Atos 14
E Nut Ka Meer Mang Ka Mokpom To A Gunngar (SUA) vs ARIB
1 To gi enang tok kat e Pol kre Barnabas nginta vle kun mIkoniam he kanko kvaik kun mnam o Yuda ngarta rek to kam rere mnam kmikkiem enang ko nginm kaeharom tok. Ko tok nginm smia rere mnam o mia he nginaro rhek ngat konget ngaro vurkul he o Yuda kar o vrong rhek kavurgem ngat kle kor mnam nginaro rhek to kmokpom kre Yesus gi enang endruk ko mAntiok kun mnam a mhe to e Pisidia ko ngat kor mnam mar mang e Yesus he kmokpom kar ko kat. Nginma rere mnam mar tok,
1 Em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão tanto de judeus como de gregos.
2 vanangko o Yuda akuruk, endruk ngama keyang nginaro rhek he lua svil kmor mnam mar mang e Yesus ngama kering o vrong rhek ngaro papat va kaenpgam mar kam sir malngaeng e Pol min.
2 Mas os judeus incrédulos excitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 He ekam tok, e Pol kre Barnabas nginta vle lhok ko kmar kam rere lserppak ngang ngar mang Ngoldaip. He Ngoldaip tkaen a serppak kun mnam min he tkut kaeharom o ngaelmir ruk lserpgue va o reha ruk ngma sor kmar ko maktiegom min kmenserpgam nginaro rhek ruk mang ka mamrung.
3 Eles, entretanto, se demoraram ali por muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Kmikkiem enang tok, o mia kun mnam a rengmat to, ngata mommenik kmis kim alo ngaiting alomin. Akuruk ngaro papat ngta vat kar o Yuda va akuruk ngaro papat ngat kle kvat kar alo aposel ri e Pol kre Barnabas.
4 E se dividiu o povo da cidade; uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Ngata vle tok, to o vrong rhek akuruk va o Yuda kar ngalmialaol ngta lgem a papat to kam kol a regesal mang ngin kam lalaem min kngam min alo yoror.
5 E, havendo um motim tanto dos gentios como dos judeus, juntamente com as suas autoridades, para os ultrajarem e apedrejarem,
6 — ausente —
6 eles, sabendo-o, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e a região circunvizinha;
7 — ausente —
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Ko tok mListra a mhel langto ta vle. Kalo nhar ngint yor he tlo vrua ngongae hak ko knan tkut kol tok he.
8 Em Listra estava sentado um homem aleijado dos pés, coxo de nascença e que nunca tinha andado.
9 Ta vle ko tok he kngan e Pol ko ta rere kngae, to e Pol kalo keik ngint kaem a mhel to endo, ko tkor mnam en mang e Yesus te, e Yesus tis kam sulgim he kaeharom en kam ya.
9 Este ouvia falar Paulo, que, fitando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 E Pol ta tar tok, to hera reng klik te, “Hop he sim sir.” A gi hi to E Pol ta re tok, a mhel to ther gia hop sir ngatngae to kaelha kam ngongae.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés. E ele saltou, e andava.
11 A mumu ta vokom ko e Pol teharom tok, to o mia ngat kaelha kam vuvui kam rere lLikonia te, “Ennginduk ngoma kemmeng ngin kuon ma volkha ngint kle khortgi mur el min alo mi mhel he kpis mo kmor orom enngindi he.”
11 As multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Ii, ngat vuvui tok, to kle kmon e Barnabas orom e Sus, endo mar mruo ngma kemmeng ka munik. Va e Pol ngte ktua mon orom e Sus kalkayie ka munik to e Hermes ekam ko e Pol tkol a ngaekam to kam rere.
12 A Barnabé chamavam Júpiter e a Paulo, Mercúrio, porque era ele o que dirigia a palavra.
13 Nang e Sus ka rek to a totur, endo lLikonia ngam kaen o nngiar ngang kun mnam, ta vle ko tok kanmok mang a rengmat to endo. To a pris to nam kaeha kun mnam a rek to endo ta ngan ko o mia ngta vui tok, to tle kpis ko va rengmat to endo ka hengor ka ngaegot orom o bulmakau ruk o sital va o msasaen ko en kar a mumu ngata svil kmen o nngiar ngang ngin va enangthe min nginalo Nut ruk ngama totu pmin.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trouxe para as portas touros e grinaldas e, juntamente com as multidões, queria oferecer-lhes sacrifícios.
14 Vanang alo aposel ri e Pol kre Barnabas ngint kol a re mang ngar ko ngat re kmeharom tok, to nginalo ngaung ngint ho mi kut ksir hak. To ngint kle kommen nginalo yet kam khenam te, ngint lua svil mang a keknen to e. Ngint kommen nginalo yet knop, to le ksap kvaik kun mnam a mumu to kvui kam hagam mar te,
14 Quando, porém, os apóstolos Barnabé e Paulo ouviram isto, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 “Ngolmialaol, kman ko mut re kmeharom ti? Muo alo gi vrong mhel enang nguk tok kat. He mot kaol kam havaeng nguk mang a knovvur to orom e Seten ko e Yesus tkir kim he. Mot her kaol tok, kam havaeng nguk kmel mularo yaik ngang o Nut ruk la ppiagar ri ko ngat ho mi lo eveep is hak kam sulgim muk e, nang muk kam kle va khortgi ngok kim E Nut to nma vle ngnik ngnik kam le smia mokpom kar he kaikkiem. Ii, ko her E Nut msim to arhe Endo tkueng a volkha kar a mmie va a mou kar o tgoluk tgus ruk ngta vle kun mnam mar kat.
