Lucas 19
Satawalese: Pwapwior we e Santus (New Testament) (STW_WBT) vs NAA
1 Jesus a itto noan Jericho iwe ra feffaaeraeg noa.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Eyor erhai soamwoonin rhooan iyoiyon tax itan Zacchaeus, erhai man naiwiis.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Iiy e aekkaegina epwe weri Jesus nge igiwe iiy erhai mwaaen mwittig ese weri Jesus me noan pwuwa we.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Iwe a fattapw noa me mmwaen pwuwa we a noa teeotae wooan efoarh waniwan pwe epwe weri Jesus aan faaeraeg noa me igiwe.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Oatowe Jesus enoa itto pwiuneoi we, enoa fattae a weri Zacchaeus iwe a aengaeni pwe, “Mwetekkaeitiw Zacchaeus pwe ipwe no noan iimw we imwoamw raaeneei.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Zacchaeus a teeo mwetekkaeitiw a itto aewenimmwa Jesus noan aan kker.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Oanongeer aeremas kkewe ra weri minikkewe a rhaepetae aar mwangiuniungiun pwe, “Mwaaen een epwene noa no noan imwaen erhai man monofit!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Zacchaeus a iutae nge a aengaeni Soamwoon pwe, “Soawumwaer! Ngaang ipwene fang esoapw pisaegiy ngaeniir man affayeo, nge ngaere eyor mane i riugiuriug ngaeni nge ipwe aesefaaeni paniuwaen minikkena aan faaen faawu.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Jesus a aengaeni pwe, “Menaw a toori imweei raaeneei, pwe pwan mwaaeneei nge pwan iiy teoteeon Abraham.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Manewe Naiun Aeremas e itto giut nge e itto aemenewaar rhooa mwaenirh noa.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nugunupaen aar aeremas aiussaening minikkeei nge Jesus a soapwei noa aan kkepas nge a fioangei ngaeniir eew fioangon awewe. Igina nge a aekkaerepa noa Jerusalem, nge rhooawe ra niuwaennei pwe miniwe Mweoiun Deus epwene oaropaen pwaeto.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 A iura pwe, “Eno erhai mwaaen taegias epwene noa wooan eew faniuw taaw noa epwene noa no pwe king, nge mwirin a sefaaeneto nee pwugusan.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Weni mmwaen aan epwe noa a faingi fengaenniir rhooan akkiuneo kkewe naiun iwe seig, nge a ngaenneer eew tutuun gold nge a aengaeniir pwe, ‘Oaw giutta ngaere eyor minne oawpwe aemenewa ngaeni minneen igine ipwene noa.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Iwe nge aeremas kkewe naiun nge re oapwuta, iwe ra fangenoa rhooan pweipwogin mwaenieer wooan faniuw we eew pwe, ‘Aemaem aeise tipaeni mwaaen een pwe epwe no pwe aemaem king.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Ra oatonongei mwaaen we pwe king nge a noa sefaaeneto. Iwe rhag nge a akkiuneo rhooan engaang kkewe naiun pwe repwe itto reen pwe epwe pipiiy a ifa nepaen minne ra aemenewa ngaeni senaapiy kkewe.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Iwe egommw a iura pwe, ‘Menap, a seig aan paer noa faiun gold minne iya aemenewa ngaeni iwe efai iwe wo ngaenneaei.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Mwaaen we a iura pwe, ‘Wo igin mwamwaai. Een erhai rhooan akkiuneo we wo igin mwamwaai! Pwonno iga min paerhigerhig mwo nge wo aniugiuniug noan, een wopwene nemaeni seig aepinoamw.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Rhooan akkiuneo we ariiurhaiun a noa itto a iura pwe, ‘Menap, a nimowu aan paer noa faiun gold minne iya aemenewa ngaeni iwe wo ngaenneaei.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Iwe mwaaen we a iura pwe, ‘Een wopwene nemaeni nimowu aepinoamw.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Iwe erhai a noa itto nge a iura pwe, ‘Menap, ieen faiun gold we noawumw i oapa noan eew mengaag.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 I mesagiug pwe iga een erhai mwaaen sosoong. Wo pwigi minikka saapw oamw nge wo giniiy minikka saapw foatogiyoamw.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Mwaaen we a aengaeni pwe, ‘Een erhai rhooan akkiuneo e aenneew! Minikkomwu mwaenioamw nge ipwene oamonofitiug wooan! Wo giuneei pwe ngaang erhai man sosoong, i pwigi mwo nge minikkena saapw aaei nge i giniiy uwaen irae kena ise foatogi.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Iwe meeta rhag wose ngoannong senaapiy we naeyi noan bank reen? Ina nge ipwe pwigi nge epwene yor menewan iga iya sefaaeneto.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 A aengaeniir rhooa kkewe re iu pwe, ‘Pwigi saengi mwaaen mwuun faiun gold na nge oawwa ngaenneei mwaaen we seig naiun faiun gold.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Nge ra aengaeni pwe, ‘Menap, a fasiun seig naiun gold!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 A iura pwe, ‘Ipwe aengaenigaemi pwe, iyo a yor meeta aan nge repwe pwan fang ngaeni, nge iyo ese yor meeta aan nge repwe pwigi saengi mwo nge iwe egius iwe eyor reen.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Igina, nge rhooa kkewe rhooan kkoapwutoi ikkiwe rese tipaeni pwe ipwe no pwe aar king, oaw pwigiir to igeei, iwe oawwa itto niir tiw me weni mmwaei!’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Mwirin aaen Jesus aepesa minneei, nge a gommw noa weni mmweer ra noa ngaeni Jerusalem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Igiwe a aerepato Bethphage me Bethany me reen miniwe rhugun Olives nge a akkiuneeor noa riiurhai rhooan kkayeo kkewe naiun
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 nge a aengaeniir pwe: “Oawnoa noan pwugos mwu mmwaemi; nge oatona oawpwe toonong nge oawpwe weri erhai donkey mwittig e feotaeg ina esaaen yor mwo erhai ne e waawa. Oaw pwaeisi oawwa pwigito igeei.
