗe mo nɗǝǝn lu nǝ, Pita kǝ ɗar a tool mpwoo lu nǝ.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Mo sat nwar nǝnee, <<Yii tǝttar aa?>> Ɗangɓe war sat nǝ, tǝng a Pita azeen-zeen. Yaksǝ mo sat nǝnee, <<A ngulep wur.>>
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Ɗangɓe Pita naa a mɓwap pwoo lu nǝ ɗak, ɓǝ kaaɗe mo wang pwoo lu nǝ, ɓǝ mo naa a Pita azeen-zeen, ɓǝ nǝ aapwoo mmo zam.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ɗangɓe Pita ɗǝk sar mmo, mbǝkǝ mmo ɗok tǝtǝk. Ɓǝ wur yakshii nǝ mmo, kaaɗe Daa put kǝ ɗyin nɗǝǝn lushoot nǝ. Wur sat mmo zak nǝnee, <<Wu satpwoo ɗesǝ nǝ nJemis, kǝ koor nen shinzeen nǝ mo zak.>> Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ Pita yool dǝm mmee pee ɗecì.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Kaaɗe ɓitmang, ɓǝ mee ɓǝlep ɗeɗes yool nnaar shiitoon ɗe mo kǝ tap Pita nɗǝǝn lushoot nǝ, mbǝɗe baa mo man mbii ɗe nǝ cìn Pita kas.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Herot kǝ le kǝ mmo dǝm yappee ɗe Pita dǝm ɗi, ɓǝ baa mo dǝm kat wur kas. Herot tal pǝ shiitoon nǝ mo rǝrret, ɓǝ wur le kǝ mmo twe mo ɗi. Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ Herot yool yit yil nJudiya, kǝ nwur dǝm ɗi nyil nSizariya, ɓǝ wur dǝm cìn mee rep teer mo ɗe mpee mǝnǝ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herot langtuup kǝ nen Taya mo, kǝ nen Saidon mo hakyeng. Aasǝ ɓǝ mo ɓalkaa fur mo ashak, mbǝkǝ mmo dǝm naa wur ɗi. Mo shee yap ar ɗe mon ndǝm naa Herot a pǝ Blastus ɗi, ɗewur a ngwe ɗeɗes nkaa lu mishkoom nǝ. Yaksǝ mo dǝm pǝ Herot ɗi, ɓǝ mo ɗang pǝ wur, kǝ mmo kat tongriyang ɗi pǝ mishkoom, mbǝɗe yil mo nii kat mbiise a nɗǝǝn yil mishkoom nǝ.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Kaaɗe puus ɗe mo kǝ le nǝ wul, ɓǝ Herot tap jwal lee fin ɗe mǝ mishkoom, wur tap tong nkaa mbii tong mǝ ɗeɗes fin, ɓǝ wur leshap nnen nǝ mo.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Nen nǝ mo le or, ɗang mo sat nǝnee, <<Ɗesǝ nǝ a ɗoo mǝ mee naan baa a mǝ gurum kas.>>
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Nnen mman, ɓǝ mee ngulep mǝ Daa Naan cut Herot, mbǝɗe baa wur shin ɗeɗes nNaan kas. Ɓǝ yaksǝ nyet mo se Herot ɓǝ wur muut.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Gurum mo ɗes mo kǝlǝng pwoo mǝ Naan, ɓǝ mo shinzeen, ɓǝ pwoo mǝ Naan nǝ dǝm shipee-shipee zak.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Kaaɗe Barnabas kǝ Sool mo kyes ɗak fur, ɓǝ mo baaji nJerusalem ashak kǝ Joon ɗe mo kǝ pet wur a Maak.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.