15 e dizendo: Senhores, por que fazeis estas coisas? Nós também somos homens, de natureza semelhante à vossa, e vos anunciamos o evangelho para que destas práticas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Ii, tiok ta mnang o mia tgus ruk kun mnam o marhok tgus kmikkiem ngaro mur svil mruo,
16 o qual nos tempos passados permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.
17 vanangko tlo gi orim mar ma slommok e. Nove, ko muma vokom En orom a kus ko nam kaerik kan kuon ma volkha ngang nguk va muma vokom orom mularo luteik kat ko En nam kaeharom mar kam ttek kat kmikkiem ngaro maineik. Ii, E Nut nam vua klang nguk mo ol va kpurong a sirei kun mnam mularo vurkul kam khenam ka mamrung ngang nguk tok, muk kam vokom he kam mnor mang.”
17 Contudo não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo-vos de mantimento, e de alegria os vossos corações.
18 E Pol kre Barnabas ngint sia rere lserppak tok, vanangko tmia koppet hak ngang ngin kam hagam a mumu to endo, mar kam or kmen o nngiar ngang ngin. Vanangko ngint ngae khagam mar ge.
18 E dizendo isto, com dificuldade impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Kam ngae, to o Yuda akuruk nkong ngar ko mAntiok va mIkoniam, ngta pagis he krere mnam a mumu kmit mar kam ru kim mar. To ngat kle klalaem e Pol to krasgum ngku mnok ma rengmat ko ngta pat re te, tyor he.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e de Icônio e, havendo persuadido as multidões, apedrejaram a Paulo, e arrastaram-no para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Vanangko e Yesus kalngunes ngta gun kairkleim to ta kta hop kat to her kat kaeknik ngoguon mnam a rengmat to endo. Hop enang ngmo, to en kre Barnabas ngint le kparem a rengmat to endo to le kngae ngogu mDebe.
20 Mas quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte partiu com Barnabé para Derbe.
21 E Pol kre Barnabas nginta vle ku mDebe he khavaeng ngar kat mang a knovvur to orom e Seten ko e Yesus tkir kim. Va nginma rere mnam o mia vang kam mokpom kre Yesus. Ngint eharom tok, to ngint her kaeknik to kaelhapun kta vaik kottek kun mman o rengmat ruk e Listra, e Ikoniam va e Antiok to kun mnam a mhe to e Pisidia.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Ngint kaeknik kmikkiem enang tok, he kaenserpagam e Yesus kalngunes ruk kun mnam kakro ngaomevek ruk kun mnam a rengmat langto langto. Ngint kaenkrovgem mar kam smia mokpom kre Yesus he lo korim ngaro papat ruk kmor mnam mar mang ko nginma havaeng ngar te, “Ngruak matnge vgum o vnek ngarlavurgem na, yek ngruak kle kvaik ku meorom E Nut ka tavgo.”
22 confirmando as almas dos discípulos, exortando-os a perseverarem na fé, dizendo que por muitas tribulações nos é necessário entrar no reino de Deus.
23 Ngint kaenserpagam e Yesus ka ngaomevek langto langto tok, to le kael singni kuon malpgem o mia akuruk kmel a ngaeha to kam nho mang langto langto mnam E Yesus karo ngaomevek ruk mnam a rengmat langto langto ko tok. Ngint kaelel mar knop, to le kpaal kmo ol he kngarkie kmel mar ko maktiegom Ngoldaip va ngat kaurur kim kam sulgim mar.
23 E, havendo-lhes feito eleger anciãos em cada igreja e orado com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 — ausente —
24 Atravessando então a Pisídia, chegaram à Panfília.
25 — ausente —
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Kam ngae, to nginta rum nginaro reha ko mAtalia kat, to ngint hera kar mnam a langail to her kaeknik ngok mAntiok to mnam a mhe to e Siria, ko tok ko e Yesus ka ngaomevek ngata ktar kael min ko maktiegom E Nut ka mamrung, En kam turang ngin orom o reha ruk ngint her gnua rum mar he.
26 E dali navegaram para Antioquia, donde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que acabavam de cumprir.
27 Ngint pis ko mAntiok to kvaeng e Yesus ka ngaomevek ko tok, to her smia havaeng ngar mang o tgoluk ruk E Nut teharom mar ko maktiegom min. Va nginta havaeng ngar mang E Nut ka ngaeha langto kat, endo kam koregot kim o vrong rhek, mar kmor mnam mar mang e Yesus he kmokpom kar kat.
27 Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Va e Pol kre Barnabas ngint her vur kta vle lhok na ko kim e Yesus kalngunes ko mnam a rengmat to endo.
28 E ficaram ali não pouco tempo, com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.