30 dizendo-lhes:
31 Ngaere igine aeremas e aeiineogaemi aere meeta oaw saeneti reen, oawwa aengaeni pwe Soamwoon e mwerhaen waawa.”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Ra noa nge oanongaen min kkewe Jesus e aengaeniir nge ewen ngaeni.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Igiwe ra pweppwaeisi ooas mwittig we nge manewe naiun a mwaenieniy ngaeniir, “Meeta oawwa pwaeisi noa reen?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ra paniuwaeni pwe, “Maasta e mwerhaen waawa”,
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 iwe ra pwigi noa donkey we reen Jesus. Ra iseni tae minikkewe mengaagiiur wooan, iwe ra iseni tae Jesus wooan.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Igiwe Jesus a faaeraeg nge aeremas ra mmeraeg tiw mengaagiiur wooan ennap we.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Igiwe a aerepato Jerusalem, pwiuneoi we ennap we e ittiw me reen rhugun Olives, rhooa towunap kkewe naiun rhooan kkayeo ra rhaepetae aar fang aan Deus aerhigerhig, nge re aekkepwas temoag tae reen aar aepingepinga Deus reen oanongaen manaman kkena ra weri.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Ra iura pwe, “Deus epwe aewenepwuwa king na e itto faaen itaen Soamwoon! Oapoas me wooai naaeng me nning ngaeni Deus na oarosaen taegias!”
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Aaemweoi Pharisees reno noa pwuwa we ra aengaeni Jesus pwe, “Sinsei, mwaenieniy ngaeniir rhooan kkayeo kkomwu noawumw pwe resoapw oacchorong!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Jesus a paniuwaeniir, “Ipwe aengaenigaemi pwe, aere igine repwe anniug, ina nge fai kaan minne repwe aekkepwas.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Igiwe Jesus a aerepato aepinoamw we, nge oatowe eweri nge a saengiti,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 nge a iura pwe, “Aetaemwo wogaen giuneei raaeneei meeta minne epwe pwigito oapoas! Nge igina een wosoapw mmwenen weri!
42 dizendo:
43 Eew oat epwe noa itto rhooan kkoapwutomw repwene roangeog noa, nge re aetippoag, nge ra pineyi saengiug oanongaen pwiuneoi.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Repwene oatoaropoag noa een me aeremas kkomwu noan minimwu neniemw; esooar efai faai kaan ne epwe notiw nenien, pwe iga een ese pwae ngaeniug oatowe Deus e itto pwe epwe aemenewoag!”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Jesus a noa noan Temple we nge a rhaepetae aan asiiur wow rhooan ameomeo kkewe reno noan,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 a aengaeniir pwe, “E foatofoat noan Pwapwior we e Santus pwe Deus e aepesa pwe, ‘Temple e aaei nge imwaen maeipin.’ Nge aaemi oawwa ssiuweniy pwe nenien wopoor rhooa mwoarho!”
46 dizendo-lhes:
47 Oanongaen raaen nge Jesus e fenai noan Temple we. Soamwoonin patere me sinsein anniug me soamwooniir aeremas kkewe ra mwerhaen niiy noa,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 nge ina rhag esooar eew meeta ne re giuneei pwe repwe feeori ngaeni, pwe igiwe oanongeer aeremas kkewe nge re tipaeni repwe aiussaening ngaeni minikkewe petenaen mwaenian.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.